Libelle - Libelle brief 6 - Het consultatiebureau

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 48 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 19-02-2012 16:32.

Libelle brief 6 - Het consultatiebureau

Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 21:20
ModLibelle
Met mijn zoontje van drie ga ik naar het consultatiebureau. Na een half uur wachten worden we naar binnen geroepen. “Wat is hij onrustig”, zegt de verpleegkundige met een afkeurende blik. Ondertussen pakt ze de groei- en gewichtscurve erbij. Zowel zijn lengte als zijn gewicht zitten boven de lijn. “Het is zeker een snoepertje?” Ik antwoord ontkennend. Dan volgt de ogentest, waarvoor mijn zoontje een plastic bril op zijn neus krijgt. Voordat er ook maar één plaatje is aangewezen, zit de bril al op zijn rug. Ik voel hoe hij probeert om zich van mijn schoot te laten glijden. “Houd hem in de houdgreep”, krijg ik bits te horen. Op dat moment is mijn grens bereikt. Vriendelijk deel ik mee dat het tijd is om te stoppen. Een beetje boos loop ik met Rik naar buiten. Het zonnetje schijnt en samen gaan we het bos in. Ik zie hoe hij rent, lacht en zingt. Waarom heeft de verpleegkundige daar niet naar gevraagd, of mijn zoon lekker in zijn vel zit? Hoe kan het eigenlijk dat juist deze cruciale vraag niet standaard aan alle moeders wordt gesteld?
ModLibelle wijzigde dit bericht op 02-02-2012 21:20 met 0%
AlgemeneVoorwaarden | Forum@Libelle.nl
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 21:34
Tinkelbel
Omdat het consultatieburo op zich al een aanfluiting is, controle is goed, met respect voor onderlinge verschillen en eigen mening van ouders ipv instructie,s en regels waarmee je je kind groot moet brengen, inentingen zijn nodig dus is het een handig middel om dat lopende band te doen, maar hun meest belangrijke taak is volgens mij, het herkennen van mogelijke handicaps/beperkingen en mishandelingen.
En daar hebben ze vaak geen kaas van gegeten, en dankzij de weken van te voren geplande datums zullen ze ook nooit onverklaarbare blauwe plekken zien bij kinderen.
Niks van aan trekken, gewoon lekker genieten van je kind !!!
Tinkelbel wijzigde dit bericht op 03-02-2012 12:56 met 2%
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 22:25
Pagan
Ik vroeg altijd naar de bijsluiter van de vaccinatie, die was er nooit. Dan liet ik niet vaccineren voordat ik die had ontvangen en dan werden ze pislink. Ze zijn vooral aardig als je precies doet wat zij zeggen.
"Beledigingen zijn de argumenten van hen, die ongelijk hebben."
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 07:32
Gizmo
Nou dat buro dat is leuk om te weten hoelang je kind is en voor de vaccinaties en verder vind ik het wel best. Er is bij ons 1 verpleegkundige waar ik redelijk wat aan heb, die zegt ook wij geven advies en kijk zelf hoe je dat toepast en of er wat mee kan, maar verder laat maar. Ze luisteren heel slecht naar ouders en maken je ongerust terwijl dat niet nodig is. Baby's van een paar maanden doen nog geen dingen op comando en zeker niet in een vreemde omgeving (in ieder geval niet die van mij) nou ik moest toch echt meer oefen en haar in buiklig haar hoofd laten optillen want ze weigerde die truuk te laten zien op het buro. Ik nog sputteren, thuis doet ze het prima, maar nu is ze moe, vreemde omgeving etc dus die doet het even niet, nou toch moest ik meer oefenen, foei foei foei (echt zo gevoel krijg je dan). Ik oefende al genoeg en met 4 maanden draaide ze zichzelf van rug naar buik om, dus die was sterk genoeg. "o ze is wel levendig en druk" weer zo'n afkeurende blik, ik dacht dit is nog niks moet je haar thuis zien trappen en bewegen, maar hield wijselijk mijn mond, kan moeilijk een baby van 3 maanden vertellen dat ze wat rustiger met doen.
Ik vind het schandalig dat baby's en kinderen aan allerlei standaarden moeten voldoen (doen 2 van de 3 dingen op het lijstje van het buro niet dan o o o, paniek in de tent en een afkeurende blik (ik merkte dat het voor mij voelde alsof ik zelf faalde) dat ze 5 andere dingen wel doen die niet op het lijstje staan is niet belangrijk) en perfect moeten zijn. Iedere ouder weet dat de ontwikkeling met sprongetje, aanleg en eigen belangstelling gaat anders zouden we allemaal hetzelfde beroep uitoefenen. Tuurlijk is het belangrijk om bij groei- ontwikkelingsachterstanden of andere problemen er vroeg bij te zijn, maar soms word je er gek van. Ik ga nu al mijn eigen weg en hou als leidraad de adviezen aan maar zoek wel mijn eigen weg hierin. En als een advies gewoon niet klopt doe ik het gewoon niet.
Ik kreeg het advies om haar door te laten slapen de laatste voeding meer geven terwijl ze al de laatste fles niet opdronk. Kreeg als advies overdag minder geven en dan de laatste fles meer. Dat klinkt in theorie heel leuk, maar als je altijd hebt gevoed op verzoek werkt dat dus niet en zat ik overdag met een krijsend kind en die laatste voeding die meer moest zijn bleef minder. Moest dat een maand proberen, nou ik vond een week lang zat heb hier en daar bij wat andere moeders rond gevraagd en heb bij de laatste fles rijstebloem erin gekieperd en binnen een dagen sliep ze door en was de sfeer in huis vanaf dag 1 een stuk beter.

Kortom de bedoeling erachter is leuk, maar wat meer met de tijd meegaan, advies opmaat en luisteren naar ouders (DE ervaringsdeskundige aangezien die de meeste tijd doorbrengen met hun kinderen) zou geen overbodige luxe zijn.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 10:07
mop
ohh,maar ik weet ook nog wel 2 verhalen.
Lang geleden gebeurd,maar kan er nog boos om worden.
Dochter is meervoudig beperkt ter wereld gekomen.
Kreeg een stoma toen ze 3 weken was.
Kom met 6 weken bij het cb,het eerste wat ik te horen krijg:"wilt u hier wel komen?".Waarop ik vraag waarom niet,krijg ik te horen:"hier zitten allemaal gezonde kinderen".
Nou,je had me moeten horen,mijn kind is ook gezond,met haar beperkingen.
Goed,ik mocht naar de verpleegkundige die meteen al zei het voedingspatroon laten we aan het ziekenhuis over(terwijl ze van de arts gewoon alles volgens het boekje mocht doen) en het voeden had ik zelf al aangepast,omdat dat niet zo goed ging.
En de hele tijd dat ik daar naartoe ging werd alles op het ziekenhuis afgewenteld,waardoor ik zoiets had,waarom kom ik nog.
Een paar jaar later mijn tweede kind,een jongen.
Dan gaan ze de balzak voelen en het duurde 5 keer toen meldde ze me dat er toch iets niet klopte(ik luisterde allang niet echt naar ze,maar had nu zoiets,ok ik vraag het in het ziekenhuis van mijn dochter wel als ze voor controle komt).
In het ziekenhuis bleek de zaadbal afgestorven te zijn al een hele poos en moesten de resten operatief weggehaald worden.
Als het cb meteen zei dat er iets niet klopte,maar pas de vijfde keer hoorde ik iets en het viel ook niet op.
In het dossier wat ik naderhand opvroeg stond het wel iedere keer.
Dus consultatiebureau?nee bedankt.
Ik zeg weleens dat is voor afgekeurde huisartsen.
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 10:31
niejel
Consternatieburo, breek me de bek niet open!
Je keer op keer "problemen" met je kind aanpraten en laten checken door huisarts en specialist die dan uiteindelijk niets vinden.
Als je zelf een probleem naar voren brengt wordt dat als "normaal bij deze leeftijd" afgedaan (mondademhaling en moeizaam eten).
Als bij mijn kinderen op de leeftijd van 15 maanden de amandelen waren geknipt in plaats van pas op ruim 4 jarige leeftijd hadden ze nu gewoon door hun neus geademd en een betere kauwtechniek gehad waardoor ze beter hadden kunnen eten.
Dank consternatieburo!
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 14:56
kirstennl
Als zeer ervaren moeder weet ik nu. TREK JE ER NIETS VAN AAN!
Ik kreeg altijd te horen dat mijn kinderen veel te groot en te zwaar waren. Ja, wat wilden ze dan? Dat ik geen eten meer gaf? Dat ik iedere dag op hun hoofd zou duwen zodat ze niet verder zouden groeien? Als jonge moeder met je eerste kind kan je daar knap onzeker door voelen. Steeds weer was er commentaar en ik was steeds onzekerder. Tot ik een keer hiermee naar de huisarts stapte. Die heeft de kinderen nagekeken. Ze deden het prima volgens hem en er was niets mis mee. Eens in de maand ging ik in het vervolg bij hem langs. Nooit mee naar het consultatiebureau geweest.
En mijn kids? Die zijn nu 18, 25 en 26. Absoluut niet te zwaar (ook nooit geweest). Wel door de 2 meter. Maar ik ben ook lang, dus dat verwonderd me niets.
Luister naar je zelf en laat je niet gek maken. Bij twijfels kan je altijd naar de huisarts. Zo'n consultatie bureau is eigenlijk allang niet meer van deze tijd!
kirstennl wijzigde dit bericht op 03-02-2012 15:02 met 0%
Niemand veroordelen en over niemand oordelen.
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 18:50
lakota
Leuke baan voor iemand die niet graag hard wil werken.
Vaccinatie's kun je misschien bij je huisrats halen , en ook dat nog ,geen cocktails!!!
Verder kun je Googlen.
Maatlat heeft iedereen wel en een weegschaal staat bij je huisarts ook.
Luister naar je eigen stem en als je het even niet weet,lees.
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 19:17
gwynette
Ik wil toch iets anders inbrengen. Hier schrijven allemaal verstandige moeders die zelf naar de huisarts stappen, hun kinderen goed voeden en ze (hoop ik) niet mishandelen, in de kast opsluiten of verwaarlozen. Maar realiseer je wel dat het consultatiebureau, later gevolgd door de schoolarts, een belangrijke signalerende functie hebben bij de (helaas vele) kinderen die NIET het geluk hebben in een stabiele omgeving op te groeien. Natuurlijk wordt er een hoop paniek gezaaid op het consultatiebureau en natuurlijk heb je altijd je eigen gezonde verstand nog - maar die signalerende functie mag wat mij betreft toch echt blijven. Vaccinaties, gehoor- en ogentesten, kijken naar houding en groei, dat is toch allemaal heel belangrijk. Om dan te zeggen "dat kun je toch ook bij de huisarts" is het onnodig belasten van de huisarts. Naar de huisarts ga je als je je zorgen maakt, of als andere experts zeggen dat het verstandig zou zijn iets na te laten kijken. Het consultatiebureau is er in principe om de normale ontwikkeling van alle Nederlandse kinderen te volgen en in te grijpen als er iets niet goed gaat. Dat is niet de taak van de huisarts - die is daar ook te duur voor: de specialisatie tot huisarts duurt drie jaar nadat je als basisarts bent afgestudeerd, om consultatiebureau-arts te mogen worden hoef je na je basisarts opleiding "alleen" een kopcursus te doen.
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 20:18
twinmom_67
Aaargg het consternatiebureau.Compleet achterhaald iets.Houden vast aan de richtlijnen.
Kom je zelf ergens mee dan wimpelen ze het af.
Zelf mee gemaakt mijn zoontje had een wat afgeplat hoofdje ik kaart het aan is het ach de haartjes groeien er wel overheen.
Ik ben er zelf mee verder gegaan en hij heeft uiteindelijk een half jaar alleen 's nachts een redressiehelmpje gehad.Gelukkig was het nog niet zo heel erg,maar had ik mijn oren naar het consternatiebureau laten hangen dan was het veel erger geweest.

Met voeding ook zo vastgeroest als wat in begin als kersverse ouder trek je je er veel van aan later is het ene oor in andere oor uit.
Ene kind ontwikkeld zich sneller dan het andere kant als je af moet gaan op de meeste consternatiebureau's is er van alles mis als je kind is iets later is met lopen of praten etccc.
Hier liepen ze tamelijk laat,ja ik kan ze moeilijk dwingen he.Een was billenschuiver kan ze moeilijk dwingen te gaan kruipen.Ja maar dan kan ze moeilijkheden krijgen met de fijne motoriek nou als er een ding niks mis mee is dan is het daar mee.De kinderfyshio waar we met de andere helft van de twin liepen zei al loopt ze met 2 jr nog niet kom dan maar is met haar.Maak je niet druk die loopt wel voor die tijd idd met 22 mnd liep ze en hoe.Met de ander liepen we daar ivm de voorkeurshouding .

De verpleegkundige die we op het cb hier hadden was wel een hele fijne,die dacht mee etcc en kwam niet met die vast geroeste cb adviezen.De cb arts dus wel mennnnn wat een tak was dat.

Bij iemand anders hadden ze gezegd dat haar kind een waterhoofd had kind had wat groter hoofd dan anders.
In paniek is ze naar de kinderarts gegaan en die was woest op de cb arts,want haar kind had helemaal geen waterhoofd.

De oogtest is vreselijk achterhaald kunnen die plaatjes niet gemoderniseerd worden welk kind herkend er nu nog de ketel.Veel huishoudens gebruiken een waterkoker.

Tuurlijk is het belangrijk om de ontwikkeling in de gaten te houden en lengte en gewicht, en de vaccinaties,maar ze zijn er zo vast geroest.Af en toe wel is het idee dat er afgekeurde huisartsen daar zitten of die net met pensioen of zo zijn.Net als de schoolartsen die zijn ook compleet vastgeroest.
Hier hebben de kids gelukkig een goed gewicht zijn wat aan de kleine kant nou ja wij zijn zelf ook niet heel lang.Ze zijn gezond nooit ziek zo lang ze op de basisschool zitten das inmiddels 8 jr hebben ze nog nooit verzuimd wegens ziekte.In de peuter kleuter tijd wel is wat verkoudheidjes en een keer het rotavirus,maar daarna niks.
Schijn bedriegt soms zozeer dat je zou willen dat mensen, net als verpakte levensmiddelen, voorzien waren van een etiket met de ingredienten. !
Geplaatst op zaterdag 04 februari 2012 18:49
lakota
Precies Gwynette , je zegt het. Ze zijn er om in te grijpen als dat nodig is. En heel misschien als er een blauwe plek zit op een rare plek.Maar jammer genoeg werken ze met maatstaven en regels uit de jaren 50.
En jammer genoeg wordt er vaak niet goed geluisterd naar een ouder die 24 uur met het kind doorbrengt.
Inspraak en uitleg zou vandaag in 2012 de norm moeten zijn.
Helaas worden nog veel jonge moeders als onmondige kinderen behandeld.
Huisarts worden is niet zo heel moeilijk en met het internet kom je als mens al heel ver.
Het gaat hier dus in feite niet om het extra belasten,van een huisarts.Want in feite hoort dit wel bij hun werk.Je behandeld het hele gezin daar horen kinderen en babie's in mijn ogen ook bij. Wie kan het gezin als groepje beter leren kennen dan een huisarts.
Ja er zullen onmondige jonge vrouwen zijn,en dan heeft het CB een goed nut.Net als voor normale zaken het een goed nut kan hebben.Maar verander die instelling.Vertel ouders wat verwacht en niet verwacht kan worden,terwijl je de baby bekijkt.Laat jonge vrouwen meedenken en meepraten.
Sommige nieuwe moeders zullen totaal onzeker zijn en niets van babie's weten ,maar vertel dan...
Om tegen een moeder te zeggen....zoals bij twinmom zijn haar zal er over heen groeien is natuurlijk niet gewoon.
een oogtest voor een baby met plaatjes die het misschien nooit gezien heeft? Of cultuur gerichte plaatjes?Die een kind niet kent?
Iemand zo vroeg in het ontwikkelingsstadium van een kind vertellen, dat het een te groot hoofd heeft?
Het zijn babie's met hun eigen ontwikkelingen en genen.
Een jonge moeder zeggen dat haar kind te groot en te zwaar is?
het schept alleen maar onnodige onrust .
ja, het CB kan heel nuttig zijn.Maar dat het een zeer verouderd systeem erop na houd is wel zeker.
ja , je kunt zeggen groeien is zo oud als de eeuwen.Dat is waar. Maar kinderen worden in een tijd geboren die een andere aanpak vereist.
een op 200 kinderen krijgt de diagnose Asperger's,hoeveel assistenten en jonge artsen zullen dit herkennen?
Er zijn tegenwoordig vele nationaliteiten in Nederland ,hoeveel weten deze artsen van andere culturen af?
Ik snap dat je deze CB verdedigen wilt en dat er veel kaf onder het koren zal zijn,maar ook veel koren onder het kaf.Dus hoe moet een jonge moeder dan weten wat voor vlees zij in de kuip heeft?
Ik zou zeggen tegen al die jonge moeders, vertrouw op je intuïtie.Luister naar dat stemmetje van binnen, en denk je dat er iets mis is, dan is het dat ook vaak.
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 11:41
mop
quote:
gwynette schreef op 03 februari 2012 @ 19:17:
Ik wil toch iets anders inbrengen. Hier schrijven allemaal verstandige moeders die zelf naar de huisarts stappen, hun kinderen goed voeden en ze (hoop ik) niet mishandelen, in de kast opsluiten of verwaarlozen. Maar realiseer je wel dat het consultatiebureau, later gevolgd door de schoolarts, een belangrijke signalerende functie hebben bij de (helaas vele) kinderen die NIET het geluk hebben in een stabiele omgeving op te groeien. Natuurlijk wordt er een hoop paniek gezaaid op het consultatiebureau en natuurlijk heb je altijd je eigen gezonde verstand nog - maar die signalerende functie mag wat mij betreft toch echt blijven. Vaccinaties, gehoor- en ogentesten, kijken naar houding en groei, dat is toch allemaal heel belangrijk. Om dan te zeggen "dat kun je toch ook bij de huisarts" is het onnodig belasten van de huisarts. Naar de huisarts ga je als je je zorgen maakt, of als andere experts zeggen dat het verstandig zou zijn iets na te laten kijken. Het consultatiebureau is er in principe om de normale ontwikkeling van alle Nederlandse kinderen te volgen en in te grijpen als er iets niet goed gaat. Dat is niet de taak van de huisarts - die is daar ook te duur voor: de specialisatie tot huisarts duurt drie jaar nadat je als basisarts bent afgestudeerd, om consultatiebureau-arts te mogen worden hoef je na je basisarts opleiding "alleen" een kopcursus te doen.

sorry gwynette,ik deel je optmisme niet voor het cb.
Signaleren?kindermishandeling? laat me niet lachen.
Als je nu al hoort dat een corrigerende tik(en dan heb ik het niet over echt rammen natuurlijk) mag al niet eens meer,als ouder tegen je kind in je boosheid zeggen sodemieter even op mag ook niet meer.
En de echte kindermishandeling zie je niet of verwacht je dat een ouder zou zeggen op het cb oja als hij/zij erg veel huilt stop ik hem/haar in de kast met een deken over hem/haar heen.

nee geen goed woord over voor het cb.
Ik had voor deze huisarts een hele goede,helaas is die ermee gestopt,maar ik ben vaak zat bij hem geweest ook naar aanleiding van het cb,want ja je wilt toch zekerheid en nooit was er iets wat het cb had gezegd.
En alles wat er wel aan de hand was kwam ik zelf achter en werd door het cb afgedaan als normaal.
Ook schoolarts is niet mijn favoriet(hoewel ik nu een betere heb,maar ook die kan elke keer een fout maken heb ik in mijn achterhoofd)
Nee,laat de mensen maar gewoon de controles bij de ha doen en als je denkt er is iets laten nakijken bij ha.
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 21:49
gwynette
Sodemieter op zeggen tegen je kind en een een corrigerende tik vind ik ook niet kunnen - het laatste is ook verboden en terecht, kinderen hebben er recht op om niet geslagen te worden. Maar dat is een andere discussie.
Als de huisarts de aangewezen persoon is voor het volgen van de gezondheid van kinderen, moet die dan ook elk kind verplicht controleren een aantal keer per jaar als het klein is en als het ouder is ook nog een aantal keer? Dat kan, maar dan moet je meer huisartsen hebben en een huisarts opleiden kost meer dan een consultatiebureau-arts opleiden. Wie gaat dat betalen, in een tijd waarin zorg toch al een heikel punt is? Ik pleit voor een GOEDE instantie die de gezondheid van kinderen in de gaten houdt, zonder paniekzaaierij en zonder oubollig advies. Als dat bij het takenpakket van de huisarts komt vind ik dat op zich helemaal geen slecht idee, zelfs een goed idee want de huisarts kent het gezin (als het goed is). Maar dan moeten de kinderen wel standaard opgeroepen worden en de huisarts moet er tijd voor vrijmaken.
Overigens werk ik op het voortgezet onderwijs, waar de kinderen ook nog een keer door de schoolarts worden gezien, en daar wordt er toch elke keer wel weer per klas een kind uitgehaald dat thuis wordt geslagen of vernederd. Dat had je anders niet geweten. Niet dat het dan opgelost is (helaas) maar je weet het tenminste...
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 22:20
knutsel
En als er wél iets met je kind mis is dan luisteren ze erg slecht.

Oudste had enorme voorkeurshouding en haar hoofdje begon scheef te groeien, dat werd weggewuifd op het CB maar toch kreeg ik enkele adviezen om erger te voorkomen. Helaas hebben deze adviezen de klacht verergerd. De huisarts waar ik voor iets anders kwam vond het heel zorgelijk. De fysiotherapeut waar ik terecht kwam schrok er heel erg van dat ik niet eerder was verwezen. Redressiehelmpje zoals twinmom ook beschrijft had kunnen helpen, maar dat was toen nog niet erg bekend. En alleen therapie heeft niet genoeg gedaan. Dochter is nu heel asymetrisch helaas, eerdere therapie had veel voor haar kunnen doen.

Spraak/taal achterstand kon onze jongste niet hebben volgens het CB. Als autochtoon kind van autochtone ouders/grootouders. Broertje en zusje ook geen probleem dus hij ook niet. En inderdaad praatte hij op drie jarig leeftijd niet zo goed als zijn broer en zus op die leeftijd maar echt wel goed genoeg volgens de norm. Helaas had dit kind zelf door dat anderen hem niet begrepen, werd boos op alles en iedereen en ging steeds minder zeggen, waardoor zijn probleem groter werd. Ik legde volgens CB de lat te hoog!! De schoollogopediste testte hem met 5 jaar en vond het wel een probleem, die vroeg uiteindelijk waarom heb je zelf niet eerder contact gezocht. Ja dat wilde ik wel maar ik vond nergens gehoor, ook niet bij het CB.
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 22:20
mop
dan ben je echt een uitzondering,als mijn kinderen me echt boos hebben gemaakt zeg ik dat wel tegen ze,ja en vroeger kregen ze echt wel een tik op de vingers als ze aan de kachel of kaars zaten.
en sorry,maar de echte kindermishandeling zie je niet,net als echte armoede.
Ik trek me nu wel terug uit deze discussie,want het gaat over iets waar ik op het moment mee te maken hebt en leuk is die situatie niet,ben er letterlijk ziek van geworden.
Maar nogmaals ik blijf bij mijn standpunt cb deugt nergens voor(net als een paar andere instantie's).
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 22:22
mop
reageerde trouwens op gwynette,zag pas later dat knutsel ook gereageerd had.
Geplaatst op zondag 05 februari 2012 23:34
Gizmo
Voor een signalerende functie mbt kindermishandeling of verwaarlozing, zien ze je veel te weinig en de afspraken worden ruim van het voren gemaakt. Weten zij veel of ik mijn baby hele nachten en dagen laat huilen en nooit knuffel. Ik kan op het buro de perfecte moeder spelen, maar er thuis een zooitje van maken. Als ik mijn baby genoeg eten geef (zodat het lekker groeit) en zorg dat het geen plekken heeft, er schoon en fris uitziet, zorg dat ik er zelf goed verzorgd uitziet, kan de verpleegkundige of arts niet zien dat ik de hele week laveloos op de bank lig, niets tot weinig met de baby speel, onderneem of stimuleer. Ik kan gewoon verzwijgen dat ik zo gek ben als een deur, bergen antidepresiva slik en mijn man aan de drank is (noem maar wat geks). De huisarts zal dat wel weten en dan eerder problemen signaleren.

Tuurlijk op den duur krijgt ze een ontwikkelingsachterstand die alleen maar erger wordt, maar dan zijn we al wat jaartjes verder. Daar vragen ze ook niet naar of geven tips ofzo wat een baby van die leeftijd leuk vindt (nu ik daarover nadenk is dat ook een beetje vreemd). Ik denk dat een kinderdagverblijf, peuterspeelzaal, school, sociale omgeving een veeeeeeeel betere positie hebben om dat soort signalen op te pikken, daarna komt de huisarts, ziekenhuis en dan pas het cb. Als mijn baby voor de zoveelste keer van de"comode afvalt of de trap" zal ik me eerder melden bij de ha of ziekenhuis dan bij het cb.

Ik ben een nieuwbakken moeder en ik spreek verschillende nieuwbakken moeders en ervaren moeders. Samen komen we een stuk verder dan 1 van ons op het cb. Dan blijkt een oma een goede tip te hebben, dan weer een zusje, schoonzusje, vriendin of iemand waarbij de baby net met die truuk over dat punt heen is waar wij maar zitten te hannesen. Ook kan het zijn dat het gewoon afwachten is totdat de fase voorbij is, maar dan is het wel fijn als blijkt dat nog 5 moeders datzelfde hebben gezien of zien.

Mijn neefje dronk te snel, dus moest mijn zusje allerlei spenen uitproberen, net zolang totdat hij 20 minuten deed over zijn fles. Elke keer was het weer, probeer een andere speen met als resultaat dat hij op den duur dus de fles niet meer wilde. Ja zegt die muts op het cb dat komt door de wisselende spenen, nu heeft hij last van speenverwarring. Nou zegt mijn zusje daar ben ik lekker mee, nu drinkt hij helemaal niet meer, kon hij beter te snel drinken, gelukkig zat hij tegen de 6 maanden aan en kon ze snel over op pap en dat soort dingen. Die van ons slurpte ook de fles heel snel leeg, we stopte tussendoor en die tijd telde ik erbij op en ik heb er in het begin gewoon 5-10 minuten bijgelogen en heel lang speennummer 1 gegeven. Hoelang doet ze over een fles? Oooo wel 20 minuten hoor!! Dat hadden we pas met 3 maanden voor elkaar. Ik was dus al gewaarschuwd.
Een ander iemand gaf flesvoeding volgens een schema en niet op verzoek (zoals nu "in" is), dat beviel hun en hun baby prima, baby groeide goed, maar ze moesten toch maar gaan voeden op verzoek, resultaat: Baby een week helemaal van slag (die was niet gewend om het aan te geven) ouders van slag (want die waren niet gewend om op signalen te letten, werden onzeker en baby was van slag dus ben je als nieuwe ouder zo wie zo van streek) na een week zijn ze weer teruggaan naar het schema en binnen een week was de rust weer gekeerd.
Wij voeden op verzoek (toevallig is dat wat flesvoeding (ik weiger kunstvoeding te zeggen) op dit moment "in") wat in ons geval in de praktijk inhoudt dat in eerste instantie de baby aangeeft wanneer ze de fles krijgt en hoeveel ze neemt. Ik hou wel in de gaten dat er een regelmaat inzit, en ze krijgt een max en het mag op maar hoeft niet. Op den duur merk je vanzelf dat er behoefte is aan wat meer. Wij doen dit al vanaf de geboorte, het bevalt ons prima en als je de borst geeft weet je ook niet hoeveel een kind binnen krijgt en de ene dag heb ik ook meer trek dan de ander.

Elke keer is het een discussie, dan moet ze weer meer want ja daar is ze eigenlijk wel aan toe (ik heb geen idee hoe je het voor elkaar krijgt om een baby meer te laten drinken), dan krijgt ze weer teveel aangeboden, terwijl ik maar blijf roepen dat ze niet alles opdrinkt. Kon het net zo goed tegen de tafel zeggen, want ze bleef maar zeggen dat het echt wel behoorlijk veel was. Zei nog dit is een kindje die continu beweegt en druk is, ze verbruikt ook behoorlijk veel en niet alles gaat elke keer de hele dag op!!!! Totale hoeveelheid die ze binnen krijgt is minder. Moest dan toch maar met strakke hoeveelheden (en geen druppel meer) verder en dan wissellende hoeveelheden per tijdstip (daar ging het voeden op verzoek) en dat een maand volhouden!!! Heb het met veel tegenzin een kleine week geprobeerd, maar het voelde voor mij helemaal niet goed, de baby dronk opeens minder dan het eigenlijk mocht. Ik heb het met anderen er over gehad, want was bang dat ik over 10 jaar bij mijn kind is te dik zou zitten (de baby groeit volgens de curve) en die hebben mij gerustgesteld. Ik ben ermee gekapt, ik opgelucht, baby opgelucht, papa kon het ook weer volgen (die was het spoor bijster).
Ik vind dat je een 4 maanden oude baby die vanaf de geboorte is gewend op verzoek te voeden (en gewoon groeit, goed ontwikkeld, tevreden is en geen problemen heeft) niet opeens weer volgens een strak schema en strakke hoeveelheden te voeden.
Het rare is ze roepen voeden op verzoek dat is het en wat fijn dat je het doet!!! Maar dan wel volgens een vast schema en afgepaste hoeveelheden graag. Dat is geen voeden op verzoek.
We zijn nu een maand verder en ze krijgt nog steeds dezelfde hoeveelheid aangeboden en drinkt het nog steeds niet altijd op en is niet toe aan meer en krijgt een klein fruithapje of groentehapje om te oefenen in smaken en structuren en eten met een lepeltje en de laatste fles is met wat rijstebloem. Zij slaapt door en mama en papa ook.

Na 4 bezoeken (1huisbezoek en 3 op het buro) heb ik zoiets van ik ga daar naartoe zeg ja en amen (kan niet garanderen dat dat altijd gaat lukken heb mijn bekkie wel bij me), als ik een vraag heb dan stel ik die en denk ik aan dat advies heb ik niets dan zoek ik het zelf uit. Ik moet toegeven er 1 verpleegkundige zit met een berg ervaring en die komt wel met evt goed advies of meerdere op,opties, maar die benadert mij ook heel anders. Die luistert ook echt, denkt mee en legt het uit, is meer voor de praktische aanpak, maar als ik het zo om me heen hoor is dat 1 van de weinige.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 14:41
niejel
quote:
Gizmo schreef op 05 februari 2012 @ 23:34:
Voor een signalerende functie mbt kindermishandeling of verwaarlozing, zien ze je veel te weinig en de afspraken worden ruim van het voren gemaakt. Weten zij veel of ik mijn baby hele nachten en dagen laat huilen en nooit knuffel. Ik kan op het buro de perfecte moeder spelen, maar er thuis een zooitje van maken. Als ik mijn baby genoeg eten geef (zodat het lekker groeit) en zorg dat het geen plekken heeft, er schoon en fris uitziet, zorg dat ik er zelf goed verzorgd uitziet, kan de verpleegkundige of arts niet zien dat ik de hele week laveloos op de bank lig, niets tot weinig met de baby speel, onderneem of stimuleer. Ik kan gewoon verzwijgen dat ik zo gek ben als een deur, bergen antidepresiva slik en mijn man aan de drank is (noem maar wat geks). De huisarts zal dat wel weten en dan eerder problemen signaleren.

Tuurlijk op den duur krijgt ze een ontwikkelingsachterstand die alleen maar erger wordt, maar dan zijn we al wat jaartjes verder. Daar vragen ze ook niet naar of geven tips ofzo wat een baby van die leeftijd leuk vindt (nu ik daarover nadenk is dat ook een beetje vreemd). Ik denk dat een kinderdagverblijf, peuterspeelzaal, school, sociale omgeving een veeeeeeeel betere positie hebben om dat soort signalen op te pikken, daarna komt de huisarts, ziekenhuis en dan pas het cb. (Niejel maakte vet)Als mijn baby voor de zoveelste keer van de"comode afvalt of de trap" zal ik me eerder melden bij de ha of ziekenhuis dan bij het cb.

Inderdaad, kinderdagverblijven, peuterspeelzalen school enz. zien de kinderen vaker en hebben een betere positie om signalen van mishandeling op te pikken, hoewel er ook instanties zijn die daarin te ver doorslaan. In de tijd dat mijn jongste (nu 7) naar de peuterspeelzaal ging werd over elke blauwe plek/pleister navraag gedaan. Eerst bij het kind en zo nodig bij een ouder. Mijn jongste was en is een ondernemend mannetje dus hij had altijd wel een blauwe plek. Op een zondagmorgen had hij (3 jaar oud) zitten spelen met het deurtje van de commode. Zijn vingertjes zaten tussen het scharnier. Hij gillen, wij het scharnier losgehaald en de vingertjes netjes verbonden. De leidster had toen gevraagd wie dat gedaan had. Zoon had gezegd papa en mama!
Ik werd gebeld dat ik moest komen om uitleg te geven. Samen met zoon het verhaal opnieuw verteld, met wat hulp vertelde hij wel de waarheid, hij had met het deurtje geklapt en papa en mama hadden de verbandjes en pleisters aangebracht.
Die leidster had haar lat wel heel hoog liggen ze wilde geen enkel geval van mishandeling ongemeld laten geloof ik!
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 15:44
twinmom_67
Pff is dat ook al verandert flesvoeding op verzoek hoe komen ze er op.
Hier hebben ze tot ze 3 mnd waren afgekolfde bv gehad ging goed en ja bv kindjes groeien dan niet zo snel volgens de lijn van het consternatiebureau.

Inmiddels zijn ze 11 zal over een tijd wel weer dat gemek bij die school arts komen.Ja lang zijn ze niet nou en wij zelf ook niet hoor.Ze zijn gezond en dat vind ik toch echt het belangrijkste.
Ik weet een keer kreeg ik een extra oproepje voor mijn zoon ivm lengte en gewicht(te licht) ik had zoiets toedeldedokie hee ze zijn gezond.Ik heb gewoon afgebeld had zoiets doeiii ik moet wel voor die ongein helemaal richting het centrum ben gekke henkie niet.Heb er nooit meer iets van gehoord.
Ik geloof in groep 8 dat ze weer naar die ellende toe moeten he .Of is dat inmiddels niet meer.
Herinner mij dat ook nog wel van vroeger in klas 6 vreselijk.
Afschaffen dat achterhaald instituut.

Weet nog is toen mijn kids zo jong waren en met potjes voeding ohhh dat mogen ze nog niet hebben uhhh het staat toch echt op het potje hoor dat ze op die leeftijd al vlees mogen.
Niet altijd kregen ze een potje hoor alleen als het ffe niet uit kwam of je was ergens anders dan is het ffe handig.
Geloof dat ze nu pas vanaf 6 mnd bijvoeding.
Praat maar niet over liga met sinaasappelsap flippen ze helemaal of je je kind elke dag liga met sinaasappelsap voert nou echt niet .Tuurlijk er zullen er genoeg zijn geweest die dat wel deden.

Er verandert tegenwoordig zoveel.
Mijn kinderen mochten toen niet links en rechtsom slapen in het zh deden ze het wel overigens.Later had ik zo'n kussen waar ze in konden liggen dat ze niet door konden rollen op de buik,mag tegenwoordig ook niet meer.

Ik snap dat ze wiegedood proberen te voorkomen.Maar wat je nu heel veel ziet zijn kindjes met een afgevlakt hoofdje zelfs heel erg scheef.
Ik was er indertijd zelf bij en was de schade nog redelijk beperkt ik heb kindjes gezien toen waar je het al helemaal in het aangezicht zag en het ene oortje hoger stond dan het andere oortje.
Mijn zoon had toen alleen voor de nacht dat redressiehelmpje.Had ik mijn oren laten hangen naar het cb was het veel en veel erger geweest.
twinmom_67 wijzigde dit bericht op 06-02-2012 15:53 met 40%
Schijn bedriegt soms zozeer dat je zou willen dat mensen, net als verpakte levensmiddelen, voorzien waren van een etiket met de ingredienten. !
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 16:17
niejel
Flesvoeding op verzoek, had voor mijn oudste (bijna 10) wel een goed idee geweest. Daar moest ik volgens het cb elke 3 uur ?ml ingieten. Dat lukte niet en als het een keer wel lukte dan legde ik haar neer na de voeding en gaf ze weer een mondje terug. Nou ja mondje meestal zo'n 25 ml. Ik heb het een aantal keer van het aankleedkussen geschraapt en nagemeten. Volgens die verpleegkundigen was een mondje terug "heel normaal". Vaak kreeg ze 5 keer per dag schone kleren aan, omdat alles nat en zuur was.
Achteraf gezien was ze een reflux-kindje. De problemen met de afsluiting van de maag zijn nooit overgegaan. Ze slaapt nog steeds met 20cm hoge klossen onder haar hoofdeind en eet regelmatig een zuurbinder.
Hoezo mondje terug heel normaal?
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 19:24
knutsel
quote:
twinmom_67 schreef op 06 februari 2012 @ 15:44:

Ik snap dat ze wiegedood proberen te voorkomen.Maar wat je nu heel veel ziet zijn kindjes met een afgevlakt hoofdje zelfs heel erg scheef.
Ik was er indertijd zelf bij en was de schade nog redelijk beperkt ik heb kindjes gezien toen waar je het al helemaal in het aangezicht zag en het ene oortje hoger stond dan het andere oortje.
Mijn zoon had toen alleen voor de nacht dat redressiehelmpje.Had ik mijn oren laten hangen naar het cb was het veel en veel erger geweest.
Dus jouw jongens zijn 11 en één heeft zo'n helmpje gehad? Mijn dochter is 14 en toen was het nauwelijks voorhanden. Ze heeft een heel a-syemetrisch aangezicht. Ze draagt haar haar a-symetrisch om het te verbergen. Kaarsrechte zijscheiding. Als die scheef zit leg je er juist de nadruk op. Heel geduldig zit ze elke dag te wachten tot ik het luizen-paadje weer op zijn plek heb. Zelf vind ik het nog steeds heel naar dat ik bij niemand gehoor vond in deze. Elke keer als ik dat haar aan het doen ben kan ik er nog boos om worden. Uiteindelijk gehoor gevonden bij onze huisarts, was ik daar maar eerder heen gegaan. De twee jongsten lagen met 3 weken op de behandeltafel van de fysio en met al mijn 'kennis' van zaken hebben zij geen scheef gezicht. Hoewel ze beiden ook een enorme voorkeurshouding hadden.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 21:47
Gizmo
De echte bijvoeding begint pas met 6 maanden, maar je mag met zo'n maand of 4 a 5 (bij mij werd 5 gezegd omdat ik nog moest aanmodderen met die hoeveelheden voeding) wat hapjes geven. Niet alles, geen gluten en geen nitraatrijke groenten. Omdat onze kleine dus al aan van alles likte en snel verveeld is ben ik met zo'n 4 1/2 maand begonnen. maar dat is echt een extraatje en ik maak het zelf, gewoon wat peren, appels, wortelen, spercieboontjes, bruine bonen koken, in de blender en klaar. Dan heb ik genoeg voor meerdere keren, ik meng er ook weleens twee doorelkaar, zoals peer met banaan.

Wat ik wel prettig vind is dat je niet meer zo de bortvoedingsmafia hebt, wel de op je rug slaap maffia en niet in bed van papa of mama slapen tot 6 maanden. Met de rugslaapmaffia moet je nu dus extra met de baby oefen in buikliggen om de nekspieren te oefenen.
Wat ook heel in is en o zo belangrijk, rooming in. Dat betekent dat je de baby tot 6 maanden op je slaapkamer laat slapen. Ook ter voorkoming van wiegendood geloof ik. Wij zijn daar met twee maanden mee gekapt, ze lag een keer te huilen voordat ze insliep tegelijk met ons en dat kan ik niet aanhoren in dezelfde ruimte dat gehuil, dus we hebben haar toen met wieg en al naar de babykamer gebracht en ik moet zeggen dat gaat prima hoor, ik hoor niet elk zuchtje en kreuntje meer dus dat slaapt wat rustiger voor mij. De deuren staan open en ze slaapt in de kamer ernaast dus ik hoor haar ruim voordat ze begint te huilen. Maar eigenlijk moet je 6 maanden rooming in doen, maar dat ging ons wat te ver, 's Middags slaapt ze ook een paar uur alleen in haar kamertje daar zit ik ook niet naast, dus vond het erg ver gezocht. O ja in de reiswieg of wagenbak slapen is ook vreselijk slecht, onvoldoende ventilatie, maar als zij lekker ligt te slapen als we thuiskomen van het wandelen of boodschappen zijn gaan doen laat ik haar lekker liggen. Of als we een avondje weg gaan leg ik haar lekker in de wagen te slapen bij die mensen boven (nu ze er nog in past). Thuis doe ik dan de kap naar beneden en bij vreemde juist de kap omhoog, dan valt de vreemde omgeving niet zo op en dan slaapt ze als een roos.
Wat ik gewoon af en toe lekker vind (mag ook niet) is met de kleine tegen me aan, onder een dekentje lekker samen even een tukkie doen. Heerlijk dat warme lijfje tegen je aan en die rust, heerlijk!!! Maar dat vertel je uiteraard niet op het buro, anders heb je dat weer.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 21:59
twinmom_67
Idd eerst kwam ik via de kinderarts in het zh waar we toch nog ffe moesten zijn voor een controle wegens een waterbreukje en daar dus ook dat aangekaart van het hoofdje.Zij stuurde ons toen door naar de kinder fyshio en zij stuurde na een tijdje ons door naar het zh in Tilburg niet echt naast de deur voor ons,maar daar zat een kinderarts die er in gespecialiseerd was.Deze zei het is nog niet zo heel erg,maar voor de zekerheid toch een helmpje voor alleen de nacht een half jaar.Gzd was het een gunstig seizoen net voor de zomer was die er toen af.Want zoiets is best warm zeker bij warm weer zweette dat best wel.In begin vond ik het heel zielig,maar hij was er heel makkelijk in gelukkig.
Ik heb een jongen/meisje twin.
De ander had het niet die voorkeurshouding.

Indertijd sliepen ze overdag in de box,omdat ik een zware vorm van bekkeninstabiliteit overgehouden heb kon ik in die tijd niet elke keer de trap op en af om ze in bed te leggen overdag.
In de box dus en de wipstoeltjes heel plat en in de box gezet.
Ondertussen gewoon de dagelijkse geluiden hoor tv radio stofzuigen etcc en ze sliepen gewoon door.

Er verandert elke keer iets.En het ligt ook aan de persoon die op het consternatiebureau werkt.De vp was hardstikke fijn echt een no nonsens type,maar die ka daar dat was een muts.
twinmom_67 wijzigde dit bericht op 06-02-2012 22:04 met 7%
Schijn bedriegt soms zozeer dat je zou willen dat mensen, net als verpakte levensmiddelen, voorzien waren van een etiket met de ingredienten. !
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 22:16
Gizmo
Ze doet nu nog 1 of 2 hazenslaapjes 's ochtends en dan ligt ze vaak in de box hoor. Dat mocht niet van de kraamhulp, de box is om in te spelen. Ik heb een lichte vorm van bekkeninstabiliteit en meestal duurt het slaapje maar een half uurtje en idd ik bleef heen en weer slepen. Ze is van september en toen was het heerlijk weer en dan sliep ze in de tuin in de wagen lekker in de buitenlucht.

Het klopt dat het er echt aan ligt wie je hebt op het buro. Ik hoor van 1 moeder dat ze altijd alles goed doet en nooit info krijgt, dus het zal ook wel heel moeilijk zijn om iedereen tevreden te houden. Maar dat ze
a symetrie niet opgemerkt hebben of te laat vind ik wel echt zorgelijk, daar zijn ze juist voor. Net als een afgeplat hoofdje, wij hebben daar gelukkig geen last van want ze slaapt met haar hoofdje echt opzij en wisselt van kant in haar slaap. Dan kan je dan mooi zien als ze in de wagen of in de box liggen te slapen.
Maar het rare is dat als ze dan "commentaar" hebben op in mijn geval de sterkte van de nekspieren je je persoonlijk zo aangevallen voelt. Ik zie die blik nog voor me, echt van afgekeurd. Terwijl ik zelf wist dat het ok was en zelfs de dag daarvoor tegen mijn vriend (de vader) had gezegd, wedden dat ze daar niet haar hoofd omhoog doet. Normaal denk ik dan och zoek het uit, ik weet wel beter, maar nu kwam het hard aan.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 22:31
Aarg
Ik ben nu 1,5 maand moeder en heb nu al een hekel aan het cb. De eerste keer kwam een verpleegkundige langs. Allerlei verpleegkundige zaken als : is zijn tongriem niet te kort etc, stelde ze aan mij. Dus ik zei:"dat kun je vast wel even bekijken want ik weet dat niet." Bij alles bleef ze zitten en zei:"Dat kun je wel zien als je even kijkt." Jemig! Wie is hier nou de deskundige, hoe weet ik dat soort dingen. Ik verwacht dat zij zelf even checkt. Vervolgens zegt ze:"Heb je nog vragen, zoals hoe het cb werkt." "Ja! Hoe werkt het cb?" "Dat wijst zich vanzelf wel." Dat heeft een uur geduurd, werkelijk alles werd zo behandeld, ik werd er echt kwaad van.

Vorige week maandag is mijn zoontje met spoed naar de huisarts gegaan. Bleek luchtweginfectie te hebben, dus we moesten heel voorzichtig met hem zijn. (is 's avonds overigens ook in ziekenhuis terecht gekomen) Dinsdag zouden we de 1e afspraak bij het cb hebben dus ik belde maandag dat het me niet slim leek om die afspraak door te laten gaan nu mijn zoontje ziek was en gezien de kou en het feit dat er allemaal (snotterige) kindjes in het cb zijn. Zegt dat cb mens: "Nou de kou/warmte wisseling is helemaal niet erg hoor. Een luchtwegeninfectie is geen reden om niet te komen. Vroeger werden die kindjes juist in de kou gelegd!" Tssssss, toen was ik er al helemaal klaar mee. Moet dat de gezondheid van mijn kind in de gaten houden?!