Libelle - Mag je, als oudere, oogsten of moet je blijven zaaien?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 37 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 02-01-2012 14:00.

Mag je, als oudere, oogsten of moet je blijven zaaien?

Geplaatst op zondag 25 december 2011 00:13
eebaracs
Is het 'zaaien' en 'oogsten' dan alleen maar terug te brengen op wel of niet oppassen op de kleinkinderen?

Ik heb jarenlang 'gezaaid': ik heb mijn kinderen grootgebracht, getroost als ze verdrietig waren, gecoacht als het met de studie niet zo lekker liep. Verder heb ik ze normen en waarden bijgebracht en ik heb ze voorbereid op een zelfstandig leven.
Nu ze zelfstandig zijn doe ik niets anders dan 'oogsten'; ik zie hoe verstandig en sterk ze in het leven staan, ik zie hoe ze de dingen die ik ze heb bijgebracht (en die ze stom vonden toen ze puber waren .....) toepassen, af en toe krijg ik een knuffel omdat ze een fijne jeugd hebben gehad. Het is één en al oogsten, dit is rijkdom!

En als er kleinkinderen komen hoop ik dat ik vaak mag oppassen Dat lijkt me het mooiste wat er is, als je kind jou de zorg van zijn/haar kind toevertrouwt en je weer zo'n lekker warm lijfje mag koesteren.
Geplaatst op zondag 25 december 2011 10:14
ellon
quote:
amelie1967 schreef op 24 december 2011 @ 16:03:
Wat ben ik toch blij dat ik geen kinderen heb. Niemand die het me kwalijk neemt dat ik veel reis, leuke dingen doe. Desondanks krijg ik wel vaak jaloers klinkend commentaar van familie en collega's... Maar geen kids krijgen is ook een keuze!

Nou lijkt het net of je je keuze rechtvaardigt door dit als voorbeeld te nemen. Er zijn ook ouders die reizen en leuke dingen doen en gelukkig zijn met hun gezin.

Je zou ieders keuze moeten respecteren: diegenen die bewust voor kinderen kiezen en diegenen die bewust geen kinderen willen en niet met een jubeltoon verkondigen dat het zo heerlijk is om geen kinderen te hebben als hier iemand zijn probleem post.

Ik ga ook niet mijn blijheid over mijn huurhuis etaleren als hier iemand in de knoei zit met zijn koophuis.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 15:14
mijzelf
ja hoor eebaracs helemaal met je eens ,maar als je zelf bv4 kinderen hebt en die hebben ook weer allemaal kinderen ,word het denk ik wel heel erg veel ,want reken maar uit hoeveel dagen je ermee bezig bent ook al is het heerlijk zo'n heerlijk warm lijfje tegen je aan in het volste vertrouwen van oma of opa.dat is eigelijk wat ik bedoel.maar daar moet je als volwassen kind ook rekening mee houden anders kunnen ze er niet meer van genieten !!! en word het werk soms word oma mama en opa papa en horen ze ook nog je verwent ze teveel dan is het niet leuk meer
Geplaatst op dinsdag 27 december 2011 23:49
bartje
Ben een 45 jarige moeder met opgroeiende kinderen, inmiddels pubers, die enigzinds reikhalzend uitkijkt naar het moment dat de kinderen uitvliegen.

Snap bericht van TO heel goed. Als ouders heb je de verantwoording en zorg voor je kinderen om hen tot zelfstandige mensen te laten opgroeien die zelf in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Kinderen moeten, naast liefde en aandacht, zorg en begeleiding, ook geleerd worden om echt op eigen benen te staan en de consequenties daarvan te dragen. Ja, houdt dus ook in dat je als ouders moet kunnen zeggen 'je zorgt maar zelf voor je kinderen en hoe je dat doet is niet mijn zaak'. 'Relatieproblemen? Sorry, wil het niet weten want ik heb al genoeg aan mijn eigen relatie". Hard? Zeer zeker maar wel duidelijk en getuigt naar mijn mening van ontzettend veel vertrouwen en liefde omdat je ouders jou uiteindelijk los kunnen laten. Je redt het wel.

Mijn ouders hebben altijd duidelijk gesteld dat, zodra wij op eigen benen konden staan dit dienden te doen en niet meer met alle dingen en/of vragen en/of ongemakken en/of problemen bij hen aan hoefden te kloppen. Zeker niet als je een partner hebt. Je begint met zijn 2-en en eindigt met zijn 2-en (als het goed is).

Snap de ouders heel goed die niet wensen op te passen of als praatpaal te moeten figureren voor allerhande relatieproblemen. Zij zijn klaar met opvoeden en hebben geen verantwoordelijkheid meer voor hun kinderen.

Dat deze ouders besluiten om dan te gaan doen wat zij graag willen is hun een goed recht. Kinderen weet vaak niet wat ouders hebben opgeofferd en/of zichzelf hebben weggecijferd omdat de kinderen belangrijk waren. Voor ouders geldt altijd LATER. Als later het moment is als kinderen het huis uit zijn wordt het NU en dat is een goed recht van de ouders. Ouders zijn op geen enkele manier verantwoording aan de kinderen verschuldigd over wat zij gaan doen en wanneer. Zoals ouders veel hebben moeten accepteren van hun kinderen zo zullen kinderen moeten accepteren dat het leven van hun ouders ook doorgaat en andere dingen belangrijk (kunnen) worden. Gaat geen kind dood aan.

Wil niet zeggen dat je als ouders niet moet blijven zaaien, natuurlijk wel. Alleen zaai je op een andere manier en ondertussen oogst je wat inmiddels gezaaid hebt. Als kinderen daarover durven klagen getuigt dat naar mijn mening de ware aard van de persoon in kwestie dan over de betrokken ouders zelf.
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 00:49
saflo
Mensen sorry! Ik ben niet zo'n held op de computer en maakte zo'n stomme fout! Ik zag nergens meer mogelijkheden om te reageren op jullie en moest het dus even laten rusten. Maar ik heb echt alles gelezen. Ja.... per slot van rekening zwengelde ik deze discussie zelf aan!
Vind het fijn dat er zo goed, doch zo verschillend op gereageerd wordt.
Bartje, je was de laatste en ik vind dat je het voor iemand van jouw leeftijd goed anticiperend bekijkt.
Inderdaad je voedt ze op om als zelfstandige wezens hun leven, als gevolg van hun keuzes, te maken en mag alleen maar hopen dat jij het dan iets kunt laten vieren en met jouw omstandigheden goed om leert gaan. Wij waren ooit dertigers, veertigers, onze kinderen nog nooit zeventigers, tachtigers. Dát vind ik zo moeilijk, want ouderen hebben echt nog wel te maken met zaken die nieuw, onverwacht en vreemd zijn en kunnen ook niet terugvallen op hun ouders die vaak zeer afhankelijk zijn of niet meer aanspreekbaar. Ik ben er dus weer en zal alerter reageren, weet nu hoe het moet..... oen die ik ben....ik moet inloggen voordat ik kan reageren.
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 10:30
eebaracs
quote:
saflo schreef op 28 december 2011 @ 00:49:
Inderdaad je voedt ze op om als zelfstandige wezens hun leven, als gevolg van hun keuzes, te maken en mag alleen maar hopen dat jij het dan iets kunt laten vieren en met jouw omstandigheden goed om leert gaan. Wij waren ooit dertigers, veertigers, onze kinderen nog nooit zeventigers, tachtigers. Dát vind ik zo moeilijk, want ouderen hebben echt nog wel te maken met zaken die nieuw, onverwacht en vreemd zijn en kunnen ook niet terugvallen op hun ouders die vaak zeer afhankelijk zijn of niet meer aanspreekbaar. Ik ben er dus weer en zal alerter reageren, weet nu hoe het moet..... oen die ik ben....ik moet inloggen voordat ik kan reageren.

En juist die afhankelijke en niet-aanspreekbare bejaarde ouders zijn dan in de positie dat het echte oogsten is aangebroken; als je kinderen je dan hun tijd en aandacht geven, je helpen met alle administratieve rompslomp die afhankelijkheid met zich meebrengt, als ze het geduld kunnen en willen opbrengen je regelmatig te bezoeken, ondanks je verwarde geest. Dát is oogsten ten top!
Zelf hoop ik nog heel lang goed van lijf en geest te blijven, en zo lang ik dat ben blijf ik telkens wanneer dat nodig is een beetje zaaien; ze mogen altijd bij me komen en ik zal ze altijd blijven helpen. Met liefde, want mijn kinderen waren een zeer bewuste keuze en daarom zie ik het 'zaaien' ook niet als opoffering. Ik koos voor kinderen, dus ook voor het 'zaaien' ......
Geplaatst op woensdag 28 december 2011 11:07
annec66
Bartje, ik ben het helemaal met je eens, ik ben van de zelfde leeftijd en mijn ouders hebben het ook zo gedaan, hebben ook gezegd; wij willen niet als vaste oppas fungeren,maar wel bij calamiteiten helpen. En daar was ik het helemaal mee eens. Nu komen wij af en toe naar ze toe voor problemen met de PC .
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 00:43
morgana
Gister een leuke sticker op de achterkant van een auto gezien
'adventure before dementia'
In de auto zat een echtpaar van een jaar of 70, ik moest erg lachen toen ik die sticker zag.
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 01:10
saflo
Morgana, had je niet de neiging om een duim op te steken voor die mensen met die sticker? Ik vind het ijzersterk! Echt klasse! In die auto moet een enorme dosis humor hebben gezeten. Saflo
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 09:01
niejel
Als oudere mag je oogsten, zeker! Genieten van je leven als gepensioneerde. Af en toe hulp vragen aan je kinderen voor de nieuwe dingen die op je pad komen, zoals PC, internet en digitale televisie, we helpen onze (schoon)ouders graag.
Al zou een beetje begrip voor het feit dat je als midden veertiger nog een baan hebt met verantwoordelijkheden wel prettig zijn.
Schoonouders vragen regelmatig hulp voor technische zaken of bij fysieke ongemakken, echter heel dwingend en op hun voorwaarden.
Mijn man wilde zijn ouders in de dagen tussen kerst en oud en nieuw (op een van z'n verplichte vrije dagen) helpen met hun vragen over wat technische zaken, wel op een weekdag, omdat hij contact moest opnemen met de kabelexploitant en de energiemaatschappij.
Nee niet dinsdag dan komt de hulp, nee niet woensdag dan moeten we naar de fysiotherapie, donderdag kan ook niet dan gaan we met vrienden een middag kaarten aldus het antwoord van mijn schoonouders. Op vrijdag hadden wij als gezin al een uitje gepland.
"Dan moet het maar op een dag in het nieuwe jaar, wanneer kan je een dagje vrij nemen?" vraagt mijn schoonmoeder dan. Begin februari antwoordde mijn man, er gaat 2 januari een belangrijk projekt starten. "Dan zitten we nog wel heel lang met die storing in de tv," was het ontevreden antwoord van schoonmoeder.
Die vorm van oogsten vind ik persoonlijk een beetje ver gaan, hulp vragen aan je kind met technische kennis OK, maar dan wel aanpassen aan de tijden waarop je kind met drukke baan de mogelijkheden heeft.

Begrijp me goed, ik gun ze het middagje kaarten echt wel, ik vind het goed dat ze niet achter de geraniums blijven zitten. Al willen ze iedere middag kaarten, prima maar als je zoon dan hulp aanbied op een dag van een kaartafspraak, zeg die dan één keer af!
niejel wijzigde dit bericht op 02-01-2012 09:42 met 7%
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 11:00
choupette
hallo iedereen
ik heb niet alles bijgelezen ,,maar zou graag toch eens reageren ,,ik heb 2 kids en 4 kl kids ,,,zou er dolgraag eens voor zorgen ,,voor de kl kids dus ,,,geen een van mijn sch dochters wil dat ,,,kl dochter was al 2 jaar toen ik haar kende ,,maar petit boy word 9 jaar ,,en heb hem nooit gehad ,,slechter ,,hij wil niet komen zonder zijn papa ,,mijn zoon ,,het doet me soms pijn als ik lees ,,bij de oma's ,,ik heb vandaag oppas
je ne veux dÃ©sormais collectionner que les moments de bonheur
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 13:34
niejel
Wat erg voor je choupette! Zo graag willen en nooit eens mogen. Als jonge ouder vind ik dat je het wel moet stimuleren dat je kind alleen bij opa en oma durft te zijn zonder dat je daar zelf als ouder bij bent.
Vanaf het begin heb ik dat aan beide kanten geprobeerd, bij mijn ouders is dat goed gelukt bij mijn schoonouders niet.
Als opa en oma eens iets leuks doen met alleen je kleinkinderen is zo leuk!

Regelmatig gaat een van m'n kinderen alleen bij opa en oma eten, dan hebben ze even alle aandacht van opa en oma. Logeren, oppassen het is altijd leuk.
Mijn ouders willen met mate, ze hebben zeven kleinkinderen en zouden als ze altijd ja zeggen de hele week op kunnen passen en dat willen ze niet, ze willen ook tijd hebben voor andere dingen en die tijd gunnen wij ze ook.
Het contact dat mijn schoonouders hebben met onze kinderen is heel anders. Ik wilde heel graag dat zij een band met mijn kinderen opbouwden en heb daar als schoondochter ook m'n best voor gedaan. Regelmatig gevraagd of ze eens langskwamen om de kinderen te leren kennen, in de babytijd was dat een keer in bad doen of een voeding geven, later was dat om een spelletje te doen of zoiets. Na een kop koffie vertrokken ze weer zonder aandacht voor mijn kind op het niveau van het kind. Memory spelen met een vierjarige dat moet je even "leren" maar zelfs dat was te moeilijk en werd niet gedaan.
Nu na ruim 9 jaar proberen hoeft het van mij niet meer; de verplichte visites en daarmee is het klaar.
niejel wijzigde dit bericht op 02-01-2012 13:36 met 0%
Geplaatst op maandag 02 januari 2012 14:00
choupette
niejel ,,ja ;had ik maar een sch dochter zoals jij ,,maar het is nu eenmaal anders ,,als ,,ik zeg wel als ze komen heb ik veel aandacht ,voor de kl kids ,,ik speel met hen ,,,met kerst heb ik toch gevraagd of ik mocht het bad aan kévin geven ,,hij is 17 maand ,,dat mocht ,,en ik was wel hééél blij ,,maar mijn zoon kwam al direkt kijken en zei ,,mammy ,je moet dat zo doen ,,enz ,alsof ik helemaal dom ben ,,heb toch 2 kinderen gehad onder hij zelf ,,flo mocht ik wel alleen wassen ,,ik mis hen zo ,,en ben soms razend als ze nr het ziekenhuis moeten voor flo ,,en kévin altijd bij haar moeder ga
je ne veux dÃ©sormais collectionner que les moments de bonheur