Libelle - Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 33 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-01-2012 11:21.

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Geplaatst op maandag 19 december 2011 22:53
Allready
Goedeavond,

Ik ben 21 jaar, mijn vriendin 19 jaar. Ik heb in het verleden een relatie van 2 jaar gehad, waarbij we elke dag bij elkaar waren. Sinds het uit ging, ben ik een jaar vrijgezel gebleven en heb 10 maanden geleden mijn huidige vriendin leren kennen.

Huidige vriendin heeft een aantal lange relaties achter de rug, waarbij ze bedrogen is in haar laatste relatie. Ze is na het verbreken van de relatie 4 maanden vrijgezel geweest. Door de dingen die er gebeurt zijn in mijn vorige relatie heb ik een aantal muren om me heen om mijzelf te beschermen. Ik merk dat mijn vriendin, wat zij zelf ook erkent en waarvoor ze onder behandeling is bij een psycholoog, erg claimerig en jaloers is. In het begin dacht ik nog wel dat het over zou gaan en zag het toen wel door de vingers. Immers ben je in het begin van de relatie al wat alerter op elkaar, maar ik merkte dat tot een maand of 2 geleden dat dit niet goed was. Ze smste mij ongeveer 30 keer per dag. Ik werk fulltime, dus heb geen zin/tijd om telkens elke 5 minuten met mijn telefoon in mijn hand te lopen. Kan natuurlijk ook niet tegenover mijn baas. Zij zit nog op school, heeft 2 werkdagen vrij, werkt niet (nu wel 'op zoek'). Dit leidde dus tot vele discussies over vrije tijd die zij besteedde aan aandacht zoeken bij mij. Nu vind ik het niet erg om mijn vriendin aandacht te geven, maar zodra het teveel geclaim wordt dan leid dat in mijn ogen tot irritatie. Dat laatste is dus nu aan de orde. Ik heb vele malen met haar gepraat over mijn irritatie naar haar toe. Inmiddels smst ze mij minder per dag en gaat ze af en toe wat doen met haar vriendinnen. Gelukkig dat ze bij een psycholoog terrecht kan en dat ze dit erkent. Ik heb zelf een jaar geleden ook een aantal behandelingen bij een psycholoog gehad voor een relatiebreuk, dus ik weet hoe het zit en werkt.

Een aantal voorbeelden van het claim- en (extreem) jaloers gedrag:

* Wordt boos als meisjes op mijn facebook status reageren of liken. En ze zou ook boos worden als ik op een vriendelijke manier, zonder enige bijbedoelingen zou reageren op een status van een dame die ik ken.
* Blijft vragen waarom ik online ben op facebook en wie er met me praten, of ik met dames chat, of dames tegen mij praten.
* Vraagt gelijk wie er mij belt zodra mijn telefoon pas 1 keer over gegaan is.
*Blijft vragen wie er smst als mijn telefoon over gaat.
*Gister is ze een oud vriendinnetje van me tegengekomen waar ik 'close' mee was toen ik 5 was. Ze vertelde me dat en vroeg haar de groeten te doen waarop ik kreeg; 'Waarom zou ik, ze is raar en doet alsof ze jou al 20 jaar kent, doe zelf maar'. (-.-) (Immers heb ik hier lachend op gereageerd en niet teveel op ingegaan)
*Zou het liefst elke dag bij mij willen zijn, 24 uur per dag.
* Is licht geirriteerd als ik haar geen zoen geef als ik even naar de wc ga.
*Ze wil telkens elke keer als ik haar zie praten over of het nou goed of niet goed gaat terwijl ik meer iets heb van laten we het leuk hebben. En niet teveel praten over wat fout gaat. We zien verder wel.
*Is geirriteerd omdat ik niet onze foto op onze achtergrond heb op mijn telefoon(!).

Ook heb ik volgende week met een vriend van me afgesproken om een drankje te doen. Toen ze dat hoorde vroeg ze gelijk ja waarom gaan we niet met zijn 4en (+ vriendin van mijn maat). Ze beseft op dat moment niet dat ik ook gewoon een leuke avond met een maat van me wil en niet altijd de dames er bij wil.

Ik heb het idee dat ik alle woorden uit haar mond moet trekken. Ook als ik met mijn vrienden ben en zij is er bij, komt er weinig uit. Dit kan, ze is in een grote groep wat verlegen maar werkt hier gelukkig wel aan.
Verder is ze niet echt ondernemend, qua werk blijft ze afwachten en stelt alles uit. Haar vader houdt haar boekhouding bij van haar geld wat ik sowieso raar vind. Hij regelt alles voor haar, wat in mijn ogen nooit tot zelfstandigheid leidt. Ik ben immers niet met haar om haar op te voeden.
Ik zie haar 1 werkdag, de rest meestal het hele weekend, wat ik nu zelf ook wat minder doe omdat de moeder van mijn beste vriend is overleden en er voor hem wil zijn. Nu vind ze dat geen probleem, maar ik merk wel dat een keer alleen wakker worden op zaterdag ook fijn is. Ik hecht veel waarde aan mijn vrienden en zij iets minder denk ik. Ik vind het soms moeilijk om alles te 'vergeten' en vergeven en dan weer door te gaan en haar weer alle volle aandacht geven alsof er niks gebeurd is.

Het is niet dat ik haar kwijt wil, maar als iemand nu vraagt of ik mezelf met haar zie trouwen zeg ik nee. Ik houd haar niet aan het lijntje nu maar ik twijfel wat ik nu moet doen. Ik sta sterk in mijn schoenen en zou niet in de grond zakken als deze relatie breekt, denk ik.

Door al deze dingen ben ik wel minder voor haar gaan voelen en zie ik haar minder graag. Ik heb haar al meerdere kansen gegeven maar het lijkt wel alsof ze niet wíl. Gedrag is gewoon een keuze neem ik aan, en is dus wel te veranderen in een kortere tijd. Inmiddels heb ik vandaag tegen haar gezegd dat ze me even met rust moet laten. Dat doet ze dan ook een paar uur maar dan stuurt ze een sms met sterkte morgen, ivm met een crematie. Misschien wel lief, maar toch weer onder de radar aandacht zoeken.

Hele lap tekst, hoop dat er iemand bereid is om het te lezen en een mening te geven. Het zou kunnen dat ik iets vergeten ben om te melden maar daar kan op reageren op eventuele vragen.Graag jullie vrouwelijk advies! (of mannen, haha)
Geplaatst op maandag 19 december 2011 23:15
yukio
Ja AR ik zal maar meteen met de deur je huisje in vallen...plof weg huisje...Dat meisje is 19 en heeft nu al een aantal lange relaties achter de rug, jeetje beetje jong voor zoveel ervaring vind je niet?
Haar gedrag is dat van een meisje dat helemaal geen zelfvertrouwen heeft, dat moet je toch zelf ook kunnen zien?

Ze heeft een minderwaardigheids complex van hier tot aan Tokio, ik zou mezelf bevrijden van deze jonge opgefokte dame. Ze gaat echt niet zomaar veranderen in een meisje die gewoon dingen op zijn loop laat gaan, respect heeft voor de vrienden van haar vriend en er tegen kan dat deze vriend ook andere vriendschappelijke relaties onderhoud met anderen mensen.

Het woord 'teekje' komt in me op, een teek zuigt zich vast en laat niet los, en op een gegeven moment
vergiftigen ze je. En inderdaad je bent er niet om haar op te voeden, je bent er om plezier mee te hebben.Zo te lezen hebben jullie beiden weinig lol aan deze bijzonder prille relatie. Stop er nu mee, ik weet dat het zal voelen alsof je haar als een steen laat vallen, maar als je haar door laat gaan met haar manipulatie en onmogelijke verwachtingen dan is het hek helemaal van de dam. Iedere dag met haar is een dag teveel!
Geloof me, dit gaat in geen honderd jaar werken. Laat haar voor wie ze is, teveel van niet veel goeds...klinkt allemaal een beetje hard misshcien maar asl ik niet eerlijk ben dan ben ik een hypocriet...en zo steek ik in ieder geval niet in elkaar. Ik heb zelf volwassen kinderen dus heb al het een en ander aan de hand gehad met hun verschillende relaties.

Maak het uit, en wel morgen..denk niet 'ach zo zielig net voor kerst' doen jongen want anders wordt jouw kerst en feestdagen alleen maar ellendig en vol met stress...doe jezelf een plezier...ik wens je een gelukkig leven...maar wel zonder haar...
Leentje leerde Lotje lopen
Geplaatst op maandag 19 december 2011 23:22
ellon
Een heilloze relatie waar je beter snel een eind aan kan maken. Haar eerdere relaties zullen hier ook wel op stuk gelopen zijn. Aan extreme jaloezie ligt grote onzekerheid ten grondslag en dat verander je niet zomaar. Erger nog: dat verander je helemaal niet. Hoe langer de relatie duurt, hoe erger de jaloezie wordt. Als je in zo'n relatie blijft, heb je twee opties: óf je onderwerpt je aan haar grillen en kapt alle contacten af, sluit je op in huis, doet alles om haar tevreden te stellen (en je komt erachter dat zelfs dat niet genoeg is), óf je blijft proberen om jezelf te zijn en komt in een vechtrelatie terecht. In beide gevallen zal je de verliezer zijn. Je rationaliteit verliest het altijd van de razernij die jaloezie met zich meebrengt.

Ik heb zelf een huwelijk achter de rug met een extreem jaloerse echtgenoot. Ik heb jaren geprobeerd om de vrede te bewaren, maar natuurlijk is me dat nooit gelukt. Uiteindelijk raak je jezelf volkomen kwijt en ga je de ander haten. Wij hadden kinderen en daarom gooi je het bijltje er niet zomaar bij neer. Achteraf had het de beste oplossing geweest; ook voor de kinderen. Zonde van al die jaren vruchteloos proberen en sneu ook voor de kinderen, maar toen ik eindelijk besloot om te scheiden, was het voor mij een enorme opluchting.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op maandag 19 december 2011 23:57
Allready
Bedankt voor jullie uitgebreide tekst! Ik zat inderdaad al te denken aan het breken van de relatie. Zijn er nog andere mensen met tips of advies?
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 10:46
lana
Je weet het zelf ook wel, er is maar EEN advies.
De twee forummers die een reaktie hebben gegeven, hebben alles gezegd wat gezegd moet worden.
Je bent te jong en het leven is te mooi, om met een rotsblok op je rug geklemd door het leven te gaan.
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 18:44
lakota
Je zegt het zelf al,je wilt niet met haar trouwen....
Hou dat voor ogen....Jaloezie "genees" je niet,. JIJ al helemaal niet voor HAAR!
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 21:58
ellydev1
inderdaad verbreken die relatie ze zal nooit veranderen en ze heeft geen vertrouwen in jou. Wat ze doet is gewoon stalken via de media. Heeft ze verteld dat ze bedrogen is in haar laatste relatie of weet jij dat zeker. Ze houd jou in de gaten wat jij doet op facebook als ze een andere relatie krijgt na jullie relatie zal ze zeggen tegen de volgende relatie dat ze bedrogen is door haar ex (jij dus) Dus zo blijft zo iemand altijd bedrogen. Ze heeft een hoge fantasie en een hoog jaloeziegehalte. wat vaak samengaat. Denk aan je toekomst het word alleen erger.
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 12:23
Allready
Ik heb gisteren de relatie verbroken. Ik had diezelfde ochtend een crematie van de moeder van mijn beste maat. Allemaal vrij emotioneel dus. Ben 'savonds naar haar gegaan om mijn mening te vertellen en dat ik er geen energie meer voor heb. Ze wil veranderen en zegt ook dat het aardig lukt. Ik zie zelf al wat verbeteringen. Ik heb haar ook verteld dat het niet alleen aan haar ligt, dat ik ook heus wel dingen fout doe of zie. Ik heb misschien het idee dat ik er ook meer energie in kon steken aangezien ze aardig op weg was. Of ik hou nu mezelf voor de gek of het is een soort van manipulatie. haar onzekerheid zou ze toch eerst op moeten lossen voordat ze een relatie begint? Ik kies voor haar, heb haar bagage, maar wist in het begin niet dat dit zo veel was. Ze begon heel hard te huilen en wou me niet laten gaan. Ik had verwacht dat het minder zwaar zou zijn en dat ik er minder mee zou zitten. Nu weet ik niet of ik twijfel of dat het het beste is zo. Of dat ik echt heel veel van haar hou, of het zielig vind. Het is op dit moment een rollercoaster van emoties. Ik baal er heel erg van. De een zegt je moet afstand nemen en kijken hoe je gevoel is over 1 week of 2 weken. De ander zegt misschien kunnen jullie weer praten.
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 14:19
Allready
Heeft er iemand enig advies voor me? Ik besef nu wel dat ik meer voor haar voel dan ik dacht. Het liefst zou ik haar weer bij me willen hebben maar ik wil ook dat alles goedkomt. Dit is wel een soort eye-opener voor beiden heb ik het idee. Ik zie wel dat ze werkt aan haar onzekerheid en ze onderneemt al actie door met vriendinnen af te spreken en haar week vol te plannen. Ik zie wel dat ze het wil. Het lijkt wel of ik er nu spijt van heb maar terugdraaien is dat wel een goed idee?
Allready wijzigde dit bericht op 21-12-2011 14:20 met 6%
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 15:17
fenna
Beste Allready,

Ik begrijp jouw gevoelens. Ze doet nu haar best en dat jij nu begint te twijfelen, heel normaal. Zeker ook na de crematie van de moeder van je vriend, dan ben je toch al emotioneler dan anders.
Maar, vraag jezelf eens eerlijk af: zullen de veranderingen die je nu bij jouw vriendin ziet, blijvend zijn?
Toen ik jouw reactie las, moest ik gelijk denken aan iemand die binnen het huwelijk mishandeld wordt. Op dat moment wil je alleen maar weg, maar als de directe dreiging over is, gaat de mishandelde toch soms weer terug naar de partner met allerlei excuses. Je kent ze wel: hij/zij is zo lief voor de kinderen, ik was ook niet erg geduldig, en ga maar door.
Feit is dat ze jou nu niet gelukkig maakt, en de vraag is of ze dat ooit zal kunnen. Nu lijkt het beter te gaan, maar wat als de situatie verandert, dus als je - ik noem maar wat- elders gaat werken, met andere collega's of zoiets. Dan is de kans dus echt levensgroot dat ze weer terugvalt in haar oude gedrag. En om de lieve vrede te bewaren ga je haar dan steeds meer ontzien en steeds meer van jezelf opgeven. Uiteindelijk besta je zelf niet meer. Ik heb dat zelf gedaan en ik wens het absoluut niemand toe. Jezelf opgeven gaat zo geleidelijk dat je het niet in de gaten hebt. Dus pas op!
Ik blijf het met de andere dames eens, zoek een vriendin die je gelukkig maakt en die jou niet claimt.
fenna wijzigde dit bericht op 21-12-2011 15:18 met 1%: onduidelijke zin
It does not do to dwell on dreams and forget to live. (Albus Dumbledore)
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 18:42
ellon
Natuurlijk moest ze erg huilen toen je de relatie beëindigde. Je had dat kunnen verwachten. Haar wereld stort in elkaar nu ze met haar jaloerse claimgedrag het tegenovergestelde heeft bereikt. En natuurlijk is dat zielig, maar dat is nog geen reden om het weer terug te draaien.

Even wat commentaren op je eerste bericht:

Ze sms’te geen dertig keer per dag meer, maar toch nog vele malen. Het is gewoon belachelijk dat iemand je niet met rust kan laten als je aan het werk bent. Ze zou je hooguit een keer kunnen sms´en als het dringend noodzakelijk is en anders helemaal niet.

Ze wordt boos over je activiteiten op facebook, terwijl dat toch behoolijk openlijk is en waarvan jij zelf zegt dat er geen enkele bijbedoelingen zijn. Zou ze dat nu ineens wel kunnen laten? Zo ja, waarom kon ze dat gisteren nog niet?
Zal ze nu niet meer vragen met wie je aan de telefoon zit? Zo nee, waarom deed ze dat gisteren dan nog wel?
Zal ze nu niet meer vragen wie er sms’t? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze jouw jeugdvriendinnetje (die van toen je 5 was) vandaag ineens niet meer raar vinden? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze vanaf vandaag niet meer 24 uur per dag op je lip willen zitten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Is ze vanaf vandaag ineens niet meer licht geïrriteerd als je zonder haar een zoen te geven naar de wc gaat? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft ze vanaf vandaag ineens niet meer elke dag eindeloos over de relatie te praten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft de foto van jullie samen ineens niet meer op de achtergrond van je telefoonscherm? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Mag je nu wel ineens met een vriend afspreken zonder haar erbij? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag in gezelschap wel ineens haar mond gaan opendoen (heeft niets met verlegen te maken, maar met het feit dat ze geen behoefte heeft aan ander gezelschap dan jij). Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag wel ineens initiatieven gaan tonen, werk zoeken, haar eigen financiën beheren? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet.

Denk je echt dat al deze problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen ‘als zij er maar aan werkt? Natuurlijk belooft ze dat wel, want ze zal alles beloven om de relatie te redden, maar in werkelijkheid zal ze dit niet langer dan een paar weken volhouden en bovendien is er de noodzaak ook niet als je haar weer terugneemt.
ellon wijzigde dit bericht op 21-12-2011 18:44 met 0%
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 21:53
Allready
quote:
ellon schreef op 21 december 2011 @ 18:42:
Natuurlijk moest ze erg huilen toen je de relatie beëindigde. Je had dat kunnen verwachten. Haar wereld stort in elkaar nu ze met haar jaloerse claimgedrag het tegenovergestelde heeft bereikt. En natuurlijk is dat zielig, maar dat is nog geen reden om het weer terug te draaien.

Even wat commentaren op je eerste bericht:

Ze sms’te geen dertig keer per dag meer, maar toch nog vele malen. Het is gewoon belachelijk dat iemand je niet met rust kan laten als je aan het werk bent. Ze zou je hooguit een keer kunnen sms´en als het dringend noodzakelijk is en anders helemaal niet.

Ze wordt boos over je activiteiten op facebook, terwijl dat toch behoolijk openlijk is en waarvan jij zelf zegt dat er geen enkele bijbedoelingen zijn. Zou ze dat nu ineens wel kunnen laten? Zo ja, waarom kon ze dat gisteren nog niet?
Zal ze nu niet meer vragen met wie je aan de telefoon zit? Zo nee, waarom deed ze dat gisteren dan nog wel?
Zal ze nu niet meer vragen wie er sms’t? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze jouw jeugdvriendinnetje (die van toen je 5 was) vandaag ineens niet meer raar vinden? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Zou ze vanaf vandaag niet meer 24 uur per dag op je lip willen zitten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Is ze vanaf vandaag ineens niet meer licht geïrriteerd als je zonder haar een zoen te geven naar de wc gaat? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft ze vanaf vandaag ineens niet meer elke dag eindeloos over de relatie te praten? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Hoeft de foto van jullie samen ineens niet meer op de achtergrond van je telefoonscherm? Zo nee, waarom gisteren dan nog wel?
Mag je nu wel ineens met een vriend afspreken zonder haar erbij? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag in gezelschap wel ineens haar mond gaan opendoen (heeft niets met verlegen te maken, maar met het feit dat ze geen behoefte heeft aan ander gezelschap dan jij). Zo ja, waarom gisteren dan nog niet?
Zal ze vanaf vandaag wel ineens initiatieven gaan tonen, werk zoeken, haar eigen financiën beheren? Zo ja, waarom gisteren dan nog niet.

Denk je echt dat al deze problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen ‘als zij er maar aan werkt? Natuurlijk belooft ze dat wel, want ze zal alles beloven om de relatie te redden, maar in werkelijkheid zal ze dit niet langer dan een paar weken volhouden en bovendien is er de noodzaak ook niet als je haar weer terugneemt.

Mooi geschreven. Als ik zo je bericht lees voor de eerste keer, vraag ik me af waarom ik dit niet eerder in heb gezien. Je brengt het niet meer dan logisch. 'Waarom zou ze het vandaag wel doen en gister niet?' Het is een feit dat ik van deze meid houd, dat pakt niemand me meer af, alleen heb ik het gevoel dat ik op een bepaalde manier wordt gemanipuleerd. Mijn ex was er ook een ster in, de dingen zo draaien dat ik schuldgevoel kreeg. Natuurlijk zal ik ook niet alles goed gedaan hebben. Ik had haar de laatste tijd ook meer aandacht kunnen geven, zodat zij minder onzeker was. Gister zei ze zelfs dat ze nog nooit zo onzeker was, maar dat ik haar langzaam aan zo heb gemaakt, met hulp van zichzelf. Toen wist ik al helemaal niet meer wat ik moest denken. Manipulatie gooi ik het dan maar op. Misschien weet ik in mijn hoofd dat het niet gaat werken, met mijn hart hoop ik het en mijn hart blijft hopen. Ook zeg ik tegen mezelf; 'Wat als het een maand goed gaat, daarna bergafwaarts, en de klap daardoor nog groter wordt dan vandaag?'.

Misschien is dat de vraag die ik mezelf moet blijven stellen. Een meid die ik niet zie als ideale partner, mijn vrouw, kan ik misschien beter achter me laten met de mooie herinneringen aan haar. Wie weet ga ik wel zo mee in haar doen en laten dat ik het overneem en nog verder van huis ben.

Toch is het moeilijk om het zo achter je te laten. Je bent toch ruim een half jaar samen geweest en er zijn ook leuke tijden geweest. Helaas overheersen de irritaties en ruzies een beetje. De ene dag kan ik haar zo graag terug willen, en de andere dag vind ik het wel goed. Het is een rollercoaster van emoties.

Ik merk dat hier veel wijze woorden van het forum komen. Mijn dank daarvoor. Meerdere reacties of adviezen / tips zijn van harte welkom.
Allready wijzigde dit bericht op 21-12-2011 22:21 met 3%
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 22:45
starrynight1
Misschien kunnen jullie afspreken elkaar een tijdje niet te zien. Wellicht komt er dan wat rust en geeft het jullie beiden de gelegenheid goed over de situatie na te denken. Ik zou niet zomaar over een nacht ijs gaan om de relatie te verbreken. Een half jaar is een lange tijd om zomaar achter je te laten. Zij moet nog een weg zoeken in haar gedrag denk ik. Misschien ligt het ook aan jouw gedrag waardoor ze zo onzeker is. Want dat is het eerder dan jalouzie, onzekerheid. En ik geloof wel dat ze verlegen is, dat past bij dat onzekere gedrag.
Je houdt nog van haar maar neem rust. Beantwoord de sms-jes/mails niet en ga rustig je gang op facebook dat is je goed recht.
Wacht af of ze daar mee kan omgaan. Neem je eigen vrije dagen. Misschien moet je daarna nog eens overwegen of je de relatie stop wilt zetten.
Geplaatst op woensdag 21 december 2011 23:28
Allready
quote:
starrynight1 schreef op 21 december 2011 @ 22:45:
Misschien kunnen jullie afspreken elkaar een tijdje niet te zien. Wellicht komt er dan wat rust en geeft het jullie beiden de gelegenheid goed over de situatie na te denken. Ik zou niet zomaar over een nacht ijs gaan om de relatie te verbreken. Een half jaar is een lange tijd om zomaar achter je te laten. Zij moet nog een weg zoeken in haar gedrag denk ik. Misschien ligt het ook aan jouw gedrag waardoor ze zo onzeker is. Want dat is het eerder dan jalouzie, onzekerheid. En ik geloof wel dat ze verlegen is, dat past bij dat onzekere gedrag.
Je houdt nog van haar maar neem rust. Beantwoord de sms-jes/mails niet en ga rustig je gang op facebook dat is je goed recht.
Wacht af of ze daar mee kan omgaan. Neem je eigen vrije dagen. Misschien moet je daarna nog eens overwegen of je de relatie stop wilt zetten.
Het afstand nemen, daar dacht ik zelf ook al aan. Maar hoe spreek ik dit dan af met haar? Velen zeggen dat het nu even slim is om geen contact met elkaar te hebben, en ieder z'n eigen ding doet. Maar toch is het moeilijk om dan ineens helemaal niets meer van haar te horen. Misschien vindt zij het na een tijd ook wel beter zonder elkaar, of juist niet. Wat is een redelijke tijd voor deze situatie? Ik neem aan dat een aantal maanden te lang is als je al geen contact hebt met elkaar.
Allready wijzigde dit bericht op 21-12-2011 23:29 met 7%
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 09:53
ellon
Ik denk dat je graag wilt horen dat het weer goedkomt, Allready en dat begrijp ik ook wel, want je bent niet voor niets al tien maanden bij elkaar. Maar ik ga je echt niet vertellen dat het weer goedkomt. Ik ga je ook niet vertellen dat een poosje uit elkaar gaan, goed is voor jullie relatie. Je vriendin zal langdurig aan haarzelf moeten werken en dan nog geeft dat geen garantie dat haar gedrag verbeteren zal.

Je vriendin is al onder behandeling bij een psycholoog, maar dat is heus niet alleen maar om haar jaloerse claimgedrag. Dat is slechts een uiting van een stoornis en die stoornis wordt behandeld.

Vraag jij je niet af waarom ze zo weinig initiatief toont? Vraag jij je niet af hoe het komt dat een meisje van pas 19 al meerdere mislukte relaties achter de rug heeft (en nee, niet langdurig, want daar is ze te jong voor).Vraag jij je niet af waarom haar vader haar boekhouding doet?

Er is meer met dit meisje aan de hand dan aan de oppervlakte drijft. Het zal heus de hobby van haar vader niet zijn om haar boekhouding te doen. Het zal in het verleden wel behoorlijk uit de hand gelopen zijn geweest en er is geen ouder die zijn kind dan in de kou laat staan, dus doet haar vader dit logischerwijs voor haar. Het is niet dat ze hierdoor minder snel zelfstandig wordt, maar om haar te behoeden voor een hoop ellende.

Je zal zelf moeten beslissen of je al dan niet met haar wil zijn, maar dan moet je accepteren dat ze is wie ze is. Je kan haar niet afdwingen te veranderen. Zij werkt aan zichzelf voor zichzelf en niet voor een ander. Als ze met zichzelf niet gelukkig kan worden, kan ze een ander ook niet gelukkig maken.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 17:07
Allready
quote:
ellon schreef op 22 december 2011 @ 09:53:
Ik denk dat je graag wilt horen dat het weer goedkomt, Allready en dat begrijp ik ook wel, want je bent niet voor niets al tien maanden bij elkaar. Maar ik ga je echt niet vertellen dat het weer goedkomt. Ik ga je ook niet vertellen dat een poosje uit elkaar gaan, goed is voor jullie relatie. Je vriendin zal langdurig aan haarzelf moeten werken en dan nog geeft dat geen garantie dat haar gedrag verbeteren zal.

Je vriendin is al onder behandeling bij een psycholoog, maar dat is heus niet alleen maar om haar jaloerse claimgedrag. Dat is slechts een uiting van een stoornis en die stoornis wordt behandeld.

Vraag jij je niet af waarom ze zo weinig initiatief toont? Vraag jij je niet af hoe het komt dat een meisje van pas 19 al meerdere mislukte relaties achter de rug heeft (en nee, niet langdurig, want daar is ze te jong voor).Vraag jij je niet af waarom haar vader haar boekhouding doet?

Er is meer met dit meisje aan de hand dan aan de oppervlakte drijft. Het zal heus de hobby van haar vader niet zijn om haar boekhouding te doen. Het zal in het verleden wel behoorlijk uit de hand gelopen zijn geweest en er is geen ouder die zijn kind dan in de kou laat staan, dus doet haar vader dit logischerwijs voor haar. Het is niet dat ze hierdoor minder snel zelfstandig wordt, maar om haar te behoeden voor een hoop ellende.

Je zal zelf moeten beslissen of je al dan niet met haar wil zijn, maar dan moet je accepteren dat ze is wie ze is. Je kan haar niet afdwingen te veranderen. Zij werkt aan zichzelf voor zichzelf en niet voor een ander. Als ze met zichzelf niet gelukkig kan worden, kan ze een ander ook niet gelukkig maken.
Ze heeft inderdaad aan het begin van onze relatie een creditcard schuld opgebouwd van 600 euro. Ik vraag me inderdaad waarom de vorige relatie is stukgelopen. Ze zegt omdat haar ex haar bedrogen heeft met een ander. Ze zei eergisteren ook dat ze bij de psycholoog zat voor mij. Ik vertelde haar dat ze op de eerste plaats daar voor zichzelf zit. Zij moet gelukkig worden met zichzelf. Ik zie het ook het liefst helemaal perfect, alleen mijn verstand zegt nee. Eens kijken hoe het over een week is. Zal ik haar wel een fijne kerst / nieuwjaar wensen? Of ben ik al het contact dan weer aan het aanwapperen?
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 17:17
ellon
Een fijne kerst wensen, zou ik niet doen. Het wakkert niet alleen alles aan en geeft haar nodeloos hoop, maar een fijne kerst heeft ze toch al niet, dus dan is het een beetje wrang om die haar toe te wensen.

Laat je trouwens niet aanpraten dat ze bij de psycholoog zit voor/vanwege jou, want een psycholoog behandelt alleen maar patiënten en dat ben jij niet.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 18:20
lakota
Weet en ding zeker,JIJ hebt haar niet zo gemaakt.
Ik ben het met iedereen hier eens.ZIJ heeft serieuze problemen.Ze is niet voor niets bij een psychologe.
Dat geeft dus op zich niet,maar laat je niets aanpraten , dat het aan JOU zou liggen. Stalken, via telefoon,sms berichten Facebook, is sowieso al helemaal niet juist en crimineel.
Geen kerstwensen.Wakker niets meer aan.

Pak je leven op.je hebt het al gezegd,eerst zal ze haarzelf op de rails moeten gaan krijgen en voor haar zelf kunnen zorgen en doen.Pas dan kun je aan "samen" beginnen.
Jullie zijn beiden jong,over een paar maanden heb jij weer een nieuwe liefde misschien en zij ook.
Je wilt haar niet als je vrouw.Hou je daar aan vast.Dit doet even pijn,maar lang niet zo veel als je over 25 jaar opbreekt en geprobeerd hebt al die jaren en er is niets veranderd.
Ja, mensen KUNNEN veranderen,maar dat moeten ze zelf doen.
Veel succes en maak wat van je eigen feestdagen.
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 00:19
Allready
quote:
lakota schreef op 22 december 2011 @ 18:20:
Weet en ding zeker,JIJ hebt haar niet zo gemaakt.
Ik ben het met iedereen hier eens.ZIJ heeft serieuze problemen.Ze is niet voor niets bij een psychologe.
Dat geeft dus op zich niet,maar laat je niets aanpraten , dat het aan JOU zou liggen. Stalken, via telefoon,sms berichten Facebook, is sowieso al helemaal niet juist en crimineel.
Geen kerstwensen.Wakker niets meer aan.

Pak je leven op.je hebt het al gezegd,eerst zal ze haarzelf op de rails moeten gaan krijgen en voor haar zelf kunnen zorgen en doen.Pas dan kun je aan "samen" beginnen.
Jullie zijn beiden jong,over een paar maanden heb jij weer een nieuwe liefde misschien en zij ook.
Je wilt haar niet als je vrouw.Hou je daar aan vast.Dit doet even pijn,maar lang niet zo veel als je over 25 jaar opbreekt en geprobeerd hebt al die jaren en er is niets veranderd.
Ja, mensen KUNNEN veranderen,maar dat moeten ze zelf doen.
Veel succes en maak wat van je eigen feestdagen.
Ik vond het inderdaad ook een beetje kwetsend dat ze zei dat ze het voor mij deed. Ik heb haar met veel dingen geholpen maar dat wordt blijkbaar aan de kant gezet. Ik wil haar inderdaad niet als de moeder van mij kinderen. Ze heeft nu al 2 dagen niets laten horen dus het gaat in principe de goede kant op.
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 00:17
missmarple
hoe is het met je vertrouwen?
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 02:22
Allready
quote:
missmarple schreef op 24 december 2011 @ 00:17:
hoe is het met je vertrouwen?
Mijn vertrouwen naar haar toe? Die is/was goed. De eerste paar dagen zijn nu voorbij en ik mis haar nog niet echt.
Geplaatst op maandag 26 december 2011 22:05
Allready
Ze heeft vrijwel geen contact meer opgezocht met me tot gister. Ze wist dat ik opstap ging en heeft ze waarschijnlijk via haar vriendin mij laten smsen om te weten waar in ik de stad zou zijn. Heel toevallig dat ze ook zin had toen ze hoorde dat ik ging. Ik vroeg van wie de SMS afkwam, maar dat maakte volgens de afzender niets uit en vroeg waar ik was. Ik heb het genegeerd en 5 minuten later smste mijn 'vriendin' of ik ook in de stad was. Heel toevallig allemaal, heb net een nieuw nummer dus het is niet zo dat iedereen mijn nummer heeft. Zelf ontkent ze dit. Ook mijn vrienden worden nu moe van al haar vragen en alles. Ik heb aangegeven er definitief mee te willen stoppen maar nu komen de verwijten naar m'n hoofd. 'Bij je volgende vriendin moet je wel alles direct aangeven, scheelt je een hoop gezeik'. Ik ga er verder niet veel op in. Ook zegt ze dat haar problemen nu al verholpen zijn. Wel beetje snel he? Ik gaf aan dat ze woensdagavond haar spullen kan halen en ik mijn spullen graag terug wil, die neemt ze dan mee. Ik gaf aan dat ze dan nog afscheid kan nemen van mijn ouders, maar zij maakte er meer van dat ze nog een laatste gesprek wil, met mijn ouders erbij. Iemand tips of advies? Ik zie er best tegenop. Aangezien ik haar dan weer zie er weer overal geconfronteerd mee wordt.
Allready wijzigde dit bericht op 26-12-2011 23:19 met 15%
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 16:38
Allready
Iemand enige tips?
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 16:50
lana
Een gesprek met je ouders erbij? Waarom?
Om hoeveel spullen gaat het eigenlijk? Kunnen die niet op neutraal terrein worden gewisseld, dus niet bij je ouders thuis? Ze heeft toch geen meubels oid bij je thuis staan. Het gaat toch niet om een echtscheiding? Moet het allemaal zo zwaar en officieel. Als ik van alle vrienden en vriendinnen, waar mijn kinderen een min of meer relatie mee hebben gehad "afscheid" had moeten nemen, was ik er druk mee geweest.
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 17:42
mariaw
Allready;
Je hebt de leeftijd van mijn eigen kinderen en hun vrienden.
Ik hoor dit soort verhalen te vaak te veel. Ik zie het veel gebeuren wil ik maar zeggen.
In jou specifieke verhaal heb ik maar 1 advies en dat is; wegwezen. Moven. Uit elkaars leven en wel zo snel mogelijk.

Gun haar de ruimte om op zichzelf te staan en haar eigen shit uit te zoeken met vader e/o psycholoog maar jij bent nadrukkelijk niet haar hulpverlner.
Gun jezelf ook de ruimte om afstand te nemen en de tijd zijn werking te laten doen. Om weer even te chillen met vrienden, vrij te zijn in wat je wil ookal wil je alleen maar op de bank zitten.

Overigens noem ik 30 x per dag ongevraagd smsen stalken
Breek nadrukkelijk en duidelijk met haar.
Zeg het evt per mail opdat je er later altijd weer op terug kan komen (verzonden mail aub bewaren dus)
Zeg haar dat je stopt met ingang van nu. Dat je dan en dan je spullen op komt halen en haar spullen mee zal nemen, neem evt een 3e mee. Dat alleen dit het kontakt moment zal zijn en dat er nergens over gepraat gaat worden.
je hebt alles gezegd wat er te zeggen is. Klaar.
Toch?

Als er iets anders in jou is wat zoekt naar aandacht van haar of erkenning zou jij daar zelf eens over na moeten denken.
Dit nu is geen gezonde relatie.
Kom op zeg; een 1/2 jaar verkering en dan aan je relatie moeten gaan werken? Nee; dan is t geen relatie dan is het een ander die je kent om niet alleen te hoeven zijn.

Klinkt hard en zakelijk he? Geloof me, dit gaat t best werken.

Dit onderwerp heeft 33 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-01-2012 11:21.

Forum reacties

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

Ik heb nog weinig vertrouwen in de relatie met mijn vriendin

PIJLERLIJST

DISCUSSIES