Libelle - Thuiswonende dochter (25) zwanger

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 32 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 25-12-2011 14:11.

Thuiswonende dochter (25) zwanger

Geplaatst op zaterdag 17 december 2011 20:44
liek1967
Tot grote verbazing en schrik heeft mijn dochter mede gedeeld zwanger te zijn.Zij is 25jaar is bewust weer thuis komen wonen om opnieuw een HBO-opleiding te gaan volgen.Zij heeft precies 4 jaar tijd om dit af te ronden en een deel studiegeld als gift te krijgen.Zodat haar schuld wordt gehalveerd.Maar inmiddels komt er ook weer een tegenslag van 3000,00 per jaar bij voor lang-studeerders.Dat x 3 jaar.En dan nu ongepland zwanger van haar turkse en in Turkije wonende vriend,die ze een aantal weken op jaarbasis opzoekt.En waarvan ze denkt hem goed genoeg te kennen om er mee te trouwen.
Ze weet niet wat ze moet doen.En ik al helemaal niet.Ik overzie deze situatie dan ook echt niet meer.Een meid met zo`n goed stel hersens en zo lopen te rotzooien met je leven.En mijn dochter heeft een chronische ziekte.Wat het allemaal extra complex maakt.Omdat ze veel naar het ziekenhuis zal moeten.
Als ik nou zelf bij machte zou zijn om financieel te helpen en te zorgen voor een baby,als mijn dochter bijvoorbeeld studeert,dan maakt het beslissingen makkelijker.
Maar ik ben zelf ook full-time werkend.
En wat moet ik nou voor advies geven?Ik heb het idee dat ze werkelijk nooit wat van me aanneemt en toch maar doet wat ze in haar hoofd heeft.Ondanks alles is mijn band wel goed met haar.
De enige personen die ik hierover heb gesproken is mijn moeder,vriend en jongere zoon.Ik kruip zo langzamerhand tegen de muren op.Heeft iemand advies of tips?
liek1967 wijzigde dit bericht op 17-12-2011 20:46 met 0%
Geplaatst op zaterdag 17 december 2011 20:50
Marijo 53
Lieve Liek. dit is niet jou probleem. Je dochter is volwassen en zal zelf moet beslissen hoe dit verder moet. Dit zijn de gevolgen voor haar daden en die van haar vriend niet te vergeten. Dus ze zullen samen moeten beslissen hoe dit verder moet. Ik kan je geen advies geven. Maar mijn mening is. Dit is niet jou probleem. Heel veel sterkte.
Geplaatst op zondag 18 december 2011 08:15
starrynight1
Ik snap je zorgen wel, maar waar bemoei je je eigenlijk mee. Je hebt je kinderen opgevoed tot zelfstandigheid. Die kan ze nu zelf invullen, hard maar waar. Als ze goed kan leren kan ze ook beseffen dat ze niet adequaat handelde en niet twee dingen tegelijk kan doen. Zelf had ik drie kinderen op die leeftijd. Wat ze kan doen is, de baby bij haar man brengen zodat die hem kan grootbrengen zodat zij kan studeren, het is nl. ook van hem begrijp je. Het is echt een probleem van hen en niet van jou, laat het daar en leef je eigen leven.
Geplaatst op zondag 18 december 2011 08:45
Maartje 44
Als je dochter nog thuis woont komt het natuurlijk wel je prive leven binnen!
Ik begrijp je zorgen wel,ook met haar chronische aandoening.
Haar vriend woont dus in Turkije dus de optie van verzorging en steun is niet echt realistisch.
Geef haar de ruimte om zelf even tot rust tekomen en blijf in contact met elkaar,het is haar leven en haar beslissing wat er tegebeuren staat.
Via maatschappelijk werk eventueel hulpverlening,geef je eigen leven niet op ten koste van je eigen prive leven !
Ze moet zelf keuzes maken,het is haar verantwoording.
Je moeder naast je lijkt mij wel nodig,dus wees er voor haar.
Maar hou afstand,begeleiden is goed maar laat verder los.
Het zal heftig voor je zijn als moeder,je wilt zo graag dat alles goed is voor je kind.
En gebruik het woord,,rotzooien,,niet,ze zal van hem houden en dan is dit woord een belediging.
Steun geven betekent niet dat je automatisch de zorgtaken overneemt en ook niet dat ze onder je dak blijft !!!
Ze is 25 jaar dus moet ze de weg zelf uistippelen en haar verantwoording nemen in deze situatie.
Wat dat ook mag zijn,blijf naast haar staan...
En wie weet ben je straks de trotse Oma van een onschuldig prachtig wezentje....
Veel wijsheid...dochters luisteren altijd slecht naar advies van moeders.
Ik heb er zelf 3 dus ik begrijp je onrust.
Blijf op je strepen staan en hou afstand..zij is zelf verantwoordelijk !!!
Groetjes Maartje
Geplaatst op zondag 18 december 2011 11:01
Jussttina
quote:
liek1967 schreef op 17 december 2011 @ 20:44:
Een meid met zo`n goed stel hersens en zo lopen te rotzooien met je leven.

Dit vind ik heel erg als een moeder over haar kind spreekt.
Rotzooien met het leven ??

Ze houdt het kind, je staat achter haar, fulltime of standby, moet je zelf weten. Jouw keuze

Aan de vader heeft ze niets aan, dus ze moet alles zelf doen.
Jouw dochter is 25 jaar, tis toch wel een volwassen leeftijd of niet.

Een kindje krijgen is iets wonderbaarlijks, ik ben zelf 41, mijn zoon is al 17 jaar oud.
Toendertijd zag ik mensen hoofdschuddend van afkeuring, zo jong... Wat moet er met mijn leven worden.

Weet je, ik snap niet zo goed waarom het zo een catastrofe wordt
gemaakt.

Veel sterkte, het komt goed.
Geplaatst op zondag 18 december 2011 11:52
gwynette
Ten eerste: het is tijd dat je dochter haar verantwoordelijkheid neemt en ZELF gaat beslissen hoe ze dit gaat oplossen. Natuurlijk is dat moeilijk als ze bij jou woont maar ze is 25 jaar, geen 15 en ze moet het zelf oplossen. Binnen die vier jaar afstuderen en daarnaast nog een kind verzorgen zie ik niet gebeuren maar wie weet heeft zij nog een netwerk om haar te helpen zodat het toch kan. Anders is er nog de mogelijkheid om te stoppen met de studie en een baan te zoeken die ze kan combineren met haar kindje. Of ze krijgt het kind niet. Of ze gaat in Turkije bij haar vriend wonen.
Ze heeft zich danig in de nesten gewerkt, dat is zeker. Maar er zijn oplossingen. Wat voor jou belangrijk is, is dat je zelf je eigen grenzen stelt en dit niet jouw probleem maakt. Natuurlijk kun je best een keer oppassen en haar advies geven, maar het kan niet zo zijn dat jij je leven omgooit om te zorgen dat zij kan studeren én een kind hebben. Haar fout, haar keuze, haar gevolgen. Een kind krijgen is zeker niet het einde van de wereld. Het betekent wel dat er nieuwe afwegingen moeten worden gemaakt.
Geplaatst op zondag 18 december 2011 12:50
yukio
Een gecompliceerde situatie. Maar ze is en blijft je kind, maakt niet uit hoe jong of oud. Je blijft ze steunen. Maar ze is wel meer dan volwassen en zeker niet dom, ze heeft goede hersenen zeg je, om te studeren maar vergeet niet dat emoties een grote rol spelen en dan heerst je hart over je slimme koppie. Waar is de vriend in dit geheel. Ze wil met hem trouwen? Latenze dat dan doen, hij is mede verantwoordelijk toch? Of weet hij het nog niet? Vergeet ook niet dat het in de Turkse cultuur een groot obstakel is als vrouwen die niet zijn getrouwd zwanger raken, het wordt niet geacepteerd, en daar hij midden in die cultuur woond kan het zijn dat zijn familie gaat dreigen met uitstooting. Het maakt het er allemaal niet makkelijker op, toch blijft hij moreel en financieel verantwoordelijk voor dit onschuldige wezentje. Dat is iets dat je dochter zelf moet uitvogelen en ze moet achter de instanties aan die haar kunnen helpen, daar jij niet de dinancieele middelen hebt om dit te doen zal ze hulp moeten zoeken. Ik wens je sukses in het vinden van een werkbare oplossing, maar de vriend mag niet vrijuit gaan hij is voor een half deel verantwoordelijk!!.
Leentje leerde Lotje lopen
Geplaatst op maandag 19 december 2011 11:37
kadootje38
Laat je dochter voor zichzelf uitzoeken wat ze kan en wilt. Doe jij dat ook voor jezelf. Waar liggen je grenzen, wat wil je, wat kan je. Van daaruit duidelijkheid stellen naar je dochter en van daaruit de steun geven die ze nodig heeft, zonder over je eigen grenzen te gaan.
Je dochter is inderdaad op een leeftijd waarvan je mag verwachten dat ze haar eigen verantwoordelijkheden neemt. Dat mag je gerust zo stellen bij haar. Ze moet bij zichzelf te rade gaan, hoe gaat ze met haar toekomstplannen om in combinatie met een kindje. En wees inderdaad alert op hoe haar vriend reageert en wat de cultuurverschillen met het stel doen, want dat lijkt me alleen al een zorg.
Sterkte en succes.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 19 december 2011 12:47
jeannesmeets@home.nl556
er wordt wel gezegd laat ze haar eigen boontjes doppen,maar het is en blijft toch je dochter. probeer haar zoveel mogelijk te steunen.
later als het kindje geboren is ben je heel blij met de nieuwe aanwinst.veel sterkte voor jullie allebei.
Geplaatst op maandag 19 december 2011 16:36
gwynette
Ik geloof niet dat iemand zegt dat Liek haar dochter niet mag helpen en bijstaan. Er wordt alleen gezegd dat het uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de dochter is om haar eigen leven te leiden en keuzes te maken, en dat het niet aan Liek is om dit alles op te lossen. Natuurlijk mag je bijspringen en helpen. Maar maak jezelf geen "eigenaar van het probleem" De dochter is zwanger en zal zelf dingen moeten gaan regelen en keuzes moeten gaan maken, natuurlijk met de hulp die haar moeder kan en wil bieden.
Geplaatst op maandag 19 december 2011 23:39
ellon
Voor iemand die op zaterdag tegen de muur op kruipt en hier om advies en tips vraagt, ben je verdomd traag met reageren. Blijkbaar heeft het probleem zich vanzelf al opgelost?
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 00:50
Manji 48
quote:
ellon schreef op 19 december 2011 @ 23:39:
Voor iemand die op zaterdag tegen de muur op kruipt en hier om advies en tips vraagt, ben je verdomd traag met reageren. Blijkbaar heeft het probleem zich vanzelf al opgelost?

Nou Ellon,zolang zit er toch niet tussen,het zijn twee dagen.
Niet iedereen heeft de mogelijkheid om elke dag te reageren.
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 13:26
PapuDribbel
quote:
Manji 48 schreef op 20 december 2011 @ 00:50:
[...]

Nou Ellon,zolang zit er toch niet tussen,het zijn twee dagen.
Niet iedereen heeft de mogelijkheid om elke dag te reageren.

Manji hoe komt het, dat jij zo sociaal en begripvol kan reageren?
Petje af hoor, als ik jou berichten lees en het maakt niet uit waar je reageer. Je bent altijd even bergipvol en rustig.
Je bent lief.
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 18:20
lakota
Lieke ,het is en blijft JOU kind.Maar, jou kind heeft een keuze gemaakt.ZIJ heeft met haar vriend een kind gemaakt.Wel of niet bewust.
Ze woont bij jou in.Ik neem aan dat jullie daar regels over getroffen hebben.Tref dan ook samen de regels die je nu moet gaan hebben.Wat je ook doet,ik hoop dat je beiden wijs kan zijn.Ze gaat een nieuw leven in de wereld zetten.
Het maakt niet zoveel uit of ze weet wat dat betekent.Wie kan dat wel echt overzien als we moeder worden.
Maak goede regels.Stel JOU grenzen en geef haar de haren IN jou huis.
Gaat ze haar studie voortzetten.Wat fijn zou zijn.Op die manier kan ze een beter inkomen hebben en beter leven maken voor haar nieuwe baby.
Wie betaald haar studie.Werkt ze er ook een beetje bij?
Kan dat?
Wat wil ze van de vader van de baby.
Omdat hij buitenlander is en ze zijn niet getrouwd, hoeveel rechten en plichten heeft hij volgens de Nederlandse wet?
Ze heeft als volwassene een gevaarlijk spel; gespeeld en nu zal ze ook de consequenties moeten ondergaan.
Het IS haar verantwoording,MAAR ze woont dus wel onder JOU neus.
Probeer veel te luisteren en ben je het niet met haar eens ,of doet het iets met JOU leven wat JIJ niet wilt, wees dan eerlijk.
je kunt het er maar beter gelijk allemaal uitgooien,communiceren , dan stinkende wonden maken.
Het is jou TAAK niet oplossingen te zoeken.dat is de hare.
Dus klim geen muren meer!
JIJ hoeft dit kindje niet op te voeden,dat moet ZIJ doen.
Een vriend voor een paar weken per jaar,lijkt MIJ als moeder niet ideaal.Jou waarschijnlijk ook niet.
Dit kindje heeft haar als moeder gekozen.Daar hoef JIJ niets mee.
Ik weet niet hoever ze is.Maat JIJ weet dat ze pre natale zorg moet hebben.Praat daarover.
Nee, dit is geen ideale situatie,maar het is niet aan jou te oordelen.Ook niet ,of jou kind een rotzooi maakt, van haar leven.
Wist je trouwens , dat kinderen pas tegen de 23 meer volwassen beginnen te worden.Hun hersenen gaan door een enorm groeiproces als ze tieners worden, en dat proces is pas klaar tegen de 25.
gebruik je wijsheid als moeder om naast je dochter te gaan staan.
Je staat voor een voldongen feit.
Zoek samen naar de beste oplossing voor jullie.
Ik wens je veel succes.
lakota wijzigde dit bericht op 20-12-2011 18:21 met 0%
Geplaatst op dinsdag 20 december 2011 18:31
Manji 48
quote:
PapuDribbel schreef op 20 december 2011 @ 13:26:
[...]

Manji hoe komt het, dat jij zo sociaal en begripvol kan reageren?
Petje af hoor, als ik jou berichten lees en het maakt niet uit waar je reageer. Je bent altijd even bergipvol en rustig.
Je bent lief.

Papu,ik ga er zowaar van blozen.
Ik ben heus niet altijd zo begripvol hoor,maar kan me makkelijk in een ander verplaatsen. Haha,maar rustig ben ik in het geheel niet hoor,ik ben een echte hittepetit,zoals mijn moeder vaak zei.
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 12:34
ellon
quote:
Manji 48 schreef op 20 december 2011 @ 00:50:
[...]

Nou Ellon,zolang zit er toch niet tussen,het zijn twee dagen.
Niet iedereen heeft de mogelijkheid om elke dag te reageren.
En ondertussen zijn we 5 dagen verder en heeft ze nog steeds niet gereageerd. Toch wel een beetje traag voor iemand die zo'n noodkreet heeft geuit en hier om advies en tips vraagt.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 23:44
liek1967
ik ben niet snel met reageren,maar daar is de situatie dan ook behoorlijk naar.En bovendien werk ik meer dan full-time.Wel jammer dan zo kort door de bocht reageren,terwijl een leven volledig op z`n kop kan staan.
Geplaatst op donderdag 22 december 2011 23:56
liek1967
Met rotzooien bedoelde ik;hoe ze alles doet. Ja tuurlijk,dat klinkt niet als een compliment,maar ze draagt wel wat met zich mee.Onschuldig en nog maar heel klein.
En dan nog niet te spreken over de eventuele cultuurverschillen waar ik bang voor ben.
Er is de laatste dagen veel gepraat,want ondanks alles;ze is en blijft mijn kind en ik wil haar niet laten zakken.Ook al weet ik niet direct oplossingen.Zij heeft zoals ik al vermeld heb een chronische ziekte waar we nu des temeer mee te maken hebben nu ze zwanger is.Dus bijna een abonnement op het ziekenhuis en huisarts. Vandaar dat ik nu dus na 5 dagen reageer.Ik vind het echt zo jammer dat ik daar gelijk op af word gerekent!!!!
liek1967 wijzigde dit bericht op 23-12-2011 00:08 met 2%
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 00:05
liek1967
quote:
ellon schreef op 19 december 2011 @ 23:39:
Voor iemand die op zaterdag tegen de muur op kruipt en hier om advies en tips vraagt, ben je verdomd traag met reageren. Blijkbaar heeft het probleem zich vanzelf al opgelost?

Bah,wat een akelig stukje vind ik dit.

Zeker hele dagen thuis achter de geraniums en nooit wat meegemaakt?Vindt jij het leuk als ik jou zo benader?Zo kort door de bocht.
Je hebt werkelijk echt geen idee he wat je met zo`n opmerking teweeg brengt?
En mijn probleem is er nog en dat van mijn dochter ook.
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 00:38
Manji 48
quote:
liek1967 schreef op 23 december 2011 @ 00:05:
[...]

Bah,wat een akelig stukje vind ik dit.

Zeker hele dagen thuis achter de geraniums en nooit wat meegemaakt?Vindt jij het leuk als ik jou zo benader?Zo kort door de bocht.
Je hebt werkelijk echt geen idee he wat je met zo`n opmerking teweeg brengt?
En mijn probleem is er nog en dat van mijn dochter ook.

Ach Liek,trek het je niet aan er zijn altijd mensen die commentaar hebben,laat gaan meid,dit gezever kun jij er nu niet bij hebben.

Probeer hier samen met je dochter uit te komen. Maar waar is de vader van het kind in dit verhaal,neemt die zijn verantwoording?

Meid,ik wens je sterkte!

.
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 07:56
liek1967
Goeie morgen Manji,dank je voor je opbeurende woorden.Je hebt gelijk,maar toch kan ik me dit soort opmerkingen aantrekken.
Pfffff,dochterlief is net de deur uit op weg naar haar bijbaan.Zoals ik al schreef; ze heeft veel gesprekken,onderzoeken en controles achter de rug (in haar eentje)Er is ook toaal geen ruzie.Maar er moet natuurlijk veel worden doorgenomen.
De vader van het kind is in Turkije,is 22 jaar,werkt 6 dagen in de week,12 uur per dag en wel voor € 300,00 per maand.Dus ja,wat kunnen we verwachten???Een aardige jongen en familie.Maar moeder en zus vinden dat mijn dochter dus abortus moet doen,omdat het schande is voor de familie.Vaders reactie is meegevallen,maar vind wel dat er voor een bevalling getrouwd zou moeten worden.Dus haar vriend heeft het daar net zo goed niet makkelijk.Kijk,ik blijf mijn dochter steunen.Soms is het moeilijk,ben ik boos.Maar wil met haar meedenken.
Maar haar vriend heeft volledig tegenwerking en veel ruzies en die druk brengt hij over naar mijn dochter door te zeggen;dat ze abortus moet doen,omdat hun het kind niks kunnen bieden en hij ook alles mist zoals zwangerschap en bevalling.Dat vindt hij ook weer erg.Zij vindt dat hij er te makkelijk over praat en denkt.Ze kent hem inmiddels ruim 2 jaar en tussen hun was de afspraak;mocht zoiets ooit gebeuren,dan mocht het kindje komen.En wist zij niks van "schande voor de familie" en "moeten trouwen".En dat neemt ze hem wel kwalijk.
Gisteravond laat vroeg ze nog; mam wat vindt je dat ik moet doen met de studie?Daar ik het te laat vond, zei ik dat we daar nog wel over zouden gaan nadenken.
Haar studie schuld is dus € 40.000. plus 3 x € 3000 boete langstudeerders.Dan ben je zwanger,staat onder zeer strenge controle en naar verwachting misschien wel ziekenhuisopnames,moet je studeren (HBO thuisstudie) en stage lopen,naar bijeenkomsten op hogeschool gaan etc.
Kijk;ze heeft altijd graag een kindje willen hebben,was bang dat ze het misschien niet zou kunnen krijgen.Nu is ze zwanger in een totaal niet ideale situatie en wil ze het gewoon zo graag houden ondanks haar toekomst beeld.Gezien haar leeftijd en ziekte zou het zelfs eigenlijk het beste moment zijn om zwanger te worden.Maar dat is ook het enige voordeel op dit moment.Ze heeft inmiddels een echo gehad,ook i.v.m met haar ziekte.En het hartje zien kloppen.Nou,waar en hoe moet je dan een keuze maken???? Ik maak absoluut geen keuze voor haar en neem geen beslissingen.Dat moet zij zelf doen.Het enige wat ik kan is meedenken voor oplossingen.Fijne feestdagen allemaal en bedankt voor jullie gedachten hierover. zo ik ga nu maar een sterke bak koffie pakken en verder denken op mijn snipperdag!!!!
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 09:38
ellon
Hallo Lieke,

Ik begrijp wel dat je mijn reactie niet zo leuk vindt, maar in vijf dagen had je wel een keertje kunnen reageren. Ook al werk je fulltime; ik neem aan dat je geen 24 uur per dag van huis bent. Mensen nemen de tijd om op je bericht te reageren en denken met je mee.

Hier dan een reactie van mij. Heeft je dochter geen recht op een wajonguitkering? En heeft ze ook geen recht om langer te studeren vanwege haar chronische ziekte? Dat zou in ieder geval schelen in de boetes voor het langstuderen. Jongeren met een chronische ziekte mogen langer doen over een studie. Kijk eens hier:

www.regelhulp.nl

Als je alles op een rijtje zet, ziet het er niet erg rooskleurig uit:

Vader op afstand
Geen inkomen en een grote schuld
Chronisch ziek
Geen eigen woning

De relatie zal waarschijnlijk op de klippen lopen, want zo'n afstandsrelatie met een familie die niet achter hem staat, houdt meestal geen stand.

De financiële situatie belooft een hoop kopzorg voor de komende jaren, dus geen vrolijk moederschap in het vooruitzicht en ze zal al haar wensen voor zichzelf aan de kant moeten schuiven.

De zwangerschap en het moederschap zullen haar gezondheid geen goed doen (is haar ziekte erfelijk? Ook niet onbelangrijk als je een kind krijgt).

Bij je moeder thuis wonen als je een kind krijgt, is niet eenvoudig. Zeker niet als je moeder fulltime werkt en niet op het kind kan passen. Dat betekent dus dat ze haar schoolwerk en baantje op moet geven. Gezien de financiele situatie waar ze in zit, is dat ook al geen rooskleurig vooruitzicht.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 11:27
lana
quote:
liek1967 schreef op 23 december 2011 @ 00:05:
[...]

Bah,wat een akelig stukje vind ik dit.

Zeker hele dagen thuis achter de geraniums en nooit wat meegemaakt?Vindt jij het leuk als ik jou zo benader?Zo kort door de bocht.
Je hebt werkelijk echt geen idee he wat je met zo`n opmerking teweeg brengt?

En vervolgens reageer jij precies zo.
Ook jij weet niet wat je teweeg (kunt) brengen. Misschien zijn er in geen velden of wegen geraniums te bekennen en heeft iemand al zoveel meegemaakt in haar/zijn leven, dat jouw huidige problemen erbij verbleken..............
Dus tja, jouw stukje is ook niet van de prettige soort.
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 12:23
liek1967
quote:
lana schreef op 23 december 2011 @ 11:27:
[...]

En vervolgens reageer jij precies zo.
Ook jij weet niet wat je teweeg (kunt) brengen. Misschien zijn er in geen velden of wegen geraniums te bekennen en heeft iemand al zoveel meegemaakt in haar/zijn leven, dat jouw huidige problemen erbij verbleken..............
Dus tja, jouw stukje is ook niet van de prettige soort.
Nou,dat was toevallig ook de bedoeling een klein beetje.Om aan te tonen dat iets gebaseerd op een vooroordeel niet per definitie waar hoeft te zijn.Maar ik ben hier niet om ruzie te maken,maar om mijn verhaal kwijt te kunnen en het van me af te schrijven.Om zo een overzicht te krijgen,ook al is het op papier.Maar met dit soort berichten schiet ik dus niks op.Jammer!!!
Geplaatst op vrijdag 23 december 2011 13:38
lana
Is er ook maar iemand blij met dit kindje?

Zwanger zijn, ook al zijn de omstandigheden niet ideaal, is toch iets om ontzettend blij mee te zijn? En oma worden? Geweldig!

Er zijn moeders die het wanhopige verdriet van hun kind moeten aanzien, die zo graag wil, maar bij wie het niet lukt.

Ook al zouden de omstandigheden ideaal zijn, met een eigen huis, een vader, een huwelijk, goede banen etc, dan nog heb je geen enkele garantie dat alles zo blijft.

Als je voor je geboorte al niet welkom bent, hoe moet het dan met de rest van je leven...