Libelle - Non reanimatie penning

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 39 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 17-02-2012 23:31.

Non reanimatie penning

Geplaatst op woensdag 15 februari 2012 22:56
werkende mama
quote:
saflo schreef op 15 februari 2012 @ 16:32:
janneke er is een mógelijkheid (bij officiële diagnose Alzheimer!) om te kiezen voor toepassing van euthanasie door een arts.
Niemand hoeft of moet iets!
En ik vind het gewoon plezierig dat die mogelijkheid er is gekomen.
Die termijn van drie maanden is gesteld omdat men na die periode niet meer zeker is van de echtheid van je wens, omdat sommige vormen van Alzheimer erg snel kunnen gaan en men dán vreest dat je niet meer 100% helder bent als je ertoe besluit.
Dit klinkt prachtig in de praktijk werkt het nog niet zo, vorig jaar nog een documentaire van geweest op t.v. van een arts die zelf alles geregeld had hij wist zelf dat hij dementeerde kreeg diagnose Alzheimer, en helaas voor hem zit hij nu in een verpleegtehuis, zijn behandelend arts werkte niet mee toen het puntje bij paaltje kwam... Mijn vader heeft ook diagnose Alzheimer, heeft het geregeld en aangegeven wanneer het voor hem genoeg is, hoop dat hij wel geholpen wordt. Heb in onze nabije omgeving helaas meegemaakt bij een terminaal kankerpatient die alles geregeld had, bij volle verstand was, en puntje bij paaltje niet geholpen werd, zijn laatste uren in vreselijke pijn en ellende heeft moeten doorstaan om eindelijk een natuurlijke dood te sterven, zijn vrouw en kind zijn daar nog beroerd van. Op dit pad valt nog heel veel te verbeteren en te regelen.
werkende mama wijzigde dit bericht op 15-02-2012 22:57 met 0%
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 10:40
janneke2
quote:
saflo schreef op 15 februari 2012 @ 16:32:
janneke er is een mógelijkheid (bij officiële diagnose Alzheimer!) om te kiezen voor toepassing van euthanasie door een arts.
Niemand hoeft of moet iets!
En ik vind het gewoon plezierig dat die mogelijkheid er is gekomen.
Die termijn van drie maanden is gesteld omdat men na die periode niet meer zeker is van de echtheid van je wens, omdat sommige vormen van Alzheimer erg snel kunnen gaan en men dán vreest dat je niet meer 100% helder bent als je ertoe besluit.
Nu ja, laten het er maar op houden, dat ook de medische stand duidelijk in haar maag zit, met de dilemma's rond Alzheimer.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 11:34
rema
Denk het ook, een paar weken geleden moest er over mijn schoonmoeder beslist worden, die Alzheimer in een vergevorderd stadium heeft, en haar kinderen hebben gekozen voor niet reanimeren.
Ze had eigenlijk al geen leven meer.
Nu is het sinds afgelopen weekend mis, en er werd zondag gezegd dat ze elk moment kon overlijden en er wordt dus niet ingegrepen, ze krijgt geen eten en drinken meer, ook niet via een infuus, maar het duurt dus veel langer dan verwacht, en dat valt niet mee.
Haar kinderen zijn nu om de beurt bij haar, maar er verandert eigenlijk niets, en dat is wel heel hard.
Je hoopt nu eigenlijk dat het snel gebeurt is, en toch mag je zo niet denken over een mensenleven, maar wij wisten niet dat hier zoveel dagen overheen gingen als je niet reanimeren zegt.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 11:51
Adoeseg
Wat lijkt me dat verschrikkelijk moeilijk voor haar, maar ook voor de familie. Sterkte!
Kiss slowly, laugh insanely, live truly, and and forgive quickly, (Paul Coelho)
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 11:58
saflo
Triest Rema! En dan te weten dat je schoonmoeder het zelf (het is HAAR leven en ZIJ bepaalt dus!) had kunnen overdenken en laten vastleggen. En dat geldt voor ons allemaal. Ik vind het zo zielig voor jullie allemaal, je bent zo machteloos hè? Wel of niet reanimeren zou, volgens mij, niet aan de dierbaren gevraagd moeten worden. Ze worden dan, met al hun zorgen en verdriet, voor zó'n enorm dilemma gezet. Erg veel sterkte voor jullie allemaal. En tja..... van jouw verhaal kunnen we allemaal leren, maar daar koop jij nu even helemaal geen snars voor. Zo begrijpelijk
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 13:19
rema
Saflo, aan de ene kant is dat zo, aan de andere kant, zij is van de generatie die er echt niet over dacht dat dat soort dingen vastgelegd moesten worden, net als mijn moeder wilde ze nooit over doodgaan of iets dergelijks praten, ook niet over wensen t.o.v. een crematie of zo.
En ze is ontzettend snel achteruit gegaan, ze is in november opgenomen in een verpleeghuis, en toen kon ze nog zelf eten, drinken, lopen etc.
Ze was alleen erg vergeetachtig en in de war.
In zeer korte tijd kon ze niets meer van dit alles, dus het is allemaal veel sneller gegaan dat we dachten.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 16:06
saflo
Rema, en andere lezers of lezeressen, ik vind dat het voor veel dingen geldt. Ik bedoel dus dat je in het heden, met al die moderne middelen, ALS DE DAT WILT, van veel zaken die je eventueel te wachten staan op de hoogte kunt komen. Ik vind dat wel prachtig van deze tijd! Als we een kwaal hebben, kijken we op internet en worden dan volledig geïnformeerd over die kwaal en je kunt nog opzoeken welke specialist goede ervaring heeft met het behandelen van die kwaal. En als je wilt, kun je ook nog kijken welk ziekenhuis goed scoort over het algemeen, b.v. met de tevredenheid van patiënten. Gelukkig vindt onze huisarts het geweldig dat we alles van tevoren opzoeken en dus eigenlijk altijd beslagen ten ijs komen. Sterkte Rema met de komende dagen!
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 17:42
rema
Dank je Saflo, voor onze generatie geld dat inderdaad, maar soms denk ik dat mensen zoals mijn schoonmoeder met hun eindeloze vertrouwen in de goedheid van de mens, en hun vertrouwen dat het met de zorg voor hen allemaal vanzelf goed komt nog het best af zijn.
Zij maakte zich er niet zo druk over, omdat ze er van uit ging dat er altijd goed voor haar gezorgd zou worden, net zoals zij haar moeder, schoonmoeder en schoonvader altijd verzorgd heeft.
En ik ben blij dat mijn schoonzussen en man om de beurt bij haar blijven, want dat heeft ze wel verdient.
Het is alleen naar dat het zo lang duurt, maar ook de verzorgers in het verpleeghuis zijn erg lief voor haar, dus ook dat zit gelukkig goed.
Mijn man zei al, daar werken de mensen die de dikke salarissen echt verdienen, maar ze helaas niet krijgen.
rema wijzigde dit bericht op 16-02-2012 17:44 met 19%
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 17:53
saflo
je man heeft helemaal gelijk! Maar dat zou een nieuw onderwerp moeten worden, denk ik.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 18:15
rema
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 18:44
Willemijn23
Sterkte rema, dat valt allemaal niet mee voor jullie. Je gunt iemand toch op zijn minst een rustig einde zonder lijden. Ik vind dit altijd zo triest.
Keer je om naar de zon... en je schaduw verdwijnt.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 21:11
mijzelf
Misschien gelovig? Want dan mag dat sowieso niet,dan is er maar één die dat beslist,en dat is niet de mens,zei mijn moeder altijd.

en passieve Euthenasie zoals ze het noemen kan wel 14 dagen duren, maar ook korter

Versterven is een methode van zelfdoding die bij de Romeinen al bekend was en daar met respect en bewondering werd bekeken. Een bewuste keuze om eten en drank te weigeren als het leven te zwaar was geworden. Een manier om een einde aan je leven te maken zonder dat iemand anders je daarvoor dodelijke middelen hoefde te verschaffen. Ook al in het oude Griekenland was ‘hongeren’ een bekend verschijnsel bij vooraanstaande oude mannen, die gezien hun leeftijd niet meer in staat waren hun functie naar behoren uit te oefenen. Door voedselweigering kozen zij voor een ‘waardige dood.’

Uit onderzoeken blijkt dat:
- Uitdroging in de terminale fase een symptoomarm toestandbeeld is, waarbij een patiënt, door een daling van het bewustzijn, een verminderde pijnbeleving en een verminderde kans op kortademigheid en braken, veelal een rustig sterfbed heeft,
- Dorst en honger ten gevolge van uitdroging en het niet meer tot zich nemen van voedsel in de beginfase van een terminaal stadium soms voorkomen, maar dat deze ‘symptomen’ vrijwel altijd met eenvoudige lokale maatregelen, zoals een goede mondverzorging, zijn te verhelpen.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 21:52
saflo
Mijzelf ik denk dat gelovige mensen hier, meestal, niet eens over na willen denken. HIJ komt je een keer halen. En dat dienen we allemaal te respecteren. Zolang die gelovigen ons óók maar respecteren, is er, wat dit item betreft, dus niets aan de hand.
Over de "niet-meer-eten, niet-meer-drinken-dood" is genoeg op internet te vinden. ....
Wat ik met jullie zou willen delen, is, dat ik vind dat ik het leven kreeg (ik heb er niet om gevraagd!) en zèlf wil bepalen wanneer ik het voltooid acht. Maar........... ik heb een heel stel lieverds om me heen die ik het niet zal aandoen om onder een trein of zo te springen, maar dat ik dát niet doe, betekent nog niet dat ik zelf wil bepalen wanneer ik het voltooid acht. Daarom heb ik er uitgebreid met de kinderen over gesproken en dát was knap moeilijk. Pas daarná heb ik de non-reanimatie-penning aangevraagd. Ik voelde dat als een verantwoordelijkheid en deed dat toch wel uit empathie. Enne.... het geeft me ook een zekerheid en kiezen voor die zekerheid, is natuurlijk wel een vorm van egoïsme. Maar dat moet dan maar een keer, ik ben nooit egoïstisch geweest, dus die ene keer moet kunnen.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 22:41
rema
Nee, ze is helemaal niet gelovig, ze is al een aantal jaren dement, voor die tijd werd er nooit over zoiets gepraat, hooguit van ik hoop dat ik nooit in een verpleeghuis kom zoals mijn vader, dat is het ergste dat er is.
Maar het viel niet te voorkomen, ze kon absoluut niet meer op zichzelf wonen, en eenmaal in het verpleeghuis ging het zo snel, wij wisten niet eens dat Alzheimer zo snel kon gaan.
En vandaar dat het personeel een paar weken geleden vroeg of ze gereanimeerd moest worden als er iets mis ging.
Je gaat er dan nog niet van uit dat dat zo snel gebeurd, en dat het laatste stukje weer zo lang duurt.
Eten deed ze sowieso al jaren bijna niet meer, maar nu kon ze ook niet meer slikken etc.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 22:44
rema
Saflo, je bent helemaal niet egoistisch, het is juist heel goed dat je het met de kinderen doorspreekt, zoals ik het nu voel, zou het heel fijn voor ons zijn geweest als mijn schoonmoeder zelf die beslissing had genomen.
Maar als kind wil je nooit dat je ouders overlijden, zelfs al zijn ze nog zo ziek, het is natuurlijk heel dubbel, je wilt niet dat ze lijden, je wilt ook niet dat ze overlijden, maar je hebt niets te willen.
Geplaatst op donderdag 16 februari 2012 22:59
werkende mama
Bij ziekenhuisopname van mijn vader is ook gevraagd of ze moesten reanimeren of niet, heb toen aangegeven omdat niet te doen, hij is in de 80 en aan het dementeren, als hij door een hartfalen zou gaan is dat goed, daar hebben we vrede mee, dat zou hem verder aftakelen besparen.

Of zijn euthanasie verklaring voldoende is op dit moment? Door recente ervaringen in mijn omgeving hier mee, vrees ik van niet.

Passieve euthanasie vind ik mensonterend, een doodzieke oude hond laat je humaan inslapen, waarom in zo'n situatie niet..

Een verschrikkelijke moeilijke tijd voor jullie Rema, en inderdaad nog de generatie goed van vertrouwen, ontzag voor artsen, en in de overheid. (sommigen ook nog in de kerk).

En het verplegend personeel zal zeker beter betaald mogen worden, en gun ze een lagere werkdruk.
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 00:23
squireltje
Toen mijn schoonvader werd opgenomen en wij de volgende ochtend werden gebeld om direct over te komen, bij aankomst werd ons ook gevraagd of er gereanimeerd mocht worden.
Wij hebben besloten van niet, geen reanimatie, vader overleed ook nog die zelfde ochtend.
Zijn organen weigerden dienst te doen en hij wilde zo graag naar zijn vrouw toen, wij hebben hem laten gaan.
Eigenlijk nooit geen spijt gehad, wel heel veel verdriet maar ook de rust en wetenschap, als er was gereanimeerd dan was hij een kasplantje geworden, dat is hem bespaard gebleven .
Dat is iets waar ik nog steeds dankbaar voor ben,dat dit hem niet is overkomen.
Min schoonmoeder is gestorven(versterving) door haar eigen beslissing, zij is gestopt met het eten en drinken, vade heeft toen in overleg met zijn knderen de beslissing genomen, wil ze geen voedsel, geen drinken dan is het haar beslissing en ik respecteer die ook.
Moeder was toen al 4 jaar verlamd door een paar beroertes en heeft haar eigen keuze gemaakt.
squireltje wijzigde dit bericht op 17-02-2012 00:24 met 2%
Ik ben ik en niemand anders
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 08:25
catella
quote:
werkende mama schreef op 16 februari 2012 @ 22:59:
Bij ziekenhuisopname van mijn vader is ook gevraagd of ze moesten reanimeren of niet, heb toen aangegeven omdat niet te doen, hij is in de 80 en aan het dementeren, als hij door een hartfalen zou gaan is dat goed, daar hebben we vrede mee, dat zou hem verder aftakelen besparen.

Of zijn euthanasie verklaring voldoende is op dit moment? Door recente ervaringen in mijn omgeving hier mee, vrees ik van niet.

Passieve euthanasie vind ik mensonterend, een doodzieke oude hond laat je humaan inslapen, waarom in zo'n situatie niet..

Een verschrikkelijke moeilijke tijd voor jullie Rema, en inderdaad nog de generatie goed van vertrouwen, ontzag voor artsen, en in de overheid. (sommigen ook nog in de kerk).

En het verplegend personeel zal zeker beter betaald mogen worden, en gun ze een lagere werkdruk.
Mijn moeder heeft passieve euthanasie ondergaan en was absoluut niet mensonterend en dat is 33 jaar geleden.
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 10:38
saflo
vraag aan squireltje en werkende mama: was het voor jullie en de andere nabestaanden, nou niet veel beter geweest als jullie vaders zelf een non-reanimatie-penning had gehad en daar met jullie over had gesproken? "Ja, maar dat is praten achteraf", hoor ik jullie zeggen!
En daar heb je dan ook gelijk in.
Zelf doen en regelen mensen! Echt het maakt het voor de lieverds om jullie heen als jullie dit zelf hebben geregeld. Maar ik weet het..... het is zo'n moeilijk onderwerp en de momenten om zoiets te bespreken, zijn zo zeldzaam en de kleinkinderen zijn er altijd bij.
Dan maar per brief waarin je verteld dat jij die keuze hebt gemaakt om ervoor te zorgen dat zij straks die uiterst zware vraag niet zullen krijgen.
Althans zo denk ik erover, geleerd hebbend van verhalen van mensen uit een tijd waarin "over zoiets" niet werd gesproken. Die tijd is toch voorbij, of vinden jullie van niet?
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 17:45
saflo
Triest ongeluk met Johan Friso! Ons onderwerp "wel of geen reanimatie", wordt ineens wel heel actueel, temeer daar het hier een jonge man betreft. Volgens de boeken is 8 minuten zonder zuurstof het uiterste dat een mens kan hebben om "heelhuids" uit reanimatie te komen en hij lag er 20 minuten. Terecht dat ze in dat ziekenhuis geen enkele prognose kunnen geven, dat zal de tijd moeten leren.......
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 21:54
werkende mama
quote:
saflo schreef op 17 februari 2012 @ 10:38:
vraag aan squireltje en werkende mama: was het voor jullie en de andere nabestaanden, nou niet veel beter geweest als jullie vaders zelf een non-reanimatie-penning had gehad en daar met jullie over had gesproken? "Ja, maar dat is praten achteraf", hoor ik jullie zeggen!
En daar heb je dan ook gelijk in.
Zelf doen en regelen mensen! Echt het maakt het voor de lieverds om jullie heen als jullie dit zelf hebben geregeld. Maar ik weet het..... het is zo'n moeilijk onderwerp en de momenten om zoiets te bespreken, zijn zo zeldzaam en de kleinkinderen zijn er altijd bij.
Dan maar per brief waarin je verteld dat jij die keuze hebt gemaakt om ervoor te zorgen dat zij straks die uiterst zware vraag niet zullen krijgen.
Althans zo denk ik erover, geleerd hebbend van verhalen van mensen uit een tijd waarin "over zoiets" niet werd gesproken. Die tijd is toch voorbij, of vinden jullie van niet?
Nee Saflo dat had voor mij niet uitgemaakt, als bedrijfshulpverlener en ehbo'er, weet ik dat behalve professionele hulp, er niet naar gezocht wordt. Als ik bij een slachtoffer kom, ga ik geen slachtoffer uitkleden, zoeken naar penningen, portemonnee's nakijken op eventuele pasjes, of naar een tatoeage, zeker bij een reanimatie, moet je geen kostbare tijd verspillen hoe eerder de reanimatie gestart hoe meer kans het slachtoffer heeft, met zo min mogelijk schade. Dit mag je ook niet wegliggen bij degene die eerste hulp verleend, zo wordt dat ook in cursussen besproken, onlangs nog herhaling gehad. En Saflo ik weet dat mijn vader ook niet gereanimeerd wil worden hij heeft 2x kanker gehad, een longembolie en diverse longonstekingen, dan is het gewoon zijn tijd is zijn nuchtere denkwijze, hij leeft al jaren in reserve tijd, volgens hem (en ons).
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 21:59
werkende mama
quote:
saflo schreef op 17 februari 2012 @ 17:45:
Triest ongeluk met Johan Friso! Ons onderwerp "wel of geen reanimatie", wordt ineens wel heel actueel, temeer daar het hier een jonge man betreft. Volgens de boeken is 8 minuten zonder zuurstof het uiterste dat een mens kan hebben om "heelhuids" uit reanimatie te komen en hij lag er 20 minuten. Terecht dat ze in dat ziekenhuis geen enkele prognose kunnen geven, dat zal de tijd moeten leren.......
Bij een jong mens vind ik altijd reanimeren, in dit geval had hij een lawine pieper bij, misschien dat ze daardoor weten hoelang hij al in nood is. Als je bij een slachtoffer komt weet je dat vaak niet, op het moment van reanimeren is hij "dood"(al mag alleen een arts hem dood verklaren) maar je probeert het omkeerbaar te maken, door zijn hart te stimuleren en te beademen, kans van slagen bij iemand die al 8 minuten zonder zuurstof is, onwaarschijnlijk klein, maar ik wil als hulpverlener niet later met de vraag zitten, van had ik maar gereanimeerd of als ik.. Lukt een reanimatie niet, of overlijdt een slachtoffer na een paar dagen alsnog, weet ik in ieder geval dat ik er alles aan gedaan heb, en dat is voor mijn verwerking een stuk beter.
werkende mama wijzigde dit bericht op 17-02-2012 22:00 met 1%
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 22:19
gwynette
Het is natuurlijk niet gezegd dat hij lang zonder zuurstof heeft gezeten. Als ervaren skiër heeft hij wellicht geweten dat hij zoveel mogelijk lucht om zich heen moest zien te creëren, daar schijnen technieken voor te zijn al ken ik die niet. Ik hoop dat hij er bovenop komt, hij is misschien prins maar bovenal iemands zoon, man, broer en vader. Vreselijk voor alle betrokkenen.
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 22:22
saflo
Werkende mama ik vind dat je volkomen gelijk hebt! Bij jonge mensen ligt het zó anders..... alhoewel de zoon van mijn vriendin heeft een dwarslaesie opgelopen en mag in wezen de rest van zijn leven toekijken hoe iedereen van alles kan en hij niet. Maar waar het hier even om gaat, is, dat hij de dag na het ongeluk een hartstilstand kreeg en toen zijn ze gaan reanimeren. Dat neemt hij ze nóg kwalijk alhoewel hij begrijpt dat ze dit deden voor zijn bestwil. Hij is eigenlijk bozer over het reanimeren dan over het akelige ongeluk. Wat is en blijft het toch een moeilijke materie. Vraag me echt zó af of en dan hóe Friso hier uit zal komen! En ik denk velen met me. Dit soort ongelukken, prins of niet, spreekt zo iedereen aan omdat het nog zo'n jonge man is.
Geplaatst op vrijdag 17 februari 2012 23:31
werkende mama
Is ook heel moeilijk Saflo, en tja hoe het met Friso afloopt? Ik hoop goed voor hem en zijn gezin, maar vrees het ergste.

Op zich vreemd dat degene het erger vind dat hij gereanimeerd is dan dat hij moeite heeft met het ongeluk, als hij dat ongeluk niet had gehad, was die reanimatie waarschijnlijk niet nodig geweest. Maar het blijft zo moeilijk wel of niet reanimeren bij vooral jongeren, komt iemand er doorheen, heeft hij/zij schade opgelopen, het is niet te voorspellen, doe je niets dan is diegene overleden.

Dit onderwerp heeft 39 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 17-02-2012 23:31.

Forum reacties

Non reanimatie penning

Non reanimatie penning

PIJLERLIJST

DISCUSSIES