Libelle - Contact houden met zijn liefje

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 38 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 08-03-2012 00:19.

Contact houden met zijn liefje

Geplaatst op woensdag 28 december 2011 14:01
ellon
Ik ben reuze benieuwd of hij jou ook te hulp zal schieten met je papiermolen als dit op een scheiding uitdraait. Ik gok zo maar op niet. Hij heeft je al de schuld gegeven van zijn escapade, dus mocht het mislopen, dan sta je lelijk in de kou en zou het me niet verbazen als hij je met alle macht bevecht gedurende de scheiding, want dan moeten er spullen en geld verdeeld worden.

Ik zou dus de raad van Mariaw ter harte nemen en als de wiedeweerga een eigen bankrekening openen.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op woensdag 11 januari 2012 13:44
neeske
Hallo allemaal,
Het heeft even geduurd voordat ik weer reageerde maar had eerder niets te melden.
Mijn man heeft na veel heftige discussies nu toch in gezien dat hij om met mij verder te gaan het contact met zijn liefje helemaal op moest geven.
Dit heeft hij nu dan ook gedaan en voelt zelf nu ook dat dat de enige mogelijkheid was om met mij aan onze relatie te gaan werken.
Er zijn uiteraard nog veel moeilijkheden te overwinnen waar we binnen kort ook hulp bij krijgen(helaas een wachtlijst) en dan zien we wel waar het eindigt.
Het zou nog kunnen dat we zeggen dat het beter is om er een punt achter te zetten maar dan hebben we wel alles geprobeerd.
We gaan er beide vol goedemoed tegenaan.
Geplaatst op donderdag 12 januari 2012 21:09
Patricia29
Hoe gaat het met je knie neeske? Kun je al achter hem aanlopen als hij de hond uitlaat...?
Geplaatst op vrijdag 13 januari 2012 12:16
neeske
Het gaat langzaam vooruit,ben nu bijna zover dat ik zonder kruk buiten kan lopen en dus makkelijker hem achter na zou kunnen gaan.
Jij vertrouwd het dus niet,ik heb er ook nog moeite mee zul je begrijpen en zal als ik maar een vermoeden heb wel proberen om er achter aan te gaan.
Er zal een lange tijd over heengaan om hem weer helemaal te vertrouwen.
De toekomst zal het leren of dat weer kan, hij zal er zijn best voor moeten doen.
Geplaatst op zaterdag 14 januari 2012 09:34
ellon
Ik had zelf allang een vriendin of kennis met een hondje opgetrommeld om achter hem aan te gaan als hij 'de hond uitlaat'. Ik geloof werkelijk geen snars van zijn belofte om 'het vrouwtje' niet meer te zien. Als je er zoveel ruzies om hebt gehad, is het voor hem misschien makkelijker om te beloven dat hij er een punt heeft achter gezet om van het 'gezeur' af te zijn. Immers, je mocht er eerder ook al niks van zeggen.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op zaterdag 14 januari 2012 15:17
Tinkelbel
Helemaal met Ellon eens !!!
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 19:54
tora
Hallo Neeske,
Ik lees dit hele verhaal vandaag voor het eerst, en herken mezelf in jou verhaal.. Helaas.. En iedereen die van buitenaf zegt dat je blint bent, tja, ze hebben gelijk.. Alleen zie je dat zelf niet.
Ik zag het destijds zelf ook niet. Waarom niet? Omdat ik van hem hield, al 15 jaar met hem getrouwd was, drie kinderen met hem had (de jongste 5 weken). Ik wilde het niet geloven, wilde het niet zien. Wilde dat we bij elkaar zouden blijven, een fijn gezinnetje zouden zijn. Achteraf zie ik hoe naief en veel te lief ik ben geweest. Hij koos eerst voor haar. "Verhuisde"(lees nam wat kleren mee en ging) naar haar. Twee dagen later had ik hem huilend aan de telefoon. Hij werd er helemaal gek van om bij haar te wonen en daar alleen maar de foto's van zijn kinderen boven de bank te hebben, en niet de kinderen om zich heen. Hij kwam weer terug. Maar tja, haar wasmachine was stuk, dus hij moest nog wel even weer helpen. En inderdaad, haar financien lagen overhoop, en hij had een MBA diploma, dus... Hij zat elke week toch zeker wel twee avonden bij haar!!! En ik maar hopen dat hij voor ons zou kiezen! Tot hij op een dag de koplamp van de auto moest laten repareren in de garage. Dat duurde en duurde maar. Telkens smsjes van hem dat die monteur z'n vak niet verstond, het niet voor elkaar kreeg, de accu er zelfs uitmoest, enz. Toen heb ik de buuv gevraagt even op de kinderen te letten, en ben in m'n autootje gestapt, en regelrecht naar haar huis gereden. En ja hoor, daar stond z'n auto, een eindje verderop. Dan ineens is daar die genadeklap, en weet je genoeg. Eenmaal gescheiden kreeg ik van de psycholoog de verklaring: Shocktoestand (waarin je terecht komt op het moment dat je ontdekt dat-ie vreemd gaat). Dan laten je hersenen niet alle signalen door.
Dat je nu niet ziet wat anderen wel zien, Neeske, dat komt door die shocktoestand waarin je je nog steeds bevindt.
Sterkte!
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 18:42
Tinkelbel
Nooit zo bekeken, schokkend herkenbaar Tora, als ik logisch had nagedacht toen, had ik na 3 week ook geweten op wie hij lag !!!
Tinkelbel wijzigde dit bericht op 02-02-2012 18:43 met 0%
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 21:07
mijzelf
Je vrouwelijke antennetjes signaleerden misschien niet optimaal op dat moment.Want volgens mij werken die in de meeste gevallen wel goed bij het vrouwelijke geslacht
Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 21:56
pipilangkous
Die shocktoestand herken ik ook heel erg. Toen mijn man vreemd ging, kon ik het gewoon weg niet geloven dat dit ons overkwam. Ik kon het gewoon niet aan, alles in me riep dat dit niet waar kon zijn. Zelfs toen ik zijn laptop ging nazoeken en gewoon zwartopwit las dat hij met mij naar relatietherapie ging en dan ´s middags met haar alles besprak en tegen haar zei dat ze zich geen zorgen hoefde te maken, kon ik dat niet registreren. Ik was echt in shock en langzaamaan begonnen alle schellen van mijn ogen te vallen. Begon ik in te zien dat hij aan mij liet merken dat hij weer voor ons wilde gaan, maar tegelijk met haar een vakantie ging boeken. Ik geloof echt dat ik dat niet eerder binnen kon laten.

Tegelijkertijd geloof ik ook dat hij in een soort shocktoestand zat, alleen dan gevoed door een blinde verliefdheid. Het is de enige manier waarop ik kan begrijpen dat mijn man, mijn maatje en mijn grote liefde die ik zo anders kende, mij dit aan heeft kunnen doen.
Geplaatst op maandag 06 februari 2012 19:42
tora
Pipilangkous schreef:
<Tegelijkertijd geloof ik ook dat hij in een soort shocktoestand zat, alleen dan gevoed door een blinde verliefdheid. Het is de enige manier waarop ik kan begrijpen dat mijn man, mijn maatje en mijn grote liefde die ik zo anders kende, mij dit aan heeft kunnen doen.>

Hij zat wel in een toestand ja, maar of je dat "shock" kunt noemen??

Maar ik herken helemaal hoe je schrijft "mijn man, mijn maatje en mijn grote liefde die ik zo anders kende"! Zo voelde dat voor mij ook ja. Het heeft ook heel lang geduurd voor ik de trouwring af kon doen, voor ik de portretfoto van ons gezin "12,5 jaar getrouwd" van de muur haalde, voor ik...
Ik kon ook echt kwaad worden als mensen vroegen waarom ik nog steeds zijn achternaam gebruikte.. Jeetje, dacht ik dan, als hij plotseling overleden was had ik die foto aan de muur mogen houden, had ik zijn achternaam trots mogen behouden. Nu ineens was ik "zomaar" alles kwijt!

En dan durfde hij ook nog te zeggen, als trootst, dat hij ervan overtuigd was dat we ooit weer samen zouden zijn. Want wat wij samen hadden was wel heeeeel bijzonder.

Brrrrrrrrrrrrr
Geplaatst op woensdag 07 maart 2012 15:24
neeske
Hallo allemaal,
Hier een bericht van mij.
Mijn man heeft 24 febr. gezegd dat het geen enkel nut meer zou hebben om in therapie tegaan.
Het was geheel over van zijn kant en hij koos voor zijn liefje.
Het was de bedoeling om tot alles geregeld zou zijn nog in een huis te wonen maar ik heb na een week gezegd dat dat voor mij onmoglijk was.
Hij is dan ook 2 maart ingetrokken bij zijn liefje.
Heel moeilijk voor mij daar ik nog wel verder wilde en hij nu zo dichtbij woont dat ik er dagelijks mee geconfronteerd wordt.
Nu maar hopen dat we het verder goed kunnen regelen maar eerst even rust.
Geplaatst op woensdag 07 maart 2012 18:42
lakota
Neeske wat een droef einde aan jullie relatie.
Ik hoop voor je dat je je eigen leven op de rails kan gaan krijgen.Voor hem is het klaar gaf en over,voor jou duidelijk niet.Ik hoop dat je hulp zoekt voor jezelf.Dit zijn moeilijke tijden .je gaat een rouw proces in en daar kun je alle hulp bij gebruiken.
Wat ik wel weet,is hoe moeilijk dit ook voor je is,JIJ voor JOU verder gaat.Ook al lijkt dat vandaag niet zo.Niemand wil met een ander zijn , die in zijn hoofd en hart al een einde aan de relatie gemaakt heeft.
Je leeft in een land waar het hebben van meerder liefdes niet gewaardeerd word.En daar kan ik alleen maar achter staan.
Hij wil een nieuw smaakje...nieuw liefje....laat hem gaan.
Je was tweederangs geworden.Wie wil dat?
Ik wens je veel sterkte....En blijf hier schrijven als dat je helpt.
Geplaatst op donderdag 08 maart 2012 00:19
mijzelf
Naar voor je Neeske ,maar je gaat het wel redden hoor .Net zoals zoveel anderen op dit forum ,na deze grootste klap krabbel je weer op met vallen en opstaan.Het zal best tranen kosten en woede op zijn tijd,maar na enige tijd je komt er veel sterker uit,en dan kan je trots zijn op jezelf dat je zonder "hem' kan.Verzorg jezelf goed,zodat je vol zelfvetrouwen met je neus in de wind langs hem heen kan lopen(maak van de nood maar een deugt)
En hij kan lekker bij zijn nieuwe scharrel blijven.
(als het dan nog leuk is,meestal is het snel over)