Libelle - Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 339 reacties, en bestaat uit 14 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 14.
De laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 21:09.

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Geplaatst op zaterdag 31 maart 2012 10:09
pipilangkous
Kreeg gisteravond weer n mail van exman. Hij wil zsm de zolder komen opruimen, een makelaar inschakelen en naar de mediator. Op mijn vraag waarom hij ineens zo'n haast heeft kreeg ik als enige antwoord dat t financieel zo krap is. En dat vind ik zo erg. Het draait voor mijn gevoel alleen maar om geld. Er wordt totaal niet stilgestaan bij de emotionele gevolgen hiervan. Ik moet met de kinderen t huis uit waar we van houden, moeten ergens opnieuw gaan beginnen. We wonen in n dure buurt, de kans is klein dat ik hier iets vind. Dat betekent dat de kinderen naar n nieuwe school moeten, hun vriendjes kwijtraken. Dat hij daar niet eens over nadenkt of met met me meedenkt, raakt me ontzettend. En dat alles voor zo'n kansloze relatie...
Geplaatst op woensdag 11 april 2012 07:35
pipilangkous
We hebben vrijdagmorgen een afspraak bij de mediator. Heeft iemand nog tips voor me?
Geplaatst op woensdag 11 april 2012 13:18
miekje-53
Ik zou in elk geval iemand meenemen als dat mogelijk is, (even vragen van te voren) er komt zoveel informatie op je af dat je na afloop de helft alweer kwijt bent. Een vriendin of een ander vertrouwenspersoon kan dingen oppikken die jij misschien niet hoort of onthouden kan. Vraag ook of er na afloop een samenvatting op papier kan komen, dan kan je het nog eens doorlezen.
Schrijf ook de vragen op die je al wilt stellen: in alle emotie vergeet je heel veel dingen en achteraf baal je daar misschien van!
Ik wens je erg veel sterkte!
Geplaatst op woensdag 11 april 2012 14:24
mijzelf
[quote]miekje-53 schreef op 11 april 2012 @ 13:18:
Ik zou in elk geval iemand meenemen als dat mogelijk is, (even vragen van te voren) er komt zoveel informatie op je af dat je na afloop de helft alweer kwijt bent. Een vriendin of een ander vertrouwenspersoon kan dingen oppikken die jij misschien niet hoort of onthouden kan. Vraag ook of er na afloop een samenvatting op papier kan komen, dan kan je het nog eens doorlezen. die krijg je volgens mij altijd mee of opgestuurd.en anders gewoon vragen!!!zoals je alles nog eens moet vragen als je het niet begrijpt ,je bent dan niet dom hoor,scheiden doe je niet dagelijks

Iemand meenemen is misschien wel fijn,mijn nicht bood zich aan. maar bij mij wilde mijn ex zijn nieuwe vriendin meenemen,zelf kon hij blijkbaar niet denken ,dus dat heb ik maar niet gedaan.het is goed gegaan verder

Vergeet je rechten op pensioen niet(het is ver weg) ,dat word weleens vergeten door de advokaat "heel belangrijk.
En heel veel sterkte vrijdag,
het heeft allemaal tijd nodig maar het komt goed.
mijzelf wijzigde dit bericht op 11-04-2012 14:27 met 1%
Geplaatst op donderdag 12 april 2012 23:24
Tinkelbel
Waarom afwachten wat hij of zij voorsteld, je kan zelf een plan/overeenkomst maken, op internet zoeken, vind je voorbeelden genoeg, en die vul je op je eigen wijze in, heb dat ook voor mijn zoon gedaan, de hele regeling is geworden zoals ik die op papier had gezet. kom dus goed voorbereid. succes
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 12 april 2012 23:38
Achtbaan
Bijtje hoe is het gegaan vandaag, hoe heb je je er doorheen geslagen?
Pippi, hierbij zend ik je een virtuele dosis kracht, zelfvertrouwen en vechtlust voor morgen.
Wie de toekomst als tegenwind ervaart, loopt in de verkeerde richting.
Geplaatst op vrijdag 13 april 2012 00:10
Cleop
Hoi Tobe en de rest,

Tobe kent me nog wel denk ik, 4 en een half jaar geleden sleepte zij en een paar anderen me door de ellende van man en vriendin heen.
Het heeft lang geduurd,man en ik hebben het gered, ook al heeft me dat heel wat tranen gekost. Onmacht en vernedering voelde ik. Niet de lichamelijke kant van hun relatie was het ergste. Maar het feit dat ik thuis een aantal pubers in het gareel hield en hij met haar in een hotelletje zat en mijn doen en laten doorspraken waarbij ik me niet kon verdedigen omdat ik eenvoudigweg niet wist dat hij een ander had.
Hij vertrok met haar naar een hotel terwijl ik thuis de voetbalwas deed.
Maar het is allemaal goed afgelopen en ik ben eroverheen en weer gelukkig, echt gelukkig. Ik hoop dat ik anderen hier moed aan ontlenen om door te gaan met vechten voor hun man
Geplaatst op vrijdag 13 april 2012 09:44
tobeornottobe
quote:
Cleop schreef op 13 april 2012 @ 00:10:
Hoi Tobe en de rest,

Tobe kent me nog wel denk ik, 4 en eenhalf jaar geleden sleepte zij en een paar anderen me door de ellende van man en vriendin heen.
Het heeft lang geduurd,man en ik hebben het gered, ook al heeft me dat heel wat tranen gekost. Onmacht en vernedering voelde ik. Niet de lichamelijke kant van hun relatie was het ergste. Maar het feit dat ik thuis een aantal pubers in het gareel hield en hij met haar in een hotelletje zat en mijn doen en laten doorspraken waarbij ik me niet kon verdedigen omdat ik eenvoudigweg niet wist dat hij een ander had.
Hij vertrok met haar naar een hotel terwijl ik thuis de voetbalwas deed.
Maar het is allemaal goed afgelopen en ik ben eroverheen en weer gelukkig, echt gelukkig. Ik hoop dat ik anderen hier moed aan ontlenen om door te gaan met vechten voor hun man

Hoi cleo,

Meid wat heerlijk om van jou te horen, krijg er kriebels van in mijn buik.
Hier gaat het ook fantastisch, helemaal top, is hard, heel hard werken geweest, maar zeker de moeite waard.
Vind je het goed als ik je effe een priveetje stuur, wil namelijk alles van je weten en alles over mijn eigen ervaring vertellen
tobeornottobe wijzigde dit bericht op 13-04-2012 11:15 met 0%
\\\\\\\\\\\\\\\"Vertrouwen is moed en trouw is kracht.\\\\\\\\\\\\\\\"
Geplaatst op vrijdag 13 april 2012 18:13
Tinkelbel
Cleop
bedankt dat je als langere blijver wat van je laat horen,
fijn dat het zo positief is, dat geeft moed !!!
Tink
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op vrijdag 13 april 2012 19:26
Cleop
Hoi Tobe, Natuurlijk kun je me een priveberichtje sturen. Hoop dat ik nog weet hoe het werkt. Dat komt in mijn inbox geloof ik?
Hoe we erboven op zijn gekomen: Leuke dingen doen samen, geregeld uit gaan eten, samen weekendjes weg en vaak uitspreken naar elkaar toe dat we blij zijn met elkaar. Het is echt geen kleffe bedoening een blik kan genoeg zijn.
Pubers zijn ongeveer volwassen dat geeft ook wat minder stress. We kunnen samen een film kijken die over dat onderwerp gaat. Voor hem voelt dat soms wel ongemakkelijk en eerlijk gezegd kan ik daar wel stiekem een beetje om lachen . Wat ik zelf gedaan heb (heb ik ook beloofd toen we besloten samen verder te gaan): zo weinig mogelijk verwijten over "hem en haar" naar z'n hoofd geslingerd (oei en dat is moeilijk !). Hij wilde niet steeds oude koeien uit de sloot want daar was ik best wel goed in.
Niet dat het meteen weer allemaal koek en ei was, jaren later heeft hij toegeven dat het wel een jaar geduurd heeft voor alle gevoelens terugwaren.
Hij heeft blijkbaar vreselijk zijn best gedaan want, optimist die ik ben, vond het na een half jaar best al weer goed gaan.
Hetzelfde als ervoor wordt het echter nooit meer, het is goed hoor, maar anders. Ik deel mijn leven nog altijd in als: ervoor, tijdens en erna.
Wanneer "tijdens" was, dat wist ik pas toen zijn relatie met haar na 3 en een half jaar uitkwam door een stom toeval.

En als ik hier dan al die wanhopige berichten lees hoop ik voor iedereen dat het weer goed komt wat natuurlijk niet altijd is.

Maar ik zou willen zeggen aan iedereen die het pas te weten komt en het liefst alleen maar in bed wil blijven liggen en in een zwart gat kijkt dat toekomst heet: Als je merkt dat je man nog een sprankje gevoel voor je kan opbrengen, het wil proberen en zijn vriendin wil opgeven, dat is een voorwaarde (en jij ook natuurlijk) , ook al is hij een tijd weggeweest zoals bij ons: Gooi alles in de strijd, Probeer niet steeds in het negatieve zoals verwijten maken te vervallen, knap je op, jonger kun je niet worden, ik was ook bijna vijftig toen, maar goed verzorgen en er leuk uitzien wel, neem tijd voor elkaar en probeer erachter te komen wat jullie van elkaar verwachten .Dat laatste is het allerbelangrijkst.
Denk niet dat ik die beroerde eerste maanden, de angst dat hij weer zou vertrekken, het rare gevoel in mijn maag als hij ongeveer van zijn werk moest komen waar hij onvermijdelijk "haar" weer tegenkwam, vergeten ben. Ik was gewoon zo labiel als wat, zat in de auto als ik alleen was en er kwam een fout liedje voorbij altijd te huilen.
Maar de scherpe kantjes zijn er af, ik kan weer een boek in een ruk uitlezen, volg weer een cursus, we hebben het weer leuk samen. Het is de moeite waard geweest en misschien leef ik nu wel veel bewuster.
Geplaatst op zondag 15 april 2012 21:17
mar77
Hallo dames, mag ik me bij jullie toevoegen?
Geplaatst op zondag 15 april 2012 22:01
pipilangkous
Mar77, natuurlijk ben je welkom hier. Ik denk helaas of niet?

Hier zijn we vrijdag naar de mediator geweest. Ik denk dat dit de juiste stap is. Ik geloof dat alles wel eerlijk verloopt, het is wel heftig. De mediator stelt de juiste vragen, vraagt specifiek om openheid van ex. Ik koop er niets voor, maar zag wel dat het ex ook wel echt wat deed. Op de terugweg zat hij te huilen in de auto.. Jammer dat hij maar heel even in de spiegel kijkt en dan weer zijn oogkleppen opzet..Ik koop er niks voor maar het deed me wel goed.
Geplaatst op maandag 16 april 2012 16:55
AnkeLa
Welkom Mar.
These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you.........
Geplaatst op maandag 16 april 2012 17:41
macha22
hoi Mar 77,

Je hebt er echt wat aan als je hier je verhaal doet. Verder veel sterkte, anders was je hier niet gaan lezen!
Geplaatst op dinsdag 17 april 2012 19:38
bijtje16
[quote]Achtbaan schreef op 12 april 2012 @ 23:38:
Bijtje hoe is het gegaan vandaag, hoe heb je je er doorheen geslagen?

Het is vrij goed verlopen. Voor ik vertrok bij de notaris, zakte de moed tot in mijn schoenen. Ik weende al van voor ik vertrokken was. Ik zei tegen mezelf dat ik mijn verdriet niet mocht tonen aan ex en dat is me aardig gelukt want bij de notaris heb ik gelukkig de knop omgedraaid. Het overlopen van de EOT en het tekenen is vlot verlopen. Nadien kwam natuurlijk het verdriet maar tegen alle verwachtingen in, vielen mijn emoties nog mee.
De tweede week van april echter was emotioneel een dieptepunt, ik heb geweend , zag het niet meer zitten, had voor niets zin. Mijn ex was met onze kinderen en zijn vriendin een weekje met vakantie. De hele tijd moest ik aan hen denken. Geen enkel moment kon ik genieten. Toen de kinderen terugkwamen, heb ik me ten volle op hen geconcentreerd en heb ik met volle teugen van hun gezelschap genoten. Toen kreeg ik plots het besef dat het niet meer mogelijk was dat mijn ex zoveel negatieve invloed kon uitoefenen op mijn leven, op mijn emoties. Stilaan begon de niet-aanvaarding plaats te maken voor verdriet om wat geweest is. Ik ween nog regelmatig maar ik voel een ander soort verdriet, ik heb het gevoel of ik een stap verder sta in het verwerkingsproces. Hoera, eindelijk.
Geplaatst op dinsdag 17 april 2012 19:47
bijtje16
quote:
Cleop schreef op 13 april 2012 @ 00:10:
Hoi Tobe en de rest,

Maar het is allemaal goed afgelopen en ik ben eroverheen en weer gelukkig, echt gelukkig. Ik hoop dat ik anderen hier moed aan ontlenen om door te gaan met vechten voor hun man

Ik ben blij te lezen dat het jou goed gegaan is. Mij doet het enorm veel deugd om verhalen te lezen van mensen die nadien terug gelukkig worden en zeker dat je relatie met je man het heeft overleefd. Ik wil ook graag weer gelukkig worden, het liefst terug met mijn man maar als het niet anders kan dan maar met iemand anders, hoeveel pijn dit ook doet. Het is tof dat je zegt dat je moet doorgaan met vechten voor je man en ik denk dat velen onder ons dat wel willen maar dat je het op een bepaald moment moet loslaten. Jouw man heeft terug voor jou gekozen maar bij mijn man is daar geen sprake van en ik denk dat ik hem moet loslaten wil ik er zelf niet aan kapot gaan. Ik wil vechten voor hem, ik wil hem terug maar op dit ogenblik komt het alleen van mijn kant. Mijn man en ik komen nog goed overeen, dat maakt het voor mij ook extra moeilijk.
Wanneer weet je dat je moet loslaten en niet langer vechten of wanneer weet je dat het nu juist wel tijd is om te vechten?
Geplaatst op donderdag 19 april 2012 18:20
Cleop
Ik denk dat je het in je hart wel aanvoelt als het geen zin meer heeft om te vechten. . Ik geloofde echt dat mijn man het eerlijk meende dat hij terug wilde komen en ik wist ook dat hij zijn vriendin miste in het begin. Heb me in sommige dingen niet meer zo principieel opgesteld. Wat dingen losgelaten waar ik vroeger een punt van maakte: Overwerken bv. was bij ons zo'n discussiepunt. Ook geprobeerd om de kinderen ( toen pubers)
die zich in het begin van "thuiskomst"nogal eens schamper uitlieten over zijn liegen ervan te overtuigen dat het een zaak tussen hem en mij was. Ik moest met hem verder en zij gaan over een paar jaar het huis uit.
En wat misschien goed is geweest toen hij in de eerste instantie voor mij koos en een week later weer voor haar en over kiezen begon praten: ik meteen heb gezegd dat hij weg moest gaan. Ik wilde niet dat hij in ons huis ging zitten kiezen tussen haar en mij. Daar voelde ik me te goed voor.
Dus wanneer weet je het zeker of je ervoor wil vechten? Dat weet ik dus eigenlijk niet. Het had net zo goed anders kunnen aflopen bij ons.
Maar ik hoop met iedereen die hier schrijft, en iedereen pakt het anders aan en goed en niet goed bestaat niet in deze situatie, uiteindelijk weer gelukkig wordt, hoe het ook afloopt. De donkere wolk boven je trekt een keer weg.
Geplaatst op donderdag 19 april 2012 23:16
findus
hey Cleop,jou verhaal zou het mijne kunnen zijn alleen dat mijn man na negen maanden nog steeds bij die andere zit en niets meer van zich laat horen de laatste drie maanden, praat ook niet over scheiden, had eerst voor mij gekozen maar na een week voor haar. Mijn kinderen zijn volwassen en wonen apart, ik heb hen in het begin gezegd dat hun vader hen graag ziet want ze waren erg boos op hem, ondertussen vertoont hij zich enkel met haar overal waar hij gaat ook bij de kinderen, niemand krijgt een antwoord enkel "het zit zo goed", is 10 maanden stiekem met haar geweest en nu 9 maanden dat iedereen het weet en moet zien hoe gelukkig hij wel is.De kinderen zijn het beu dat ze haar opgedrongen krijgen zonder dat hij het hen vraagt en laten dit ook weten, houd hier dan even rekening mee en kort daarop staat hij er terug met haar. Zij weet dat de kinderen haar niet moeten , maar komt toch mee. Ondertussen mist hij zijn gezin (maar dan met haar in de hoofdrol),heeft nog niet door dat dit nooit meer zal zijn zoals het was. Op zijn werk loopt hij erg gefrustreerd rond, soms denk ik dat hij heel hard van zichzelf weggelopen is . Ik ga verder met mijn leven en ben omringd door mensen die mij graag zien, is voor mij zeer belangrijk geworden ,bewonder jou dat jij je principes opzij kan zetten en opnieuw een kans aan je man hebt gegeven, ik hoop voor jou dat hij zich ervan bewust is wat een geschenk je hem gegeven hebt want het zal zeker niet makkelijk zijn om iemand die je zoveel pijn doet terug lief te hebben.
Geplaatst op vrijdag 20 april 2012 17:03
Tinkelbel
Cleop ik heb er bewondering voor dat je hem weer terug genomen hebt, ondanks dat hij daar eerst is geweest.
Ik begrijp dat het voor een man best pittig is, om de vrouw die hem heeft gepamperd in die maanden, en waar hij dus "verliefd"op is , los te laten.
Dat heeft bij die van mij ook best nog wel even geduurt, geen live contact maar wel sms en mail.
Maar ik weet honderd procent zeker dat ik hem geen herkans had gegeven als hij bij haar was ingetrokken, of opzichzelf wonend met contact met haar, gelukkig heeft hij dat nooit overwogen ! maar in jouw geval fijn dat je het wel hebt gedaan, bedankt voor het delen
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op zondag 22 april 2012 22:30
mar77
Ik heb idd een en ander meegelezen.
Pfffff heftig allemaal, ik doe graag aan een potje struisvogel politiek maar ik loop nog steeds vast.
Mijn inmiddels ex man is toen mijn jongste net 10 weken oud was een affaire begonnen met een meisje dat 15 jaar jonger was dan hem. Geruchten gaan dat het al aan de gang was toen ik nog zwanger was.
De dame in kwestie wist van mijn zwangerschap, kinderen en het feit dat hij getrouwd was, sterker nog........ ze was op onze bruiloft.
Ik ben een aantal maanden dat het aan de gang was achter gekomen. Al mijn vermoedens waren juist.... helaas geloofde ik het niet, kon ik het niet geloven omdat hij degene was die eerder gescheiden was omdat zijn ex vrouw vreemd ging.

Afijn toen het uitkwam heb ik hem de deur gewezen, na 4 maanden kwam hij terug, koos voor mij en de kids en zou geen contact meer hebben met haar. Helaas vond ik na 14 dagen een sms waaruit bleek dat het niet zo was....

Nu woon ik inmiddels alweer een jaar allleen met mijn kinderen.
Een zwaar jaar en nog ben ik er niet.
Niet alleen het vertrouwen in anderen, maar ook in mezelf ben ik kwijt.
Maar jee, wat is en blijft het ontzettend zwaar...............
Geplaatst op woensdag 25 april 2012 23:27
Tinkelbel
gezien mijn omgevings ervaringen ben ik er inmiddels van overtuigt dat tegen de tijd dat men 50 jaar is, in 80 % van de relaties er sprake is geweest van overspel, met name rond de dikke 40 gaat een groot gedeelte de mist in.
Niet alles komt in de openheid !!!k......
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op zaterdag 19 mei 2012 00:25
Cleop
Aan allemaal,
Met ons gaat het goed maar een vriendin van mij zit er middenin.
Moeilijk.... Zie patronen die ik hier steeds tegenkom. Moeilijk om haar te helpen zonder het over mezelf te hebben. Dat klinkt alsof ik er alles van weet maar bij iedereen is het anders. Haar wanhoop doet me pijn. Hoop dat ze hier leest. Mij heeft het geholpen, niet dat het uiteindelijk goed is gekomen door dit forum, maar het heeft me een psycholoog en een dokter uitgespaard. Zoveel lieve reacties en adviezen....en het weten dat je niet de enige bent.
To be, waar hang je uit, alles goed met je?
Geplaatst op zaterdag 19 mei 2012 11:59
bijtje16
Hallo allemaal,

ik zit er ook nog steeds middenin en elke keer als ik denk dat het beter gaat, val ik terug in de put. het afgelopen weekend was weer een keislecht weekend, iedereen is blij om thuis te zijn, wel ik kan niet zeggen dat ik van het weekend genoten heb, mijn kindjes waren bij mijn ex en ik heb hier in huis nog zoveel huishoudelijk werk te doen maar het lukt mij gewoon niet. ik heb veel geweend, ik mis mijn ex zo ontzettend. Wanneer gaat deze pijn in godsnaam over? We zijn nu 7 maanden verder en nog steeds doet het pijn. Moet ik hem nu zeggen wat ik voor hem voel of laat ik het beter zo? ik zie de toekomst zo somber in, word ik ooit nog gelukkig?
Geplaatst op zaterdag 19 mei 2012 19:16
mijzelf
De kinderen zijn het beu dat ze haar opgedrongen krijgen zonder dat hij het hen vraagt en laten dit ook weten, houd hier dan even rekening mee en kort daarop staat hij er terug met haar. Zij weet dat de kinderen haar niet moeten , maar komt toch mee. Ondertussen mist hij zijn gezin (maar dan met haar in de hoofdrol),heeft nog niet door dat dit nooit meer zal zijn zoals het was. Op zijn werk loopt hij erg gefrustreerd rond, soms denk ik dat hij heel hard van zichzelf weggelopen is . Ik ga verder met mijn leven en ben omringd door mensen die mij graag zien, is voor mij zeer belangrijk geworden ,heel herkenbaar voor mij findus.Ik wil zelf absoluut geen contact meer met hem.

En bijtje het gaat over hoor ,de tussen posen worden op den duur langer,maar eens komt er een dag dat je het zonnetje weer ziet schijnen en de vlindertjes weer ziet vliegen.Hou vol je komt er wel :lol:Ze zeggen wel eens dat de tijd dat je getrouwd bent geweest ,zolang duurt het verdriet,bij mij was dat erg lang ,dus het klopt niet,probeer je verdriet om te zetten in boosheid dan is het geen weggegooide energie.sterkte en ga er voor!
mijzelf wijzigde dit bericht op 19-05-2012 19:18 met 1%
Geplaatst op woensdag 23 mei 2012 21:09
vuurvliegje
Dag Libellertjes,

Ik ben compleet nieuw hier. En zit ook in de rats, de put, ... wat dan ook. Ik ben ondertussen 4 jaar getrouwd, we hebben 2 kindjes van 2 jaar en eentje van een half jaar. Onze relatie verliep tot nog toe gewoon... al kreeg ik vaak de opmerking van mijn man dat hij toch wel snakte naar meer seks. Na zijn opmerking werkte ik er wel aan, maar al snel verminderde onze sexmomenten. Enkele weken geleden trok mijn man aan de noodrem. Hij zei dat hij het echt niet meer aankon. Dat hij me graag ziet maar een leven met zo weinig sex niet kan dragen. Hij woonde liever op straat dan zo verder te gaan. Ook al zouden de kinderen er de dupe van zijn. Ook al ziet hij hen doodgraag. Ik zag zijn tranen rollen en eindelijk drong het tot me door. Ik beloofde er voor de zoveelste keer aan te werken en deed het effectief ook. We hadden een paar fijne momenten en ik begon me beter te voelen, er soms van te genieten - ook al kwam dit alles soms stuntelig of als een opdracht over. Het is een proces é. Maar ... Laatst keek ik in zijn gsm ... jup... zoals zovelen waarschijnlijk en eerlijk gezegd wou ik dat ik het nooit gedaan had. Ik zag een berichtje waarin 'ik zie je graag' stond. Ik zag nog wel dingen, maar ik stond zodanig perplex dat ik er niks meer van herinner. Ik weet ook niet of zij het schreef of hij. Ik weet ook dat ze die ochtend afgesproken hadden. Tegen mij vertelde hij dat hij even iemand moest opzoeken voor het werk. En daar zat ik... alleen met de 2 kindjes en met stromende tranen. En toch... ik wil voor hem vechten. Na de afgelopen weken voel ik dat er verandering in kan komen. Ooit hebben we elkaar gevonden in een menigte van mensen. Waarom zouden we elkaar nu niet terug kunnen vinden. Maar kan ik het wel, zonder mezelf weg te cijferen. Moet ik nu al bekennen dat ik weet heb van mijn backup-madam of hoop ik dat hij het ooit vertelt? Kan ik aan onze relatie werken zonder dat die vrouw telkens in mijn hersenen binnenstapt? Ik geloof zeker dat ik voor ons wil vechten en niet enkel omdat de kinderen er niet de dupe van zouden zijn.

Een vree dikke zucht, met rollende tranen (en dat terwijl de oudste zoon een liedje zingt door de babyfoon en onze kleinste uk in zijn park slaapt)

Dit onderwerp heeft 339 reacties, en bestaat uit 14 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 14.
De laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 21:09.

Forum reacties

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

PIJLERLIJST

DISCUSSIES