Libelle - Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 339 reacties, en bestaat uit 14 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 14.
De laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 21:09.

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 22:32
pipilangkous
Ik heb hem al verwijderd, maar blijf het lastig vinden. Ik weet dat hij het vreselijk vind als mensen boos op hem zijn, hij doet veel liever alsof er niets aan de hand is. En dat vind ik zo erg... Dat schijnheilige.. Hij zegt dat het echt niet waar is dat hij niets meer om ons geeft. Dat hij inziet dat hij fouten heeft gemaakt, maar dat hij heel graag het vertrouwen wil hebben dat hij nu wel het beste met ons voorheeft. Ik wilde hem schrijven dat ik door alles wat er gebeurd is dat vertrouwen niet meer heb in hem. Dat ik heel hard gewerkt heb om door te kunnen gaan en dat dat me gelukt is. Maar dat hij me blijft beoordelen op mijn fouten en dat ik dat niet eerlijk vind. Hij laat niets van zichzelf los, wil alleen maar dat alles zo makkelijk mogelijk gaat. Maar weigert daar een stap harder voor te lopen. En daar heb ik last van.
Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 22:57
pipilangkous
Ik blijf het gewoon onbegrijpelijk vinden dat een man, vader ergens in zijn huwelijk in zijn eentje besluit dat hij er genoeg van heeft, dat het geen toekomst meer heeft. En in plaats van dat aan te geven en er samen voor te knokken een oplossing zoekt die alleen voor hem goed is. Niet voor zijn kinderen, niet voor zijn gezin en zeker niet voor zijn vrouw/maatje/partner. Ik kan daar met mijn hele verstand en gevoel gewoon niet bij. En dat die zelfde man daar dan gewoon mee verder gaat alsof er nooit een huwelijk, relatie is geweest. Waar mijn gedachten nog regelmatig teruggaan naar ons mooie verleden, naar alle mooie momenten die we samen hebben meegemaakt lijkt het alsof die bij hem alleen maar bestaan uit boosheid en vervelende gevoelens. We hadden een hele lange relatie voordat we gingen trouwen en voordat we kinderen kregen. We kennen elkaar vanaf ons eerste jaar hbo-opleidingen.. Ik snap dat gewoon niet.. hoe kan iemand dat allemaal maar achter zich laten en nergens verantwoordelijkheden in nemen. Blijf het onbegrijpelijk vinden..
Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 23:34
findus
Pipi,zou het kunnen dat hij zich gewoon minderwaardig voelt tegenover zulke sterke vrouw, telkens hij jou hoort ziet hij in de spiegel en dat wil hij niet want dat is waarschijnlijk niet fraai wat hij daar ziet.Laat je niet neerhalen door hem!
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 00:01
Tinkelbel
pippy je kan het allemaal opschrijven in een brief aan hem, in je documenten, elke dag weer opschrijven wat je pijn doet, niks mis mee, juist heel goed voor het verwerken, maar .....niet versturen, hij kan er niks mee en jij komt er niet verder mee, maar wel van je af schrijven, en herlezen, keer op keer schrijven en weer lezen, dat helpt je ...echt!!!
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 07:08
squireltje
Van je afschrijven en het bewaren, dan zie je op de duur hoe jij het zelf verwerkt.
Verwacht niets van jouw bijna ex man, die loopt alleen harder en harder weg voor zijn eigen verantwoording, die sluit zijn ogen, bang voor zijn eigen reactie als hij ziet hoe hij zelf handelt.
Hij durft en kan niet kijken naar zijn eigen handelen hierin.

Een eigen advocaat nemen, is het beste, geen mediator,neem een advocaat die voor jouw handelt,scheelt jouw veel ellende en stress,kost nu geld, later heb je er profijt van.
Ik kan niet spreken uit persoonljke ervaring,ik heb het inmiddels kunnen zien bij mijn zussen, hoe die financieel zijn uitgekleed door hun ex.
Ik ben ik en niemand anders
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 18:15
adriesen
Pipi

Ze weten wel hoe leuk het was .....alleen ze schuiven het weg ,want ze zijn opnieuw verliefd en dat is veel fijner!! Ze hebben absoluut geen verantwoording meer, verliefdheid heeft nu de boventoon. Ik ben net zoals jij, ik snap het ook niet, en je zult het ook nooit begrijpen, maar ze zijn zo eigenwijs, ze zien hun eigen fouten niet..... blind van verliefdheid zijn ze, ze kunnen gewoon in 2 werelden leven. Ze zouden het liefste met jou, en met haar verder gaan, maar ja dat kan nou net even niet gek he???? Ja dat vinden zij eigenlijk nog gek ook. Ze verwachten dat we ze nog steeds met even veel liefde ontvangen, begrijpen niet waarom wij nu zo boos zijn ,echt niet. Er is een hersenspoeling teweeg gebracht zo zie ik het. Ooit worden ze wakker, maar dan is het helaas te laat!!!! Het is midlife, en aandacht wat ze chronisch te kort komen, vooral niet over praten want dat is lastig , Het is alleen maar vluchten voor gevoelens en lastige zaken. Alleen maar denken aan lang leve de lol!!! En ze zijn bang om oud te worden, en dood te gaan, dat willen ze niet onder ogen zien, dus wat is dan de gemakkelijkste manier om verder te leven??? Juist verliefd worden. En terug in de tijd. En vooral niet back to reality!!!! VLUCHTEN, WEGRENNEN DAT IS HUN OPLOSSING. Meid ga er niet op wachten. Zolang "muts" er is komt hij echt niet terug. Ga lekker verder met je leven je bent al zo goed bezig hou vol!!!
Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 22:21
Zoniet
TOBE!!! Ik mis jou! Gaat het wel goed met je?
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 17:43
findus
pffffff...., net een boekje aangekregen, "de kleine hel" van Marijke Hilhorst,zeer herkenbare verhalen. Wat scheelt er toch met relaties van tegenwoordig, moeten we dan terug naar tijdperk "jager-verzamelaars?"
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 19:29
bijtje16
ik lees soms een beetje mee en nu heb ik ook behoefte om iets te schrijven. ik heb al eerder iets geschreven. Ik ben in september verlaten door echtgenoot na 20 jaar huwelijk. Wij hadden een redelijk goed huwelijk, is toch mijn idee. Maar na een ruzie waren echtgenoot zijn gevoelens plots veranderd. Na 20 jaar waren we ineens te verschillend van karakter. Een maand later ontdekte ik dat hij een relatie had met zijn collega. Na 3 maanden zei mijn echtgenoot dat hij alles geprobeerd had en dat hij bij me wegging. Nu zijn we 5 maanden verdere en de pijn blijft nog altijd. De pijn om hem te missen, ons gezin dat kapot is. Toch denk ik nog altijd dat indien hij niemand anders zou gehad hebben, ons huwelijk nooit zou stuk gelopen zijn. Dit wou ik even kwijt.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 21:26
Tinkelbel
Hai Bijtje, ik denk dat je gelijk hebt, ik denk eigenlijk dat er in ieder huwelijk wel een punt komt waarop zowel man als vrouw zichzelf een keer tegen komen, dat je wilt voelen wie je bent en wat je waard bent.
In de sleur van het huwelijk en de drukte met kinderen en banen blijft het er helaas vaak bij om juist dat beetje ekstra te geven aan je wederhelft, en dan hoeft er maar 1 te zijn die wel de positieve aandacht in overvloed gaat geven.....En in 1 klap ( lees wip) zet je alles op het spel..dan voel je je weer jong en verliefd en je vlucht...voor al je verandwoordelijkheden, en omdat je verliefd wordt kunt je ook niet meer logisch nadenken.
Ik hoop dat jij zelf je weg weer kan vinden, want dit onvolwassen gedrag komt aan als een keiharde dreun, praten jullie nog wel met elkaar ? en zijn er ook kinderen ?
Wens je veel sterkte en liefs
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 21:46
bijtje16
ik heb 2 kleine kinderen. ja tot voor onze ruzie praatten wij nog met elkaar. Het is zelfs zo dat mijn ex zegt tegen vrienden dat hij gelukkig was met mij maar niet gelukkig genoeg. Dan weet ik het eigenlijk ook niet meer hoor. Komt het dan alleen door die verliefdheid dat hij alles opgeeft? Of moet ik de schuld bij mezelf zoeken? Maar als je gelukkig bent, ga je er toch niet vandoor met iemand anders. Familie en vrienden herkennen hem niet en hij kwam bij hen altijd als gelukkig over.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 21:51
Zoniet
Weer even schrijven. De data met de mediator zijn gepland. Ik zie op tegen die gesprekken, ik zie op tegen de boel opbreken, ik zie op tegen de werkelijkheid van ons huis moeten verkopen (en dat dat misschien wel niet lukt, of met een heel grote onderwaarde). Ik zie tegen alles op. Ik ga wel door hoor, met werken, er zijn voor de kinderen, af en toe iets leuks doen. Maar wat ik voel is: wat is alles verpest. Wat is er veel kapot gemaakt. Hoe kon dit gebeuren. Man/ex schrijft me dit soort dingen nog steeds. Ik weet nu ook niet of het aan is of uit met zijn hoe-zal-ik-haar-eens-noemen. Het maakt niet meer uit. Het is te laat. Er is te veel stuk. En toch maakt het uit voor me. Vind ik het bijna makkelijker als het aan is. Dat is duidelijk en helder. Dan weet ik trouwens ook dat hij blijft liegen en verbergen. En steeds denk ik: wat nu als ik weet dat het uit is? Ik weet in ieder geval dat ze elkaar nog zien en spreken. Is dat niet meer dan genoeg? Is het zo dat je (ik, bedoel ik nu, maar in het algemeen: als bedrogen vrouw/mens) je grenzen verlegt? Als ik terugkijk op de afgelopen maanden is me zo veel aangedaan. Zijn er door hem zo veel beslissingen genomen die niets met mij te maken hadden. Is het eigenlijk, ach, eigenlijk kan ik weglaten: is het niet voorgekomen dat hij werkelijk gekeken heeft naar mij?! En hoewel ik zeker weet dat ik niet met hem verder kan, niet naar hem terug wil, hoe ik het ook kan noemen: het is een weten dat niet heel erg vanuit mijn hart komt. Ja, soms wel. Dan dringt er in eens iets tot me door van de gekwetstheid in mijn hart, in mijn ziel. Laatst sprak iemand uit dat hij dacht dat man/ex en ik al die maanden al samen in ons huis zijn, dus niet om en om, maar echt samen. Ik voelde bijna meteen een walging opkomen bij de gedachte dat iemand dat ook maar dacht. Ik wilde dat meteen rechtzetten. Ik wilde niet dat mensen denken dat ik dat kan, bij een bedrieger zijn, tweede viool spelen. Dan spreekt mijn hart even heel snel. Een flits van het gevoel van bedrogen zijn, gekwetst. Voelen wat me is aangedaan. En dat daar het excuus van het zat niet goed met ons in de afgelopen jaren, en ook het excuus van dat ik de afgelopen maanden niet goed gereageerd zou hebben op zijn gevoel en zijn gedrag, dat al die excuses, die schuldgeefdingen, gewoon niet opgaan. Dat als er sprake was geweest van echte liefde tussen ons, en van niet hoteldebotel zijn op haar, die sex willen, dat hele stuk uitleven, beleven, uitbouwen, dat het er dan anders had uitgezien. Dan was het ook moeilijk geworden voor ons. Maar dan was er een keuze voor mij, voor ons, voor ons gezin, voor onze geschiedenis geweest. Nu zijn er volgens man/ex allemaal redenen waarom hij toch steeds haar (op)zocht, niet mij. Ondanks al onze pogingen tot gesprekken, mijn wachten (in angst, in verbijstering, in shock, zie ik nu), zijn zich beroepen op dat ik niet goed genoeg reageerde, is die keuze voor mij en ons, voor onze liefde, nooit zijn basis geweest. En nu is dat de mijne ook niet meer. Maar dwars door alles, alles heen voel ik continu dat verlies. Het verdriet om het verlies. Het verdriet van mijn kinderen. Bijna niet om aan te zien. Wat moeilijk is het. Wanneer komt die leeuwinnenkracht? Na het praktische regelen? Als ik me weer veilig genoeg voel? Als mijn hart harder mag spreken?
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 22:10
Tinkelbel
Lieve bijtje, niet gelukkig genoeg ???? dan had hij er voor jullie samen toch iets aan kunnen doen !!!! Nee jij hebt geen schuld. Als jij het gevoel had gehad dat er iets ontbrak was je ws met hem om de tafel gaan zitten om daar samen wat aan te doen.
Hij daarintegen is zijn l... achterna gelopen, de gemakkelijke weg van de minste weerstand ipv met jouw aan de slag te gaan, en straks, als de verliefdheid over moet gaan in houden van ???
Verliefdheid doet hele rare dingen met mensen.
HET IS JOUW SCHULD NIET !
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 22:14
Tinkelbel
Zoniet, hij spreekt en ziet haar nog wel maar het is uit ???? ja vast !!!
lijkt me eerder een tactiek om "onschuldig" te scheiden !!!
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 10:18
tobeornottobe
[quote]Zoniet schreef op 06 februari 2012 @ 21:51:
Dat is duidelijk en helder. Dan weet ik trouwens ook dat hij blijft liegen en verbergen.

lieve, lieve, lieve zoniet,
als je deze bovenstaande regel leest, daar spreekt zoveel wanhoop uit, de wanhoop van hem niet meer kunnen vertrouwen en de wanhoop van samen leven met deze man zonder vertrouwen.
dat is geen basis voor jouw, mischien voor hem wel, maar niet voor jou

En steeds denk ik: wat nu als ik weet dat het uit is? Is het zo dat je (ik, bedoel ik nu, maar in het algemeen: als bedrogen vrouw/mens) je grenzen verlegt?

bedrogen vrouw/mens verleggen hun grens meteen al door te overwegen of er kans is op verzoening, samen verder gaan, hier schrijft geen enkele persoon die meteen de relatie beeindigd, allemaal willen ze het een kans geven.

Als ik terugkijk op de afgelopen maanden is me zo veel aangedaan. Zijn er door hem zo veel beslissingen genomen die niets met mij te maken hadden. Is het eigenlijk, ach, eigenlijk kan ik weglaten: is het niet voorgekomen dat hij werkelijk gekeken heeft naar mij?!

hij heeft jou niet willen zien, hij wilde alleen maar zichzelf zien, nieteens zijn lellebel zag hij.
ik denk dat hij wist dat hij ver over de streep was gegaan, dat hij dat alleen maar goed dacht te breien door op jou wanhoop in te zetten en zo zichzelf achterover drukte

Ik voelde bijna meteen een walging opkomen bij de gedachte dat iemand dat ook maar dacht.

de beleving van onvoorwaardelijke liefde ligt bij jou hoog, en bij jou man ligt het ook hoog, maar dan alleen ten gunste van hemzelf.

En dat daar het excuus van het zat niet goed met ons in de afgelopen jaren, en ook het excuus van dat ik de afgelopen maanden niet goed gereageerd zou hebben op zijn gevoel en zijn gedrag, dat al die excuses, die schuldgeefdingen, gewoon niet opgaan.

als jouw eerste traan al geen reactie was op zijn daad, hadden het wel de mijarden tranen daarna moeten zijn

Nu zijn er volgens man/ex allemaal redenen waarom hij toch steeds haar (op)zocht, niet mij.

waar zou jouw kracht gezeten moeten hebben om hem te weerhouden haar te zien ?
in karate, in een persoonlijk duel met haar , met een mes is zijn rug ?
of zag hij toch liever dat jij toegeeflijk zou worden in zijn omgang met haar ?

Wanneer komt die leeuwinnenkracht? Na het praktische regelen? Als ik me weer veilig genoeg voel? Als mijn hart harder mag spreken?[/quote]

de leeuwinnen kracht heb je al, maar dat voel je pas als de strijd geleverd is.
zoals ik het zie bestaat er in zijn beleving voor hem nog een jullie samen, in werkelijkheid heeft hij de laatste druppel al lang gedronken, nog voordat het glas leeg was,

lieve, lieve zoniet, sterkte
\\\\\\\\\\\\\\\"Vertrouwen is moed en trouw is kracht.\\\\\\\\\\\\\\\"
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 12:05
AnkeLa
Zoniet: dikke knuffel!

Ja hoor, die leeuwin is er en op een dag zal ze hard brullen, als je ze nodig hebt komt ze naar buiten.
These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you.........
Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 14:52
Zoniet
Zoals ik het zie bestaat er in zijn beleving voor hem nog een jullie samen, in werkelijkheid heeft hij de laatste druppel al lang gedronken, nog voordat het glas leeg was.

Tobe, dat, en al jouw andere woorden, voelen zo als waar. En als troost. Dank je wel.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 14:47
pipilangkous
Ik ben vandaag begonnen met mijn nieuwe therapie. Voelt echt als een kadootje om eens met MIJzelf aan de slag te gaan. Merk dat ik daar nu wel klaar voor ben. Het was ontzettend warm, begripvol en tegelijkertijd legde ze direct al een aantal patronen bloot waarin ik zit en waar ik graag uit zou willen.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 16:04
tobeornottobe
quote:
pipilangkous schreef op 09 februari 2012 @ 14:47:
Ik ben vandaag begonnen met mijn nieuwe therapie. Voelt echt als een kadootje om eens met MIJzelf aan de slag te gaan. Merk dat ik daar nu wel klaar voor ben. Het was ontzettend warm, begripvol en tegelijkertijd legde ze direct al een aantal patronen bloot waarin ik zit en waar ik graag uit zou willen.

Het feit dat je erkent dat dit een kadootje is, dat je dit nodig hebt, bewijst al dat je halverwege het zwarte gat omhoog gekropen bent.
Een tijdje geleden was je :-) man:-) het nog die je alleen maar beter kon laten voelen, nou is persoonlijke verzorging de kern van je goed gaan voelen, meis ben trots op jezelf, je doet het verdmd goed
\\\\\\\\\\\\\\\"Vertrouwen is moed en trouw is kracht.\\\\\\\\\\\\\\\"
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 21:25
pipilangkous
Dat is ook iets waar de therapeute vandaag steeds weer op in ging. Ze zei letterlijk: we gaan jou weer gelukkig maken, om wie jij bent. En los van je relaties of de mensen om je heen. En dat was iets wat echt als een kadootje voelde. Even niet bezig zijn met anderen, niet met ex, niet met de kinderen maar met mezelf. Ik merk ook dat ik uit het allerdiepste zwarte dal begin te raken. Af en toe vliegt het nog heel erg aan, maar er zijn echt dagen dat ik er bijna niet mee bezig ben. Of maar heel even. Ik merk dat ik het echt steeds beter kan loslaten en dan niet omdat ik hoop dat hij dat merkt, maar gewoon omdat het zo is. De ergste pijn is er vanaf, lijkt het wel. En ik weet heel zeker, dat jullie me hier zo ontzettend bij hebben geholpen. Jullie wijze woorden, jullie steun en vertrouwen.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 21:54
bijtje16
pipi, hoe lang is het bij jou nu geleden?
bij mij is het nu 5 maanden en sedert 2 weken kan ik weer een beetjes vriendschappelijk met ex omgaan en eigenlijk doet dat nog meer pijn dan afstand houden.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 22:05
pipilangkous
Ex heeft in november vorig jaar verteld dat hij niet gelukkig meer was. In december vertelde hij dat hij verliefd was op iemand anders. In mei is hij in zijn flat getrokken en in augustus heb ik de deur dicht getrokken. Ik weet niet goed vanaf waar ik moet gaan tellen... Ik vind vriendschap ook pijnlijker dan geen contact overigens. Probeer het contact nu echt te houden tot het hoogstnoodzakelijke. Dat vind ik soms wel lastig hoor, heb al regelmatig een smsje of mail klaargezet maar dan toch niet verstuurd.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 22:12
bijtje16
als je op vriendschappelijke basis met mekaar omgaat, vergemakkelijkt dit niet een eventuele terugkeer.
Ik weet dat ik hem nog wat tijd moet geven en hopelijk gaat zijn verliefdheid over en komt hij dan terug naar mij. Als ik nu afstand hou, zal die stap moeilijker gaan dan dat er al vriendschap is, denk ik.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 22:18
pipilangkous
Ik geloof niet dat ex plannen heeft om terug te komen hoor. En eerlijk gezegd weet ik ook echt niet of ik daar op dit moment op zit te wachten.. Ik kan dat nu echt steeds beter loslaten en me focussen op wat het met mij doet, los van wat het met hem zou kunnen doen.
Geplaatst op donderdag 09 februari 2012 23:01
findus
Hey bijtje 16,ken je ook als bijtje 14 denk ik, heb je daar als persoonlijke vriend toegevoegd zodat ik eens een persoonlijk bericht kan sturen, zie mijn man ook nog graag maar ga ondertussen toch verder met mijn leven,ben mezelf terug aan het bijeenrapen en denk ondertussen dat het best is om mijn man compleet te negeren want merk persoonlijk dat hij reeds spijt heeft maar is erg trots, dus als hij zijn trots belangrijker vind dan wat hij in 33 jaar opgebouwd heeft dan denk ik dat op de duur ik er beter ga uitkomen! Verlies vooral je zelfrespect niet en je zelfvertrouwen! wat hij bij die andere vrouw vindt is zelfbevestiging en hij heeft zijn eigenwaarde volledig in haar handen gelegd , heeft vooral een probleem met zichzelf en niet met mij denk ik dan.Losmaken en verdergaan, we zien wel wat de toekomst brengt.

Dit onderwerp heeft 339 reacties, en bestaat uit 14 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 14.
De laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 21:09.

Forum reacties

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

Blijvers na overspel, contact gezocht (3)

PIJLERLIJST

DISCUSSIES