Libelle - Libelle brief 6 - Het consultatiebureau

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 48 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 19-02-2012 16:32.

Libelle brief 6 - Het consultatiebureau

Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 09:53
knutsel
Oh ja de eerste keer komen ze thuis. Bij de tweede: Wat een drama, of het schikte om 8.30 uur. Nee, dat schikte mij niet, of het wat later kon. Om 9.00 uur of zo, ja was goed. Stond ze toch om 8.30 uur voor de deur.
Toen kwam ze dus en begon ze te zeuren of ik het allemaal wel aankon, twee kindjes met 'maar' twee jaar ertussen? Waarom ik nog niet was aangekleed? Waarom mijn huis zo netjes was, of de oudste wel speelgoed had?

Ja, ik kon het aan maar met twee kinderen gingen wij altijd eerst ontbijten en dan pas aankleden om ongeveer 8.30 uur. Ja, het was ook heel netjes. 's Avonds ruim ik altijd alles op en om 8.30 uur heeft nog niemand de kans gehad om de boel overhoop te halen. Speelgoed stond ik grote kast in de gang.Daar hadden we er meer ruimte voor dan in de kamer.
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 10:11
niejel
O, Knutsel, heel herkenbaar dat wantrouwende van die cb medewerkers. Onze jongste lag met 4 weken in het ziekenhuis, 5 weken oud werd hij geopereerd, 6 weken oud was hij weer thuis op zaterdag. Maandag moesten we naar het cb naar de uitgestelde afspraak, het cb was op de hoogte van de ziekenhuisopname.
De eerste vraag was: "Gaat het wel goed thuis, jullie maken zo'n vermoeide indruk?"
Ja inmiddels ging het weer goed, maar zo'n kleintje dat zoveel te verduren heeft gekregen is van slag, moeder is van slag, vader oogde zeer vermoeid van het heen en weer sjeezen. De sporen van vermoeidheid waren zelfs bij opa en oma terug te vinden.
Een opening als: "Fijn dat jullie er zijn, dat was wel schrikken he zo'n ziekenhuisopname." Had mij meer vetrouwen in het cb gegeven dan die rare andere opmerking.
Ik ben het met een aantal andere schrijfsters eens, sommige dingen moet je gewoon niet vertellen.
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 18:42
lakota
Is dit CB gebeuren verplicht bij de wet???
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 18:53
lakota
In vele landen slapen kinderen tot hun vierde jaar met de moeder.pas na die periode willen ze zelf in een eigen bed of eigen matrasje.
vertel niet wat je niet kwijt wilt.Lees op Google wat je wilt weten en ga voorbereidt naar het CB.Zelf kun je gewicht en maten bijhouden , dus het enige waar ze je mee MOETEn helpen is de vaccinaties.En ook dat
heb je inspraak in.Niemand kan je tot iets verplichten ,behalve die in secties.En zelfs dat ...dit gaat alleen om de openbare scholen die je kind kunnen weigeren als je die niet doet.
NOOIT, zou ik mijn kinderen meer cocktails laten geven.Een tegelijk, en een redelijke tijd ertussen, zodat die kleine lichaampjes kunnen herstellen.
Gebruik je eigen intuïtie en je goede verstand.
Ja, dit bureau heeft een functie.Maar moeders hebben die ook.
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 09:39
niejel
quote:
lakota schreef op 07 februari 2012 @ 18:42:
Is dit CB gebeuren verplicht bij de wet???

Nee, niet verplicht door de overheid. Je wordt in ieder geval uitgenodigd om te komen voor controles en de inentingen.
Als je van het rijksvaccinatieprogramma gebruik wilt maken om je kinderen te laten inenten moet je er wel naar toe.
Kinderen bij de huisarts in laten enten kan wel maar dan zijn de kosten helemaal voor je eigen rekening. De ziektekostenverzekering dekt deze kosten niet.
Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 20:06
manonke
Met mijn oudste zoon ben ik ook heel trouw, zoals het beaamt naar het Cb gegaan. Na de eerste inenting kreeg hij eczeem. En elke keer na een enting werd het veel erger. Volgens het Cb was het puur toeval.

Toen ik in verwachting was van de 2de gevraagd hoe het zat met enten. Wilde de entingen uitstellen. Kon niet belachelijk. Werd eigenlijk wel even afgeschilderd als 'slechte' moeder. Want je kind kon ziek worden en dood gaan zonder entingen.

Toen was ik er klaar mee. Ben naar een antroposofisch consultatiebureau gegaan. Wat een verademing.
Ze enten pas als een kindje voldoende weerstand heeft opgebouwd om deze ziektevirussen (want die spuiten ze in, vaak meerdere tegelijk) te boven te komen. Zo heeft mijn jongste geen eczeem gekregen en daardoor ook geen allergieën ontwikkeld. (wel aanleg voor bv op momenten dat hij ziek is).

Maar wat me vooral opviel was het vertrouwen van de verpleegkundige en arts in mij. Als ik iets vertelde, hoefde ik daar niet bewijzen dat mijn kind het echt kon. Ik werd gewoon geloofd in mijn verhaal.
Maar ook kreeg ik heel veel meer / betere adviezen bv homeopathische geneesmiddeltjes. Waar ik gewoon echt iets aan had en wat een aanvulling was. Meer het gevoel dat we samen het beste voor hadden voor mijn zoon.
Ik vond het leuk om naar dit consultatiebureau te gaan. Terwijl ik bij het reguliere cb altijd het gevoel had dat je je als ouder moest bewijzen dat je het wel goed doet.
Antroposofisch consultatiebureau is echt een aanrader.
*** Iemand kan je alleen je zelfrespect afnemen als je het hem geeft (Ghandi) ***
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 01:46
lakota
Mooi Manonke.Zou ik kinderen hebben vandaag , zou ik diezelfde stappen nemen als jij gedaan hebt.het hele kind.Geen stukjes,van het kind, volgens regels van de regering.
Ik weet niet hoeveel een injectie kost,maar daar zou ik hoe arm ook , voor sparen.
Mijn zoontje was een leuk kereltje ,kon vroeg lezen.Woordjes spellen met de magneetjes letters op de koelkast ,Hij was toen twee en half.
Omdat hij geadopteerd was, was hij dus "achter" op het Amerikaanse schema,met de vaccinaties.
Niets wetende 32 jaar geleden.hebben we in korte tijd een paar cocktails laten inenten. Binnen een half jaar, was mijn vrolijke peuter veranderd in een schoppend ,kwaad kind.En tegen zijn vierde kreeg hij de diagnose ADHD,en veel later na een lang zwaar traject, weten we dat hij Asperger's heeft en nog veel meer.
Als jonge moeder weten we lang niet alles,maar tegenwoordig met het internet kun je zoveel meer weten dan 30 jaar geleden.
Ik zou zeggen tegen jonge moeders ,gebruik je gezonde verstand.Zoek homeopaten en Antroposofen.mensen die met het HELE kind begaan is.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 17:49
kriezel
Ik heb niet alles gelezen hier, maar ik wil toch wel even op de "rugslaapmafia" van Gizmo ingaan.
Ik woon in Duitsland; tot voor enkele jaren was het hier praktisch verplicht om je kinderen op de buik te laten slapen. Slapen op de rug was héél ongezond, zei men. Mijn eerste baby werd in de VS geboren, waar wij toen enkele jaren woonden. Daar maakte men absoluut geen punt van de slaaphouding. Mijn zoontje regelde dat trouwens op zijn manier: legde je hem op zijn buik te slapen, dan krijste hij net zo lang tot hij werd omgedraaid; later deed hij het zelf.
Uiteindelijk bleek dat talrijke gevallen van wiegendood in Duitsland te wijten waren aan de buikslaapmethode; daardoor krijgen sommige baby's niet genoeg lucht. Dus, hup, weg met het buikslapen, rugslapen was nu het motto.
Daarom kan ik niet anders dan tegen iedereen roepen: ga af op je eigen gevoel, observeer je kind en luister alleen naar advies dat verstandig en doordacht lijkt. Uit de tenenkrommende verhalen die ik hier hoor, blijkt vooral bemoeizucht en betweterij; vakmanschap en inlevingsvermogen lijken ver te zoeken.
Geplaatst op zondag 12 februari 2012 12:53
Gizmo
Die van ons slaapt ook op haar rug hoor, want als ze op haar buik slaapt en ze ligt met haar gezicht naar beneden,draait ze niet zelf haar hoofdje naar de zijkant. Doodeng vind ik dat. Dus buikslapen gebeurd alleen in de box als ik erbij ben, of als ze op mij slaapt.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op zondag 12 februari 2012 13:48
marjonpiet
Wat een herkenbaar verhaal!!!

Al bij de eerste ontmoeting met het consultatiebureau is het misgegaan bij ons.
Als verse moeder op controle met mijn zoontje Jorik.
Keurig op tijd aanwezig in een kleine smalle ruimte met donkerbruine vakken waar je je kind uit kan kleden.
Maar ja, de wetten worden je niet verteld als je daar voor het eerst binnenkomt.
Ik zag allemaal kindjes in hun blootje dus huppekee uit de kleren, en op naar de weegschaal.
Daar wordt er op een alleraardigste manier medegedeeld dat je moet wachten tot je geroepen wordt.
Maar kom maar op, leg hem maar in de koude weegschaal op een krakend papiertje.
Ja dat is even schrikken vanuit je lekkere warme kleertjes.
Dan gaan we nog even meten in een grote donkerbruine meetbak/kist.
Hoofdje strak tegen de bovenkant en een plank onder de voetjes.
Dan duikt er ook nog iemand over hem heen met een meetlint om zijn hoofd te meten.
Dat is genoeg voor onze kleine man, hij begint te huilen en spontaan te plassen.
Daar sta je dan met een huilend, bibberend kind en een doek om het allemaal op te ruimen.
Luiertje weer aan en dan wachten om naar de arts te gaan.
Ja hoor we mogen!!!
De arts werpt een blik in het bureauboekje en luistert met een eveneens koud apparaat naar zijn hart en longen.
Kijkt in zijn luier naar zijn balletjes en stopt nog even een \"schone vinger\" in zijn mond.
\"Goh, hij is wel wat bibberig, ga maar even langs de huisarts voor een verwijzing om na te kijken of hij geen suiker heeft.
Op naar de huisarts dan maar, zij neemt hem in haar armen en kletst wat tegen hem en ziet daar een rustig en tevreden jongetje.
Volgens haar zal het met suiker allemaal wel loslopen, het is een lekker ventje.
De volgende bezoeken wordt het niet veel beter, al worden de ongeschreven wetten mij wel steeds duidelijker.
De minder verse moeders die weten het al\"je moet gewoon ja,nee en amen zeggen niks vertellen en alles wat zij zeggen het ene oor in en het andere oor weer uit\"
Gewoon zorgen dat hij zijn inentingen krijgt en als hij vier jaar is ben je er vanaf.
Kritiek over het feit dat hij een billenschuiver is en dus niet kruipt wanneer zij dit willen waardoor hij laat gaat lopen, het praten wat langer op zich laat wachten en nog steeds potjes Olvarit eet.

Jorik is nu 3 jaar en 5 maanden, hij kletst van de vroege ochtend tot het moment dat hij naar bed gaat en hij rent en springt de hele dag.
Ik heb er alle vertrouwen in dat als hij straks een jaar of 18 is er echt geen Olvarit meer op zijn menu zal staan.

Nog Ã©Ã©n keer naar het \"consternatie\"bureau en dan is het voorbij.

Marjon Burghoorn
Geplaatst op zondag 12 februari 2012 13:53
rema
Zo'n 30 jaar geleden moesten onze oudsten juist op de buik slapen, dat was veiliger ivm het spugen van melk, dat kon dan niet in hun luchtpijp of longen komen. Ook moesten ze onder dekentjes slapen, dekbedjes waren veel te gevaarlijk.
8 Jaar later, bij onze jongste was het precies andersom, op de buik slapen mocht opeens niet meer, terwijl hij altijd op de buik draaide.
We lieten hem maar, de oudste 2 waren immers ook gezond groot geworden.
En dekentjes waren uit de boze, het moest een dekbedje zijn, want dat lag aan alle kanten los, dan kon een kindje nooit stikken als hij eronder terecht kwam.
Nou, onze zoon is dus wel bijna gestikt onder een dekbedje, mijn man vond hem net op tijd, helemaal bezweet, blauw aangelopen en buiten adem.
Vanaf dat moment weer dekentjes gebruikt, en alles ging goed.
Volg gewoon je eigen gevoel, dat is meestal het beste.
Geplaatst op maandag 13 februari 2012 01:59
lakota
Misschien kunnen al deze verhalen naar het CB gestuurd worden Libelle Moderators??
Dan schiet een mens op...
Geplaatst op maandag 13 februari 2012 10:08
Rellebel
quote:
ModLibelle schreef op 02 februari 2012 @ 21:20:
Waarom heeft de verpleegkundige daar niet naar gevraagd, of mijn zoon lekker in zijn vel zit? Hoe kan het eigenlijk dat juist deze cruciale vraag niet standaard aan alle moeders wordt gesteld?

Aan mij vroeg men standaard hoe het ging.
Een betere vraag dan of je kind lekker in z'n vel zit.
Nooit problemen gehad met het consultatiebureau.
Vond het wel een handige instelling.
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op maandag 13 februari 2012 21:14
annec66
Ja vind ik ook.Soms was er wel gezeur maar over het algemeen was het wel gezellig.Veel bekenden van de zwangerschapsgym.
Geplaatst op dinsdag 14 februari 2012 01:51
lakota
Misschien maakt het verschil of we het over moeders van vandaag hebben of moeders van 40 jaar geleden?
Misschien zit er verschil in de grote steden CB en de landelijke CB?
Misschien zit er verschil in de buurten waar je woont?
lakota wijzigde dit bericht op 14-02-2012 01:52 met 38%
Geplaatst op dinsdag 14 februari 2012 08:08
manonke
quote:
annec66 schreef op 13 februari 2012 @ 21:14:
Ja vind ik ook.Soms was er wel gezeur maar over het algemeen was het wel gezellig.Veel bekenden van de zwangerschapsgym.

Maar ik ga niet naar het CB voor de gezelligheid. Dat kun je ergens anders. Ik ga naar het CB voor mijn kindjes. Om te kijken of ze naar behoren ontwikkelen, maar ook om goede tips te krijgen over zaken.
CB heeft een signalerende en informatieve taak.
*** Iemand kan je alleen je zelfrespect afnemen als je het hem geeft (Ghandi) ***
Geplaatst op dinsdag 14 februari 2012 10:17
niejel
quote:
manonke schreef op 14 februari 2012 @ 08:08:
[...]

Maar ik ga niet naar het CB voor de gezelligheid. Dat kun je ergens anders. Ik ga naar het CB voor mijn kindjes. Om te kijken of ze naar behoren ontwikkelen, maar ook om goede tips te krijgen over zaken.
CB heeft een signalerende en informatieve taak.

Met die instelling ging ik er als verse moeder ook naar toe. Had wel indianen verhalen gehoord over het consternatieburea. Ging er heen met de instelling: eerst zien dan geloven!
Het bleken helaas (in mijn dorp) geen indianen verhalen. Zie mijn andere postings hier op het topic.
Nu zijn mijn kinderen al bij de schoolarts, de overdracht van CB naar schoolarts is gebrekkig verlopen. Dus veel dingen weer opgerakeld en opnieuw bekeken en getest. Ik ben er helemaal klaar mee!
Geplaatst op woensdag 15 februari 2012 16:21
indira
Met onze oudste kwam ik 25 jr. geleden op het cb bij mijn eigen huisarts. Er zat een wijkverpleegkundige met het hart op de juiste plaats en ze is van grote steun geweest in de eerste drie maanden waarin mijn kind dag en nacht huilde. Maar de combinatie van eigen huisarts met deze verpleegkundige was het sterke punt op dit cb. Heel handig ook, want als er iets aan de hand was dan kon mijn huisarts ook meteen wat voorschrijven of me doorsturen, dat scheelde weer een tussenstap die je nu wel moet maken want een cb arts mag dat niet.
Na een verhuizing anderhalf jaar later kwam ik op een cb wat een regelrechte ramp was. Ik had het daar al snel bekeken. Toen de tweede na drie jaar kwam heb ik nog een poging gedaan, maar het ging vanaf dag 1 al mis. Het begon al bij het meest simpele: ik was op het vorige cb gewend dat de baby ín de omslagdoek, met een luier aan gewogen mocht worden. Was een kwestie van de eerste keer even de omslagdoek en luier wegen en de volgende keren dat gewicht van het totaalgewicht aftrekken. Hoe simpel. Maar nee dat was hier niet de bedoeling, dat kon echt niet. Nou als ik iets in mijn hoofd heb dan gebeurt het ook zo en ik heb gedaan wat ik altijd gewend was, mee eens of niet. Dat deed vele moeders mijn voorbeeld volgen... nee dat namen ze me niet in dank af.
In overleg met de huisarts kon ik toen bij haar de controles doen en injecties laten zetten, dat heeft me nooit wat gekost. Zij was het helemaal eens met mijn visie op het cb, ze gaf aan graag zelf cb-arts te willen zijn, want dat volgens haar de enige juiste manier om het cb een succes te laten zijn. Maar huisartsen kregen daar steeds minder tijd voor en ook zij kon dat er niet bij doen al had ze dat graag gewild.

En de schoolarts? Hetzelfde verhaal, dat begon al met kritiek omdat ik nooit op cb was geweest, dus ook daar was ik snel klaar en ben alleen nog gegaan als de kinderen een injectie nodig hadden, verder ben ik helemaal afgehaakt.

Erg toch eigenlijk dat de kwaliteit van het cb na zoveel jaren nog steeds niet veranderd is.
indira wijzigde dit bericht op 15-02-2012 16:26 met 15%
Geplaatst op woensdag 15 februari 2012 19:22
lakota
Lijkt zo eenvoudig een zachte doek om je baby heen laten.
Niet dus.Misschien kunnen die mutsen niet goed rekenen?!
Zolang het niet om ponden gaat maar om een onsje wat maakt het uit.
Ik hield altijd een zachte molton om mijn kind heen.
Het is MIJN kind, niet het hunne.
Wat heet wijsheid.....
Geplaatst op woensdag 15 februari 2012 22:22
Rellebel
quote:
indira schreef op 15 februari 2012 @ 16:21:
Nou als ik iets in mijn hoofd heb dan gebeurt het ook zo en ik heb gedaan wat ik altijd gewend was, mee eens of niet. Dat deed vele moeders mijn voorbeeld volgen... nee dat namen ze me niet in dank af.

Dat kan ik mij best voorstellen.
Allemaal gedoe met het gewicht van de doeken eraf trekken.
Krijgt het kind niks van, hoor, even op een koude harde weegschaal.
Ze worden al genoeg gepamperd
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op zaterdag 18 februari 2012 18:42
ve2924
Graag wil ik reageren op het artikel van Jolanda Smedts uit Libelle nr. 6.
Ook ik heb dit soort ervaringen met het consultatiebureau. Het zou een hoop schelen als ze daar mensen laten werken die ook wat met kinderen hebben. Het begon bij mij al toen mijn dochter (nu 13 jaar) haar eerste vaccinatie moest hebben. Ze spoten gewoon in haar bot met het gevolg dat het kind haar arm dagen niet kon bewegen. Vanaf dat moment heb ik, in overleg met mijn huisarts, de vaccinaties op het bureau laten schieten en deze bij de huisarts gehaald. Daarna kwam het dat ze behoefte had aan meer voeding dan \"voorgeschreven\" en die kreeg ze van mij omdat ze anders alleen maar huilde en met een beetje meer in het flesje deed ze dat niet. Ik heb dat (in mijn onwetendheid als jonge moeder, eerlijk verteld op het bureau en ..... ook weer commentaar. Ik heb toen aan de verpleegkundige zijn telefoonnummer en adres gevraagd en toen vroeg hij: \"wat doet dat terzake?\"heb ik geantwoord: \"Dan kan ik haar bij jou brengen als ze huilt omdat ze honger heeft\". Hier werd niet op gereageerd en ik heb ook nooit meer commentaar gekregen.
Het toppunt was toen ze weer naar het bureau moest voor de ogencontrole. Had thuis met haar geoefend en op het bureau kreeg ze idd zo\'n idioot brilletje op wat ze hadden afgeplakt met leukoplast. Gevolg dat de bril tegen haar gezichtje bleef plakken wat al paniek veroorzaakte. Toen ze daarna een plaatje beschreef als koffiepot in plaats van theepot (of net andersom) werd de verpleegkundige helemaal kriegel en kreeg ik het verzoek om nog maar eens terug te komen voor een nieuwe ogentest want deze test was niet goed. (en dat terwijl mijn dochter verder alles wist). Heb de verpleegkundige toen vriendelijk bedankt voor de \"prettige samenwerking\", heb mn spullen en mijn dochter gepakt, ben weggegaan om nooit meer terug te gaan. Volg je intuitie is mijn advies want op dat bureau maken ze je helemaal gek en als je al onzeker bent is dit not the place to be!
Geplaatst op zaterdag 18 februari 2012 21:13
niejel
Dat was niet de koffie- of theepot, dat was de fluitketel!
Welk kind van 12 jaar of jonger kent zo'n ding nog? Ik heb al 15 jaar een waterkoker. Ik ben daar fel tegenin gegaan, ze moeten die plaatjes aanpassen aan de tijd van na 2000.
Geplaatst op zaterdag 18 februari 2012 21:50
Gizmo
Hahaha, ik heb met mijn zus zo gelachen om mijn neefje. Die moest ook voor de ogentest en die zei alleen het eerste plaatje goed en de rest expres fout, dus mijn zusje vraagt, Pietje waarom zeg je het fout? Hij: ze kan toch zelf ook kijken. Met kleuren deed hij dat ook, hij zei ze alleen goed als hij er wat voor terug kreeg.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op zondag 19 februari 2012 16:32
twinmom_67
quote:
niejel schreef op 18 februari 2012 @ 21:13:
Dat was niet de koffie- of theepot, dat was de fluitketel!
Welk kind van 12 jaar of jonger kent zo'n ding nog? Ik heb al 15 jaar een waterkoker. Ik ben daar fel tegenin gegaan, ze moeten die plaatjes aanpassen aan de tijd van na 2000.
Die plaatjes zijn echt het jaar kruikentijd.
Schijn bedriegt soms zozeer dat je zou willen dat mensen, net als verpakte levensmiddelen, voorzien waren van een etiket met de ingredienten. !