Libelle - 6 Jaar lang gebruikt door vriend: Wel of geen aangifte doen?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 37 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 07-03-2012 11:30.

6 Jaar lang gebruikt door vriend: Wel of geen aangifte doen?

Geplaatst op maandag 06 februari 2012 10:03
Soraya_26
Ik ben denk één van die vrouwen die teveel investeert in de liefde. Zes jaar geleden heb ik mijn vriend (inmiddels mijn ex) leren kennen en ik ben hard gevallen voor die jongen. Hij was mijn alles en werd al snel een obsessie voor mij. Ik was zo verliefd op hem, zo erg, dat ik 6 jaar lang op een roze wolk heb gezeten en maar oogkleppen op had.

Niet wetend, of beter gezegd ontkennend, dat die jongen vanaf het begin al slechte bedoelingen met me voor had. Nu 6 jaar later zie ik pas in hoe stom het van me was om zo ver te gaan voor een man! Kort gezegd, ik ben 6 jaar gebruikt door die jongen op wie ik zo gek was.

De afgelopen 6 jaar heb ik nooit aan mezelf gedacht, en zag ik maar niet dat hij alleen uit was op mijn geld... Meer niet. Inmiddels 6 jaar verder en duizenden euro's armer, weet ik niet hoe ik uit de put moet komen.

Afgelopen jaar heeft mijn ex-vriend mij namelijk meer dan 5000 euro afhandig gemaakt, het kan ook rond de 7000 euro zijn. En de jaren dáárvoor was dat nog veel meer geld. Gek genoeg doet het mij geen pijn meer om te denken aan wat hij in het verleden heeft gedaan, maar ik kan maar niet loslaten wat hij afgelopen jaar heeft gedaan. Het is nog niet zo lang geleden.. Eind december vorig jaar belde hij me ineens op en maakte het over de telefoon uit! Hij heeft nu zijn telefoonnummer veranderd, zei dat hij een ander heeft en is er vandoor gegaan met al mijn geld. Bovendien ben ik via één van zijn facebook vrienden te weten gekomen, ik vermoedde dat dat meisje zijn nieuwe vriendin was, dat hij constant vreemd ging achter mijn rug om. Het was alsof mijn wereld instortte!

Over hem ben ik inmiddels wel heen. Alleen ik kook nog weleens van woede als ik aan hem denk!! Ik bedoel,inmiddels loopt hij daar wel flierefluitend rond met mijn geld en het kan hem niet eens schelen hoe ik me voel!

Ik kan dat geld maar niet loslaten... Het idee alleen al dat ik zoveel geld heb toevertrouwd aan iemand die nooit van me gehouden heeft en maar constant een spelletje met me speelde! Ik gaf het tenslotte aan hem uit liefde. Dat geld, dat geld was voor ons samen, voor hem en mij, voor onze toekomst. Hij en ik hadden trouwplannen en ik heb me vorig jaar dus rot gewerkt om te sparen voor een appartementje voor ons samen. We zouden gaan trouwen en samenwonen, dacht ik. Ik weet nu dat ik de enige was die wilde trouwen en dat hij alleen maar op het geld uit was..

Zes jaar lang heb ik het met hem uitgehouden, niet wetend dat ik te maken had met een leugenaar en manipulator! Ik deed alles voor hem! En ik geloofde serieus dat hij van houdt. Tenslotte zei hij zelf hoe erg hij van me houdt, hoe gek hij op me is en hij zei het vaak. Hij zei dat hij een toekomst met wilt en wilde trouwen. Ik geloofde alles.

Ik weet niet hoe ik dit van me kan afzetten en niet hoe ik verder moet. Ik ben zo kwaad. Woedend op hem, maar vooral op mezelf. Dat ik zo ver ging om zijn goedkeuring te krijgen en zijn liefde te winnen. Tenslotte kreeg ik nooit aandacht van die rotzak en toch bleef ik. Ik kon hem maar niet loslaten, totdat hij mij zelf losliet... Dat was al een harde klap opzich. Dat hij me beroofd heeft is een 2de klap. Ik weet dat ik deels schuldig ben. Ik had hem niet moeten vertrouwen.

Alleen voel ik me nu zo machteloos. Ik heb dagen dat het beter gaat en dagen dat ik verval in een depressie. Dagen dat ik zo kwaad ben op hem en dagen dat het wel gaat en dat ik geniet van mijn vrijheid die ik nu heb...Ik bedoel, ik ben nu eindelijk van hem af, ik voel geen druk meer van zijn kant en ik hoef hem niks meer. Ik weet dat ik gewoon verder moet gaan met mijn leven, maar het voelt alsof ik nog niet helemaal verder kan. Alsof ik nog niet helemaal kan afsluiten wat er gebeurd is..

Momenteel zit ik vooral te tubben of ik aangifte ga doen of juist niet? Ik maak mezelf letterlijk gek, want ik weet het allemaal even niet meer.

Als ik geen aangifte doe dan laat ik hem er in feite gewoon mee wegkomen. Mijn ex zit me waarschijnlijk nu uit te lachen met een goed gevuld portemonnee in zijn broekzak. Die gedachte maakt me misselijk!

Maar aan de andere kant, als ik wél aangifte doe, dan word hij wel gestraft! Ik weet alleen niet zo goed of ik dat echt wil. Ik ben van mezelf eigenlijk helemaal niet zo slechtgezind, en ik ben al helemaal niet op wraak uit. Ik wil alleen mijn geld terug!

Maar wat haalt zo'n aangifte nou werkelijk uit? Hoe groot is de kans dat ik mijn geld terug krijg? Ik heb van mensen in mijn omgeving gehoord dat ik het kan vergeten en naar dat geld kan fluiten nu. Daar zie ik toch niks meer van terug. Vooral als er geen echte bewijzen zijn. Ik heb hem het geld namelijk zo overhandigd en niet op zijn bankrekening.

Ik weet ook wel dat als ik aangifte doe, dat ik hem dan weer in mijn leven haal, terwijl ik toch liever met rust word gelaten en hem eigenlijk wel wil vergeten. Nu behoud ik toch een beetje mijn gemoedsrust. Straks, wie weet, durf ik straks helemaal niet meer over straat bang dat hij me staat op te wachten!!!

Ik weet het niet en ik wil graag jullie advies, wel of geen aangifte doen? Moet hij gestraft worden of is het het beste om het gewoon te laten gaan en dat hoofdstuk van mijn leven gewoon af te sluiten? Ik heb nu wel mijn rust! Straks heb ik alleen maar meer stress en voel ik me straks nergens meer veilig.

Ik heb ook nog zoveel dingen waar ik de jaren hiervoor nooit aan toe ben gekomen door mijn ex en ik besef nu dat ik een nieuw begin heb gekregen, een nieuw leven. Ik kan met een schone lei beginnen en het verleden achter me laten. Ik heb mijn levensles wat relaties betreft geleerd en het is een harde les maar ik geloof dat dit heeft moeten gebeuren en dat dingen met een reden gebeuren.

Ik ben pas 26 geworden en heb nog een heel leven voor me, besef ik nu. Ik heb familie die me steunt en troost. Ik heb nu alle rust en ik heb lieve mensen om me heen die voor me zorgen en voor me klaarstaan en die ECHT om mij geven. Ik hoef momenteel ook niet op zoek naar nieuw werk. Ik heb rust en kan gewoon rustig aan doen. Er wordt tenslotte voor me gezorgd hier thuis. Ergens denk ik...het is goed zo. Laat het gaan.. Is dat de juiste beslissing? Of moet ik ergens voor vechten en mezelf bewijzen en mijn ex laten weten dat hij gestraft zal worden? Is dat de extra stress en energie wel waard? Wat bereik ik er werkelijk mee behalve mezelf in onveiligheid brengen? Mensen roepen al snel, doe aangifte, maar ik weet dat nog zo gauw niet.

Ik heb raad nodig dus ben ik wel benieuwd naar wat andere mensen in mijn geval zouden doen...toch maar gewoon laten gaan of aangifte doen? Ik ben benieuwd en waardeer iedere reactie. Bedankt voor het lezen alvast!

Edit: Ik ben vergeten erbij te melden dat ik dus niet op wraak uit ben als ik ervoor kies om aangifte te doen, maar alleen mijn geld terug wil. Weet iemand hoe groot de kans is dat ik het uberhaupt terug kan krijgen als er geen echte bewijzen zijn. Ik gaf het namelijk vrijwillig, maar dat laat niet weg dat wat mijn ex gedaan heeft goed is... Hij heeft dat geld namelijk door middel van leugens, manipulaties en door mij vaak onder druk te zetten verkregen. In feite ben ik gewoon gebruikt... Kan hij daar makkelijk mee weg komen? Kan politie dan echt niets doen om ervoor te zorgen dat ik het geld toch terug krijg? Ik bedoel ik heb wel enige bewijzen maar ik weet niet of dat genoeg is...

Ik heb bijvoorbeeld wel bewijzen van Western Union dat ik hem geld overmaakte in het verleden (mijn ex woont namelijk in Belgie...dat is niet altijd zo geweest. Van de 6 jaar hebben we 2 jaar samengewoond en zijn daarna een tijdje uit elkaar geweest en de laatste 4 jaar leefden we op afstand van elkaar. We hadden trouwplannen en wilden ons uiteindelijk weer herenigen maar ik denk dat ik uiteindelijk toch alleen diegene was die het wilde en hij hield me aan het lijntje. Hij deed ook zelf nooit veel moeite om terug bij me te komen. Hij deed nooit wat, gaf me niet eens aandacht en soms belde hij me wekenlang niet terwijl we 2 uur reizen van elkaar woonden de afgelopen 4 jaar) Maargoed, verder heb ik ook nog bankafschriften waarop te zien is dat er grote bedragen zijn gepind (door mij natuurlijk) maar op 1 afschrift is ook te zien dat er 1 keer in Antwerpen is gepind door hem zelf...dat kan bevestigd worden door camerabeelden!!! Maar of de politie zover gaat, dat weet ik niet... Weet iemand of ik iets aan deze bewijzen heb?
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 12:20
Tinytoo
Hallo,

Soraya, je weet zelf het antwoord wel want dat schrijf je ook.
Als hij zelf heeft gepind, dan heb jij hem toch de pincode gegeven of hij wist die in elk geval. Dan kan een politie niks doen.
Ik denk niet dat de politie hier iets mee doet. Heel jammer voor je. Je had een hoop andere leuke dingen kunnen doen met dat geld. Was het wel een 'dure' les. Maar bij de volgende relatie zou ik wat voorzichtiger zijn als ik jou was.

Achter je laten, verder gaan, en nog wat moois maken van al die jaren die nog voor je liggen met de lessen die je al gehad hebt. De 'ware' die niet op jouw geld uit is, kom je vanzelf wel tegen.

Liefs,
Tinytoo.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 12:22
Maartje 44
Laat het allemaal maar LOS,je ging er in mee dus kun je niets bewijzen vrees ik.Vrije wil zeg maar en dat was een harde leer-school !
Nu vechten om de verspilde centen is hartstikke verkeerde energie steken in een akelig verleden.LOSlaten is niet teveel achterom kijken,dus richt je op de toekomst dat brengt meer wijsheid?!!
Je schreef het hier allemaal op en dat is ook weg-schrijven,ik las het niet allemaal,beetje telang.
Ik wens je alle goeds en hoop dat je LOS kunt laten,hij is het niet waard om nog verder enige betekenis tehebben in JOUW leven.
Zorg goed voor jezelf en laar te woede LOS...
Anders verteerd het je doen en denken,een obstakel naar een vrije toekomst.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 12:23
rema
Als je hem jarenlang geld geeft, geld naar hem overmaakt en hem laat pinnen, dus jouw pincode aan hem hebt gegeven, denk ik niet dat de politie hier iets aan doet.
Je hebt het immers allemaal vrijwillig gedaan, je bent volwassen.
Het is niet leuk, maar volgens mij kun je beter verder gaan met je leven, en dit zo snel mogelijk proberen te vergeten.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 12:39
Adoeseg
Je hebt jezelf 6 jaar voor de gek gehouden, je laten ge-(mis) bruiken, teveel vertrouwd op die mooie ogen en nu ging je de boot in! Idd, wat de anderen hieronder allemaal zeggen: vergeet die hele handel maar! Je hebt er niks aan om aangifte te doen, want je gaf zélf alles aan hem. Je bent gewoon met open ogen goed besodemieterd.
Start opnieuw en begin niet meer aan goedgelovige praatjes....
Kiss slowly, laugh insanely, live truly, and and forgive quickly, (Paul Coelho)
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 13:12
ienimieni
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 13:31
kadootje38
Naar dat geld kun je zeker fluiten als je gèèn aangifte doet. Maar je weet dat hij nieuwe slachtoffers gaat maken. Met het volgende meisje gaat hij precies zo om. Dus mijn advies is; doe aangifte! In eerste instantie zal je hier weinig aan hebben, maar als er meer vrouwen over de brug komen dan heeft de politie een verhaal en kunnen ze wel wat.
Ik weet uit ervaring (wel een heel ander verhaal) hoe het werkt. Zodra de aangiftes en meldingen zich gaan opstapelen, krijgt de politie een beeld en kunnen ze misschien uiteindelijk deze man aanpakken.
En voor je verwerkingsproces is het goed om te doen. Je weet dan dat je alles hebt gedaan wat je kon.
En verder, probeer de draad weer op te pakken, je bent nog jong. Vraag desnoods professionele hulp om met je gevoelens te leren omgaan. Ik wens je heel veel sterkte!
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 14:47
rema
Waarom heeft een ervaring zoals deze nu een verwerkingsproces nodig, en eventueel ook nog professionele hulp?
Je kunt het ook gewoon zien als een leermoment en er overheen stappen en verder gaan met je leven, er zijn ergere dingen.
En met 26 jaar ben je echt niet meer zo jong dat je hulp nodig hebt om over zoiets heen te komen.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 14:58
janneke2
quote:
rema schreef op 06 februari 2012 @ 14:47:
Waarom heeft een ervaring zoals deze nu een verwerkingsproces nodig, en eventueel ook nog professionele hulp?

OF dat zo is, is niet te beoordelen.
Maar gesteld, dat iemand een laag zelfbeeld heeft, geen enkele manipulatie herkent, moeite heeft met nee zeggen en voor zichzelf opkomen -
dan is "gewoon" er overheen stappen en ''verder'' gaan met je leven niet aan de orde. Dat tuint iemand er geheid weer een 2e keer in. Daana een 3e keer. En de pijn wordt steeds erger.

En uiteraard zijn er altijd wel ''ergere dingen'' te verzinnen - (honger, droogte, oorlog, watersnood, dictatuur) - sla de krant maar open.
Maar ik zou niet weten, hoe ik voor een ander mens zou kunnen bepalen, dat dit "niet zo erg" is.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 16:32
Soraya_26
quote:
kadootje38 schreef op 06 februari 2012 @ 13:31:
Naar dat geld kun je zeker fluiten als je gèèn aangifte doet. Maar je weet dat hij nieuwe slachtoffers gaat maken. Met het volgende meisje gaat hij precies zo om. Dus mijn advies is; doe aangifte! In eerste instantie zal je hier weinig aan hebben, maar als er meer vrouwen over de brug komen dan heeft de politie een verhaal en kunnen ze wel wat.
Ik weet uit ervaring (wel een heel ander verhaal) hoe het werkt. Zodra de aangiftes en meldingen zich gaan opstapelen, krijgt de politie een beeld en kunnen ze misschien uiteindelijk deze man aanpakken.
En voor je verwerkingsproces is het goed om te doen. Je weet dan dat je alles hebt gedaan wat je kon.
En verder, probeer de draad weer op te pakken, je bent nog jong. Vraag desnoods professionele hulp om met je gevoelens te leren omgaan. Ik wens je heel veel sterkte!

Allereerst bedankt voor alle reacties dames! Kadootje38, ik wilde even op jouw reactie reageren... Je hebt hier een punt, maar ik vrees dat als ik aangifte ga doen, dat nu komt vanuit wrokgevoelens... Daar ben ik namelijk niet op uit. Ik ben kwaad op hem maar ik wens niet dat hij straks de gevangenis in moet voor misbruik. Ik wil geen wraak nemen.

Ik weet geeneens of hij uberhaupt gestraft kan worden voor wat hij heeft gedaan...Kan je de bak in gaan voor misbruik? Eerlijkgezegd wil ik dat niet voor hem.

Verder wordt het alleen maar moeilijker voor mij om hem te vergeten omdat ik hem alleen maar meer in mijn leven haal als ik aangifte doe van misbruik...dat besef ik wel. Dus vandaar dat ik twijfelde. Mijn ex is agressief en ik vrees dat hij me iets aandoet als ik serieus aangifte doe van misbruik. Als ik mijn geld niet terug kan krijgen doe ik liever helemaal geen aangifte!

Verder sluit ik niet uit dat hij andere slachtoffers maakt. Ik heb zelfs al via 1 van zijn vrienden op facebook begrepen dat hij al inwoont bij zijn nieuwe vriendin terwijl ze nog geeneens zo lang samen zijn. Daar gaan wel mijn alarmbellen van rinkelen. Die van mij rinkelden ook allang maar ik koos ervoor om het te negeren. Dat was een harde les. Voortaan pas ik wel op met mannen. Sterker nog ik heb momenteel helemaal geen behoefte aan relaties.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 16:39
Soraya_26
quote:
janneke2 schreef op 06 februari 2012 @ 14:58:
[...]

OF dat zo is, is niet te beoordelen.
Maar gesteld, dat iemand een laag zelfbeeld heeft, geen enkele manipulatie herkent, moeite heeft met nee zeggen en voor zichzelf opkomen -
dan is "gewoon" er overheen stappen en ''verder'' gaan met je leven niet aan de orde. Dat tuint iemand er geheid weer een 2e keer in. Daana een 3e keer. En de pijn wordt steeds erger.

Ik heb geen professionele hulp nodig. Ik heb genoeg aan een boek van Robin Norwood "Als hij maar gelukkig is". Verder ga ik niet tot het uiterste voor iedere man die op mijn pad komt. Ik weet alleen niet wat het met hem was. Ik wist diep van binnen ook wel dat het al vanaf begin fout zat maar ik wilde hem gewoon niet kwijt omdat ik zo gek was op hem, dus ontkende ik alles maar gewoon.

Ik had de wil niet om met hem te breken. Maargoed ik weet precies wat ik fout heb gedaan en voortaan zal ik nooit meer iets pikken van een man. Ik laat me niet meer als vuil behandelen door een man. Ik probeer nu meer aan mijn eigenwaarde te werken en wil ook niet meer daten totdat ik mezelf en mijn leven op orde heb. Als ik zelf niet gelukkig ben zal niemand anders me gelukkig kunnen maken.
Soraya_26 wijzigde dit bericht op 06-02-2012 16:43 met 0%
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 09:37
kadootje38
Soraya, als je een melding maakt bij de politie, dan hoeft daar verder niets mee gedaan te worden. Zelfs hij weet daar niet van. Maar dan ligt het verhaal er wel, dan kunnen ze als er meer verhalen komen wel een opeenstapeling maken en kan deze man aangepakt worden.
Wil jij dit voor andere vrouwen? Ik denk het niet. en zeker als hij ook nog geweldadig is gun je dat toch niemand. Ik vind echt dat je dat moet doen. Wij hebben zelf een (in ernst van misdrijf) broerdere situatie. Ieder akkefietje melden we bij de politie, er is aangifte gedaan, ook al heeft dat als gevolg dat mijn kind misschien nooit meer hier een bestaan kan opbouwen. En mijn kind is zelf zo dapper dat ze zegt; dit mag nooit meer gebeuren, ook niet met andere meisjes. Een zware keuze, maar wel een goede.
Eigenlijk vind ik (maar ook dat is iets wat een persoonlijke mening is en niet voor anderen ingevuld kan worden) dat je het verplicht bent aan de volgende slachtoffers en de mogelijke slachtoffers die er al voor jou waren, er iets mee te doen.

[i]Maar gesteld, dat iemand een laag zelfbeeld heeft, geen enkele manipulatie herkent, moeite heeft met nee zeggen en voor zichzelf opkomen -
dan is "gewoon" er overheen stappen en ''verder'' gaan met je leven niet aan de orde. Dat tuint iemand er geheid weer een 2e keer in. Daana een 3e keer. En de pijn wordt steeds erger.[/i]
Janneke, hier heb je een belangrijk punt.

Wens je erg veel sterkte, want dat heb je zeker nodig, om weer een leuk leven op te bouwen en weer vertrouwen te krijgen in de medemens.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 09:50
Adoeseg
Soraya: het kan toch niet zo zijn, dat je nu een mannenhater wordt he? Sluit dat uit! Mijn advies is: vertrouw iedereen, maar vertrouw niemand, m.a.w., wees gewoon op je hoede. Ga voorzichtiger om met je gevoel en laat een man moeite doen, jou te veroveren. Begin meteen met praten en laat het bed (en toebehoren) het bed. Door veel te praten en een vriend ook veel over zichzelf te laten vertellen, kom je veel over elkaar te weten en zeker als je elkaar je diepste verdriet en andere gevoelens deelt over alles wat er in je leven speelt. En hou het erg lang bij praten: een echte liefde heeft geduld totdat de pijn bij jou over is...voordat er andere stappen worden ondernomen.
En misschien is het idd wél goed om toch de man als oplichter aan te geven; het feit dat hij gewelddadig kan zijn, geeft aan, dat hij bedreigingen niet schuwt. Dat is zeker een grond voor aangifte. Agressief gedrag betekent intimiderend gedrag, laat je niet intimideren door dát feit. Misschien dat jouw aangifte wél tot een onderzoek leid en misschien is meneer alláng bekent bij de politie, wie zegt jou, dat hij niet voor jou al met een ander in de weer is geweest??
Adoeseg wijzigde dit bericht op 07-02-2012 09:50 met 0%
Kiss slowly, laugh insanely, live truly, and and forgive quickly, (Paul Coelho)
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 13:48
Soraya_26
quote:
kadootje38 schreef op 07 februari 2012 @ 09:37:
Soraya, als je een melding maakt bij de politie, dan hoeft daar verder niets mee gedaan te worden. Zelfs hij weet daar niet van. Maar dan ligt het verhaal er wel, dan kunnen ze als er meer verhalen komen wel een opeenstapeling maken en kan deze man aangepakt worden.
Wil jij dit voor andere vrouwen? Ik denk het niet. en zeker als hij ook nog geweldadig is gun je dat toch niemand. Ik vind echt dat je dat moet doen.

Kadootje38, je hebt me over de drempel weten te halen. Ergens voel ik zelf de verleiding wel om aangifte te doen. Als ik het niet doe dan is dat meer uit medelijden voor hem...maar waarom zou ik ook medelijden hebben met hem na alles wat hij me heeft aangedaan? Het maakt hem niet eens uit hoe ik me voel op dit moment!

Als ik wél aangifte doe, is dat niet zozeer uit wraak, maar meer omdat ik voor mezelf wil opkomen en hem wil laten weten dat wat hij heeft gedaan niet iets is waar die zomaar mee weg kan komen.

En niet alleen dat, wat hij heeft gedaan is fout en ik moet eerlijk zeggen dat ik hele erge dingen in mijn verhaal heb weggelaten. Van die 'hele erge dingen' (die ik liever privé houd, maar je kan het al raden) hebben mijn ouders al 4 jaar geleden aangifte gedaan maar ik kies ervoor om er toch geen aangifte van te doen, omdat dat hem een serieuze straf kan opleveren (3 tot 6 jaar). Zonder mijn aangifte kunnen ze niet veel.

Waar ik wél aangifte van ga doen is gewoon van misbruik/uitbuiting en diefstal (ook was het vrijwillig ik voel me in zekere zin toch beroofd want onze afspraak was dat we zouden gaan sparen. Ik krijg het geld misschien niet terug hiermee, maar dan is er in ieder geval melding bij politie en dan weten ze in ieder geval wat voor een soort persoon hij is. Hoop dat hij dan wel aangepakt wordt.)

quote:
Adoeseg schreef op 07 februari 2012 @ 09:50:
Soraya: het kan toch niet zo zijn, dat je nu een mannenhater wordt he? Sluit dat uit! Mijn advies is: vertrouw iedereen, maar vertrouw niemand, m.a.w., wees gewoon op je hoede. Ga voorzichtiger om met je gevoel en laat een man moeite doen, jou te veroveren. Begin meteen met praten en laat het bed (en toebehoren) het bed.

En misschien is het idd wél goed om toch de man als oplichter aan te geven; het feit dat hij gewelddadig kan zijn, geeft aan, dat hij bedreigingen niet schuwt.

Misschien dat jouw aangifte wél tot een onderzoek leid en misschien is meneer alláng bekent bij de politie, wie zegt jou, dat hij niet voor jou al met een ander in de weer is geweest??

Haha, nee, ik word geen mannenhater maar ik pas wel op voortaan! Mooie praatjes alleen doen het niet meer bij mij. Ik wil alleen op dit moment even geen mannen meer in mijn leven. Ik wil eerst aan mezelf werken en mijn leven op orde krijgen. Ik heb zoveel dingen (dromen van mij, dingen die ik wilde bereiken) waar ik de laatste jaren gewoon niet aan toegekomen ben doordat mijn ex zoveel druk op me uitoefende en van me verwachtte dat ik even al zijn problemen voor hem regel.

En aangifte doe ik sowieso wel. Al is het om hem te laten weten dat ik geen 'deurmat' ben waar zomaar over heen gelopen mag worden. Als hij volgende keer opgepakt wordt en dat wordt hij, hij is al bekend bij politie, dan weten ze daar in ieder geval dat die jongen aangepakt moet worden. Kan me niet zoveel schelen wat ze ermee doen als het verhaal (mijn aangifte) er maar ligt.
Soraya_26 wijzigde dit bericht op 07-02-2012 13:54 met 0%
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 13:53
janneke2
quote:
Soraya_26 schreef op 06 februari 2012 @ 16:39:
Ik probeer nu meer aan mijn eigenwaarde te werken en wil ook niet meer daten totdat ik mezelf en mijn leven op orde heb. Als ik zelf niet gelukkig ben zal niemand anders me gelukkig kunnen maken.
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 13:55
Soraya_26
quote:
janneke2 schreef op 07 februari 2012 @ 13:53:
[...]

haha dankje...
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 18:34
lakota
Ik ben het met Kadootje eens. Aangifte doen heeft niets met hem te maken. Wat het met hem ooit zou kunnen doen is JOU zaak niet.
Hij is degene die jou gebuikt heeft.Je weet al dat je misbruikt bent.Dat is genoeg.Je bent je bewust geworden.Dit gaat niet om haten .Dit gaat om het recht.
Al zou je die aangifte doen , dan is er in ieder geval een begin voor een volgend meisje.
Jij hebt nu de macht in handen , dingen aan te geven.Dit is jou kans om zelf sterker te kunnen gaan worden.
Ook al laat je nooit iemand meer op deze manier in je leven,dit was een les.
Leven en laten leven kan goed werken,maar vaak als er misdaad mee gemoeid is, dan werkt dat niet echt.Ja er zijn ergere dingen,maar daar gaat het niet om.het gaat om JOU.
Doe wat je diep van binnen al weet , dat je moet doen.Dit zal je ,hoe moeilijk ook, sterker maken en je misschien ooit een hulp laten zijn voor anderen.
Misdaad wordt alleen beloond als niemand iets zegt.
Beloon dit niet.Ook al was je er zelf bij...
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 21:29
Soraya_26
quote:
lakota schreef op 07 februari 2012 @ 18:34:
Ik ben het met Kadootje eens. Aangifte doen heeft niets met hem te maken. Wat het met hem ooit zou kunnen doen is JOU zaak niet.
Hij is degene die jou gebuikt heeft.Je weet al dat je misbruikt bent.Dat is genoeg.Je bent je bewust geworden.Dit gaat niet om haten .Dit gaat om het recht.
Al zou je die aangifte doen , dan is er in ieder geval een begin voor een volgend meisje.
Jij hebt nu de macht in handen , dingen aan te geven.Dit is jou kans om zelf sterker te kunnen gaan worden.
Ook al laat je nooit iemand meer op deze manier in je leven,dit was een les.
Leven en laten leven kan goed werken,maar vaak als er misdaad mee gemoeid is, dan werkt dat niet echt.Ja er zijn ergere dingen,maar daar gaat het niet om.het gaat om JOU.
Doe wat je diep van binnen al weet , dat je moet doen.Dit zal je ,hoe moeilijk ook, sterker maken en je misschien ooit een hulp laten zijn voor anderen.
Misdaad wordt alleen beloond als niemand iets zegt.
Beloon dit niet.Ook al was je er zelf bij...

Je hebt gelijk maar dan doe ik aangifte van ALLES wat hij me heeft aangedaan en dat kan hem een serieuze straf opleveren...

Hij heeft me namelijk ook in de prostitutie laten werken in het verleden en nam al mij geld van me af wat ik er verdiende.Mijn ouders hebben al aangifte gedaan van prostitutie. Ik hoef alleen nog en dan kunnen ze die jongen aanpakken.

Verder heeft hij me 6 jaar lang gebruikt, vroeg me de afgelopen jaren vaak om geld, en vorig jaar flikte hij me zo'n rotstreek door ervandoor te gaan met 5000 euro, dat geld was voor ons samen bedoeld voor als we zouden trouwen en samenwonen.

Ik ben zo kwaad op mezelf in de eerste plaats dat ik dit heb laten toestaan maar het praat zijn daden alsnog niet goed! Hij wist vanaf het begin waar hij mee bezig was, ik was diegene die blind verliefd was... En ik ben gewoon gebruikt.

Het gekke is dat ik nog ergens wel medelijden heb met hem voor wat er met hem zou kunnen gebeuren nadat ik aangifte doe. Kans bestaat dat hij de bak in gaat. Maar aan de andere kant ben ik ook gewoon woedend op hem!!! Heel erg woedend voor wat hij me heeft aangedaan! En nu wil hij me ineens niet meer kennen! Hij heeft zijn telefoon nummer veranderd. Op facebook kan ik hem geen berichtjes meer sturen, hij heeft die functie uitgeschakeld nadat ik hem met berichtjes bestookte en hem vroeg of hij me alsjeblieft wilt terugbetalen.

Ik besta ineens niet meer voor hem!! Hij negeert me gewoon! Ik kook gewoon van woede als ik aan hem denk!
Soraya_26 wijzigde dit bericht op 07-02-2012 21:30 met 27%
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 22:14
kadootje38
Soraya, wat ben ik trots op je
Ik weet als geen ander hoe ontzettend dapper je hiervoor moet zijn.
Stuur je nog even een privé berichtje.

Nogmaals veel sterkte
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 03:34
lakota
Je gaat natuurlijk geen makkelijk tijd tegemoet.Maar je weet dan wel voor JOU dat je het juiste gedaan hebt.Ik weet niet of hij de gevangenis in gaat,reken daar in ieder geval niet op.
Reken alleen op jou zelf. Jij moet verder.Soms kan dat niet ,zonder dat je je zelf eerlijk gaat opstellen. gebeurd is gebeurd, dat is zeker waar.Het geld zul je nooit terug zien.Je bent heftig en vreselijk misbruikt.Maar,ik zeg het weer, VANDAAG niet meer.
Je bent aan jezelf aan het werken.je wordt steeds sterker en sterker.Ik weet niet waarom je zo gemakkelijk zijn prooi bent geworden.Soms zijn het ernstige dingen in de jeugd van een jong meisje, soms het wegvallen, van geliefden.Soms gewoon helemaal niks. Soms is het karma.Een vereffenen van misschien een andere tijd een ander leven.Maar,vandaag ben JIJ daar klaar mee!!!
verzamel de troepen om je heen, want die zul je nodig gaan hebben.En doe dan wat voor JOU het beste en juiste is,om verder te kunnen met je leven.
Je bent erg moedig!!!! Ik bewonder je....
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 12:12
Soraya_26
quote:
lakota schreef op 08 februari 2012 @ 03:34:
Je gaat natuurlijk geen makkelijk tijd tegemoet.Maar je weet dan wel voor JOU dat je het juiste gedaan hebt.Ik weet niet of hij de gevangenis in gaat,reken daar in ieder geval niet op.
Reken alleen op jou zelf. Jij moet verder.Soms kan dat niet ,zonder dat je je zelf eerlijk gaat opstellen. gebeurd is gebeurd, dat is zeker waar.Het geld zul je nooit terug zien.Je bent heftig en vreselijk misbruikt.Maar,ik zeg het weer, VANDAAG niet meer.
Je bent aan jezelf aan het werken.je wordt steeds sterker en sterker.Ik weet niet waarom je zo gemakkelijk zijn prooi bent geworden.Soms zijn het ernstige dingen in de jeugd van een jong meisje, soms het wegvallen, van geliefden.Soms gewoon helemaal niks. Soms is het karma.Een vereffenen van misschien een andere tijd een ander leven.Maar,vandaag ben JIJ daar klaar mee!!!
verzamel de troepen om je heen, want die zul je nodig gaan hebben.En doe dan wat voor JOU het beste en juiste is,om verder te kunnen met je leven.
Je bent erg moedig!!!! Ik bewonder je....

Dankje voor je lieve woorden lakota. Bij je laatste zin schoot ik toch wel even in tranen...

Elke dag doet nog pijn. Zelfs mijn eigen weg vinden is nog moeilijk omdat ik zo afhankelijk was mijn ex. Ik weet dat ik nog dingen heb waar ik al die jaren niet aan toegekomen ben, maar ik kan zo nu even niet focussen, want ik word verscheurd van de woede, pijn en verdriet.

Wat je zegt over of hij de gevangenis in gaat of niet... Ik denk eerlijk gezegd van wel want hij heeft me in het verleden óók de weg naar prostitutie gewezen, en pakte al het geld dat ik daar verdiende van me af. Hij kreeg me toentertijd, 4 jaar geleden, zover om een appartementje te huren die ik niet kon betalen (geen idee hoe ik uberhaupt zo makkelijk aan een huurcontract kwam! Daar moeten woningbouwverenigingen echt strenger in worden. Ik ben toen namelijk pas ontslagen en had geen cent en toch heb ik het toen voor mekaar gekregen om een appartementje te krijgen nadat mijn ex met een zielig verhaal kwam dat hij uit huis is gegooid. Hij had geld geleend van iemand en voila we konden zo intrekken) Maargoed ik zat 'vast' (dacht ik) aan een huurcontract en hij zei toen doodleuk: "waarom ga je niet in de rosse buurt werken?" Ik dacht dat hij een grapje maakte maar het zette me wel aan het denken. Ik moest inmiddels wel snel geld hebben dus was de keuze om er te gaan werken al snel gemaakt. Vooral ook omdat het ook niet opschoot met gewoon vast werk vinden. En hij pakte doodleuk al mijn geld af en werd kwaad als ik eens een dagje niet wilde werken.

Maargoed, er is al aangifte van prostitutie tegen mijn ex gedaan in het verleden door mijn ouders, al in 2007. Ik moet alleen nog en dan kunnen ze die jongen aanpakken (zonder mijn aangifte kunnen ze niet veel). Maargoed nu slaan de twijfels toe...zal ik alleen over het misbruik vertellen of het hele verhaal? Ik ben ergens heel erg bang om het hele verhaal te vertellen aan de politie... soms denk ik, het is toch al 4 jaar geleden, is het wel nodig om ook te melden wat hij me in het verleden heeft aangedaan? Wat als dat hem een straf van een flink paar jaartjes oplevert?

Ik weet nog niet zo goed wat ik aan de politie wil vertellen. Ik word ondertussen wel gek van mezelf... Soms wou ik dat ik hem gewoon uit mijn leven kon wissen (want hij is duidelijk nog aanwezig in mijn gedachten) en gewoon verder kon met mijn leven.
Alsof er nooit iets gebeurd was :(
Soraya_26 wijzigde dit bericht op 08-02-2012 12:14 met 1%
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 13:37
Tinkelbel
Het lijkt me dat je gewoon een afspraak moet gaan maken op het politieburo, bellen en vertellen dat je je verhaal kwijt moet en eigenlijk niet zo goed weet hoe je verder moet met, wel of niet aangifte doen.
Ter plekke kun je dan het hele verhaal doen, en kan de politie je vertellen wat de mogelijkheden zijn.
En ook al wordt er door hun dan niet meteen actie ondernomen, jij bent je verhaal kwijt, en mocht hij vaker dit soort dingen doen, dan kan er ook gebruik gemaakt worden van jouw verhaal.
Belangrijkste in deze is dat jij je hele verhaal kwijt kan en daarmee ook op weg kan tot afsluiten van deze periode. Sterkte
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 13:38
janneke2
quote:
Soraya_26 schreef op 08 februari 2012 @ 12:12:
Maargoed, er is al aangifte van prostitutie tegen mijn ex gedaan in het verleden door mijn ouders, al in 2007. Ik moet alleen nog en dan kunnen ze die jongen aanpakken (zonder mijn aangifte kunnen ze niet veel).
Applaus - aan zulke ouders heb je ten minste iets!!!
quote:
Soraya_26 schreef op 08 februari 2012 @ 12:12:Maar goed nu slaan de twijfels toe...zal ik alleen over het misbruik vertellen of het hele verhaal? Ik ben ergens heel erg bang om het hele verhaal te vertellen aan de politie... soms denk ik, het is toch al 4 jaar geleden, is het wel nodig om ook te melden wat hij me in het verleden heeft aangedaan? Wat als dat hem een straf van een flink paar jaartjes oplevert?

Los van wat het voor em betekent: vertel alles aan de politie..!
Ten eerste: dit ''type'' kennen ze. Dus in die zin hoef je niet bang te zijn, dat je niet geloofd wordt oid. Ze zullen er in wezen alleen maar blij mee zijn: ieder extra stukje info van jouw kant maakt de kans groter, dat hij daadwerkelijk achter tralies komt (en dat wil een beetje politievrouw op gegeven moment toch wel).
Juridisch is 4 jaar kort genoeg (het is nog niet verjaard).

Utieraard: het is wel een hele kluif, om te vertellen.
Meestal is het zo, dat je eerst gewoon opbelt dan een orienterende afspraak/ gesprek hebt over "hoe het gaat" en dan kun je thuis dingen alvast op papier zetten, nadenken over wat er zoal gebeurd is, hoe je dingen wilt vertellen, etc. (Chronologisch, thematisch - etc.)
In verband met 'de waarheidsvinding door de rechtbank' is het van belang, dat je alle feitelijkheden vroeger of later in de aangifte benoemt.

Ook kan het zin hebben om te anticiperen op trucs van zijn advocaat. (Veel nare mannen stellen "ze wilde het zelf". Bullsh*t uiteraard. Hun 'argument': ze zei geen nee.) En beetje politieagente kent deze trucs - en zal bij bepaalde dingen doorvragen. (De vraag "waarom deed je het eigenlijk" kan naar klinken!)
Zeg bijv. expliciet, dat je bepaalde dingen beslist niet wilde, maar dat je je klem voelde zitten. Bijv.: "Ik wilde niet weer mezelf prostitueren, maar hij keek zo dreigend, ik wist hoe hard hij kan slaan, ik deed het toen maar, hoewel ik van binnen walgde, want ik wilde niet opnieuw mishandeld worden."

Ik ken een vrouw, die aangifte van incest deed en aan het begin stelde, dat ze har vader niet meer als vader zag, ze noemde hem in gedachten al tijden "die meneer" en ze wilde, dat hij zo ook in de aangifte kwam.. Ook wilde ze woorden zoals 'penis' in het hele verhaal aangeduid hebben als 'zijn ding'.
De politie vond dat prima!! De rechter heeft dit gevoel ook expliciet in het vonnis genoemd, trouwens. (Uiteraard: er moet dan 1x expliciet staan: ik bedoel mijn vader - ik noem hem voortaan die meneer - ik bedoel zijn penis, ik zeg zijn ding - etc.)
janneke2 wijzigde dit bericht op 08-02-2012 13:51 met 3%
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 14:53
Soraya_26
quote:
Tinkelbel schreef op 08 februari 2012 @ 13:37:
Het lijkt me dat je gewoon een afspraak moet gaan maken op het politieburo, bellen en vertellen dat je je verhaal kwijt moet en eigenlijk niet zo goed weet hoe je verder moet met, wel of niet aangifte doen.
Ter plekke kun je dan het hele verhaal doen, en kan de politie je vertellen wat de mogelijkheden zijn.
En ook al wordt er door hun dan niet meteen actie ondernomen, jij bent je verhaal kwijt, en mocht hij vaker dit soort dingen doen, dan kan er ook gebruik gemaakt worden van jouw verhaal.
Belangrijkste in deze is dat jij je hele verhaal kwijt kan en daarmee ook op weg kan tot afsluiten van deze periode. Sterkte

Dankje, misschien doe ik dit wel als ik er klaar voor ben. Dan is bij politie in ieder geval bekend dat hij geen 'lieverdje' is. Het woordje 'aangifte' doen jaagt mij eerlijk gezegd nu angst in. Ik weet niet of ik daar echt klaar voor ben nog.

Misschien is het wel beter om eerst gewoon mijn verhaal te doen of in ieder geval mijn verhaal op papier te zetten. Maar ik luister vooral ook naar mijn gevoel en die heeft me nog niet echt richting gegeven.

Misschien komt dat nog als ik ietsjes kalmeer en mijn hoofd eerst leeg maak. Ik hoop dat ik dan als het zover is wel weet wat het beste is voor mij om te doen. Ik wil mezelf vooral niet opjagen en niets impulsiefs doen, want daar krijg ik spijt van.

quote:
janneke2 schreef op 08 februari 2012 @ 13:38:
ieder extra stukje info van jouw kant maakt de kans groter, dat hij daadwerkelijk achter tralies komt (en dat wil een beetje politievrouw op gegeven moment toch wel).
Juridisch is 4 jaar kort genoeg (het is nog niet verjaard).

Ook kan het zin hebben om te anticiperen op trucs van zijn advocaat. (Veel nare mannen stellen "ze wilde het zelf". Bullsh*t uiteraard. Hun 'argument': ze zei geen nee.) En beetje politieagente kent deze trucs - en zal bij bepaalde dingen doorvragen. (De vraag "waarom deed je het eigenlijk" kan naar klinken!)
Zeg bijv. expliciet, dat je bepaalde dingen beslist niet wilde, maar dat je je klem voelde zitten. Bijv.: "Ik wilde niet weer mezelf prostitueren, maar hij keek zo dreigend, ik wist hoe hard hij kan slaan, ik deed het toen maar, hoewel ik van binnen walgde, want ik wilde niet opnieuw mishandeld worden."

Bedankt voor je tips Janneke. Weetje... Janneke het is heel erg wat hij me heeft aangedaan, en wat ik liet toestaan (ik ben deels schuldig dat begrijp ik nu! Ik ben ook verantwoordelijk!), maar ik weet alleen niet of kan leven met de gedachte dat hij in de gevangenis zit, als hij daar uberhaupt in belandt.

Ik weet nog niet helemaal of ik zover wil gaan. Ergens denk ik nog...vergeet het. Laat het gaan. Ik weet het allemaal nog niet. Mijn ouders zeggen dat ik wel aangifte moet doen en ergens wil ik het, maar ik durf het niet. Ik wil hem misschien toch niet achter tralies. :( Dit is zo moeilijk. Ik heb echt nog tijd nodig om na te denken over wat ik wil.

En over dat tweede stukje... Hoe stom het misschien klinkt ik bleef bij hem uit liefde. Of beter gezegd, ik ontkende de waarheid en leefde in fantasiewereld. Ik negeerde het als hij me wekenlang niet belde en hield me krampachtig vast aan zijn lieve woordjes... die gaven me het gevoel dat hij van me houdt, terwijl hij van geen kant deugde.

Ik wilde zo graag dat die jongen van me hield... Ik wilde zo graag liefgehad worden door HEM, door hem vooral, niet door iemand anders. Zo graag dat ik alles maar pikte van hem.

Mijn ouders zeggen ook wel dat als ik aangifte doe dat ik dan wel het verhaal moet aandikken door te zeggen dat ik voelde alsof ik geen keus had... alsof hij me bedreigde, anders zal ik de rechtszaak niet winnen. Maar eerlijk ik heb daar geen zin in... ik wil geen leugens vertellen. De enige reden dat ik me zo liet gebruiken is omdat ik van hem hield. Hij was mijn alles en ik wist ergens dat er iets goed mis was maar ik wilde het niet zien en dus bleef ik.

Ondertussen weet ik wel dat er nooit liefde voor mij was van zijn kant. En hij heeft ondertussen wel goed gebruik kunnen maken van mijn goedheid en vertrouwen in hem door leugens en manipulatie. en ik geloofde alles wat hij zei.

Eerlijk ik was niet bang voor hem. Ik werd niet bedreigd. Hij paste geen geweld toe. Ik was alleen maar blind verliefd al die tijd. Dat is de waarheid en de enige waarheid. Ik hoef niets aan te dikken. Als dat betekent dat ik de zaak verlies, mocht het zover komen, dan moet dat maar.
Soraya_26 wijzigde dit bericht op 08-02-2012 14:58 met 0%
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 15:04
janneke2
quote:
Tinkelbel schreef op 08 februari 2012 @ 13:37:
Het lijkt me dat je gewoon een afspraak moet gaan maken op het politieburo, bellen en vertellen dat je je verhaal kwijt moet en eigenlijk niet zo goed weet hoe je verder moet met, wel of niet aangifte doen. Ter plekke kun je dan het hele verhaal doen, en kan de politie je vertellen wat de mogelijkheden zijn.

Lijkt me niet handig.
Daat is de politie ook niet voor: "je verhaal kwijt moeten".
Al was het maar, omdat een echte aangifte, dan wel het hele verhaal vertellen een aantal uren duurt.
Een orienterend gesprek van 1 uur - dat is prima.

Soraya, gesteld, dat je dit wilt, dan kun je beter naar een hulpverlener gaan.