Libelle - Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 33 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-01-2012 11:21.

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Geplaatst op woensdag 21 december 2011 15:17
fenna
Beste Allready,

Ik begrijp jouw gevoelens. Ze doet nu haar best en dat jij nu begint te twijfelen, heel normaal. Zeker ook na de crematie van de moeder van je vriend, dan ben je toch al emotioneler dan anders.
Maar, vraag jezelf eens eerlijk af: zullen de veranderingen die je nu bij jouw vriendin ziet, blijvend zijn?
Toen ik jouw reactie las, moest ik gelijk denken aan iemand die binnen het huwelijk mishandeld wordt. Op dat moment wil je alleen maar weg, maar als de directe dreiging over is, gaat de mishandelde toch soms weer terug naar de partner met allerlei excuses. Je kent ze wel: hij/zij is zo lief voor de kinderen, ik was ook niet erg geduldig, en ga maar door.
Feit is dat ze jou nu niet gelukkig maakt, en de vraag is of ze dat ooit zal kunnen. Nu lijkt het beter te gaan, maar wat als de situatie verandert, dus als je - ik noem maar wat- elders gaat werken, met andere collega's of zoiets. Dan is de kans dus echt levensgroot dat ze weer terugvalt in haar oude gedrag. En om de lieve vrede te bewaren ga je haar dan steeds meer ontzien en steeds meer van jezelf opgeven. Uiteindelijk besta je zelf niet meer. Ik heb dat zelf gedaan en ik wens het absoluut niemand toe. Jezelf opgeven gaat zo geleidelijk dat je het niet in de gaten hebt. Dus pas op!
Ik blijf het met de andere dames eens, zoek een vriendin die je gelukkig maakt en die jou niet claimt.
fenna wijzigde dit bericht op 21-12-2011 15:18 met 1%: onduidelijke zin
It does not do to dwell on dreams and forget to live. (Albus Dumbledore)
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 18:42
ellon
Natuurlijk moest ze erg huilen toen je de relatie beëindigde. Je had dat kunnen verwachten. Haar wereld stort in elkaar nu ze met haar jaloerse claimgedrag het tegenovergestelde heeft bereikt. En natuurlijk is dat zielig, maar dat is nog geen reden om het weer terug te draaien.

Even wat commentaren op je eerste bericht:

Ze sms’te geen dertig keer per dag meer, maar toch nog vele malen. Het is gewoon belachelijk dat iemand je niet met rust kan laten als je aan het werk bent. Ze zou je hooguit een keer kunnen sms´en als het dringend noodzakelijk is en anders helemaal niet.

Ze wordt boos over je activiteiten op facebook, terwijl dat toch behoolijk openlijk is en waarvan jij zelf zegt dat er geen enkele bijbedoelingen zijn. Zou ze dat nu ineens wel kunnen laten? Zo ja, waarom kon ze dat gisteren nog niet?
Zal ze nu niet meer vragen met wie je aan de telefoon zit? Zo nee, waarom deed ze dat gisteren dan nog wel?
Zal ze nu niet meer vragen wie er sms’t? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze jouw jeugdvriendinnetje (die van toen je 5 was) vandaag ineens niet meer raar vinden? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze vanaf vandaag niet meer 24 uur per dag op je lip willen zitten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Is ze vanaf vandaag ineens niet meer licht geïrriteerd als je zonder haar een zoen te geven naar de wc gaat? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft ze vanaf vandaag ineens niet meer elke dag eindeloos over de relatie te praten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft de foto van jullie samen ineens niet meer op de achtergrond van je telefoonscherm? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Mag je nu wel ineens met een vriend afspreken zonder haar erbij? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag in gezelschap wel ineens haar mond gaan opendoen (heeft niets met verlegen te maken, maar met het feit dat ze geen behoefte heeft aan ander gezelschap dan jij). Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag wel ineens initiatieven gaan tonen, werk zoeken, haar eigen financiën beheren? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet.

Denk je echt dat al deze problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen ‘als zij er maar aan werkt? Natuurlijk belooft ze dat wel, want ze zal alles beloven om de relatie te redden, maar in werkelijkheid zal ze dit niet langer dan een paar weken volhouden en bovendien is er de noodzaak ook niet als je haar weer terugneemt.
ellon wijzigde dit bericht op 21-12-2011 18:44 met 0%
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 21:53
Allready
quote:
ellon schreef op 21 december 2011 @ 18:42:
Natuurlijk moest ze erg huilen toen je de relatie beëindigde. Je had dat kunnen verwachten. Haar wereld stort in elkaar nu ze met haar jaloerse claimgedrag het tegenovergestelde heeft bereikt. En natuurlijk is dat zielig, maar dat is nog geen reden om het weer terug te draaien.

Even wat commentaren op je eerste bericht:

Ze sms’te geen dertig keer per dag meer, maar toch nog vele malen. Het is gewoon belachelijk dat iemand je niet met rust kan laten als je aan het werk bent. Ze zou je hooguit een keer kunnen sms´en als het dringend noodzakelijk is en anders helemaal niet.

Ze wordt boos over je activiteiten op facebook, terwijl dat toch behoolijk openlijk is en waarvan jij zelf zegt dat er geen enkele bijbedoelingen zijn. Zou ze dat nu ineens wel kunnen laten? Zo ja, waarom kon ze dat gisteren nog niet?
Zal ze nu niet meer vragen met wie je aan de telefoon zit? Zo nee, waarom deed ze dat gisteren dan nog wel?
Zal ze nu niet meer vragen wie er sms’t? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze jouw jeugdvriendinnetje (die van toen je 5 was) vandaag ineens niet meer raar vinden? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze vanaf vandaag niet meer 24 uur per dag op je lip willen zitten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Is ze vanaf vandaag ineens niet meer licht geïrriteerd als je zonder haar een zoen te geven naar de wc gaat? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft ze vanaf vandaag ineens niet meer elke dag eindeloos over de relatie te praten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft de foto van jullie samen ineens niet meer op de achtergrond van je telefoonscherm? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Mag je nu wel ineens met een vriend afspreken zonder haar erbij? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag in gezelschap wel ineens haar mond gaan opendoen (heeft niets met verlegen te maken, maar met het feit dat ze geen behoefte heeft aan ander gezelschap dan jij). Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag wel ineens initiatieven gaan tonen, werk zoeken, haar eigen financiën beheren? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet.

Denk je echt dat al deze problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen ‘als zij er maar aan werkt? Natuurlijk belooft ze dat wel, want ze zal alles beloven om de relatie te redden, maar in werkelijkheid zal ze dit niet langer dan een paar weken volhouden en bovendien is er de noodzaak ook niet als je haar weer terugneemt.

Mooi geschreven. Als ik zo je bericht lees voor de eerste keer, vraag ik me af waarom ik dit niet eerder in heb gezien. Je brengt het niet meer dan logisch. 'Waarom zou ze het vandaag wel doen en gister niet?' Het is een feit dat ik van deze meid houd, dat pakt niemand me meer af, alleen heb ik het gevoel dat ik op een bepaalde manier wordt gemanipuleerd. Mijn ex was er ook een ster in, de dingen zo draaien dat ik schuldgevoel kreeg. Natuurlijk zal ik ook niet alles goed gedaan hebben. Ik had haar de laatste tijd ook meer aandacht kunnen geven, zodat zij minder onzeker was. Gister zei ze zelfs dat ze nog nooit zo onzeker was, maar dat ik haar langzaam aan zo heb gemaakt, met hulp van zichzelf. Toen wist ik al helemaal niet meer wat ik moest denken. Manipulatie gooi ik het dan maar op. Misschien weet ik in mijn hoofd dat het niet gaat werken, met mijn hart hoop ik het en mijn hart blijft hopen. Ook zeg ik tegen mezelf; 'Wat als het een maand goed gaat, daarna bergafwaarts, en de klap daardoor nog groter wordt dan vandaag?'.

Misschien is dat de vraag die ik mezelf moet blijven stellen. Een meid die ik niet zie als ideale partner, mijn vrouw, kan ik misschien beter achter me laten met de mooie herinneringen aan haar. Wie weet ga ik wel zo mee in haar doen en laten dat ik het overneem en nog verder van huis ben.

Toch is het moeilijk om het zo achter je te laten. Je bent toch ruim een half jaar samen geweest en er zijn ook leuke tijden geweest. Helaas overheersen de irritaties en ruzies een beetje. De ene dag kan ik haar zo graag terug willen, en de andere dag vind ik het wel goed. Het is een rollercoaster van emoties.

Ik merk dat hier veel wijze woorden van het forum komen. Mijn dank daarvoor. Meerdere reacties of adviezen / tips zijn van harte welkom.
Allready wijzigde dit bericht op 21-12-2011 22:21 met 3%
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 22:45
starrynight1
Misschien kunnen jullie afspreken elkaar een tijdje niet te zien. Wellicht komt er dan wat rust en geeft het jullie beiden de gelegenheid goed over de situatie na te denken. Ik zou niet zomaar over een nacht ijs gaan om de relatie te verbreken. Een half jaar is een lange tijd om zomaar achter je te laten. Zij moet nog een weg zoeken in haar gedrag denk ik. Misschien ligt het ook aan jouw gedrag waardoor ze zo onzeker is. Want dat is het eerder dan jalouzie, onzekerheid. En ik geloof wel dat ze verlegen is, dat past bij dat onzekere gedrag.
Je houdt nog van haar maar neem rust. Beantwoord de sms-jes/mails niet en ga rustig je gang op facebook dat is je goed recht.
Wacht af of ze daar mee kan omgaan. Neem je eigen vrije dagen. Misschien moet je daarna nog eens overwegen of je de relatie stop wilt zetten.
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 23:28
Allready
quote:
starrynight1 schreef op 21 december 2011 @ 22:45:
Misschien kunnen jullie afspreken elkaar een tijdje niet te zien. Wellicht komt er dan wat rust en geeft het jullie beiden de gelegenheid goed over de situatie na te denken. Ik zou niet zomaar over een nacht ijs gaan om de relatie te verbreken. Een half jaar is een lange tijd om zomaar achter je te laten. Zij moet nog een weg zoeken in haar gedrag denk ik. Misschien ligt het ook aan jouw gedrag waardoor ze zo onzeker is. Want dat is het eerder dan jalouzie, onzekerheid. En ik geloof wel dat ze verlegen is, dat past bij dat onzekere gedrag.
Je houdt nog van haar maar neem rust. Beantwoord de sms-jes/mails niet en ga rustig je gang op facebook dat is je goed recht.
Wacht af of ze daar mee kan omgaan. Neem je eigen vrije dagen. Misschien moet je daarna nog eens overwegen of je de relatie stop wilt zetten.
Het afstand nemen, daar dacht ik zelf ook al aan. Maar hoe spreek ik dit dan af met haar? Velen zeggen dat het nu even slim is om geen contact met elkaar te hebben, en ieder z'n eigen ding doet. Maar toch is het moeilijk om dan ineens helemaal niets meer van haar te horen. Misschien vindt zij het na een tijd ook wel beter zonder elkaar, of juist niet. Wat is een redelijke tijd voor deze situatie? Ik neem aan dat een aantal maanden te lang is als je al geen contact hebt met elkaar.
Allready wijzigde dit bericht op 21-12-2011 23:29 met 7%
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 09:53
ellon
Ik denk dat je graag wilt horen dat het weer goedkomt, Allready en dat begrijp ik ook wel, want je bent niet voor niets al tien maanden bij elkaar. Maar ik ga je echt niet vertellen dat het weer goedkomt. Ik ga je ook niet vertellen dat een poosje uit elkaar gaan, goed is voor jullie relatie. Je vriendin zal langdurig aan haarzelf moeten werken en dan nog geeft dat geen garantie dat haar gedrag verbeteren zal.

Je vriendin is al onder behandeling bij een psycholoog, maar dat is heus niet alleen maar om haar jaloerse claimgedrag. Dat is slechts een uiting van een stoornis en die stoornis wordt behandeld.

Vraag jij je niet af waarom ze zo weinig initiatief toont? Vraag jij je niet af hoe het komt dat een meisje van pas 19 al meerdere mislukte relaties achter de rug heeft (en nee, niet langdurig, want daar is ze te jong voor).Vraag jij je niet af waarom haar vader haar boekhouding doet?

Er is meer met dit meisje aan de hand dan aan de oppervlakte drijft. Het zal heus de hobby van haar vader niet zijn om haar boekhouding te doen. Het zal in het verleden wel behoorlijk uit de hand gelopen zijn geweest en er is geen ouder die zijn kind dan in de kou laat staan, dus doet haar vader dit logischerwijs voor haar. Het is niet dat ze hierdoor minder snel zelfstandig wordt, maar om haar te behoeden voor een hoop ellende.

Je zal zelf moeten beslissen of je al dan niet met haar wil zijn, maar dan moet je accepteren dat ze is wie ze is. Je kan haar niet afdwingen te veranderen. Zij werkt aan zichzelf voor zichzelf en niet voor een ander. Als ze met zichzelf niet gelukkig kan worden, kan ze een ander ook niet gelukkig maken.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 17:07
Allready
quote:
ellon schreef op 22 december 2011 @ 09:53:
Ik denk dat je graag wilt horen dat het weer goedkomt, Allready en dat begrijp ik ook wel, want je bent niet voor niets al tien maanden bij elkaar. Maar ik ga je echt niet vertellen dat het weer goedkomt. Ik ga je ook niet vertellen dat een poosje uit elkaar gaan, goed is voor jullie relatie. Je vriendin zal langdurig aan haarzelf moeten werken en dan nog geeft dat geen garantie dat haar gedrag verbeteren zal.

Je vriendin is al onder behandeling bij een psycholoog, maar dat is heus niet alleen maar om haar jaloerse claimgedrag. Dat is slechts een uiting van een stoornis en die stoornis wordt behandeld.

Vraag jij je niet af waarom ze zo weinig initiatief toont? Vraag jij je niet af hoe het komt dat een meisje van pas 19 al meerdere mislukte relaties achter de rug heeft (en nee, niet langdurig, want daar is ze te jong voor).Vraag jij je niet af waarom haar vader haar boekhouding doet?

Er is meer met dit meisje aan de hand dan aan de oppervlakte drijft. Het zal heus de hobby van haar vader niet zijn om haar boekhouding te doen. Het zal in het verleden wel behoorlijk uit de hand gelopen zijn geweest en er is geen ouder die zijn kind dan in de kou laat staan, dus doet haar vader dit logischerwijs voor haar. Het is niet dat ze hierdoor minder snel zelfstandig wordt, maar om haar te behoeden voor een hoop ellende.

Je zal zelf moeten beslissen of je al dan niet met haar wil zijn, maar dan moet je accepteren dat ze is wie ze is. Je kan haar niet afdwingen te veranderen. Zij werkt aan zichzelf voor zichzelf en niet voor een ander. Als ze met zichzelf niet gelukkig kan worden, kan ze een ander ook niet gelukkig maken.
Ze heeft inderdaad aan het begin van onze relatie een creditcard schuld opgebouwd van 600 euro. Ik vraag me inderdaad waarom de vorige relatie is stukgelopen. Ze zegt omdat haar ex haar bedrogen heeft met een ander. Ze zei eergisteren ook dat ze bij de psycholoog zat voor mij. Ik vertelde haar dat ze op de eerste plaats daar voor zichzelf zit. Zij moet gelukkig worden met zichzelf. Ik zie het ook het liefst helemaal perfect, alleen mijn verstand zegt nee. Eens kijken hoe het over een week is. Zal ik haar wel een fijne kerst / nieuwjaar wensen? Of ben ik al het contact dan weer aan het aanwapperen?
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 17:17
ellon
Een fijne kerst wensen, zou ik niet doen. Het wakkert niet alleen alles aan en geeft haar nodeloos hoop, maar een fijne kerst heeft ze toch al niet, dus dan is het een beetje wrang om die haar toe te wensen.

Laat je trouwens niet aanpraten dat ze bij de psycholoog zit voor/vanwege jou, want een psycholoog behandelt alleen maar patiënten en dat ben jij niet.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 18:20
lakota
Weet en ding zeker,JIJ hebt haar niet zo gemaakt.
Ik ben het met iedereen hier eens.ZIJ heeft serieuze problemen.Ze is niet voor niets bij een psychologe.
Dat geeft dus op zich niet,maar laat je niets aanpraten , dat het aan JOU zou liggen. Stalken, via telefoon,sms berichten Facebook, is sowieso al helemaal niet juist en crimineel.
Geen kerstwensen.Wakker niets meer aan.

Pak je leven op.je hebt het al gezegd,eerst zal ze haarzelf op de rails moeten gaan krijgen en voor haar zelf kunnen zorgen en doen.Pas dan kun je aan "samen" beginnen.
Jullie zijn beiden jong,over een paar maanden heb jij weer een nieuwe liefde misschien en zij ook.
Je wilt haar niet als je vrouw.Hou je daar aan vast.Dit doet even pijn,maar lang niet zo veel als je over 25 jaar opbreekt en geprobeerd hebt al die jaren en er is niets veranderd.
Ja, mensen KUNNEN veranderen,maar dat moeten ze zelf doen.
Veel succes en maak wat van je eigen feestdagen.
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 00:19
Allready
quote:
lakota schreef op 22 december 2011 @ 18:20:
Weet en ding zeker,JIJ hebt haar niet zo gemaakt.
Ik ben het met iedereen hier eens.ZIJ heeft serieuze problemen.Ze is niet voor niets bij een psychologe.
Dat geeft dus op zich niet,maar laat je niets aanpraten , dat het aan JOU zou liggen. Stalken, via telefoon,sms berichten Facebook, is sowieso al helemaal niet juist en crimineel.
Geen kerstwensen.Wakker niets meer aan.

Pak je leven op.je hebt het al gezegd,eerst zal ze haarzelf op de rails moeten gaan krijgen en voor haar zelf kunnen zorgen en doen.Pas dan kun je aan "samen" beginnen.
Jullie zijn beiden jong,over een paar maanden heb jij weer een nieuwe liefde misschien en zij ook.
Je wilt haar niet als je vrouw.Hou je daar aan vast.Dit doet even pijn,maar lang niet zo veel als je over 25 jaar opbreekt en geprobeerd hebt al die jaren en er is niets veranderd.
Ja, mensen KUNNEN veranderen,maar dat moeten ze zelf doen.
Veel succes en maak wat van je eigen feestdagen.
Ik vond het inderdaad ook een beetje kwetsend dat ze zei dat ze het voor mij deed. Ik heb haar met veel dingen geholpen maar dat wordt blijkbaar aan de kant gezet. Ik wil haar inderdaad niet als de moeder van mij kinderen. Ze heeft nu al 2 dagen niets laten horen dus het gaat in principe de goede kant op.
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 00:17
missmarple
hoe is het met je vertrouwen?
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 02:22
Allready
quote:
missmarple schreef op 24 december 2011 @ 00:17:
hoe is het met je vertrouwen?
Mijn vertrouwen naar haar toe? Die is/was goed. De eerste paar dagen zijn nu voorbij en ik mis haar nog niet echt.
Geplaatst op maandag 26 december 2011 22:05
Allready
Ze heeft vrijwel geen contact meer opgezocht met me tot gister. Ze wist dat ik opstap ging en heeft ze waarschijnlijk via haar vriendin mij laten smsen om te weten waar in ik de stad zou zijn. Heel toevallig dat ze ook zin had toen ze hoorde dat ik ging. Ik vroeg van wie de SMS afkwam, maar dat maakte volgens de afzender niets uit en vroeg waar ik was. Ik heb het genegeerd en 5 minuten later smste mijn 'vriendin' of ik ook in de stad was. Heel toevallig allemaal, heb net een nieuw nummer dus het is niet zo dat iedereen mijn nummer heeft. Zelf ontkent ze dit. Ook mijn vrienden worden nu moe van al haar vragen en alles. Ik heb aangegeven er definitief mee te willen stoppen maar nu komen de verwijten naar m'n hoofd. 'Bij je volgende vriendin moet je wel alles direct aangeven, scheelt je een hoop gezeik'. Ik ga er verder niet veel op in. Ook zegt ze dat haar problemen nu al verholpen zijn. Wel beetje snel he? Ik gaf aan dat ze woensdagavond haar spullen kan halen en ik mijn spullen graag terug wil, die neemt ze dan mee. Ik gaf aan dat ze dan nog afscheid kan nemen van mijn ouders, maar zij maakte er meer van dat ze nog een laatste gesprek wil, met mijn ouders erbij. Iemand tips of advies? Ik zie er best tegenop. Aangezien ik haar dan weer zie er weer overal geconfronteerd mee wordt.
Allready wijzigde dit bericht op 26-12-2011 23:19 met 15%
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 16:38
Allready
Iemand enige tips?
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 16:50
lana
Een gesprek met je ouders erbij? Waarom?
Om hoeveel spullen gaat het eigenlijk? Kunnen die niet op neutraal terrein worden gewisseld, dus niet bij je ouders thuis? Ze heeft toch geen meubels oid bij je thuis staan. Het gaat toch niet om een echtscheiding? Moet het allemaal zo zwaar en officieel. Als ik van alle vrienden en vriendinnen, waar mijn kinderen een min of meer relatie mee hebben gehad "afscheid" had moeten nemen, was ik er druk mee geweest.
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 17:42
mariaw
Allready;
Je hebt de leeftijd van mijn eigen kinderen en hun vrienden.
Ik hoor dit soort verhalen te vaak te veel. Ik zie het veel gebeuren wil ik maar zeggen.
In jou specifieke verhaal heb ik maar 1 advies en dat is; wegwezen. Moven. Uit elkaars leven en wel zo snel mogelijk.

Gun haar de ruimte om op zichzelf te staan en haar eigen shit uit te zoeken met vader e/o psycholoog maar jij bent nadrukkelijk niet haar hulpverlner.
Gun jezelf ook de ruimte om afstand te nemen en de tijd zijn werking te laten doen. Om weer even te chillen met vrienden, vrij te zijn in wat je wil ookal wil je alleen maar op de bank zitten.

Overigens noem ik 30 x per dag ongevraagd smsen stalken
Breek nadrukkelijk en duidelijk met haar.
Zeg het evt per mail opdat je er later altijd weer op terug kan komen (verzonden mail aub bewaren dus)
Zeg haar dat je stopt met ingang van nu. Dat je dan en dan je spullen op komt halen en haar spullen mee zal nemen, neem evt een 3e mee. Dat alleen dit het kontakt moment zal zijn en dat er nergens over gepraat gaat worden.
je hebt alles gezegd wat er te zeggen is. Klaar.
Toch?

Als er iets anders in jou is wat zoekt naar aandacht van haar of erkenning zou jij daar zelf eens over na moeten denken.
Dit nu is geen gezonde relatie.
Kom op zeg; een 1/2 jaar verkering en dan aan je relatie moeten gaan werken? Nee; dan is t geen relatie dan is het een ander die je kent om niet alleen te hoeven zijn.

Klinkt hard en zakelijk he? Geloof me, dit gaat t best werken.
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 18:34
Allready
Klinkt heel hard en zakelijk, maar dat is wat mijn hoofd ook denkt. Ik ben heel strikt in mijn gevoel en verstand, en heb zoiets van ik gun haar dat ze haar spullen ophaalt. Niks waardevols ofzo, maar zodra ze een discussie start dan vraag ik gewoon vriendelijk of ze het huis wil verlaten. Dan geef ik haar toch nog de kans om afscheid te nemen met mijn ouders. Ik vind het zelf heel vervelend, nu ik net een aantal andere topics gelezen heb, dat het gevoel van weinig enthousiasme, weinig aandacht, niet staan te popelen als ze komt, toch niet gezien wordt als verliefdheid. Morgen dus voorgoed een contact breuk. Dank voor jullie eerlijkheid, dat waardeer ik
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 18:54
mariaw
Zet m op; je kan t.

Vermeld wel duidelijk dat je geen mail, postings, sms, belletjes, twitter, whatsup, ping of wat dan ook beantwoord.
Ook dat je de deur niet open doet als ze aanbelt.
De-friend haar overal.....

Wat vinden je ouders er eigenlijk van? Of heb ik ergens overheen gelezen.
mariaw wijzigde dit bericht op 27-12-2011 18:58 met 52%
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 19:20
Allready
Mijn ouders vinden het jammer maar zeggen dat als ik het niet meer zie zitten ik gewoon moet stoppen. Hebben ze volledig gelijk in. Ze zeiden zelfs dat ze zelf af en toe ook het gevoel hadden dat ze op hun tenen moesten lopen als zij er was, omdat ze weinig zei en weinig kon hebben. Zegt ook al genoeg. Ik laat jullie morgen weten hoe het ging als jullie het niet erg vinden!
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 22:54
Allready
Heftige avond. Ze begon al op whatsapp over dat ik nu stil moet zijn en zij haar verhaal wil doen. Moest erom lachen. Ze zou om 7 uur komen, maar werd uiteindelijk kwart over 8 omdat ze nog moest eten etc.

Maargoed, kwam dus binnen met een houding van ik gooi alles in de groep. Ik gaf eerst aan dat ik geen zin had om met zijn 2en te praten boven maar toch maar gedaan uit fatsoen. Heb haar per direct verteld dat als ze 'stoer' of iets dergelijks zou doen dat ze dan meteen kan vertrekken. Natuurlijk verwijten, waar ik fel tegenin ging. Hard tegen hard. Verteld dat ik niet meer verliefd en op haar en dat het dan niet gaat werken, dat ik ook fouten gemaakt heb en dat ik die ook inzie. Toen begon ze dat ze zelf ook niet meer verliefd is (wat ik echter niet geloof). Langzaam aan begonnen we rustiger te praten en vroeg of ze alles had gezegd wat ze wou zeggen. Ik gunde haar haar moment en heb naar haar geluisterd en op verschillende momenten mijn argumenten gegeven. De sfeer werd kalmer en heb haar uitgelegd dat ik nooit spijt van de relatie heb gehad, maar dat ik veel energie en geduld heb gehad, en dat ik niet zo verder kan. Ze vertelde dat ze voor mij naar de psycholoog ging, waarop ik reageerde dat je dat in eerste instantie voor jezelf moet doen. Ik heb het idee dat ze zelf nog niet helemaal bewust is van haar daden. Ik zei dat ik hoop dat ze meer van haar zelf gaat houden voor ze een nieuwe relatie start, en wens haar geluk met haar leven.

Eenmaal beneden nam ze even afscheid van mijn ouders en schoot ze toch wel vol. Nu besefte ze dat dit echt het einde was. Ik heb haar nog een knuffel gegeven en ze gaf me een kus. Ik heb haar netjes de deur uitgelaten en heb haar succes gewenst met alles. Kort daarna smste ze of ze nog een knuffel kon krijgen. Dit heb ik direct afgewezen en heb gezegd dat ze maar beter naar huis kan gaan. Daarop (gelukkig) geen reactie meer.

Blijkbaar passen we gewoon niet bij elkaar. Zij is heel beschermend opgevoed, en ik heb het liefst mensen om me heen. Zij is heel in zich zelf gekeert en rustig, en heeft mij het liefst voor zelf. Ik wil mensen om mij heen, heb graag contact, ben enthousiast en hou van een praatje met mensen. Misschien verschillen we teveel van elkaar.

Het is confronterend om elkaar weer te zien, maar uiteindelijk zegt mijn verstand en gevoel dat het beter is zo. Ik heb de afgelopen tijd al 'afscheid' kunnen nemen, waar zij nu misschien pas aan begint. Ik vind het vervelend, maar heb er ook niet meer van kunnen maken en ik denk dat dit de juiste beslissing is.
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 23:26
ellon

Beter had je het niet kunnen doen.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 23:38
Allready
Dankje Ellon, dat doet me goed.
Geplaatst op vrijdag 06 januari 2012 20:04
lakota
Knap gedaan.Vol respect , niet alleen naar haar maar naar jezelf toe.Nu op naar een nieuw deel van je leven....
Geplaatst op zondag 08 januari 2012 21:10
Allready
quote:
lakota schreef op 06 januari 2012 @ 20:04:
Knap gedaan.Vol respect , niet alleen naar haar maar naar jezelf toe.Nu op naar een nieuw deel van je leven....

Dat dacht ik dus ook. Totdat na de radiostilte van 2 weken ik haar gisteren tegen ben gekomen opstap. Degene waarmee ik was heeft haar gesmst waar wij heen gingen, zodat ze die clubs kon vermijden. Tot mijn verbazing stond ze na 10 minuten achter me in een club en ik kreeg gelijk een raar gevoel in m'n maag. We hebben gezoend, het kwam er gewoon van, de situatie deed zich zo voor en ik had het ook liever niet gedaan.

De aandacht vond ik heel fijn, de knuffel en het gepraat. De rest van de avond hebben we elkaar nog gezien en na een drama moment waarop ze zei dat ze wel met een ander ging dansen als ik niet met haar zou dansen, brak mijn emotie. Ze deed dit om mij jaloers te maken maar meende dit niet. Ik flipte een beetje maar heb daarna weer gewoon rustig kunnen praten. Ik vind het heel vervelend die confrontatie steeds. Als ik haar niet zie dan is er minder aan de hand, maar als ik haar zie dan rakelt het alles weer op. Vervelende situatie dus die avond, ook voor diegene die met mij waren.

Nu heb ik haar vandaag gesproken, niet face to face, en heb haar duidelijk gemaakt dat het fijn was om haar te zien en te knuffelen, maar dat ik nog steeds niet van gedachte ben veranderd. Ik twijfelde wel gisteravond, maar met een drankje op zijn mijn emoties daarin verdrievoudigd. Zij ziet ook wel in dat het niet meer werkt, maar wil wel heel graag nog proberen om het te lijmen. Ik heb haar verteld dat als we voorbestemd zijn, we ooit wel bij elkaar komen. En ik geloof daar in. We hebben afspraken gemaakt over wat we doen als we elkaar zien, dat we elkaar niet negeren maar een praatje maken. Als we dan weer zoenen, en elkaar niet met rust kunnen laten dan zegt dat genoeg.

Het afscheid was moeilijk, al was het welliswaar niet face2face. Ik heb haar verteld dat ik haar alles gun en heb haar verteld dat ik nooit slecht over haar zou praten. We hebben elkaar verwijderd van elk communicatie-platform om niet steeds in de verleiding te komen. Het is moeilijk, ik dacht dat ik er makkelijker onder zou zijn maar het doet me toch wel pijn. Ik zie dat ze aan haar problemen werkt, want heeft veel dingen ondernomen sinds het uit was. Daaruit komt die twijfel of ik misschien moest blijven bij haar en de tijd gunnen om alles op een rij te krijgen. Met pijn in mijn hart heb ik haar nu echt definitief laten gaan, maar wie weet zien we elkaar weer een keer en klikt het. Of is ze gelukkig met een ander.

Ze blijft trouwens er maar op hameren dat het MIJN keuze is dat de relatie verbroken wordt. Hoe vaker ik dit hoor hoe meer schuldgevoel/twijfel ik krijg. Ik weet dat ik dit niet moet doen maar ze blijft er maar over door gaan dat zij wel door wou.
Allready wijzigde dit bericht op 08-01-2012 21:19 met 4%
Geplaatst op maandag 09 januari 2012 11:21
Allready
Desondanks blijven we af en toe contact houden sinds vandaag. Nu probeer ik de afstand te bewaren maar het blijft heel moeilijk. Kan iemand me misschien helpen?
Allready wijzigde dit bericht op 09-01-2012 17:12 met 11%

Dit onderwerp heeft 33 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-01-2012 11:21.

Forum reacties

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

PIJLERLIJST

DISCUSSIES