Libelle - Dilemma: gaan of blijven?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 288 reacties, en bestaat uit 12 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 12.
De laatste reactie is geplaatst op 23-12-2011 20:34.

Dilemma: gaan of blijven?

Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 14:56
Vrouw50
Hallo,

Ik zit met een groot dilemma en ik zou jullie eens om raad willen vragen, want ik weet zelf niet meer wat te doen. Mijn vriend en ik wonen al 5 jaar samen en hebben een nogal heftige relatie. Hij is aan de ene kant enorm precies op zijn spullen en aan de andere kant een rommelkont (wat zich uit in overal in huis rommel, van de kamer en slaapkamer naar de zolder). Het ergert me mateloos, temeer ook omdat hij sinds augustus vorig jaar werkeloos thuiszit. Wat doet hij zoal de hele dag? Heel veel achter de computer zitten, wat in de tuin bezig zijn en voor de rest niets. Als ik thuiskom uit mijn werk (ik werk 4 x 9 uur) kan ik gaan koken, want buiten dat hij niet kookt doet hij aan het huishouden helemaal niets. Ja, hij zet de container 1x per week aan straat en legt elektrische kabels in huis vanwege tv, internet enz. Hij verwacht geen spectaculaire gerechten, maar ja al is het maar een boterham of een uitsmijter maken, ik doe alles.
Alla, dat is nou eenmaal zo. We hebben daar in het begin geen afspraken over gemaakt en nu is het niet meer terug te draaien, want hij wil er niet aan.
Maar wat het ergste is; ik hoef, in zijn ogen, maar iets fout te doen (met autorijden) of als ik bijvoorbeeld de deur te hard uit mijn handen laat vallen, of als ik op de salontafel geen onderzettertje onder een bordje zet (want anders ‘beschadigt’ de tafel!) en zo nog 1001 andere dingen dan krijg ik de wind van voren. Hij is verbaal erg sterk, en hoewel ik mijn mondje ook wel kan roeren heeft hij het elke keer voor elkaar dat ik in tranen ben. Het is nu al een paar keer zo hoog opgelopen dat ik mijn spullen heb gepakt en bijna weg ben gegaan bij hem. Vorige keer was ik al met mijn spullen op weg naar mijn vriendin en wilde haar bellen, toen ik er achter kwam dat hij mijn telefoon had afgepakt. Dus weer terug naar huis en na uuuuuren praten toch maar weer gebleven. Nu is er sinds de laatste keer dat dat gebeurde iets bij mij geknapt. Ik ben op zoek gegaan naar andere woonruimte en ik heb aanstaande maandag een bezichtiging. En nu slaat de twijfel toe. Wil ik wel echt weg bij hem? Want stel dat ik die woning kan krijgen en mijn handtekening onder het papier zet is er geen weg meer terug. We hebben natuurlijk in al die jaren ook heel veel leuke dingen met elkaar gedaan en meegemaakt en we houden van heel veel dezelfde dingen en muziek. Ik ben zo bang dat als ik nu wegga, ik hem ondanks alles toch ontzettend ga missen.
Ik weet niet meer wat te doen. Ik heb hem uiteraard nog niets verteld van mijn vergevorderde plannen, want dan zet hij me meteen de deur uit, en ik wil niet andere mensen tot last zijn om daar maanden in huis te zitten als hij me de deur uitzet.
Wie heeft er meer een dergelijke situatie meegemaakt, en wat voor beslissing heb je uiteindelijk genomen? Ik leef echt op de toppen van mijn zenuwen en slaap ook slecht omdat er van alles door mijn hoofd maalt.

Dank zovast voor jullie luisterend oor.
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 15:19
clineke
Lees je eigen posting nog eens en stel je voor dat je beste vriendin, zus, dochter, je dit verhaal over haar zelf vertelt. Wat zou je haar aanraden? Deze man gebruikt je in alle opzichten en jij blijft omdat je bang bent om alleen te zijn. Denk je niet dat je hem onmiddelijk zou vergeten wanneer een knappe, aantrekkelijke, succesvolle, lieve man jou vandaag tegen zou komen en je het hof zou gaan maken? Ha, daar is je antwoord! Natuurlijk is het nooit gemakkelijk om je leven ondersteboven te gooien, te gaan verhuizen en op jezelf te gaan wonen na vijf jaar met een partner, maar dit is zo'n geval waar ik zeg, "tanden op elkaar, schouders naar achteren, en weg wezen". Okay, de eerste maanden worden niet makkelijk maar maak een gezellig apartementje voor jezelf, ga hobbies doen (zumba dansen, yoga, fitness, spaans leren, whatever) waar je nieuwe mensen ontmoet. Neem je voor dat komt wat komt maar terug gaan is geen optie.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 15:22
Miss_Pinyn
Ik ben het volledig eens met de post hierboven.
Ga bij jezelf na, wat zul je missen (want je schrijft dat je hem wellicht gaat missen): ben je bang om alleen te zijn, of ga je hém als persoon daadwerkelijk missen. Natuurlijk ben jij diegene die het besluit moet nemen, maar volgens mij heeft jouw hart allang een besluit genomen!
En weet, dat wanneer je jouw keuze doorzet, er wel degelijk mensen achter je zullen staan die je zullen helpen (met verhuizen e.d.).
Niet met je verstand denken (en dus praktisch), maar denk met jouw hart... Want, voor zover ik het kan lezen, verdien jij zoveel meer!!!!
Een relatie hoort uit liefde te bestaan, niet uit een opeenstapeling van verdrietige momenten..! Ik hoop in ieder geval dat jij de keuze maakt die voor jou goed voelt! Sterkte en een dikke knuffel!
With love, Nyn
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 15:29
Aarg
Het feit dat nergens over te praten is (hoezo "hij wil er niet aan"?!), jij continu op je tenen loopt en hij je rond loopt te commanderen en af te zeiken, is MEER dan genoeg reden om de deur achter je dicht te trekken.
Waar is jouw eigenwaarde???!!! Jij blaft op commando en hij vindt dat wel prima. Ook het feit dat als hij erachter komt dat jij deze plannen hebt, en hij je er dan uitzet in plaats van dat hij voor je zou vechten, laat zien dat je niets meer voor hem bent dan oud vuil.
Er zijn mannen genoeg die vast ook dezelfde dingen leuk vinden als jij, etc etc. Omdat iemand ook wel eens niet lullig doet, maakt dat niet dat hij oke is. Die knop had 5 jaar geleden bij de eerste keer dat hij je zo kleinerend behandelde al om moeten gaan. Beter laat dan nooit.

Maak de dingen niet mooier dan ze zijn. Dat jij die neiging hebt, is gezien je gebrek aan zelfrespect wel logisch, maar niet goed. Ga bij hem weg en ga niet meer terug. Bijt door de zure appel heen, zoek een psycholoog of coach, ga op een cursus assertiviteit en wordt een zwaan! Hij gaat nooit veranderen, dus je kan kiezen: of je de rest van je leven af laten zeiken, of iets van je leven maken.
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 15:43
Vrouw50
Wat een lieve reacties al zo kort na het posten van mijn topic! Ja ik weet het als iemand anders mij zo iets zou vertellen zou ik ook zeggen, wegwezen bij die vent. En nu zit ik er zelf middenin en dan nog die twijfel.
Uiteraard hebben wein al die jaren al heel veel 'strijd' gehad en ik heb ook al een paar keer voorgesteld in therapie te gaan. Maar nee hoor, daar wil hij niet van weten.

Daar komt ook nog eens bij dat hij ook nog ziekelijk jaloers is. Ik werk samen met mannen en vaak zegt hij als ik naar mijn werk ga; ja hoor ga maar naar je mannen. Net alsof ik er op uit ben om vreemd te gaan op mijn werk. Ik ben zo trouw als een hond en ik moet daar niet aan denken.
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 15:52
Tinkelbel
Lieve vrouw 50, gaan, kies voor jezelf, mocht deze man echt van je houden, dan kan je na een rust periode opnieuw starten, stap voor stap, en duidelijk maken wie je eigenlijk bent en wat je wilt in een relatie.
Maar voor nu, genoeg gesloofd voor hem. jij bent belangrijk, kies voor jezelf, hou van jezelf, succes !
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:00
Vrouw50
Weet je Tinkelbel waarom het ook zo moeilijk is voor me? Hij is echt de enige man die ik heb gehad die zo ontzettend vaak zegt dat hij van me houdt, hoe gek hij op me is en hoe mooi hij mee vindt, kortom ik krijg bijna dagelijks complimenten van hem en die meent hij ook. Dat is juist het dubbele gevoel
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:10
clineke
Hij is the poster child (het klassieke voorbeeld) voor de controlerende man, de gebruiker, de nemer. Ja, natuurlijk geeft hij jou complimentjes en zegt hij dat hij van je houdt, zo houdt hij je onder de duim. Dat doe je ook met een hond die je wilt trainen: Je verwacht het een en ander en dan aai je hem over zijn kop als beloning. Werkt uitstekend, vooral bij Golden Retrievers Meid, doe je ogen open en ga weg want je wordt hier niet gelukkig mee, niet nu en niet ooit.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:13
Miss_Pinyn
Ik begrijp die twijfel wel. Maar als buitenstaander is het eerste wat ik denk: 'Och ja, complimenteren kan meneer wel, zolang het zware werk maar voor hem gedaan wordt en hij niet hoeft te communiceren'.
Maarja, dat is een aanname, en daar heb jij natuurlijk helemaal niks aan.

Als jij denkt dat je er nog niet alles aan gedaan hebt, en nog een gesprekje met hem aan wil gaan/ therapie wil aankaarten of wat dan ook wat jij denkt wat nog helpt: doe dat dan.
Het kan twee kanten op - alhoewel ik denk dat het dezelfde kant op blijft gaan: maar, dan kun je misschien voor jezelf gemakkelijker de knoop doorhakken.
Blijkbaar zit je toch nog te wachten op die emmer die nog één druppel nodig heeft om over te stromen - en dat is niet erg, want stel je voor dat je voor jouw gevoel té overhaast weggaat (dan blijf je misschien je hele leven denken: 'wat als', en laten we wel wezen, elke vrouw kent dat gevoel).

Hè potverdrie, ik moet al de hele tijd aan jouw verhaal denken.
Maar stiekem, hoop ik dat je voor jezelf kiest
With love, Nyn
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:25
Vrouw50
Hoi Nyn (en alle anderen natuurlijk)

Wat lief dat je zo aan mij moet denken.

Je wil niet weten hoe goed jullie reacties me doen. Het klopt inderdaad, dat ik waarschijnlijk nog één druppel nodig heb en het dan misschien ook makkelijkermaakt om weg te gaan. Als hij de laatste keer niet mijn telefoon had afgepakt dan was ik echt weg geweest!
Ik heb wel lieve vriendinnen en 2 lieve kinderen maar die wil ik vooral niet lastig vallen om daar voorlopig in te trekken totdat ik iets voor mezelf heb. Ik zie er nu al tegenop om het tegen hem te moeten vertellen dat ik wegga. Ik heb heel veel scenarios in mijn hoofd. Ik heb bedacht dat ik mijn allerbeste vriendin die ik al 22 jaar ken en die hij ook graag mag na mijn werk ophaal en dan de spullen in ga pakken met haar en nog wat andere vriendinnen er bij zodat hij me niet weer opnieuw kan bepraten. Ik wil het liefst meteen over, niet eerst nog ergens inwonen en spullen opslaan en dan weer verhuizen.
Of heb ik niets te willen vinden jullie?

Ik verfoei mezelf dat ik hem eigenlijk nog aan het lijntje houd totdat ik iets voor mezelf heb gevonden. Stom he, zo zit ik nu eenmaal in elkaar.
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:36
clineke
Vrouw, maak een lijst van plus en min punten en sla die op zodat je later, wanneer je denkt "wat als", er nog eens naar kunt kijken als verfrisser waarom je dat ook weer zo had gedaan. Ik zou hier echt geen therapie of wat dan ook aan verspillen want meneer heeft duidelijk aan gegeven dat hij niet is geinteresseerd in verbetering van de relatie. Hij heeft wat hij wil en de rest zal hem een zorg zijn. Als je tijdelijk elders onderkomen kunt vinden zou het mooi zijn maar anders zit er niet veel meer op dan blijven tot je wat vindt voor jezelf. Niet teveel woorden aan vuil maken: "Jan, ik ben niet gelukkig in onze relatie en de manier waarop we leven en het is me duidelijk dat een positieve verandering niet mogelijk is. Het ga je goed." Je hoeft niet op antwoord te wachten.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:48
Vrouw50
Clineke,

Daarom zou ik het ook fijn vinden als mijn vriendinnen er bij zouden zijn, want dan houd hij zichzelf in, dan kan hij het niet maken om tekeer te gaan. Hij heeft nu steeds meer dat als ik hem irriteer hij roept dat hij het helemaal gehad heeft met me en dat ik maar moet oprotten en hem zijn leven terug moet geven (het is zijn huis namelijk en ik woon bij hem)
Welk leven bedoelt hij vraag ik me af? Toen hij zo fijn alleen was?
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:57
clineke
Hoe dan ook, Vrouw, houdt het kort en krachtig, zeg wat je te zeggen hebt in zo weinig mogelijk woorden en loop meteen weg. Ga geen discussie aan. Zeker, wanneer je denkt dat het beter en gemakkelijker zal gaan als je vriendinnen bij je hebt en zij bieden aan om mee te gaan, lijkt me dat een puik idee. Meid, hoe meer je hier vertelt hoe meer het een duidelijker plaatje wordt
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 16:59
Miss_Pinyn
Ten eerste ben ik benieuwd: Je verteld dat je 2 kinderen hebt, wonen die bij jou en je vriend in? Hoe denken zij over de hele situatie?

Ten tweede, jij niks te eisen hebt? Natuurlijk mag jij jouw eisen stellen! Nogmaals, maak geen overhaaste beslissing, praat erover (inderdaad met je beste vriendin/vriendinnen).

Maar onthoud, hoe dan ook: het is JOUW leven, en niet het zijne. Hij mag daar onderdeel van maken en als hij ervoor kiest om dit niet op een positieve manier te doen is het JOUW keuze om te vertrekken of te blijven.

Lieve, lieve vrouw (die ik niet met naam aan kan spreken, maar je begrijpt dat ik jou bedoel): Jij verdient het beste, onthoud dat alsjeblieft! Ik kan opmaken uit jouw reacties e.d. dat je een ontzettend lieve vrouw bent, en dat je dat liefhebbende ook verdient in jouw leven!
With love, Nyn
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 17:11
Vrouw50
Ik kan het helaas niet kort en krachtig houden want alle spullen die van mij zijn (inclusief meubels) moeten nog worden ingepakt, dat wordt nog een hele klus. Ik wil me laten verhuizen door een verhuisbedrijf dus dat is 'smorgens meteen met de deur in huis vallen als ze voor de deur staan. Pffff ik moet er nu al niet aan denken.

Mijn 2 kinderen zijn volwassen en wonen al samen. Mijn zoon kan het wel goed met hem vinden omdat ze alletwee houden van gamen en film kijken.
Mijn dochter heeft 5 maanden bij ons ingewoond 5 jaar geleden en die heeft hij de deur uitgepest, wat ze hem nog steeds kwalijk neemt. Ook toen heb ik al tussen twee mensen in gestaan. Je ziet het is een lange story zo intussen.

Ik zit nu op mijn werk en kan zoals je zult begrijpen thuis niet meer reageren, maar reken maar dat ik morgen meteen weer ga kijken naar jullie reacties.

Al jullie lieve reacties maken me dat ik tot tranen toe geroerd ben, echt waar
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 17:16
clineke
Vrouw, kan me voorstellen dat je het in je broek doet bij de gedachte alleen al, maar spuug in je handen, laat je spierballen rollen, en doe net of hij lucht is die dag. De verhuismannen doen hun werk en zullen hem vriendelijk verzoeken zich elders te begeven als hij hen in de weg staat, plus je hebt je vriendinnen bij je om je geestelijk bij te staan. Emoties komen later, maar nu even koppie erbij houden
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 17:27
Miss_Pinyn
Ik hoop dat je nog enigzins kan slapen vannacht, want kan me voorstellen dat er een heleboel gedachtes rondgaan nu!

Laat het even bezinken allemaal, zet belangrijke zaken voor jezelf op een rijtje (wat is nu je grootste prioriteit, weggaan/voor jezelf kiezen/praten met iemand anders/het nog een keer proberen)?
Praat er rustig over met vriendinnen, neem de tijd.
Als je denkt dat de tijd ervoor is, dan weet je dat je je beslissing kan nemen
Nogmaals, een hele dikke knuffel voor jou!
Het komt goed.
Jij bent je eigen leven!
With love, Nyn
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 17:44
Tinkelbel
achmeisje, dat is toch niet aan het lijntje houden, je weet immers hoe moeilijk het gaat worden, dat ligt aan hem, niet aan jouw.
Juist goed van je om hem voor een vodongen feit te plaatsen.
Zet hem op !
Het zijn de kleine dingen die het doen !!!
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 19:02
mariaw
Even praktisch;
Regel zoveel mogelijk van te voren dat al je financiele zaken, dierbare spulletjes, papierwerk dat voor jou van belang is en andere dingen die je nodig hebt de deur uit. Liefst zo stiekum en onopvallend mogelijk
Als hij al je mobiel afpakt zal hij ook andere zaken af gaan pakken.
Hij zal waarschijnlijk volledig gaan flippen dus zorg dat er op HET moment dat je werkelijk vertrekt er iemand bij is.
Doe een broek aan en stop je mobiel in je broekzak. Sleutels ook.

Want het is toch wel duidelijk dat je gaat, toch?
Waarom zou je bij hem blijven. Je neemt met ongelovelijk weinig genoegen. Je doet jezelf geweld aan.
Wegwezen en zo snel als te regelen is.
Sterkte.
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 19:24
Aarg
Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is uit zo'n situatie te komen, van een man die je kapot maakt maar ondertussen wel zegt dat hij van je houdt. Wat ik ervan geleerd heb is "geen woorden maar daden". Wat heb je eraan dat iemand zegt dat hij van je houdt als zijn gedrag dat niet laat zien? Dan kan de hele wereld wel tegen je zeggen dat ze van je houden en je vervolgens beledigen, uitkafferen, etc etc. Je moet in eerste instantie van jezelf houden, want dan zou je zeggen:"Zo behandel je mij niet, daar ben ik te goed voor." Ongeacht van of er af en toe ook gezegd wordt dat hij van je houdt
Geplaatst op woensdag 18 mei 2011 21:32
Gizmo
Sluit me bij Aaargh aan. Als je het al verschillende malen geprobeerd hebt en hij blijft zo doen dan zit het gewoon in hem. Ik weet er alles van. Maar eigenlijk heb je het besluit al genomen toen je je inschreef voor een woning, anders zet je die stap niet.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op donderdag 19 mei 2011 10:15
Vrouw50
Goedemorgen,

Daar ben ik weer. Wat het ook nog extra moeilijk maakt is dat hij zonder werk thuis zit. Dus als ik op mijn vrije dag thuis ben, omdat ik 4 dagen werk zit hij er ook nog bovenop. Ik bedoel ik kan niets van tevoren het huis uit al bij mijn vriendin neerzetten, hij is gewoon altijd thuis en ziet alles wat ik doe. Anders was ik absoluut al van tevoren spullen in gaan pakken en gaan wegzetten.

Ik kan de huissleutels wel in mijn broek doen, maar er zitten knippen op de deur en reken maar dat als ik echt weg ga bij hem hij er meteen een ander slot op gaat zetten. Dat heeft hij namelijk ook allemaal al aangekondigd.

Ik hem in die 5 jaar al heel wat meegemaakt, daar kan ik ondertussen een boek over schrijven. Maar het lucht enorm op om mijn hart te luchten hier.

Aarg, je spreekt uit ervaring vertel je me. Heb je zelf ook iets soortgelijks meegemaakt en wil je er over vertellen?
Geplaatst op woensdag 25 mei 2011 11:30
Vrouw50
Even de laatste stand van zaken. Ik sta steeds meer achter mijn beslissing om weg te gaan. Gisteren weer een 'gesprek'gehad met elkaar. Hij is niet van plan om te veranderen. Alles ligt aan mij, want als ik verander, verandert hij ook volgens hem. Toen ik hem vertelde dat ik vind dat hij wat meer in huis zou kunnen doen kreeg ik als anwoord dat het nu eenmaal zo is dat vrouwen hun 'taak'hebben en mannen hun 'taak'! Hij verzorgt alles in huis met betrekking tot elektronica, auto enz. en ik mag de huishoudelijke taken doen. Enfin hoe ik ook met hem praat hij praat alles naar zich toe.
ik heb intussen verder actie ondernomen en ben gisteren een appartement gaan bezichtigen. Ik trek mijn eigen plan en dit soort uitspraken sterkt me alleen nog meer in mijn te nemen beslissing.
Geplaatst op donderdag 26 mei 2011 18:05
pakezel
vrouw50, ik heb niet alles tot op de letter gelezen dus sorry als ik een vraag stel die je toch al had beantwoord.

Je hebt het over je vriend. Betekent dat dat jullie niet getrouwd zijn of een geregistreerd partnerschap hebben? Als jullie wel getrouwd zijn of een G.P. hebben dan heb je namelijk een onderhoudsplicht naar elkaar. Dus als je partner een laag inkomen heeft ivm WW dan mag je hem nog gaan betalen ook. Misschien iets om even over na te denken.

Is jullie woning een huur of koopwoning op zijn naam of op jullie beider namen? Als het een koopwoning op beider namen is, houd er dan rekening mee dan men, als hij niet kan/wil betalen, jij ook aansprakelijk blijft en dus voor de mogelijke achterstallige betalingen op kunt draaien. Dus dan misschien even wachten tot hij weer een job heeft? Moet hij niet bij het UWV langs wanneer het te lang duurt voor hij een baan heeft omdat hij er niet zo veel aan doet om weer aan de slag te gaan (dat vermoed ik gezien zijn dagindeling maar weet ik dus niet zeker)?

Gelukkig zijn je kinderen volwassen en op zichzelf. Dan heb je nu dus alleen met jezelf rekening te houden. Als je geen risico op partneralimentatie hebt of dat men geld voor de woning waar jullie samen wonen bij jou komt opeisen dan zou ik zeggen: wegwezen. Je bent geen voetveeg! Zijn die paar lieve woorden voor jou voldoende om je zo te laten behandelen? En hij geeft al aan dat hij niet gaat veranderen. Daar kiest hij zelf voor.

Ik denk dat je er verstandig aan doet om inderdaad eerst iets voor jezelf te regelen. Dan is de "verleiding" om terug te gaan ook minder. En je kunt dan af en toe iets naar je nieuwe stek brengen en de laatste zaken in één keer met verhuizers er bij. Zorg dan ook dat je steun hebt van familie. Misschien kan je zoon hem kalmeren als je je spullen mee neemt naar je nieuwe stek. Zo hebben mijn ouders dat ook een keer gedaan bij een kennis van hen. Mijn stiefvader hield die man rustig en mijn moeder hielp die vrouw alles in te laden.

Heel veel succes en veel sterkte en kracht hierbij.
Geplaatst op dinsdag 31 mei 2011 20:38
Miss_Pinyn
Al een tijdje niet gekeken op de libelle site.
Hoe gaat het nu met je?
Heb je al iets concreets besloten (appartement bijv.)?
With love, Nyn

Dit onderwerp heeft 288 reacties, en bestaat uit 12 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 12.
De laatste reactie is geplaatst op 23-12-2011 20:34.

Forum reacties

Dilemma: gaan of blijven?

Dilemma: gaan of blijven?

PIJLERLIJST

DISCUSSIES