Libelle - Mag je, als oudere, oogsten of moet je blijven zaaien?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 37 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 02-01-2012 14:00.

Mag je, als oudere, oogsten of moet je blijven zaaien?

Geplaatst op donderdag 15 december 2011 10:34
saflo
Toen wij vorig jaar in Amerika waren, ontmoetten we diverse ouderen die hun huis verkocht hadden en in een (zeer luxueuze!) camper woonden en trokken. Tijdens gesprekken vertelden ze me dat ze het spuugzat waren om, op de gekste momenten, opgebeld te worden om te komen oppassen, teveel betrokken waren bij de (vaak slechte!) huwelijken van hun kinderen en eigenlijk alleen maar toe waren aan rust en genieten van de jaren die hen nog zouden resten. En van het feit dat zij WEL voorzieningen hadden getroffen voor hun oude dag. Zij vonden dat ze, na zorg voor de kinderen en wat daar allemaal bij komt kijken, nu wel eens recht hadden om, in hun tempo, dit leven te leiden en te oogsten. Hoe denken de lezers hierover?
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 10:49
Marijo 53
Dit is niet alleen in Amerika zo. Dit komt ook in Nederland voor. Ouders van een vriendin van onze dochter b.v. Iedereen moet dat zelf weten. Ik zou het persoonlijk niet kunnen. Wij zijn juist dichter bij de kinderen gaan wonen. Om een deel van hun leven te kunnen zijn zo als zij van ons. Ik vind dat heerlijk. Vroeger was het echt zorgen voor de kinderen. Nu kun je ook dingen samen doen. Als volwassen mensen. Heerlijk.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 10:59
saflo
Marijo, vertel eens hoe de vriendin van je dochter hier over denkt? Daar
ben ik nou nieuwsgierig naar. Wij overwinteren momenteel in Spanje, gaan 13 januari weer terug, maar onze kinderen vinden het beslist niet gezellig dat we zo ver weg zitten. Ik ben er nog een beetje dubbel in.....
Maar ja, in een camper door Nederland!!!!!!!!!!! Amerika leent zich daar veel beter voor.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 11:34
Tinkelbel
Ik ben dol op mijn kids, heb er 5, hechte club,maasr als ik over 12 jaar kan, dan is de jongste 22 en de oudste 40, dan zou ik ook gaan trekken, zie het hier ook om me heen, ouders die overdag wederom de zorg voor de kleintjes van hun kinderen hebben, kunnen min of meer opnieuw beginnen met zorgen. dat lijkt mij niet de bedoeling, gewoon lekker soms je kleinkinderen te logeren hebben en lekker verwennen. In een goede ouder kind relatie met volwassen kinderen is afstand tegenwoordig geen belemering, Ze kunnen je alleen niet meer gebruiken voor allerlei oppas en huishoudelijke werkzaamheden..jammer dan !!! Het leven is te kort en kostbaar om enkel te zorgen, 40 jaar is lang genoeg.
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 12:44
Maartje 44
Ik/wij,hebben 3 kinderen opgevoed en onze taak is volbracht met vlag en wimpel !!!
Inmiddels trotse Opa+Oma met kinderen en kl.kids dichtbij.
Met het 1ste kl.kind wilde ik zelf(!)graag het kindje oppassen,met komst van 2de in het zelfde gezin heb ik afgehaakt.
De zorgtaken waren tezwaar en de vreugde met oppassen werd meer een verplichting,het was moeilijk omdat met eigen dochter duidelijk tekrijgen.
Het ,,normaal,,vinden van oppassen vond ik negatief,dus heb ik al tijdens de zwangerschap van 2de kindje de regeling ingetrokken.
Ik was een betaalde oppas Oma tegen minder dan regulier,ook mn eigen wens.
In combinatie met mn parttime baan in de zorg was het teveel en moest ik een keuze maken,en dat is goed geweest.

Je hebt als grootouders het volste recht om zorg-en oppastaken teweigeren.
Genieten doe ik volop als het zomaar feest is in mn huis omdat IK mn kleinkinderen even verwen en ze heerlijk kan knuffelen.
GEEN verplichtingen is een hele verlichting,ik ben er altijd als het nodig mocht zijn...en zo hoort het.
Alleen als alle andere regelingen die getroffen zijn uitvallen wordt er een beroep op mij gedaan,dat werkt prima.
Nooooit voor zomaar even achter de deur,alleen als ik ze mis en das het fijne van Opa+Oma zijn !!!
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 12:53
yukio
Wat ik veel om me heen zie is dat grootouders steeds vaker als goedkope of totaal onbetaalde oppas fungeren zodat de moeder van hun kleinkinderen kan gaan werken. Ik zou daar zelf een probleem mee hebben.

Ik zie b.v dat de werkende moeder eigenlijk nieteens zoveel geld inbrengt, en ze kan zich een vol betaalde creche of oppas al helemaal niet veroorloven. Beter voor de kindertjes lijkt mij om dan maar met minder te doen maar wel de kindjes zelf verzorgen.

Begrijp me niet verkeerd, ik sta altijd, op ieder uur van de dag of nacht klaar voor mijn kinderen, en als ze het echt nodig hebben help ik ze financieel, zolang ik mezelf niet in de rode cijfers hoef te storten.
Ik werk zelf nog full time maar zou niet willen dat ik op mijn oude dag onder de stress van mijn kinderen of hun kinderen zou moeten leven, dat lijkt me tien keer niks.
Leentje leerde Lotje lopen
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 13:01
Marijo 53
Saflo, De vriendin van mijn dochter had het moeilijk met het feit dat ze geen ouderlijk huis meer had. Haar ouders hebben een luxe schip gekocht en varen de hele wereld rond. Ze heeft nu 2 kleine kindjes en vliegt af en toe naar haar ouders als die weer ergens aangemeerd liggen. Wat ook lastig was ze had nog een jonger zusje die nog maar een jaar of 18 was en de vriendin van mijn dochter heeft haar zusje maar een tijd in huis genomen omdat het niet goed met haar ging. Dus nam zei de verantwoording van haar ouders over. Haar huwelijk liep stuk maar er was niemand voor haar. Ja mijn dochter maar geen ouders.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 13:39
Gizmo
Ik heb altijd geroepen dat de grootouders van mijn eventuele kinderen van mij geen zorgtaken op zich gaan nemen. Zij zijn opa en oma en niet surogaat papa en mama. Als oma en opa zich aanbieden is dat een ander verhaal, maar dan nog zou ik daar terughoudend in zijn, 1 dag in de week is dan meer dan genoeg. Mijn moeder heeft altijd gezegd dat ze daar geen zin in had, en dat kan ik me ook goed indenken. Als er een noodgeval is is het wat anders. Mijn schoonmoeder is in de 70 en wij vinden dat het gewoon teveel voor haar zou zijn (zelf denkt ze daar anders over, maar een paar uurtjes zou nog wel gaan). Omdat ik gewoon geen goede opvang voor mijn kindje zou hebben mocht er nood aan de man zijn (mijn ouders en zusje wonen te ver weg om dat op te kunnen vangen), mijn schoonzusjes werken, hebben wij besloten dat ik even uit het arbeidsproces stap en thuis blijf om voor onze dochter te zorgen. Ook moet ik eerlijk zeggen dat wij het ons kunnen veroorloven al zullen we flink moeten bezuinigen en draaien met euro's. Ik merk dat er daar door de meeste mensen positief op gereageerd wordt (althans in mijn gezicht), en dat het moeten werken van moeders meer in hun eigen hoofd zit en dat van de regering dan in de praktijk.

Ik ben nu eenmaal een vrouw die dingen voor de volle 100% doet en nu al weet dat ik beide (werken en de zorgtaak) niet zou kunnen doen zoals ik zou willen en continu over mijn grenzen heen dender. Ik wil samen met mijn vriend zorgen dat onze kleine meid in ieder geval een stevige basis heeft, dat is onze taak als ouders en niet de taak van grootouders. Ik raak er steeds meer van overtuigt dat dit eigenlijk de enige goede manier is voor ons. Wij hebben voor een kind gekozen en ook nog gekregen dan is het onze taak om er voor haar te zijn.

Mochten mijn ouders nog verder weg gaan wonen, dan zou ik dat niet leuk vinden, maar meer omdat ik ze veel zou missen en niet omdat ik dan niet met mijn problemen bij hen terecht kan. Ik heb genoeg bagage gekregen om het zelf op te lossen.

Marijo dat van die ouders van de vriendin van je dochter is weer een ander verhaal, ik vind dat die hun jongste en oudste dochter hebben laten vallen en dus hun zorgtaak niet hebben afgemaakt.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 14:07
gwynette
Als jij moet gaan reizen om maar niet met de zorg voor je kleinkinderen en de huwelijksperikelen van je kinderen te worden opgescheept, dan heb je een probleem met grenzen stellen! Je kunt ook nee zeggen, het is jouw leven en een kind dat er automatisch van uit gaat dat jij wel zal oppassen kun je fijntjes terugfluiten. Mijn ouders passen op als ik vastloop bij bijzondere dingen maar niet vast, en mijn moeder heeft altijd gezegd dat ze dat ook niet ging doen. Prima. Mijn schoonouders passen wel veel op (op de kinderen van mijn zwagers) en hoewel ze er nog wel plezier in hebben, vinden ze het eigenlijk veel te zwaar: het zijn in totaal 4 kinderen onder de vier. Los van dat opa en oma mogen weigeren vind ik dat je als kind ook wel eens na mag denken: kan ik mijn ouders hier nog wel mee belasten of wordt het tijd voor een andere oplossing?
Ik zou het erg vinden als mijn ouders heel ver weg gingen wonen omdat ik ze erg zou missen, maar als zij daar heel gelukkig van worden dan gun ik het ze. Maar je verliest wel iets- ook als ouders. Mijn eigen oma is toen ik 11 was naar Amerika geëmigreerd en dat was in die tijd echt nog heel ver weg, ik heb haar daarna geloof ik nog een keer of vijf gezien voor ze overleed. Idem voor haar andere 8 kinderen en vele kleinkinderen. Dan vraag je je af: wat heb je voor binding met je familie dat je ze achterlaat? Nu pas realiseer ik me dat mijn oma toen rare sprongen maakte, ze was net weduwe geworden.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 14:29
saflo
Tinkelbel, jouw kinderen zijn dus nu tussen de 10 en 18!
Handjes vol met vijf dus.
De ervaring heeft mij geleerd dat je maar niet teveel moet uitstellen.... en als je echt iets wilt, tóch proberen het te doen!
Enne.... dan komt nog het wonder van kleinkinderen krijgen!
Want dat is het!
Hoop dat ik hier, over 12 jaar, kan lezen wat er van je wensen terecht is gekomen!
Maar of ik (nu 71) dan nog gezellig op het Libelle-forum zit, moeten we afwachten, is ook bijna 12 jaar. Maar natuurlijk ligt het anders.
Leuk dat je, als jongere, reageerde
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 16:11
niejel
Mijn ouders, nu rond de zeventig, hebben ons opgevoed (drie meiden) en zijn nu klaar met opvoeden en zorgen. Als ze vijf weken willen gaan rondtrekken door Frankrijk zeggen wij: "Doen!" De tijd van genieten is aangebroken, zeker nadat mijn vader gepensioneerd is.
Hun ruime ervaring in zorg- en opvoedtaken komt ons goed van pas we kunnen altijd met vragen bij hen terecht.
We hebben zelf allemaal gezorgd voor een stabiele basis voor onze kinderen, neefjes en nichtjes gaan naar BSO en kinderdagverblijf, ik zorg zelf voor mijn kinderen. Ik heb kinderen gewild en ben daar ook verantwoordelijk voor. Ik heb geen betaalde baan maar heb wel een netwerkje opgebouwd van andere moeders waar ik op kan rekenen in moeilijke tijden en zij op mij. Als ik op controle moet voor mijn epilepsie en het spreekuur loopt uit is één telefoontje genoeg om opvang voor mijn kinderen te regelen, zonder dat mijn ouders daarvoor hun bezigheden moeten laten vallen
In acute noodsituaties springen opa en oma in en dan zijn ze er ook zonder voorbehoud. Toen mijn dochter vijf jaar geleden acuut naar het ziekenhuis moest heb ik mijn ouders opgebeld op een feest en zijn ze naar mijn huis gekomen, zodat wij met onze dochter naar het ziekenhuis konden.
Zeker in deze tijd waarin opa's en oma's ook nog zorgtaken hebben voor één of meerdere eigen ouders (we worden tenslotte steeds ouder) vind ik dat wij onze ouders niet voor elk kleinigheidje in ons gezin moeten laten oppassen en zorgen.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 16:12
gwynette
Als ik zelf oma zou zijn trouwens denk ik dat ik ook liever niet vast op zou passen, maar ik zou het wel doen als dat nodig was om mijn dochter aan het werk te houden als ze dat wilde. Als je kunt kiezen om thuis bij je kind(eren) te blijven en je wordt daar gelukkig van dan moet je dat zeker doen, mits je je bewust bent van het risico dat je in een armoedeval loopt als je onverhoopt alleen mocht komen te staan - want dan ben je doorgaans niet zomaar meer aan het werk. Maar als je liever wil werken en je krijgt dat niet rond om oppasredenen, dan zou ik denk ik wel inspringen. Maar ik vermoed dat ik tegen die tijd zelf nog volop aan het werk ben: stel dat mijn dochter op haar 30e haar eerste kind krijgt, en dat is al laat, dan ben ik pas 60, dan ben ik nog in geen jaren met pensioen. Raar idee - kind is nu pas 12 dus we hebben nog even ;-)
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 20:02
Rellebel
Natuurlijk mag je als oudere oogsten, maar ook zaaien.
Niks moet, moeten is dwang en huilen is kindergezang
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 20:37
saflo
Inderdaad! De huidige ouders hebben ook vaak zorg over een van HUN ouders!
Want die grootouders noem ik ze maar even, hebben ook recht op oogsten!
Ja Gwynette de dochters zouden eigenlijk aan het werk moeten blijven om, als ze ooit in een scheiding belanden, zèlf voor inkomen te zorgen en dan moet je echt bij "bij" zijn.
Al met al wordt er, in mijn ogen, weinig geoogst door iedereen!
Ja Rellebel, dat weten we allemaal dat huilen kindergezang is.
Wat wilde je nou eigenlijk zeggen?
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 20:45
saflo
Yukio ik ervaar de stress in de gezinnen van mijn kinderen ook als iets die op de een of andere manier niet meer bij me past.
En echt stok ben ik niet. Ik ben 71 en kerngezond.
Maar op de een of andere manier lijkt het of ik geen verbinding meer heb als ik daar ben terwijl we een prima band hebben en als de kinderen bij ons zijn, lijkt het contact veel zinvoller.
Maar ja bij ons staat niet de hele dag de televisie aan, de computer staat uit, we worden eigenlijk zelden op onze mobiele gebeld en als de kinderen er gezellig even zijn, gaat ons mobieltje af.
Dus wij hebben gezegd dat ze maar iets vaker bij ons moeten komen en ik heb de indruk dat dat ook voor mijn man veel prettiger is.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 20:48
lorena
Wij passen op als het nodig is. Bij de oudst 2 hoeft dat niet meer. De jongste 2 komen meestal donderdag middag en dat is echt feest.
Voor ons geen leuke reizen meer, mijn man heeft altzeimer gekregen en dan valt er heel wat weg.Daar voor gingen we elk jaar op vakantie, soms wel 3 keer. Hij mag ook geen auto meer rijden en ik durf niet op de snelweg. Dus ik zou zeggen: Ouderen! geniet nog zo veel je kan, want er kan iets gebeuen, zoals bij ons, wat je nooit gedacht zou hebben , dat dat er zou komen.
Geplaatst op donderdag 15 december 2011 22:19
saflo
Dát bedoel ik nu eigenlijk, Lorena. Op onze leeftijd heb je ook de eigen situaties die zó kunnen verschillen.
Maar ja, wij waren ooit 40 etc. en onze kinderen hadden nooit onze leeftijd, dus zien toch niet dat oogsten zo verdraaid tijdelijk kan zijn.
Geplaatst op vrijdag 16 december 2011 09:10
Tinkelbel
Lief saflo, mijn oudste is bijna 30, ik heb Sara al gezien en zelfs al een kleinkind op de basis school,daarom zei ik 40 jaar zorgen is genoeg.maar ik geniet nu ook hoor, en kom, met kids ook op plaatsen waar ik graag heen wil.
Wat leuk dat jij aktief op het net bent, dat hoop ik ook nog te zijn als ik 71 ben
Groetjes Tink
Tinkelbel wijzigde dit bericht op 16-12-2011 09:12 met 25%
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op vrijdag 16 december 2011 23:37
morgana
Groot gelijk zou ik zeggen. Hier in Australia zie je dat ook best veel. Maar trouwens ook jonge mensen met kinderen die er een jaar voor uit trekken om het land door te reizen.
Als wij gezond blijven dan hopen we dat we ook zoiets kunnen doen. Voorlopig wonen onze 4 kinderen ( en vriend van een dochter ) nog bij ons en dat zal ook nog wel een poos zo blijven. Over 5 jaar is de jongste ook 18. Wonen ze dan nog allemaal hier dan verkopen we ons grote huis en gaan kleiner wonen. De oudste 2 worden dan gedwongen om uit huis te gaan.

Wat erg Lorena dat je man alzheimer heeft. Groot gelijk dat je zegt genieten nu het kan. Je kan wel allerlei plannen maken voor 'later' maar misschien is er helemaal geen later.
Geplaatst op zaterdag 17 december 2011 12:05
saflo
Ook een oplossing Morgana! Verhuizen zodat je kind wel moet vertrekken..... Jij in Australië, wij in Spanje en toch zit ik te lachen. Geweldig dat dit allemaal kan.
Heeft een van de lezeressen (oud of jong) wel eens iets meegemaakt waqt je zelf ervaarde als "oogsten"?
Nou moet ik voorzichtig zijn, want dan gaan jullie zeggen dat kinderen op zich al geschenken zijn. Ja! Dat vind ik ook, alhoewel..... soms wil ik ze wel eens achter het behang plakken.
Ik oogstte ontzettend toen mijn twee dochters me aanboden om naar een musical te gaan als verjaarscadeau. Wat ik helemaal niet wist natuurlijk, was, dat er een heel weekend programma voor me was, ze hadden o.a. de klas uitgenodigd die ik vier jaar had, 40 jaar geleden.
Wat was ik verrast en wat was het 100% oogsten!
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 00:15
missmarple
De oogst komt ná de zaai.Je kan niet alleen maar zaaien, je MOET zelfs oogsten. Als je niet oogst is de zaai voor niks geweest.
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 00:28
benthe
quote:
saflo schreef op 15 december 2011 @ 10:34:
Toen wij vorig jaar in Amerika waren, ontmoetten we diverse ouderen die hun huis verkocht hadden en in een (zeer luxueuze!) camper woonden en trokken. Tijdens gesprekken vertelden ze me dat ze het spuugzat waren om, op de gekste momenten, opgebeld te worden om te komen oppassen, teveel betrokken waren bij de (vaak slechte!) huwelijken van hun kinderen en eigenlijk alleen maar toe waren aan rust en genieten van de jaren die hen nog zouden resten. En van het feit dat zij WEL voorzieningen hadden getroffen voor hun oude dag. Zij vonden dat ze, na zorg voor de kinderen en wat daar allemaal bij komt kijken, nu wel eens recht hadden om, in hun tempo, dit leven te leiden en te oogsten. Hoe denken de lezers hierover?
Wanneer ouders vluchten met sjieke campers voor hun kinderen, lijkt me dit 'arm'. Zodra het een weloverwogen keuze is om de wereld te verkennen (en weet ik wat al nog meer), wordt het anders.

Ouders en kinderen ... kinderen en ouders. Voor mij is het uitgangspunt 'liefde' en daarbij is 'zaaien en oogsten' wel het allerlaatste waar ik aan denk.
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 16:03
amelie1967
Wat ben ik toch blij dat ik geen kinderen heb. Niemand die het me kwalijk neemt dat ik veel reis, leuke dingen doe. Desondanks krijg ik wel vaak jaloers klinkend commentaar van familie en collega's... Maar geen kids krijgen is ook een keuze!
amelie1967 wijzigde dit bericht op 24-12-2011 16:04 met 1%
kalm aan en rap een beetje
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 17:52
JHaz
Ik woon in Arizona, waar veel mensen uit het noorden van Amerika en uit Canada de winter doorbrengen. Van enkele vriendinnen die dat doen hoor ik dat de zomers voor de kinderen zijn, en de winters voor pa en ma. Sommigen zijn nu naar het noorden voor de feestdagen, maar anderen skypen met de kinderen op kerstdag.

Als je in een groot land zoals Amerika of Canada woont, is het heel normaal dat de kinderen over het hele land gespreid wonen, en je ze misschien eens per jaar ziet, dus dat oppassen gebeurt toch al niet zo vaak.
Geplaatst op zaterdag 24 december 2011 23:09
mijzelf
Amelie jij schrijft Wat ben ik toch blij dat ik geen kinderen heb. Niemand die het me kwalijk neemt dat ik veel reis, leuke dingen doe .
Nou ik zou niet willen ruilen hoor ik ben er erg blij mee,en zou ze niet willen missen maar ik heb er dan ook bewust voor gekozen.

Maar ik denk dat je als kind er niet vanzelfsprekend van uit moet gaan,dat je ouder(s)op kleinkinderen moeten passen,en er in sommige gevallen ook wel misbruik van maken!.als het echt nodig is zullen de meeste wel graag oppassen denk ik,en een nachtje logeren zal ook niet altijd een probleem zijn,alleen ik denk met mate,en de maat is denk ik wel eens zoek.bovendien is ook niet iedereen gezond,niet ieder kind is even rustig,sommige zin super vervelend doordat ze lekker verwent zijn ,de kinderen van vroeger zijn niet de kinderen van vandaag hoor.Ik begrijp best dat er mensen zijn die erbij moeten werken bijstand,noodgeval o.i.d maar voor 2 auto's luxe en een kast van een huis met alle luxe 4 vakanties per jaar vind ik niet dat je je ouders moet belasten.Dan genieten ze er ook niet van !!!Als mensen kinderen willen ,moet je je ook realiseren dat je die zelf moet opvoeden (en misschien wat luxe er voor inleveren),en niet je ouders.Bovendien? kan je als ouders in geval van gebreken ook terugvallen op je kinderen of hebben ze dan geen tijd?of zin,of druk druk druk.