Libelle - Man wil zich niet laten steriliseren, einde relatie?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 41 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 17-11-2011 12:06.

Man wil zich niet laten steriliseren, einde relatie?

Geplaatst op donderdag 10 november 2011 04:42
Yodiyo
Hallo ik ben een 45 jarige vrouw en woon sinds 15 jaar samen met mijn vriend. We hebben een leuke relatie maar wel af en toe onze aanvaringen. Toen ik hem ontmoette wist ik dat hij geen kinderen wilde. Ik vond dat toen geen probleem. Ik slikte de pil. Later werd het wel een issue. Wilde ik ze wel of toch niet? Wat betekende dat voor mijn relatie? Weggaan of blijven? Ik koos het laatste. Soms af en toe mis ik kinderen wel. Dat doet pijn. Toch kan ik hem dat niet verwijten het was mijn eigen keus. Nu ben ik 45 en zit bijna tegen de overgang aan. Een goed moment om met de pil te stoppen dacht ik, omdat de pil kans op borstkanker vergroot en ook de kans op baarmoederhals kanker. Dus vrijen we nu met condooms. Een ramp volgens mijn vriend. Hij kreeg soms al wel eens geen erectie zonder condooms, maar nu met condooms is het helemaal niets. Dat wil zeggen wordt hij niet meer stijf of maar heel even. Niet echt bevorderlijk voor ons sexleven. Dus stelde ik hem voor zich te laten steraliseren. Maar hij is nogal bang van alles wat met ziekenhuizen en snijden te maken heeft en dus wil hij dat niet. Hij stelde voor dat ik dan maar een spiraaltje zou nemen of iets anders..Maar dat wil ik eigenlijk niet. Het lijkt me eng zo'n spiraaltje en de pil vind ik eigenlijk ook gewoon eng al die hormonen. Dus condooms. En daar lijdt ons sexleven hevig onder. Ik zit daar mee. Of hij ermee zit dat denk ik wel maar hij wil er niet over praten. Dus is er nu een padstelling. Ik denk eigenlijk dat het er ook in zit dat ik het voel als hem weer zijn zin geven. Dat klopt rationeel misschien niet maar zo voelt het wel. Dat hij nu weer de neezegger is en het laatste woord heeft en ik het moet oplossen. Ik heb nog viagra voorgesteld of een cockring. Ik zoek tenminste naar oplossingen, maar dat wil hij niet. Dus ligt de zaak letterlijk stil...Ik merk dat we hierdoor verder van elkaar verwijderen. Maar geen van beide wil toegeven zo lijkt het. Ik snap heus wel dat hij een operatie eng vindt ook al vind ik dat wel suf, en vind ik dat hij zich daar over heen moet zetten. Hij vindt het raar dat ik opeens met de pil stop en niets anders wil proberen. Er ligt denk ik iets anders aan ten grondslag. Hij is vaker wel wat minder flexibel dan ik. Dat weet hij ook wel. Ik ben ook niet de gemakkelijkste en samen versterkt dat elkaar misschien. Misschien is het wel de kinderwens die ik stiekem wel had maar niet durfde door te zetten die me nu parten speelt. Misschien ben ik bang dat hij over mijn grenzen gaat. Misschien ben ik bang dat ik ondergesneeuwd wordt. Misschien speelt ook het verleden mee met hem. Hij wilde niet verhuizen doordat hij bij zijn bedrijf wilde wonen, logisch en volkomen begrijpelijk. Hij heeft toen wel zijn huis laten opknappen precies zoals ik het wilde als soort van compromis. Hij wilde eigenlijk geen hond. Nu hebben we (na veel zeuren) dan een hond. Maar het is niet van harte bij hem. Nu dus dit probleem. Ik ben bang voor de toekomst. Ik wil dat het goed gaat met ons. Ik hou van deze man. Maar hij is soms zo halstarrig.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 09:03
gwynette
Volgens mij zijn jullie allebei halsstarrig. Ik denk ook dat jij je onvrede over het feit dat hij degene is geweest die ervoor heeft gezorgd dat jij geen kinderen hebt, nu projecteert. Om te beginnen met het probleem dat nu speelt: hij heeft het volste recht om een operatie te weigeren. Het is zijn lijf en daar hoeft hij niet in te laten snijden als hij dat niet wil. Wat jij van zijn redenen vindt is irrelevant. Aan de andere kant is het ook jouw lijf en jij hebt het volste recht om daar geen spiralen of hormonen in te willen stoppen. Leg het zo bij hem neer en bespreek met hem wat er overblijft: condooms of niks. Niks gebruiken betekent met zo'n 99% zekerheid dat er niks gebeurt. Op je 45e is de kans dat je nog spontaan zwanger wordt ongelooflijk klein. Als je zelfs die microscopisch kleine kans niet wil nemen, dan worden het dus condooms. Met alle nadelen.
Voor de overige problemen raad ik je relatietherapie aan. Als hij dat wil. Al die onuitgesproken verwijten en verwachtingen mogen best een keer boven tafel denk ik.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 09:14
Maartje 44
De problemen hebben ook temaken met zijn leeftijd,het functioneren van zn libido wordt minder bij veeeel mannen op een hogere leeftijd. Wij vrouwen hebben de overgang en delen onze kwalen met vriendinnen en/pf huisarts.Mannen doen dat niet en daarmee denken ze vaak dat ze de enigste zijn die een haperent libido hebben.Juist doordat de problematiek van geboortebeperking zo heeeel automatisch bij jou(ons vrouwen)lag is het verlengstuk van zijn(!)probleem ook op jou schouders beland.En daar zit hem het probleem want..het condoom is niet de oorzaak ! Hij vind het wel lekker,,makkelijk,,als jij opdraaid voor zn haperend sexleven.
Zoek naslagwerk in boeken en laat hem dat lezen.
Heb geduld met elkaar maar laat je niet voor ZIJN karretje spannen,wat jij niet(meer)wilt is je goeie recht.
En steriliseren lost niet het probleem van een haperent libido op..das een misvatting ! Met gesprekken zonder verwijten kan je sexleven heel anders ook bevredigend zin. Het gaat om samen genieten en geen moeten tenkoste van de ander,want dat is heel negatief.
Ik begrijp de chaos van denken in je hoofd maar probeer het allemaal los tezien van wat nu speelt..jij de overgang en hij zn penopauze,het hoort er gewoon bij als je ouder mag worden.
Zonder verwijten en zonder moeten komen jullie er samen vast uit.
Alles veranderd maar het houden van moet blijven..sterkte en wijsheid samen.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 09:43
rema
Jammer, want een grote operatie is het niet.
Mijn man heeft het wel gedaan, hij vond drie kinderen genoeg, en de volgende dag kon hij gewoon weer op zijn fiets naar het werk.
Volgens hem stelde het allemaal niets voor, dit is al 19 jaar geleden, maar nooit ergens last van gehad.
Misschien moet hij zich er eens in verdiepen.
Aan de andere kant, mannen kunnen tot op zeer hoge leeftijd vader worden, dus misschien speelt dat gevoel op de achtergrond wel mee, en dan is het niet verstandig om het te doen.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 09:52
pootje
Wat ik niet snap yodiyo is dat je van hem verwacht dat hij in zich laat snijden voor jou welzijn. Dan zeg ik aanstelleritus van jou dat je geen spiraaltje laat plaatsen. Kleine moeite, zo geplaatst. En daarna heb je grote kans dat je nergens meer last van hebt. Probleem opgelost.

Jij mag namelijk je vriend niet dingen verwijten die jij zelf ook niet wil. Jij hebt je angsten om wat aan/in je lijf te doen. Hij dus ook. En als ik dan eerlijk ben zeg ik stap jij maar over je problemen met je spiraal heen. dat is minder ingrijpend dan die operatie die jij van je vriend verlangt.
Als je de wereld wil verbeteren, begin bij je zelf.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 10:25
ellon
Ik weet dat het niet om te lachen is, maar moet toch stiekem wel een beetje lachen om het feit dat jij van hem wil dat hij zich laat steriliseren en er overheen stapt dat hij bang is om in zich te laten snijden, terwijl jij zelf al bang bent voor de pil en een spiraaltje.

Of de angsten gegrond zijn, doet helemaal niet ter zake. Feit blijft dat de angsten er zijn: jij voor de pil en het spiraaltje en hij voor een sterilisatie.

Hij heeft duidelijk aangegeven geen kinderen te willen en jij hebt daarmee ingestemd. Het is niet zijn fout dat jij daar eigenlijk niet achter stond. Je kunt hem dan ook nu niet verwijten dat jij hem 'overal zijn zin in hebt gegeven'. Het gaat hier niet om het al dan niet meegaan naar een reisje op de Rijn.

Iemand die in de buurt van zijn bedrijf wil blijven wonen en het opknapt om het jou naar de zin te maken, vind ik niet halsstarrig maar verstandig omdat hij naar een wenselijk compromis heeft gezocht.
Na veel zeuren komt er toch een hond, dus valt het met zijn halsstarrigheid op dat punt ook nogal mee.

Er is inderdaad een verhoogd risico op borstkanker en baarmoederhalskanker bij gebruik van de pil. Dit risico is hoger wanneer voor het 20e levensjaar is begonnen met het slikken van de pil. Na het stoppen is het risico na tien jaar net zo groot (of klein) als bij vrouwen die nooit de pil hebben gebruikt. De pil vermindert het risico op kanker van baarmoederslijmvlies, eierstokkanker en dikkedarmkanker. Er is trouwens ook een groter risico op borstkanker bij vrouwen die hormonen slikken tegen overgangsklachten.

Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen die ooit de pil hebben gebruikt een risicovermindering van 12% op alle vormen van kanker hebben vergeleken bij vrouwen die nooit de pil hebben gebruikt.
Bovendien biedt de tweejaarlijkse controle op baarmoederhalskanker en borstkanker een grote kans op vroegtijdig ontdekken. Dat betekent dat stoppen met het gebruik van de pil niet noodzakelijk is. Wel verstandig is het om te zorgen dat de bloeddruk op een gezond peil blijft.

Jullie seksleven is een heel ander probleem. De verwijdering tussen jullie twee is het gevolg van een gebrekkige communicatie, onderhuidse verwijten en het onterechte gevoel van jou dat je steeds toe hebt moeten geven. Een relatie aangaan met iemand die geen kinderen wil, terwijl je dat zelf wel wil, is niet verstandig. Nu is het te laat om aan een nieuwe relatie mét kinderen te beginnen. Die fout ligt niet bij je partner, maar bij jezelf, helaas.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 12:24
Tinytoo
Hallo,

Het probleem ken ik. Mijn ex-man heeft zich wel laten steriliseren, stelde weinig voor. Drie kinderen waren voor hem ook genoeg.
Het huwelijk liep stuk, zat ik weer met dat probleem.
IK was diegene die niet zwanger wilde worden, dan moet IK ook zorgen dat het niet gebeurd.

Zou het niet zo kunnen zijn dat je man bang is? Bang dat je per ongeluk toch zwanger raakt? Statistisch gezien raken er best wel veel vrouwen zwanger met allleen comdoom gebruik.
Als jij geen pil meer wilt, en geen spiraal ( heb ik ook nog gehad, vond ik niks), waarom laat je jezelf dan niet steriliseren? Ik neem niet aan dat je nu nog kinderen wilt?
De sterilisatie van een vrouw was voorheen best ingrijpend. Ik heb me in 2008 laten steriliseren, erg veel last van gehad. Maar tegenwoordig is er een nieuwe manier, vaginaal, merk je haast niks van, kun je gelijk weer gaan werken.
Ik ken iemand die heeft het gedaan. Dan stelt het nog minder voor dan bij een man, want in ons geval hoeft er niet eens meer gesneden te worden.
Ik vind het je eigen verantwoording. Stel je relatie gaat uit, verwacht je dan van je volgende partner dat hij zich ook laat helpen?
Als je jezelf laat steriliseren ben je van alle problemen af.
Ik denk dat je partner dan ook zekerheid heeft dat je niet meer zwanger kan raken en geen condooms meer hoeft te gebruiken, zal allicht schelen.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 14:56
mijzelf
op een gegeven moment is ook de tijd om om nog kinderen op de wereld te zetten(gezondheid van moeder en kind)een vrouw raakt niet voor niets in de overgang .Jullie hebben als het goed is samen de keuze gemaakt om geen kinderen te nemen(nog afgezien van het feit of die er wel waren gekomen)als je het mij zou vragen zou ik het zelf laten doen ,omdat ik de leeftijd te oud vind om nog een kindje op de wereld te zetten,wat ik wel weet dat ook een spiraaltje niet veilig is om zwangerschappen te voorkomen(eigen/anderen ervaring)ook de pil is gevaarlijk(hersenbloedingen)Als je man denkt dat impotentie komt door condooms,nou ook mannen raken in de overgang toch"penopauze''en codooms zijn volgen mij helemaal niet gelieft, ook niet toen mannen nog jongens waren .Als je samen nu een hele fijne relatie hebt ,zou ik zelf een sterilistie overwegen ,zodat je samen nog een fijne oude dag krijgt,zonder al te veel narigheid.want er zijn veel ergere dingen dan dat.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 15:44
lana
Jammer dat er zo'n onrust is in jullie relatie. En dan over een onderwerp waar zoveel oplossingen voor zijn.Hele simpele....

Het lijkt meer een gevecht over macht. Wie gaat er met de overwinning strijken.
Maak het leven niet zo moeilijk en ongewikkeld. Geniet van wat je hebt en laat wat niet is los.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 15:51
Goo
Ik denk dat ik wel begrijp wat zij bedoeld: hij zegt steeds nee, en zij moet dat voor haar gevoel accepteren omdat ze toch met hem verder wil. Kortom, ze moet alles maar slikken. En daar wrijft de schoen denk ik.

Zij heeft jaren de pil geslikt en nu is het zijn beurt om er iets aan te doen dat er geen zwangerschap komt. (hoezo kleine kans na je 45ste? Ik zou de gok mooi niet wagen nee)
Snap ik wel een beetje. Hij wil geen kids, maar wil ook geen sterelisatie en ook geen condooms. Kortom: zij doet er maar wat aan. Lekker makkelijk afschuiven vind je niet?
It takes two to tango en zij heeft al jaren haar bijdrage gedaan. Nu is het zijn beurt.

Kun je wel zeggen: jij wilt toch niet zwanger worden? Nee, nu niet meer en hij wilde al helemaal niet.
Hij heeft een gezond lichaam en wil daar niet in snijden (meestal is het angst hoor en niet het gezonde lichaam), maar zij mag het wel volpompen met troep?
Dat heeft zij dus jaren gedaan en nu is het zijn beurt.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:02
missmarple
quote topicopenster:We hebben een leuke relatie maar wel af en toe onze aanvaringen. Toen ik hem ontmoette wist ik dat hij geen kinderen wilde. Ik vond dat toen geen probleem. Ik slikte de pil.

Je vond het TOEN geen probleem, waarschijnlijk nu dus wel, tenminste zo klinkt het. Ik denk dat je nu een soort wraak neemt dat je geen kinderen hebt gekregen...door je eigen goedvinden welliswaar, want hij is altijd eerlijk hier over geweest.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:05
gwynette
Maar Goo, vind je dan dat jij het recht hebt om voor een ander te bepalen dat hij zich moet laten opereren? Ik vind dat nogal wat. Heel dat "ik heb dit en dat al gedaan nu ben jij aan de beurt" vind ik in een gezonde relatie niet thuishoren. Hij wil niet, dat heb je te respecteren. Je kunt het alleen vragen. En vervolgens zeg je dat je zelf ook geen pil en geen spiraaltje wil en je gaat overleggen: wat dan? Je kunt je ook zelf laten steriliseren.
Overigens is geen enkele methode van anticonceptie 100%% veilig, ook sterilisatie niet. Maar dat staat een beetje los van de rest.
Ik ben het er wel mee eens dat dit over heel andere dingen gaat dan die sterilisatie, het gaat over macht en gelijkwaardigheid, en wie eigenlijk de beslissingen neemt in die relatie. Dat zul je aan moeten pakken in plaats van symptomen te bestrijden.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:05
missmarple
quote T.O.:Later werd het wel een issue. Wilde ik ze wel of toch niet? Wat betekende dat voor mijn relatie? Weggaan of blijven? Ik koos het laatste. Soms af en toe mis ik kinderen wel. Dat doet pijn. Toch kan ik hem dat niet verwijten het was mijn eigen keus.

antw MM: ...ja dat bedoelde ik dus...het doet pijn maar je kan het hem niet verwijten. Je bent misschien boos, maar je kan niet boos zijn op hem omdat je dan ook boos op jezelf moet zijn. Ik denk dat je daarom nu tegen werkt. Als je al zolang de pil hebt genomen....wat maken die paar jaartjes meer of minder nog uit?
missmarple wijzigde dit bericht op 10-11-2011 16:06 met 0%
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:10
missmarple
quote T.O.:Nu ben ik 45 en zit bijna tegen de overgang aan. Een goed moment om met de pil te stoppen dacht ik, omdat de pil kans op borstkanker vergroot en ook de kans op baarmoederhals kanker. Dus vrijen we nu met condooms.

antw MM:wat ik al zei, waarom nu stoppen als je bijna kán stoppen. Als je op tijd voor onderzoek gaat kan je het ook onder controle proberen te houden. Misschien kick je van het gevoel dat er een condoom nodig is omdat je anders nog kinderen zou kunnen krijgen.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:10
Goo
Recht heb je ook niet, maar als je samen in een relatie zit kun je ook samen dingen op willen lossen en niet alleen maar nee roepen en je partner op laten lossen. Zo voelt het een beetje. Condoom is ook een oplossing, maar wil hij ook niet.

Heeft hij dan wel het recht van haar te verlangen dat zij zich vol laat pompen met troep? Hij wil toch dat zij dan maar een spiraalje neem?

Het werkt dus wel 2 kanten op.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:14
missmarple
quote T.O.:Dus stelde ik hem voor zich te laten steraliseren. Maar hij is nogal bang van alles wat met ziekenhuizen en snijden te maken heeft en dus wil hij dat niet. Hij stelde voor dat ik dan maar een spiraaltje zou nemen of iets anders..Maar dat wil ik eigenlijk niet. Het lijkt me eng zo'n spiraaltje en de pil vind ik eigenlijk ook gewoon eng al die hormonen. Dus condooms.

antw MM: Hij is bang voor "snijden"in het ziekenhuis, en jij bent bang voor....??? voor hormonen van de pil die je al jaren hebt geslikt? Hij doet niet wat jij wil en daarom vind je hem halsstarrig....en dat ben jij niet?
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 16:20
missmarple
quote T.O.:Dus is er nu een padstelling. Ik denk eigenlijk dat het er ook in zit dat ik het voel als hem weer zijn zin geven. Dat klopt rationeel misschien niet maar zo voelt het wel. Dat hij nu weer de neezegger is en het laatste woord heeft en ik het moet oplossen. Ik heb nog viagra voorgesteld of een cockring. Ik zoek tenminste naar oplossingen, maar dat wil hij niet. Dus ligt de zaak letterlijk stil...

antw MM: ....hier word ik zo moe van...jullie hebben 15 jaar geleden een afspraak gemaakt, nu wil je geen pil slikken voor de hormonen en de kans op.....maar hij moet ouwe-mannen-troep (waar ook risico's aan zitten geloof ik eens gelezen te hebben) gaan slikken die hij helemaal niet nodig heeft op zijn jonge leeftijd omdat jij wil dat hij met een condoom vrijt waar hij van afknapt. Moet hij dit werkelijk gaan slikken omdat hij afknapt van een condoom en met de viagra gaat het dan toch nog lukken...???
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 17:05
Tinkelbel
Yodiyo, om te beginnen snap ik niet waarom je 15 jaar geleden je niet hebt laten steriliseren, juist nu de overgang dreigt is het slikken van de pil vaak prettig, je hebt dan veel minder overgangs klachten.
Het lijkt mij hier idd ook over macht te gaan, misschien wil je in je hart toch eigenlijk graag een kind, dan moet je hard opschieten, ik heb mijn laatste gekregen toen ik 44 was, super geen centje pijn, en ik val echt niet op tussen de moeders bij de school.
Denk goed na en kies voor jezelf , eerlijk !!!
Tinkelbel wijzigde dit bericht op 10-11-2011 17:22 met 0%
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 19:30
Rellebel
Yodiyo, volgens mij heb je last van psychische overgangsverschijnselen.
Blijf rustig, doe geen gekke dingen, gaat vanzelf over
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op donderdag 10 november 2011 23:59
squireltje
Ik vind,als de man geen kinderen wil hebben dat hij er dan ook voor moet zorgen dat hij geen kinderen kan verwekken.
Het is zijn verantwoording dan ook en ik vind niet dat hij die bij de ander moet gaan neerleggen.
Wil de vrouw geen kinderen op deze aarde zetten dan zal zij er voor moeten gaan zorgen om niet zwanger te worden.

Ik vind dat ik de ander niet kan dwingen voor een sterilisatie als IK geen kinderen wil.
Ik ben ik en niemand anders
Geplaatst op vrijdag 11 november 2011 00:42
Yodiyo
Hallo allemaal, dank voor jullie reacties en adviezen. Zoveel lezers en zoveel verschillende antwoorden, Fijn vind ik, geeft ook inzicht in mijzelf en in mijn relatie. Ik moet zeggen dat het inderdaad zoals iemand het omschreef een machtsding geworden is. Onbewust dan. Hij is vaak in onze relatie de nee-zegger. En hij laat het probleem dan bij mij, tenminste zo voelt het. Dat hij in de penopauze is doet het sexleven ook geen goed, want soms doettie het dan niet. Dus ook zonder condooms was dat al een probleem. Daar had ik moeite mee. Niet eens zo zeer dat het niet lukt, ja vind ik niet leuk hoor eerlijk is eerlijk, want niets is zo libidoverlagend als een slappe vind ik. Maar meer nog door zijn houding. Hij vindt het namelijk geen enkel probleem dat het af en toe bij hem niet lukt. Dat is nou eenmaal zo zegt hij dan. Maar dat af en toe is al een tijdje niet meer af en toe, maar gebeurd steeds vaker. Ik voel me dan niet echt bevredigd en helemaal niet als hij dan net doet alsof het heel normaal is en vooral dat hij er absoluut niet mee zit. Dat ik ermee zit en het niet leuk vindt dat doet hem geloof ik niet zoveel. Erover praten wil hij niet want dat lost niets op zegtie. Ik heb viagra geopperd, maar hij wil geen medicatie, want volgens hem is het allemaal niet zo erg...hij vergeet daarbij mijn gevoelens. Dus heb ik het idee dat ik de enige ben die ermee zit en dat ik er maar genoegen mee moet nemen. Dat vind ik lastig. En nu dus de situatie met die condooms, dat voelt hetzelfde. Hij krijgt hem niet omhoog, heus niet alleen door de condooms denk ik stiekem, en tja dan zegt hij doodleuk dat het allemaal daaraan ligt en weer gaat hij dat niet oplossen en laat het het probleem bij mij. En daarom ben ik nu wellicht zo fel tegen de pil. Ik schreef trouwens per ongeluk de pik, Freudiaanse verschrijving? :-). Ik zou graag willen dat hij mij serieus nam, dat hij tijd nam voor mijn gevoel en mijn frustratie. Dat we erover kunnen praten. Maar dit onderwerp ligt zo gevoelig dat het gewoon niet lukt om daar een normaal gesprek over te voeren. Hij vindt dat ik tevreden moet zijn met wat ik heb en dat ik dit tot een onnodig groot probleem maak door er steeds maar de aandacht op te vestigen. Dat geeft dan volgens hem nog meer spanning en dat werkt averechts. Dus zijn advies is laat het gaan en geniet van andere dingen die je ook kan doen in bed. Ja dat is makkelijk gezegd maar in het heetst van de strijd wil ik all the way en als dat niet lukt, en steeds vaker niet lukt dan voel ik me daar echt rottig over. Voel me minder vrouw. Ga sex vermijden want straks lukt het weer niet. Misschien is het wel een machtsstrijd, maar dat is niet wat ik wil. Ik snap gewoon niet dat hij er niets aan wil doen. Viagra, cockring weet ik veel wat maar doe iets. Maar hij doet niets en zegt vaak dat hij al genoeg aan zijn hoofd heeft, dat is ook zo zakelijk gezien gaat het echt niet goed, en dan moet ik zwijgen en dat doe ik dan ook in alle talen. Dus probeer ik hier dan maar mijn verhaal te vertellen in de hoop dat er iemand luistert. Er zit dus meer achter dan alleen die condooms en de slechte sex. Maar hoe los ik dat op? Een minnaar nemen stelde een vriendin voor, maar dat vind ik geen oplossing. Er een punt achter zetten zegt een ander, want een relatie zonder goede sex is geen relatie. Doorgaan en er vrede mee hebben. De strijd opgeven en niet meer over nadenken. Kop in het zand. Ik weet het gewoon niet. Communiceren is waarschijnlijk wel noodzakelijk maar hoe doe ik dat zonder ruzie te krijgen. Oh ja dat van mijn kinderwens klopt hoor hij was heel duidelijk en ik heb ingestemd. Misschien niet bewust maar het is zo. Tuurlijk doet dat soms nog pijn, maar dat verwijt ik hem niet, mezelf wel. Vind mezelf dan stom dat ik het zo gedaan heb. Al zijn er nu ook nog genoeg dingen om van te genieten. Ik weet het niet. De sex is vanaf het begin van de relatie niet waanzinnig geweest, meer lief en wat onhandig dan spannend en opwindend. Misschien had dat al een waarschuwing moeten zijn, maar ik weet het niet. Ik viel op zijn geest, zijn humor en intelligentie en autonome gedrag. Niet zozeer op zijn lichaam. Ik viel op zijn rarigheid, zijn eigenheid en vastbeslotenheid en dat zijn nu net de dingen die ik nu niet zo prettig vind. Sorry voor dit lange verhaal, Hoop dat jullie nog zin hebben om te reageren.
Geplaatst op vrijdag 11 november 2011 09:02
pootje
Ik ik ik, ik krijg mijn zin niet , ik heb geen kinderen , ik verwijt mijzelf, ik heb geen sex...

Beetje egoistisch vind ik. Ben jij het middelpunt van jullie relatie of doen jullie het samen. Misschien eens rekening houden met de emoties van een ander??? Want hoe meer jij de nadruk legt op die sex en dat hij hem niet omhoog krijgt. Hoe minder het hem zal lukken. En van een half jaar geen sex ga je niet dood als je relatie verder goed is.

Want ik krijg het idee dat die anticonceptie bij jullie maar de bijzaak is. Het is meer dat jij niet aan je trekken komt. Om het maar even bot te zeggen.
pootje wijzigde dit bericht op 11-11-2011 09:03 met 0%
Als je de wereld wil verbeteren, begin bij je zelf.
Geplaatst op vrijdag 11 november 2011 10:44
lana
quote:
Yodiyo schreef op 11 november 2011 @ 00:42:
Erover praten wil hij niet want dat lost niets op zegtie. Ik heb viagra geopperd, maar hij wil geen medicatie, want volgens hem is het allemaal niet zo erg...hij vergeet daarbij mijn gevoelens. Hij vindt dat ik tevreden moet zijn met wat ik heb en dat ik dit tot een onnodig groot probleem maak door er steeds maar de aandacht op te vestigen. Dus zijn advies is laat het gaan en geniet van andere dingen die je ook kan doen in bed. Ja dat is makkelijk gezegd maar in het heetst van de strijd wil ik all the way Voel me minder vrouw. Er een punt achter zetten zegt een ander, want een relatie zonder goede sex is geen relatie. Al zijn er nu ook nog genoeg dingen om van te genieten.

Je hebt je er stevig in vastgebeten en bent niet van plan los te laten. En toch gaat het je op deze manier niet lukken om er nog iets leuks van te maken. Integendeel, je gaat van kwaad tot erger.

Hij vergeet jouw gevoelens zeg je. Maar weet je zelf wel wat je "gevoelens" zijn? Het gaat waarschijnlijk niet eens om de sex, maar om je eigen ongenoegen over je leven in het algemeen. Je kijkt terug en denkt: Ik had dingen anders willen doen. Nou, dat gevoel hebben wel meer mensen en je kunt de tijd niet terug draaien.

Oke, hij krijgt geen of geen volledige erectie. Dus geen penetratie. Je gaat dus helemaal uit je dak van penetratie? Of je vindt gewoon dat dat moet omdat het zo hoort? Als je je alleen vrouw voelt door penetratie, tsja...
Er zijn manieren genoeg om bevredigt te worden, heel plezierige zelfs, maar daar sta je niet echt voor open. Je moppert, zeurt en eist.
Jammer hoor, want je mist een hele hoop.Bekijk de zaak met humor, maak eens wat pret in bed, doe eens wat anders ipv dat eeuwige erin en eruit, want daar raak jij echt niet bevredigt van.

Je vriend heeft een heel gezonde houding wb zijn "gebrek". Hij maakt het nietgroter ( eerder kleiner ) dan het is.
Geplaatst op vrijdag 11 november 2011 17:33
lakota
Yodiyo, misschien wordt het tijd , dat jij hulp gaat zoeken.je hebt hier veel meningen gelezen.van het feit dat je egoistisch lijkt tot en met ga lekker weg bij hem.
Maar,daar gaat het niet meer om. Je bent in een machcsstrijd verwikkeld geraakt waar je geen van beiden uit kan komen. ten eerste HIJ communiceert niet. Dat weet je dus wel al jaren.maar tot nu toe, heb je daarmee kunnen leven.Hoe lang ben jij bereidt daarmee te gaan leven?
Ik ben het met Squirrel eens.HIJ wilde geen kinderen, dan had HIj wat kunnen laten doen. Nee, hij wil dat JIJ dat dan doet. Waarom ? Waarom zou jij nog 5 jaar lang de pil slikken ?
JIJ hebt al die jaren je best gedaan daarmee voor HEM.Waarom kan die tijd niet eerlijk verdeeld worden?
JIJ hebt je taak gedaan.Jou aandeel hierin ,hem tevreden te stellen ,d at je niet zwanger zou worden is klaar.
Waarom is het altijd aan de vrouw ?
Je hebt een beetje spijt van je kinderwens lijkt me zo?!
Geen kind hebben,omdat een ander dat wil is een grote opgave voor veel vrouwen.Maar jij hield genoeg van hem en respecteerde hem ,dat je daaraan toegegeven hebt.Ondanks diepe gevoelens van binnen , die een beetje genegeerd zijn door hem.Ik kan me voorstellen dat je een beetje van een koude kermis aan het thuiskomen bent.Je bent boos. Je voelt je niet gerespecteerd.En waarom zou hij je respecteren.HIJ heeft immers alles in handen?
Wat wil JIJ?
Behalve sex...
Want daar gaat het al lang niet meer om. Denk jij echt dat het om die condoom gaat?
Het kan best zijn dat zijn eigen libido sterk aan het verminderen is,vrij normaal als je ouder wordt.
Maar er zijn dus genoeg andere manieren om sex te hebben.
Wat wil jij?
Persoonlijk zou ik zeggen,zoek hulp. Voor JOU.
Zoek uit waar je heen wilt en waar jij jezelf over tien jaar 20 jaar zou willen zien staan.
JIJ hoeft echt niet tevreden et zijn ,met de situatie zoals hij NU is.Geen communicatie is een ernstige storing in jullie relatie.
Nu zijn er genoeg dingen om van te genieten,is het GENOEG?
Genieten kun je ook met een vriendin.
Wat wil je in een relatie...?
Het hele sex gedeelte kan opgelost gaan worden,maar daar zijn er wel twee voor nodig.
Als het testosteron minder wordt bij mannen,dan kan daar best wel wat aan gedaan gaan worden. het verder zo te laten,is zijn gemakkelijkste antwoord,dan hoeft hij niet naar ZIJN aandeel te gaan kijken.Mannen voelen zich vaak in hun eer aangetast als het om sex gaat.Natuurlijk wil hij, dat je het met rust laat.
Ook al wil HIJ geen hulp, zoek het in ieder geval voor jezelf.Om je eigen boosheid en gedachten uit te gaan sorteren.
Ik wens je veel succes.....
Ik ken veel vriendinnen wiens mannen zich hebben laten helpen,omdat ze geen hormonen wilden voor hun vrouwen.Het is een sneetje van niks en duurt net 10 minuten naar binnen ,naar buiten.
JIJ hebt al die jaren je best gedaan,voor hem...NU is het zijn beurt,als HIJ geen kinderen wil.
Geplaatst op vrijdag 11 november 2011 23:05
gwynette
Inderdaad denk ik dat het tijd wordt om, los van de relatie, aan de slag te gaan met je eigen emoties, teleurstellingen, gemiste kansen, gevoel dat je niet gewaardeerd wordt enzovoorts. Voor je samen met hem iets kan doen, moet je weten wat jij wil en waar jij staat. Je bent nu je boosheid en teleurstelling over de manier waarop jouw leven nu loopt op hem aan het projecteren: hij beslist alles, hij laat de verantwoordelijkheid bij jou liggen, hij heeft geen oog voor jouw gevoelens. Zoals je zelf ook al zegt: dat is nooit anders geweest en je was er zelf bij. Ik krijg sterk het gevoel dat de dingen nu voor jou extra belangrijk zijn omdat nu pas echt definitief wordt dat je geen moeder zult worden. Dat heb je voor hem opgegeven en kijk nu eens wat je ervoor terugkrijgt: een man die - voor jouw gevoel - niks voor je over heeft. Die zijn eigen zin doordrijft en met jou geen rekening houdt. Of dat nou wel of niet zo is, en zo ongenuanceerd zal het vast niet liggen, zo voel jij je en daar zul je iets mee moeten. Zoek dus hulp en probeer tot die tijd de sex te zien als iets wat daar los van staat, niet als een extra machtsmiddel. Lichamelijke bevrediging kun je op veel manieren krijgen, niet alleen door penetratie en dat weet jij ook. Wat je dwars zit is dat dit - alweer - iets is wat hij niet voor jou wil doen......