- Home
- Forum
- Spelletjes
- Winnen
- Abonnement
- Culinair
- Reizen en Uitgaan
- Beauty
- Columns
- Slim met geld
- Testpanel
- Uit het blad
- Blogs
- Vraag & Aanbod
- Libelle Academy
- Nieuwscafé
Forum reacties
Dit onderwerp heeft 288 reacties, en bestaat uit 12 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 12.
De laatste reactie is geplaatst op 23-12-2011 20:34.
Dilemma: gaan of blijven?
- Geplaatst op maandag 06 juni 2011 12:57PapuDribbel
Ook ik ben benieuwd hoe het met je gaat.
Sterkte met alles. - Geplaatst op dinsdag 07 juni 2011 20:13Fr13
Beste vrouw50, ik zou het wel weten. Ik had mijn biezen al gepakt. Die man gebruikt je. Als je dan al eens een keer klaagt dan paait hij je door te zeggen dat hij van je houdt. Wel even alles goed regelen en informeren of je inderdaad geen partner-alimentatie aan hem hoeft te betalen. Hij heeft immers een lager inkomen op dit moment. Laat nog eens wat van je horen. ben erg benieuwd hoe het is afgelopen. Ik wens je veel sterkte en wijsheid de komende tijd. Die zul je nodig hebben. - Geplaatst op woensdag 08 juni 2011 14:45mirjammmKun je hem niet voor een dag het huis uit lokken zodat je zonder al te veel drama je spullen kunt pakken en weg kunt gaan. Als dit niet mogelijk is dan zou ik als ik jou was inderdaad voor een bepaalde dag als je je woonruimte al hebt geregeld niet alleen de verhuizers regelen maar een paar uur eerder ook zoveel mogelijk vrienden en familie die je kunnen helpen met inpakken van je spullen. Met een aantal mensen kun je bergen verzetten in een dag. Als je eenmaal weg bent kun je waarschijnlijk fluiten naar je spullen, als iemand binnen een relatie al zo onredelijk is dan kun je nog meer onredelijkheid verwachten als je die relatie hebt verbroken. Ik spreek uit ervaring, moest ook direct het huis uit en heb hemel en aarde moeten bewegen om mijn persoonlijke spullen terug te krijgen. Maar het was de beste beslissing die ik in heel mijn leven heb genomen. Het is veel leuker in je eentje dan met iemand waar je je niet meer bij op je gemak voelt, ik ben zelfs zonder moeite gestopt met nagelbijten en dat was me nog nooit gelukt.
Het enige waar ik achteraf spijt van had was dat ik het niet beter had voorbereidt. Je kunt dit alles vertalen als achterbaks maar je kunt het ook goed voor jezelf zorgen noemen.
Heel veel sterkte want hoe je ook achter je beslissing staat het gaat zeker weten zeer doen en moeilijk worden maar dat gaat over en als je erin blijft zitten niet - Geplaatst op donderdag 09 juni 2011 08:04PapuDribbel
Dit is niet mijn verhaal, maar een verhaal uit de libelle 2007.
Ook zo een verhaal, misschien heeft vrouw 50 hier wat aan
" DE DAG, NADAT IK MIJN MAN NA 30 JAAR HUWELIJK VERLIET"
Ik heb mijn vertrek jarenlang voorbereid; stiekem ingepakt en al onze spullen gesplitst”
Nienke (49): “Geslapen als een os. Logisch, het was gisteren een heftige dag. Ik heb trouwens van al dat sjouwen ook spierpijn in mijn armen en benen. Ik voel me goed. Nee, ik voel me béter dan goed. Ik voel me bevrijd: gisteren heb ik mijn man na dertig jaar verlaten. Het is geen overhaaste beslissing geweest, integendeel. Eeuwige twijfelaar die ik ben, heeft het heel lang geduurd. Ik heb lang hoop gehad dat het goed zou komen. Ik hield van hem. Echt. Hij is een lief mens, een zorgzame vader. Maar er was ook die andere kant. Zijn dominante karakter, zijn neiging me te vernederen en mijn zelfvertrouwen te ondermijnen. Ik zit in mijn nieuwe keuken en drink
koffie. Ik kijk uit het raam. Gek, zo’n totaal ander uitzicht. Ik denk aan hoe jong en onwetend ik was toen we verkering kregen. Het is misgegaan tussen ons – heel klassiek – op het moment dat ik een studie ging doen, mezelf begon te ontwikkelen. Ik slikte niet meer alles voor zoete koek, ik ontgroeide hem. Mijn man heeft me nooit mishandeld. Hij was niet slecht voor me. Alleen: hij hield me klein. Ik durfde niet te zeggen dat ik zonder hem verder wilde. Vijf jaar geleden heb ik me in het geheim laten inschrijven bij de woningbouwvereniging. Anoniem, de post viel bij een vriendin op de mat.
Ik heb mijn vertrek jarenlang voorbereid. In feite heb ik al die tijd afscheid van hem genomen. Misschien ben ik berekenend. Mensen zullen mijn gedrag misschien verwerpelijk vinden. Me van lafheid betichten, of juist van moed. Het kan me niet schelen. Ik heb sinds gisteren de sleutel van mijn eigen huis. Ik heb mijn leven terug. Het huis is leeg, de jongens zijn uit logeren. In mijn pyjama dwaal ik door de kamers. Ik verplaats een lamp. Zoek een verlengsnoer voor de radio. Ik denk aan vierentwintig uur geleden. Een vrachtwagen voor de deur van ons oude huis. Vrienden en vriendinnen die mijn spullen inlaadden. Ik huilde alleen maar. In het
geheim had ik de verhuizing voorbereid. De spullen van de kinderen ingepakt, onze spullen gesplitst, mijn cd’s en boeken
gesorteerd, de fotoalbums met dierbare herinneringen gepakt. Ik heb mijn man pas drie dagen geleden gezegd dat ik hem zou verlaten. Eerder kon ik het niet vertellen. Doodsbang dat hij het me zou verbieden en ook bang voor mezelf. Dat ik op
het allerlaatste moment zou terugkrabbelen. Toen ik het tegen hem zei, bonkte mijn hart in mijn keel, maar ik was uiterlijk
rustig. Ik wist dat het nu of nooit zou zijn. Nu moest ik kracht tonen en overeind blijven.
Het is al middag en ik loop nog steeds in mijn pyjama. Niemand die tegen me snauwt of me maant iets fatsoenlijks aan te trekken. Ik heb koffie gedronken, thee gezet, een boterham gegeten. Ik glimlach. Ik loop door mijn huis en raak al mijn spullen aan. Het is net of al die vertrouwde
kasten, stoelen en boeken nieuw zijn.
De zon schijnt naar binnen en ik voel me licht. Hij geloofde het niet. Hij keek me aan en zei dat het niet waar was. Dat ik echt niet weg zou gaan en de jongens mee zou nemen. Verder zei hij niets, hij pakte zijn koffiebeker en liep naar boven. Ik heb daarna een half uur trillend op de bank
gezeten. Ik was zó zenuwachtig voor dat moment. Ik had zelfs de politie ingelicht en verteld dat hij misschien zou ontploffen van woede of, zoals al eerder is gebeurd, zou dreigen met zelfmoord. Ik staar uit het raam en vraag me af of mijn jongens en ik gelukkig gaan worden in dit huis.
Ik denk het wel. Het huis omarmt me. Het uitzicht biedt troost. Ik denk aan gisteren, hoe ik huilend door mijn oude huis liep en tegen mijn vriendin zei: ‘Nee, laat dat maar staan, dat komt later wel.’ En dat zij zei: ‘We nemen het nú mee Nienke, want er is geen later.’ Ik staar uit het raam en weet: met hém is er geen later. Maar voor mij en de jongens begint een nieuw leven. Niemand zal meer zeggen dat ik dom ben of me het gevoel geven dat ik minderwaardig ben. Ik zal hem geen seconde missen. Daarover zal ik me later het meest verbazen. Dat ik hem, na dertig jaar, geen seconde zal missen.”
De dag nadat...
Meepraten?
Ga naar www.libelle.nl
48-73PapuDribbel wijzigde dit bericht op 09-06-2011 08:07 met 1% - Geplaatst op woensdag 15 juni 2011 09:16Vrouw50Lieve meiden,
Sorry sorry sorry dat het zo lang heeft egduurd voordat ik weer iets laat horen. Dat zit hem in heit feit dat ik net 2 weken vrij ben geweest en ik vanuit huis liever niet inlog op deze site. Hij weet namelijk nogal veel van computers en is in staat om bepaalde dingen terug te kunnen vinden. Ik wil geen argwaan wekken.
PapuDribbel: ik heb het verhaal wat je stuurde met verbazing gelezen. Het is net een of het ook een beetje mijn verhaal is. Inderdaad toch nog steeds die twijfel, al wordt je zo vernederd.
Klein voorbeeld waar je zoal een hoop herrie over kunt krijgen. Afgelopen weekend als makkelijk zaterdaghapje lekker broodjes afgebakken, lekker verse zalm er tussen met van alles er op en er aan. Nou nou nou mijnheer ging helemaal uit zijn plaat, want ik weet toch dat hij geen zalm lust en hoe ik het in mijn hoofd haalde om hem dat voor te zetten. Terwijl hij nog geen 2 maanden geleden bij Ikea met smaak zo'n zelfde broodje heeft zitten eten!!!! 't Is maar een stom voorbeeld, maar dat geeft een beeld van hem hoe hij om de simpelste dingen kan flippen. Ik denk dan, man gooi die zalm dan weg en doe iets anders tussen je broodje. Maar nee hoor er moeten eerst weer harde woorden vallen. Om een broodje!!!!!
Voor de rest probeer ik voor mezelf het leven zo aangenaam mogelijk te maken. Ik heb immers nog geen woonruimte voor mezelf kunnen vinden. Gisteren wel weer naar een 50+ huis gaan kijken, maar ik keek uit op een binnenplaatsje waar ik het helemaal spaans benauwd van kreeg. En ik vind dat ik wel meteen een goed gevoel moet hebben met een huis. Tenslotte breng je er heel wat uren door en het moet gewoon goed voelen. Daarbij zijn de huurprijzen ook zo vreselijk hoog. Als je iets fatsoenlijks wil huren betaal je zomaar ¤ 700,- en meer. Het wordt steeds moeilijker gemaakt daardoor om iets te vinden. Tot die tijd probeer ik het zo aangenaam mogelijk te maken voor mezelf. Geen conflicten, dan maar mijn woorden inslikken die ik had willen zeggen.
Gisteravond zijn we samen naar vrienden van ons geweest en dat was zo gezellig dat ik dan toch weer hoop heb dat het zo blijft, dat ghij inziet dat het veel leuker is om het gezellig met elkaar te hebben dan steeds maar ruzie maken met elkaar om (vaak) helemaal niets.
Maar ik blijf toch ingeschreven staan bij de woningstichting en doorzoeken. Want nu gaat het toch zachtjesaan iets beter tussen ons (op dat broodje na dan!) maar ik weet dat dat zo maar van het ene op het andere moment kan veranderen.
Ik ben ook van plan als ik een huis voor mezelf heb gevonden hem er dan pas mee te confronteren. Zoiets in de trend van ik heb een huis gevonden waar ik wil gaan wonen, maar ik zou het nog één keer willen proberen met je, maar dat kan ik alleen als je ECHT verandert, want anders ben ik echt weg. Misschien dat hij op die manier inziet dat het echt menens is. Maar ik ben van de andere kant ook bang dat als hij zegt dat hij wil veranderen, dat dat na een poosje toch weer verzandt in het oude stramien.
Ook ben ik ben zo bang dat als ik weg ben en weer een nieuwe relatie zou krijgen, die na verloop van tijd ook weer mankementen gaat vertonen. Als je zo links en rechts om je heen kijkt is het bij iedereen wel eens hommeles. De ideale relatie bestaat niet ben ik bang.
Ik hou jullie zeker op de hoogte van alles. Nogmaals dank voor iedereen die zo met me meeleeft.
heel veel liefs van vrouw50 voor iedereen - Geplaatst op woensdag 15 juni 2011 10:07RellebelVoor ruzie zijn er twee nodig.
Als hij flipt vanwege een luttel ding, dan zit hij waarschijnlijk niet lekker in zijn vel, en zou je je daar op kunnen focussen, i.p.v. zijn onredelijkheid.
Maar niet te lang, is zijn probleem, niet het jouwe, en maak het ook niet het jouwe als hij zich af reageert op degene, die het dichtst bij hem staat.
Loop weg, doe je eigen ding, hij trekt wel weer bij.De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op woensdag 15 juni 2011 12:50Vrouw50Hallo Rellebel,
Klopt dat er 2 nodig zijn voor een ruzie. Alleen als de ander steeds als eerste begint zakt de moed je wel eens in de schoenen. Dat hij niet lekker in zijn vel zit klopt, maar dat zit hij dat volgens mij al jaaaaren niet. Op mijn vraag of hij dan niet eens naar een psycholoog of therapeut zou willen krijg ik als antwoord dat hij helemaal niets van dat soort mensen moet hebben. Zelf denk ik dan: misschien ben je bang dat ze diep gaan graven of voor confrontatie.
En wat je zegt doe ik ook steeds meer, gewoon mond dicht houden en mijn eigen ding doen. - Geplaatst op woensdag 15 juni 2011 18:41lakota
Vrouw50, je zegt,"maar dat kan alleen als je ECHT verandert."Zoiets in de trend van ik heb een huis gevonden waar ik wil gaan wonen, maar ik zou het nog één keer willen proberen met je, maar dat kan ik alleen als je ECHT verandert,"
Hij is wie hij is en WIL helemaal niet veranderen.
De keuzes zijn dus aan JOU.
Het zijn JOU grenzen.
Hoeveel laat JIJ een ander JOU leven regeren en bepalen.
Als hij geen broodje met zalm wil, kan ie er die zalm afhalen en suiker op doen.Heel eenvoudig.JIJ bent niet verantwoordelijk voor wat HIJ ij zijn eigen mond stopt!
Ik krijg het vage gevoel , dat hij van een andere cultuur is.
Niets doen, taken voor man en vrouw.
Beetje ouderwets lijkt me.
ga je eigen zaakjes regelen.JIJ hebt de baan,JIJ verdiend geld.
Ik hoop dat je een eigen privé rekening hebt.
Zorg dat op financieel gebied alles goed geregeld is voor JOU,Voordat je iets onderneemt.
Net zoals in jet ingezonden stukje hieronder.
Durf je niet weg op de dag van een verhuizing , laat anderen het dan doen.Sta erbij en kijk ernaar.
Huwelijk,huwelijkse voorwaarden,samenlevingen contrakt,ik weet niet wat je hebt.neem NU vast een advocate in de hand, zodat je je rechten weet.
Breng dingen naar mensen die jij vertrouwt. Papieren etc.
Maar zet zoveel mogelijk JOU naam ergens op.
HIJ heeft misschien problemen,maar als HIJ die niet wil zien of oplossen , dan is het JOU keuze om daarin te blijven hangen of niet.
Maak je zelf niet tot vaatdoek en deurgat van een ander. - Geplaatst op donderdag 16 juni 2011 00:07RellebelJa, heel verstandig, Vrouw50, negeren en je eigen ding doen.
Hij moet (en wil) het zelf oplossen, en o.k., hij heeft het niet zo op therapeuten e.d., kan toch? Ik houd er ook niet van als mensen in mij gaan graven, ik weet het zelf het beste
Hij houdt wel van jou, waarschijnlijk heel veel, maar op zijn eigen manier.
En het is niet verkeerd om iemand te hebben die van je houdt.
Dat moet je nog maar afwachten met een evt. nieuwe relatie, en heel goed van je opgemerkt, een nieuwe man heeft ook weer zijn vervelende kanten, overal is wel wat, hoor.
En als je alleen verder gaat, dan ga je al zijn goede dingen missen.
Misschien zelfs ook zijn slechte dingen, heb je niks meer om je aan te ergeren
De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op donderdag 16 juni 2011 14:54Vrouw50Ja, hij houdt absoluut heeeeel veel van mij en hij zegt dat ook heel vaak tegen mij. Maar hij wil mij voor zichzelf alleen houden en heeft daar eigenlijk verder niemand anders bij nodig. En ik heb (gelukkig) vriendinnen waar ik eens stoom af kan blazen, ik zou niet zonder ze kunnen. Ik zeg wel eens tegen hem dat hij mij het liefst in een gouden kooitje zou stoppen. Nou mooi niet, dan stik ik.
We hebben alles wat met financien te maken heeft apart, elk onze eigen rekening, geen gezamelijke.We hebben wel een samenlevingscontract en hebben bij de notaris een lijst liggen waarop we elk onze eigen bezittingen op vast hebben liggen.
Spullen al zovast opslaan bij een vriendin krijg ik niet voor elkaar omdat hij geen werk heeft en dus de hele dag thuis is. - Geplaatst op vrijdag 17 juni 2011 20:39lakota
Houden van en iemand als bezit zien , zijn twee verschillende dingen.Je bent immers NIEMAND's BEZIT!
Als je dinged vast hebt laten leggen 12 en half jaar geleden , dan zijn dat de dingen van TOEN.
Ik neem aan dat er in die tijd daarna aankopen zijn gedaan.
WIE heeft die gemaakt?
Zijn die van ZIJN salaris of het jouwe?
Taak is nu om rechtshulp te zoeken.
Het is mooi dat je alles al apart hebt!
Je LIJKT in een kleine dictatuur staat te leven, met hem als dictator.
Je woont en leeft SAMEN. Dat betekent delen.Er voor elkaar zijn ,maar ook wederzijds respect hebben.
Dat respect lijkt hier ver te zoeken.
Houden van heeft voor veel mensen veel betekenissen,maar uiteindelijk komt het neer op respect,delen,er voor elkaar zijn in een mate die voor beide partijen bevredigend is.
Dit LIJKT een eenzijdige relatie.Dat betekent dat het geen relatie is.
Ik wens je veel inzicht en wijsheid. - Geplaatst op vrijdag 17 juni 2011 21:11lana
quote:Vrouw50 schreef op 16 juni 2011 @ 14:54:
Ja, hij houdt absoluut heeeeel veel van mij en hij zegt dat ook heel vaak tegen mij. Maar hij wil mij voor zichzelf alleen houden en heeft daar eigenlijk verder niemand anders bij nodig.
Ja hoor, heeeeel veel houden van is wat hij doet, Van zich zelf dan toch...
Wat jou betreft is het: isoleren en manipuleren....
Je laat je gebruiken en wel in alle opzichten.
Ga wat leuks doen met je leven, het is al zo kort. - Geplaatst op maandag 20 juni 2011 13:11Vrouw50Nee hoor, we hebben in de 5 jaar dat we samen wonen niet echt gezamenlijke aankopen gedaan, behalve een salontafel en een wasdroger. En ik had het al eerder gezegd, maar ik ben zo ontzettend blij dat we alles apart hebben van rekeningen en dat we niet afhankelijk zijn van elkaar qua geld. Het huis waar we wonen is zijn huis (dat wilde hij zo). Hij had een eigen huis en ik niet en hij wilde alleen gaan samen wonen als het zijn huis zou zijn. Ik betaal wel elke maand een soort 'huur' aan hem, maar dat vind ik niet erg. Wat ik wel erg vindt is dat hij nooit eens een handje meehelpt in de huishouding. Ik werk 36 uur per week (4x9) en hij is dus de heele dag thuis omdat hij werkeloos is (dat vindt ik alleen maar heel erg rot voor hem hoor), maar denk maar niet dat hij me eens verrast door al zovast iets te hebben schoongemaakt of gekookt als ik thuiskom uit mijn werk. Zelfs als ik vraag of hij eens wil stofzuigen dan kan dat wel 3 weken duren voordat hij dat eens doet. Nou ik vind het prima, dan blijft het stof maar liggen, het is immers zijn huis he. En als ik er dan tussendoor eens om vraag, dan krijg ik alleen maar het verwijt dat ik zeur. Verder is het in het hele huis een grote puinhoop omdat hij overal rommel heeft liggen en overal stapeltjes papieren (vaak nog in de open enveloppe) heeft liggen, maar daar mag ik vooral niets van zeggen en niet aankomen, want dat zijn zijn geheugensteuntjes volgens hem. Zelfs op onze slaapkamer liggen aan zijn kant van het bed allerlei stapeltjes met van alles. Ook de logeerkamer en de hele zolder staan vol met allerlei dozen en andere troep. En als ik dan voor de zoveelste keer vraag of hij dat aub wil opruimen dan krijg ik alleen maar te horen dat ik zeur en hoe meer ik 'zeur'des te langer het duurt voordat hij er aan begint. Hij zit nu al bijna 1 1/2 jaar thuis, dus je zou toch zeggend at hij tijd genoeg heeft om dat op te ruimen. Maar nee hoor. Ik wordt er af en toe gillend gek van. Omdat ik wel eens iets vergeet of iets voor de tweede keer aan hem vertel krijg ik ook nog het verwijt dat ik aan het dementeren ben (dat is niet erg hoor volgens hem, maar ik moet het gewoon toegeven zegt hij). Nou ik weet donders goed wat stress alleemaal met je kan doen, en aangezien ik al een behoorlijke tijd heeeeel veel stress heb met hem. Ik weet ook dat je bovenkamer daardoor aardig van slag kan raken. Ik heb wel al een afspraak staan bij eenalternatieve genezeres. Mijn hoop is helemaal op haar gevestigd. Ik weet van iemand die bij haar is geweest dat ze meteen de vinger op de zere plek legt en dat het nog waar is ook wat ze zegt. Reden temeer voor mij om naar haar toe te gaan. Ik ben wel heel benieuwd wat daar uit gaat komen. Ik zit ook nog met heel veel onverwerkt verdriet uit het verleden (moeder die de laatste 3 jaar van haar leven ging dementeren, overlijden ouders, scheiding, kwijtraken van mijn baan door de scheiding, problematische relatie). Pfffff mij rugzak zit behoorlijk vol.
Jullie allemaal weer bedankt voor jullie meelevende reacties.
Liefs van mij - Geplaatst op maandag 20 juni 2011 23:23RellebelJij hebt stress omdat je vriend niet doet wat je zegt, namelijk de troep opruimen, eens een keertje stofzuigen, koken.........maar als jij in je eentje zit, moet jij dat ook allemaal zelf doen, plus nog eens de technische klussen in huis, of iemand daarvoor charteren.
Het enige voordeel wat je daarvan hebt, is geen troep in huis.
Dus dan zou je van hem afgaan vanwege de troep in huis en de mogelijkheid om een nieuwe vriend te zoeken/tegen te komen, die misschien wel doet wat jij zegt, en/of uit zichzelf zaken voor jou uit handen neemt. Maar wellicht een ander euvel heeft, waar jij je na een tijdje ook steeds meer aan gaat ergeren.
Je kunt natuurlijk ook alleen blijven, dan heb je geen ergernissen betreffende je partner, maar misschien wel des te meer betreffende jezelf, want dan is er niemand meer in huis om ergens de schuld van te geven.
Niemand meer in huis voor wie jij belangrijk bent, niemand die op je wacht, als je thuiskomt, helemaal leeg.....
Dat kan een verademing zijn als je aan rust toe bent na een dag hard werken wellicht met gezeur alom, maar als er nooit meer iemand is, die op je wacht, die in huis is, de aanwezigheid van een ander mens....dat moet je maar liggen, en dat is niet met de meeste mensen het geval.
Oh, en mijn rugzak zit ook behoorlijk vol, maar heb spieren ontwikkeld om 'm te dragen.
Gewoon door blijven lopen, af en toe wat gymnastiek, yoga en muziek,.......dan gebeurt dat vanzelf
Rellebel wijzigde dit bericht op 20-06-2011 23:35 met 7%De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 11:04Vrouw50Hoi Rellebel,
Ik ben absoluut geen zwwarmoedig type ofzo hoor. Ik ben juist een optimist pur sang. En ja je hebt gelijk als je zegt of dat inderdaad de keus is die je maakt, of blijven/ een andere relatie en je ergeren aan bepaalde dingen of alleen blijven en helemaal niets/ niemand om je heen die dingen doet of laat. Dat is daarom ook mijn dilemma omdat ik veel te goed weet dat er aan iedereen wel iets mankeert. De ideale vrouw/ man/ relatie bestaat niet, dat besef ik donders goed. Ook ik heb mijn fouten.....dat heet mens zijn zeg ik altijd. Ik ben absoluut niet zo hoogmoedig dat ik denk dat er niets aan mij mankeert, maar ik wil wel relaxt leven en me niet druk hoeven te maken om futliteiten.
Maar vertel me eens wat over jouw rugzak? - Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 19:11RellebelOef, mijn rugzak laat ik liever dicht, ga er niet in wroeten, zoals het nu zit, zit het best, alles op z'n plaats
Ik kreeg geenszins de indruk dat jij zwaarmoedig zou zijn, hoor, maar bij het lezen over die alternatieve genezeres denk ik aan je portemonnee, en je gezond verstand waarvan ik vermoed dat dat prima in staat is je eigen vinger op de zere plek te laten leggen
De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 08:59Vrouw50Oké rellebel, ik respecteer jouw antwoord.
vwb de alternatieve genezeres, ik let inderdaad wel op mijn portemonee. Als het goed is krijg ik ook nog iets vergoed via ziekenfonds en ik hou inderdaad mijn koppie er wel bij hoor, laat me niets wijsmaken. Eerst maar eens kijken wat zij uit zichzelf al van mij weet/ voelt zonder mij ooit gezien te hebben.
En zo ploeteren we voort hopende op een stukje rust in de relatie. Ik wil ook absoluut niet hier de indruk wekken dat ik alleen hem de schuld geef. Ik ben absoluut geen moeilijk mens maar als mijn partner, elke keer als ik iets in zijn ogen doe waar hij niet tegen kan (de meest simpele dingen), ontploft, dan wordt ik op een bepaald moment steeds stiller en onverschilliger. Mijn partner neemt mij kwalijk dat als wij ruzie hebben gehad, ik boos blijf. Maar ik kan niet even een knopje omzetten zo van; ruzie gehad en 5 minuten later alles weer goed. Het ligt er natuurlijk ook aan waar de ruzie over ging. Maar sorry, zo zit ik niet in elkaar - Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 16:30RellebelEn hij zit nu eenmaal zo in elkaar om om de meest simpele dingen (in jouw ogen) te ontploffen.
Misschien zou het schelen als je dat accepteert, je schouders er om ophaalt, zijn probleem. Gewoon zorgen dat de scherven jou niet kunnen raken door weg te lopen.
Laat hem rijden als jullie samen in de auto zitten, en zet nu maar die onderzetters er onder, voor hem is het belangrijk.
Als je het vergeet, heeft hij pech, hij ontploft, niet jij.
Dat jij lang boos blijft is jouw probleem, kan hij gewoon bij jou uit de buurt blijven.
Herken het wel, dat lang boos blijven, maar je schiet er niets mee op.
Denk dat je meer opschiet met ontploffen, dan is alles er in een keer uit
En laat hem af en toe eens eten halen, is dat geen mannenwerk?
De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 19:04Gizmo
Vrouw,
Het kan gewoon zo zijn dat jullie niet bijelkaar passen en teveel verschillende dingen belangrijk vinden. Als jij je niet meer goed voelt binnen je relatie zit er soms niets anders op dan weg te gaan en je verliezen pakken. Het komt voor dat mensen gewoon uit elkaar groeien om allerlei redenen. Ik persoonlijk zal er niet voor kiezen om al zijn nukken en grillen maar te slikken als dat inhoudt dat ik continu op mijn tenen moet lopen om mijn vriend tevreden te houden. Hij zal in mijn ogen ook water bij de wijn moeten doen. In een relatie maken beide mensen fouten en om een relatie goed te houden zullen beide eraan moeten willen werken. Wil 1 wel en de ander niet dan houdt het in mijn ogen snel op. Tenzij je van plan bent om je vriend/man in alles tegemoet te komen,maar ik ben van mening dat je dan je eigen identiteit verliest en het kost bakken met energie om iemand te zijn die je niet bent. Je moet thuis jezelf kunnen zijn als het dan niet met je man/vriend zo is dan ben je in mijn ogen alleen beter af. Dan kan je weer jezelf vinden en weer verder in jouw leven.
Ik zal er voor de lange termijn niet voor kiezen alles maar te accepteren. Als dit iets is van korte duur, dan is het wat anders, maar voor de langere termijn, geen denken aan.Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven. - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 00:45AargVrouw, als ik wat ruimer in mijn tijd zit zal ik je een keer privemailen.
Voor nu: stop je geld niet in een alternatief genezer maar in je spaarpot voor je nieuwe woning straks. De enige manier waarop jij geneest is door weg te gaan uit deze situatie. Geloof me.
Waarom wil jij zo graag van een wildvreemde horen hoe je in elkaar zit en wie je bent. Dat zou je zelf moeten weten! Wij kunnen het je hier ook zo vertellen.
Hij gaat niet veranderen al wacht je en hoop je tot je een ons weegt. En zelfs als je een ons weegt, verandert hij niet...
Lees het boek "als hij maar gelukkig is" van robin norwood maar eens.
Dat je bij iemand blijft die zegt dat hij van je houdt maar je vervolgens als oud vuil behandelt, zegt zoveel over jou. Dat je die woorden zo hard nodig hebt en je ogen sluit voor de waarheid. Wat betekent "houden van" volgens hem? Volgens jou? Waarom laat jij je zo behandelen? Je houdt niet van jezelf. Je hebt geen respect voor jezelf. De hele wereld kan zeggen dat ze van je houden, maar als het nergens uit blijkt dan zijn het loze woorden. Hij weet dat hij je daarmee in het gareel houdt.
Kom op, je bent hier toch veel te goed voor! Dat voelt nu vast nog niet zo, daarom zeggen wij het hier tegen je. Geloof ons nou maar, wij willen alleen het beste voor jou...Ooit zul je het tegen jezelf zeggen.Aarg wijzigde dit bericht op 23-06-2011 00:48 met 6% - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 09:29Vrouw50Hoi Aarg, ja dat is prima van die privémail, ik wacht af.
Pffff ik weet het allemaal zo goed wat jullie me (proberen) te vertellen en ik weet dat jullie het goed voor hebben met me. En ik ben me er ook van bewust dat als ik dit verhaal van iemand anders zou lezen ik ook zou reageren van: wegwezen! Het wrange is dat ik bij mij vorige relatie (met die man heb ik 1 jaar samengewoond) ik ook zo'n ontzettende moeite had om weg te gaan bij hem. 2x Weggegaan en 2 x teruggekomen. Als ik daar nu over nadenk denk ik maar één ding. ik had gewoon eerder weg moeten gaan. Er is nu een verschil met toen, met deze man woon ik inmiddels 5 jaar samen en toen ik bij mijn vorige vriend wegging woonde mijn dochter nog bij me. Nu sta ik er alleen voor, en dat is ook waar ik tegen op zie.
Enfin ik ben nu bezig met dat plekje voor mezelf te zoeken. - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 10:45Rellebelquote:Vrouw50 schreef op 25 mei 2011 @ 11:30:
Gisteren weer een 'gesprek'gehad met elkaar. Hij is niet van plan om te veranderen. Alles ligt aan mij, want als ik verander, verandert hij ook volgens hem.
Zei hij dat letterlijk, dat alles aan jou ligt, en dus niet aan hem?
Wil hij ook dat jij verandert?
Wie begint met de eis dat de ander veranderen moet?
Daar zit wel wat in, wat hij zegt, als de een verandert in gedrag, zal de ander veelal ook in gedrag veranderen.
Jij wil dat hij verandert.
Verander dan je eigen gedrag, en kijk eens wat er gebeurt.
Uit ervaring kan ik zeggen dat het werkt
Niet volledig en altijd, maar alle kleine beetjes helpen, en ergernissen horen er nu eenmaal bij. Zonder is maar saai, wat evengoed een relatie op de klippen kan laten lopen.De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 11:19Vrouw50Ja hij zegt dat letterlijk. En ik wil best veranderen, ik sta daar ook voor open. Maar de clou is dat het zulke simpele zaken zijn waar hij zich aan ergert. Ik noemde het al eerder. Een bord op de salontafel waar een onderzettertje onder moet staan, want anders verniel ik de tafel volgens hem. Hij is zo'n piet precies ik wordt er soms gillend gek van. Ik ben ook zuinig op mijn spullen en ben niet gek hoor. Maar het kan altijd gebeuren dat er een krasje o.i.d. op je spullen komt. Maar dan is het toch nog niet zo dat ik alles sloop in zijn huis zoals hij altijd beweert.
Ik wil relaxt leven, en niet zo gestresst.
Van de ene kant is hij piet precies en moet alles recht staan en met het etiket of opschrift naar voren (om maar een voorbeeld te noemen) en van de andere kant ruimt hij niets op in huis. Het hele huis staat vol met spullen en dozen (van toen we 5 jaar gingen samenwonen). En als ik dan vraag om bijvoorbeeld mijn foto-albums die op een plek liggen waar het een en ander voorstaat dan vertikt hij dus gewoon om die te pakken want dat is niet belangrijk genoeg en er staat teveel voor. Ik heb dit "pas" een jaar geleden aan hem gevraagd. Hij is de hele dag thuis maar daar heeft hij geen tijd voor (niet belangrijk genoeg). Op de vraag wat hij de hele dag zoal doet als hij thuis is krijg ik als antwoord dat hij mij geen verantwoording hoeft af te leggen. Dat hoeft hij ook niet maar hij doet voor de rest helemaal niets in huis qua huishoudelijke taken.
En ik gaf al eerder aan dat ik best wil veranderen. Ik vind het alleen moeilijk dat als we net een behoorlijke ruzie hebben gehad hem dan 5 minuten later om zijn nek te hangen en te vrijen met elkaar. dat druist tegen mijn gevoel in. Eerst de meest vreselijke woorden naar je kop krijgen en dan zoiets. Nee, daar heb ik even tijd voor nodig. Vinden jullie dat gek, ben ik een van de weinigen die dat niet kan?Vrouw50 wijzigde dit bericht op 23-06-2011 11:21 met 13% - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 16:40RellebelNee, hoor, jij bent een echte vrouw en hij een echte man, als hij dat wel, en jij niet kan
En dan is het zijn probleem, want jij kunt dat niet als hij het wil.
Zo kun je ook zeggen, dat jij wel kunt opruimen, en hij niet.
Wat dan weer jouw probleem is.
Kun je geen eigen afdeling in het huis fabriceren?
Je eigen plekkie?
Je betaalt tenslotte huur.
Jouw spulletjes daar, jouw domein.
Je hoeft niet te veranderen, je zou je misschien anders kunnen gaan gedragen.
Zoals niet vragen wat hij zoal doet de hele dag, dat is gelijk al een aanval, gezeur, want evenzo vaak als jij er op hamert dat hij wel eens wat aan het huishouden kan doen, heeft hij al gezegd of aangetoond dat hij dat niet doet.
Zo hoeft hij ook niet te zeuren om sex met jou na een ruzie, want ik neem aan dat je al vaak genoeg gezegd hebt, dat je dat niet kan.
Daar zal hij dan weer een oplossing voor moeten bedenken.
Maar dat moet je hem zo niet zeggen, je moet helemaal niets zeggen, gewoon 'nee', en hij weet waarom, klaar.
Hij zoekt het maar uit.
Altijd lief en aardig voor je man zijn en je eigen gang gaan
En dus wel nee kunnen zeggen, doet hij toch ook?Rellebel wijzigde dit bericht op 23-06-2011 16:43 met 12%De een zijn dood is een ander zijn brood. - Geplaatst op donderdag 23 juni 2011 17:27Vrouw50Een eigen plekje creeeren in huis gaat moeilijk, want overal staan dozen en rommel boven. Ik heb een kamertjes waar mijn computer staat, maar ook daar zit ik naast dozen, en beneden heb ik dan mijn laptop, maar ja daar zit hij vaak naast me, als hij zelf niet boven achter zijn computer zit of in de tuin aan het werken is.
Zelfs aan de eettafel kan ik niet zitten want ook daar liggen spullen van hem waar ik absoluut niet aan mag komen.
Ik ga ook steeds meer mijn eigen gang en trek mijn eigen plan. Ik ga ook niet meer in discussie met hem. Inderdaad gewoon kort houden en voor de rest zoekt hij het lekker uit, Alleen neemt hij geen genoegen met geen antwoord of een hm van mijn kant. Nee hij blijft net zo lang doorvragen tot ik het helemaal beu wordt en dan maar snel iets zeg wat hij wil horen. is ook niet goed te praten maar dan houdt hij tenminste op met zeuren.
Dit onderwerp heeft 288 reacties, en bestaat uit 12 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 12.
De laatste reactie is geplaatst op 23-12-2011 20:34.
Dilemma: gaan of blijven?
Powered by React - www.react.nl
DISCUSSIES
- Puzzelen - Optel-afbeeldingen (5)
- Oma's (15)
- Wibootjes Plaatjes-Place (59)
- Babbelen op de babbelboot (3)
- Puzzelen - Woordroller (3)
- ABC Woorden met dezelfde begin- en eindletter
- Puzzelen - Cryptogrammen (8)
- Heel de dag op bed, wie vertelt er iets gezelligs? (8)
- Drie-woorden-verhaal (4)
- Puzzelen - Tien-letter-woord (5)
- Bij mij op de thee, je kunt ook koffie krijgen
- Alleen, tussen 3 ADHD-ers (3)
- Puzzelen - Foto-associaties (4)
- Kom gezellig meelijnen (6)
- Puzzelen - Woordketting (5)
- Geert Wilders lanceert boek in Amerika
- Puzzelen - Eerste letter wordt laatste letter (4)
- Dochter van 15
- Puzzelen - Fotoketting (2)
- ASS-relatieproblemen, herkenbaar?
www.libelle.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep
