Libelle - Dochter van 15 - Relatie & Opvoeding

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Dochter van 15

Geplaatst op dinsdag 24 april 2012 21:13
lakota
Ik voel zo voor jullie.Heel af en toe zie je dat het wel kan,maar dan komen die tiener hormonen er weer boven uit!
Bah...
Hou voet bij stuk.Tiny hebben jullie geen familie therapie?
Want je kan dit natuurlijk niet alleen doen.de anderen kinderen horen hier ook bij .
Geplaatst op donderdag 26 april 2012 14:38
Tinytoo

Hallo,

Kadootje, ik weet nog niks over een ftt. Ik had het met de mentor daarover, die mentor van de groep die nu ziek is. Hij wist helemaal niet wat dat was.
Ik zit nu ff op het punt dat ik nergens meer heil in zie.
Kreeg net een pakket in de post, van de gedragswetenschapper. Of ik de vragenlijsten ff in wil vullen? Zo'n 400 vragen. En dan van die zoals:
- Speelt u dochter in het openbaar met zijn/ haar geslachtsdeel?
- Speelt hij/ zij daar overmatig mee?
- Plast uw zoon of dochter nog in bed?
Nou snap ik dat het standaard lijsten zijn maar er staan dingen in waar ik geen weet van heb. Of ze nog steelt? Liegt? Of drugs gebruikt?
Ik zie het nut er niet van in om die allemaal in te vullen. Ik heb het op een hoop gekwakt, ik ga dat niet doen. Ik denk nu: 'Stik er maar in.'
Ik ben moe van alles en ik zie het niet meer vooruit gaan. Ik MOET maar op elke afsrpaak zijn. Ik MOET maar vragenlijsten invullen, ik MOET vanalles maar ondertussen loopt mijn dochter nog altijd dezelfde dingen te doen als voorheen. Wie MOET hier geholpen worden? Zo zeikziek ben ik ervan langzaam...
Van school weet ik inmiddels dat ze het volgende jaar niet meer welkom is. We moeten dan een andere school zoeken met wel een negatief advies vanaf de oude school. Daar zijn we dan mooi klaar mee.

Doe ik uit mezelf maar een weekendverslag op de mail naar de mentor van de groep. Ik hou me dan maar aan de afspraken die ik met de oude mentor had. Die nieuwe heeft me niks gevraagd. En dan krijg ik een mail terug: 'Het is wel een heel verhaal, wat kan ik in deze voor je betekenen?'* Zucht*

Ik weet het echt ff niet meer.
Ben ff een hopeloze moeder.

Nog wat gehoord van de Iriszorg?
Kan me echt voorstellen dat je bang bent voor als je dochter thuis komt. Komt ze volgende week ook als het vakantie is?
Mijn dochter dus wel. Ik hou mijn hart nu alweer vast.

Je dochter nog gesproken? Heeft ze spijt van dat wat ze afgelopen weekenden gedaan heeft?

Hoe gaat het met jou? Je pinkje? Het verven?

Liefs,
Tinytoo.
Geplaatst op donderdag 26 april 2012 22:04
kadootje38
Hey tinytoo, wat jammer dat je je zo voelt, maar o zo herkenbaar en begrijpelijk. Ik weet even niet hoe ik je hier in kan steunen, maar ik weet hoe je je voelt. die lijsten hebben wij ook ion moeten vullen, tig keer. Die vragen over stelen en drugs en zo, die vulde ik vaak in met weet niet, of met mee eens. want je moet wat.
kan de voogd niets betekenen? Die moet toch met een plan komen?
Ik wilde dat ik je kon helpen.

Mijn dochter heeft spijt, maar is ook heel opstandig naar de groep toe. Ze vindt het doodeng om naar huis te komen nu het zo dicht bij komt. Daar moeten we bij de fft over gaan praten. Vandaag ook de politie proberen te bereiken, maar de mevrouw die over de zaak gaat was er niet. Zij moeten ook weten dat ze weer naar huis komt en dus misschien niet veilig is.
Van het weekend komt ze voor twee weken naar huis en daarna beginnen de examens. Spannend allemaal.
Nog niks gehoord van Iriszorg, ik hoop dat ze morgen bellen als ze thuis is.
Met mijn pinkje gaat het goed. Ik heb afgelopen dinsdag weer aan je meiden gewerkt. Zal gauw weer wat foto's sturen.
Half mei moet ik weer terug in mijn oude functie en team. Kan wel weer, maar echt enthousiast ben ik niet.
Vandaag wel een fijn gesprek gehad met een collega van dat team, die ineens met de juiste opmerking kwam. Voelde ik me wat meer begrepen.

Nou meid, sterkte ermee en laat de moed niet zakken hoor. Liefs van mij
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op vrijdag 27 april 2012 06:11
posi
Lief Kadootje,super bedankt voor het geweldige boeket bloemen en heerlijke fles wijn die we hebben ontvangen,was een grote verrassing en na de trouwdag moeten we weer heel snel in het altijd gezellige Breda afspreken hoor!!!
Dikke kus van Posie.xxxxx
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op vrijdag 27 april 2012 09:35
kadootje38
Gaan we zeker doen Posi. Ik zal als ik mijn rooster heb mijn vrije zaterdagen even doormailen.
Je zal vandaag we niet op de pc te vinden zijn, maar ik hoop dat je een fantastische dag hebt en heel gelukkig zal zijn als kersverse echtgenote van meneer Posi.

Liefs Kadootje
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 02 mei 2012 18:47
kadootje38
Wat is het hier stil. Gaat het wel met je Tinytoo?
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op zondag 06 mei 2012 23:43
Tinytoo

Hallo,

De vakantie is om!!
Hoe gaat het daar?? Je dochter zal er nog wel zijn neem ik aan? Nog nieuws?

Ik ben blij dat we het 'overleefd' hebben.
Het is een paar keer hier uit de hand gelopen, dochter liep dan weg. Meldde zich wel bij iemand van de buren of mijn nichtje die achter ons woont.
Meeste keren ben ik uit huis gelopen omdat ze tegen elkaar bezig waren en dan alledrie tegen elkaar. Ik zat er dan maar tussenin. Dan ga ik liever weg..

De mentor van de groep is wel op bezoek geweest vrijdag en hij zegt dat het op de groep heel erg goed gaat met dochter. Niemand weet dus nog een reden te vinden waarom mijn dochter daar moet blijven. Ze moet maar naar huis gaan werken.
Ik heb de strijd op gegeven. Na de dingen die gebeurd zijn afgelopen tijd zou mijn dochter wat geleerd moeten hebben. Van het Cos zou ze geleerd hebben, een sova training hebben gehad. Ik merk er niks van. Ze loopt weg, heeft een nog grotere mond. Enige verschil is dat ze minder snel huilt.
Merk ik enig vooruitgang? Nee! En dat kan ook niet omdat niemand nog aan de slag is geweest met haar. Geen psychische hulp.

Dinsdag hebben we een evaluatiegesprek op de groep.

Liefs,
Tinytoo.
Geplaatst op maandag 07 mei 2012 12:04
kadootje38
tinytoo, blijf benadrukken tijdens het evaluatiegesprek dat het niet goed gaat. Waar is je voogd? Ik hoor nooit wat van hem/haar. Deze zou toch aan de slag moeten.

Hier gaat het redelijk goed. Gisteren dacht ik op de fiets naar mijn ouders te gaan met de meiden, lag de jongste dwars, reageerde de oudste heel fel. Was niet leuk. Voelde me doodongelukkig.
Vanacht kreeg de oudste een paniekaanval. Er zat iemand op haar bed op haar voeten. Ze was bang voor hem. Ze ziet soms overleden mensen. Ook opa en oma zijn regelmatig bij haar zegt ze, maar dat is fijn.
Heeft ze bij ons in bed geslapen, dus wij alledrie gebroken vandaag.
Vanmiddag weer fft, toch maar weer aankaarten dat ze die paniek heeft.
Toen ik vanochtend thuis kwam van mijn werk (moest ook nog van 7 tot 10 werken) was ze al op en zat ze zoals afgesproken aan haar examens te werken.
Zaterdag is haar vriend geweest. Jongen met een verleden en adhd, wel aardig maar zeer aanwezig. Op de goede weg, maar we zijn toch wel bang dat als hij terug valt hij onze dochter meetrekt.
Daar praten we wel over, maar dan wordt ze boos.
Verder alles wel ok.

Tiny, ik hoop dat het bij jou ook wat beter gaat worden.
Liefs Kadootje
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 10 mei 2012 12:33
Tinytoo

Hallo,

Hoe gaat het daar Kadootje? Hoe gaat het met je?
Hoe gaat het met je dochter? En met die andere twee?
Nu lag jouw jongste dwars. Regeerde de oudste erop.
Dat gebeurt hier regelmatig, bemoeien zich met elkaar.

Krijgt je oudste niks tegen die paniekaanvallen? Of kunnen ze daar niks aan doen? Moet toch wel iets tegen zijn?
Kan me voorstellen dat je kapot was toen ze tussen jullie ingelegen heeft.

Krijgt haar vriend geen medicijnen tegen ADHD?
De angst die je hebt dat ze elkaar weer naar de verkeerde kant op trekken lijkt me niet ongegrond.
Mijn dochter heeft ook een vriendin van de groep, die slaapt hier wel eens. Dat is ook mijn angst, dat als eentje dwars is, de ander dat ook gaat doen.

Hier is het niet veel beter geworden. De mentor van mijn middelste is vrijdag geweest. De oudste is tijdens dat gesprek kwaad weggelopen. De oudste bemoeit zich OVERAL mee! Knettergek wordt ik ervan. Ben ik in gesprek met een van de andere dochters, ligt zij er met de kwek tussen. Dat is uit de hand gelopen.
Dochter heeft zich ingeschreven voor een studentenflatje. Kan best zijn dat ze snel weg is.

De middelste blijft er een potje van maken. Houdt zich niet aan afspraken, zelfs niet met de gedragswetenschapper. Daar zou ze 4 keer heen moeten, gaat ze niet.
En als ze er komt dan moet ze 600 vragen invullen, baalde ze ook van, heeft ze zo maar wat ingevuld.
En die 600 vragen heb ik dus ook gekregen. Ik ga ze niet invullen.

De voogd mailt alleen maar, die heeft geen tijd mailt ze. Andere dringende zaken gaan voor, kindjes uit huis halen enz..

Ik heb er geen vertrouwen meer in, nergens meer in. Ik kap overal mee op dit moment.

Dinsdag zouden we eigenlijk een evaluatiegesprek hebben. Dochterlief vond het onzin, had wat anders te doen en ging niet op het gesprek komen. Goed dat ze het gezegd heeft, ik mail dan ook dat ik niet kom.
Ben ik ook niet meer van plan om op welke afspraak te komen.
Ben het echt zat allemaal.
De oudste gaat al het huis uit door de zeik hier.

Tinytoo.
Geplaatst op donderdag 10 mei 2012 12:53
kadootje38
Lieverd, ik reageer nu even kort omdat ik zo weg moet. Later komt er wel een langer berichtje.

Ik begrijp dat het je verdriet doet dat de oudste weg wilt, maar misschien is dat wel veel beter. Ze heeft de leeftijd om op zichzelf te kunnen wonen. En een beetje afstand is misschien goed voor haar, het kan jullie dichter bij elkaar brengen. Probeer dat stukje van je problemen niet te somber te zien.

Ik heb het al eerder gezegd, maar als jij je handen volledig van je middelste aftrekt (of daarmee dreigt) dan MOET jeugdzorg iets. En het laatste wat ze willen is met een kind opgescheept te zitten dat op straat is gezet. De situatie is onhoudbaar, dat moet je blijven benadrukken.
Bel of mail je voogd en zeg hem dat je je handen er volledig van af trekt. Dat je de verantwoording niet meer kan dragen. En anders zal ik eens vragen aan onze voogd of hij tips heeft.
Ik heb zo met je te doen, ik weet hoe je je voelt.
Hoe het hier thuis gaat komt later wel, ok?

Liefs en veel sterkte van Kadootje
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op vrijdag 11 mei 2012 11:21
Tinytoo

Hallo,

Kadootje, dank je wel voor het mailtje en de zorgen maar je moet je om mij geen zorgen maken. Ik ben niet verdrietig ofzo. Ik ben zwaar teleurgesteld in de hulpverlening.
De laatste druppel heb ik net gehad.
Als ze met twee personen nog niet tot een afspraak kunnen komen, mentor en voogd, waar zijn we dan mee bezig? Ik kan altijd, pas me wel aan.
Ik krijg mailtjes, dan en dan afspraak. Krijg ik een andere mail, nee afspraak verzet, andere dag, andere tijd. Krijg ik nu een mailtje, afspraak afgezegd, moet er weer een nieuwe komen. Zal ook wel weer een week duren voor ze eens wat af kunnen spreken.
Spuugzat ben ik het. Ik reageer nergens meer op.
Het heeft tot nu toe naar niks geleid. De hulpverlening doet het niet veel beter dan ikzelf. Kan ik het beter zelf doen, hoef ik met niemand meer rekening te houden.
Dochter is het ook zat.

Dochter is altijd welkom, mag altijd komen en blijven slapen. De akefietjes los ik dan zelf maar zo goed mogelijk op.
Ik kan er wel achteraan gaan, maar dat heeft weinig nut. Heb heel wat afgelopen naar school en wat heeft het gebracht???
Dat ik niet eens weet wat er volgend schooljaar gaat gebeuren. Wie zoekt ander onderwijs? Want terug kan ze waarschijnlijk niet.
Dan van 3 havo terug naar lager. Achja, dan zij het maar zo. Heb ik voor Jan met de korte lul 4 jaar lang die school betaald. En dan zegt een mentor dat ik de verantwoording van school bij mijn dochter moet leggen. Dat ik me niet druk moet maken over hoe het op school gaat. Nee zeg...school is het BELANGRIJKSTE in mijn ogen.

Deze mentor is ook de oude mentor niet. De oude mentor was meer betrokken en had meer tijd en aandacht.

Fijn weekend!!
Liefs,Tinytoo.
Geplaatst op maandag 14 mei 2012 16:08
kadootje38
Hier een hele grote dip. Madam heeft gisteren van haar 20 euro die ze van haar tante had wiet gekocht. Betrapt natuurlijk toen ze op de groep kwam. We zijn woedend. Haar verlof is ingetrokken volgend weekend en net dan zouden we familieweekend hebben. Kan ik weer gaan uitleggen waarom ze er niet bij is, als meneer kado uberhaupt nog wilt gaan.
Vanmorgen aan de telefoon boos en zij ook. Moet ze woensdag haar examens in, lekker is dat.
Zie het even niet meer zitten en heb haar dat ook gezegd. En dan krijg ik weer het verwijt dat ik haar niet begrijp. Nee, ik begrijp niet dat iemand die zoveel heeft meegemaakt nog zo stom kan zijn. En zij begrijpt niet dat wij boos en verdrietig zijn.
GRRRRRRRR
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 14 mei 2012 22:31
bartje
Kadootje,

dochter gaat de examenperiode in, stress, vermoeidheid en druk om te presteren spelen een grote rol in de periode.
keur gebruik van wiet niet goed maar het zou heel goed kunnen dat je dochter het nodig heeft omdat ze anders niet met de situatie kan omgaan. Dat het helemaal niet goed is, dat weet ze zelf ook en dan zit ze niet te wachten op een moeder die haar dat nog eens effe inpepert.

maak jezelf nu niet druk, zeg tegen je dochter dat je van haar houdt en dat je vertrouwen in haar hebt. Juist nu heeft ze dat nodig. Laat het gebruik van wiet bij haar evenals de consequenties. Praat er niet over, negeer het maar laat wel merken dat je van haar houdt, dat ze goed is zoals ze is, dat ze er mag zijn en dat je in gedachten bij haar bent tijdens de examens.

Voor het familieweekend, je bent niemand uitleg verschuldigd. Jij hoeft niet te bloeden voor de daden die je dochter doet. Mochten er vragen komen, zeg simpel weg dat je dochter zich niet aan de gemaakte afspraken kon houden en dat daaraan beperkende consequenties zitten in bij terugkeer direct ingingen. Je kunt dan ook aangeven dat je er verder niets over kwijt wilt. Een goed verstaander heeft dan aan een half woord genoeg.

Geniet van het familieweekend, je dochter is er bij, in je hart. Vertrouw erop dat je dochter er de volgende keer er wel bij is.

Veel sterkte toegewenst en een dikke knuffel.
Geplaatst op maandag 14 mei 2012 23:01
lakota
Kadootje,je bent NIEMAND uitleg verschuldigd van het gedrag van je kind.
Bepaal met mijnheer K, dat jullie gewoon dat familieweekend door laten gaan.ZIJ heeft het gedaan ,niet JULLIE.Geef niet iedereen straf.
Persoonlijk zie ik wiet nooit als een excuus voor wat dan ook.Ook een examen niet.Straks in de grote boze mensen wereld, zal ze zich ook moeten leren handhaven , zonder drank en drugs.
IK weet niet of ze zelf al die dingen ECHT weet.Het is een tiener ,met een tiener brein.
Misschien dat ze het best vermoed ,maar het ook net zo gemakkelijk aan de kant schuift.
Dat je van haar houd is een zekerheid,dat ze dat graag hoort JUIST nu, is ook een zekerheid.
Ze is bang om straks alleen verder te moeten,wellicht is juist NU gebruiken, haar manier van zeggen, dat het haar boven het hoofd groeit.Dat ze er nog niet klaar voor is.
Blijf praten.Zie dit voorval niet als iets specifieks tegen JOU.
Natuurlijk begrijp je haar en zij andersom bet zo.probeer het bespreekbaar te maken.Ik denk dat haar angst voor straks zo'n grote rol speelt,dat NU gebruiken een veilige weg is om te mogen blijven.

Tiny bij jou ook weer ellende.
Dit is echt weer een stap en twee stappen.maar op een dag,als je er maar bij blijft is het over...
Geplaatst op dinsdag 15 mei 2012 12:41
Tinytoo

Hallo,

Ow mijn hemel Kadootje, hoe is het mogelijk????
Hier hetzelfde. Dochter gaat naar een groepsgenoot in het weekend, daar zitten ze te blowen ben ik nu achter en de groep weet het.
Maar ook op de groep heeft ze de mogelijkheden om te blowen. Een jongen heeft zelfs toestemming om elke maandag een vette joint te roken. Wie daarbij staat? Allemaal dus.... en wat wordt er gedaan??? Niks... de jongen moet misschien vertrekken want hij gaat en komt wanneer hij wilt. De leiding is onderbezet.
Op de groep zit een zwanger meisje, die moet weg maar ze weten niet waarheen, gaat niet naar school. En dan hebben we het vriendinnetje van mijn dochter nog, J.
Zij is meer thuis dan op de groep, blowt ook. Gaat ook niet naar school. Heeft ook al gezegd gekregen dat ze moet blijven of moet gaan.
Ik vraag me af wat er terecht moet komen van mijn dochter op die groep. Het wordt alleen maar van kwaad tot erger.

Ik wilde hier niet meer teveel schrijven omdat ik weet dat je dochter thuis komt begin juli. Ik heb niks leuks te melden, mijn moederdag was totaal verpest.
De spanningen lopen hier zo erg op dat ik mijn huis uit vlucht. Ik ga bij de buurtjes zitten.
Ik trek het echt niet meer.
Ik heb op 9-10-2010!!!! de eerste keer met BJZ gebeld toen mijn dochter de eerste keer een weekend lang vermist werd. We zijn nu over 5 maanden 2 jaar verder en nog steeds is er geen hulp gezet op mijn dochters denkwijze, mening en de dingen die ze doet.
Dan vragen ze maar steeds aan mij wat ze kunnen doen zodat het thuis wel goed loopt?
'Als mijn dochter gezag accepteert, dan mag ze thuis komen!'
Dacht dat ik dan duidelijk genoeg was. Ik krijg steeds die vraag, ik geef steeds dat antwoord maar ik ben nu 2 jaar verder bijna. Laat het nu ook maar zitten dan.
Kl*te hulpverlening hier in dit land!!
Het gaat echt niet lang meer duren dan hou ik mijn dochter thuis en dan regel ze het maar met de rechter weer. Leg ik het die wel uit, dat ik bijna 1000 euro gedokt heb inmiddels en nog verder van huis ben.
Ik ben echt woest, maar dat is niemand ontgaan denk ik.

Als ik jou dan lees, dan vraag ik me helemaal af wat een gesloten plaatsing gedaan heeft?

Ik heb via de mail naar de voogd en de groep laten weten dat ik niet meer bereikbaar ben voor wat dan ook. Dat ze opzouten langzaam!

Als kon, dan zou ik je een vette knuffel komen brengen. Zitten we weer in hetzelfde schuitje, nog steeds. Het schuitje blijft maar varen, zonder enig eiland in zicht. En ondertussen pikken ze ons bootje ook nog lek...duurt niet lang meer dan zinkt mijn bootje wel...

Liefs,
Tinytoo.
Geplaatst op dinsdag 15 mei 2012 14:54
kadootje38
Lieve lieve Tiny, je mag altijd posten hoor, ik vind het schrijnend hoe het jou vergaat maar ik kan het wel scheiden van mijn eigen sores hoor.

Tja, in de gevangenis kun je zelfs aan drugs komen, dus ik sta nergens van te kijken. Mijn dochter mag zelfstandig reizen en dan is het makkelijk zat om drugs te kopen, maar ze werd dus wel direct betrapt toen ze terug op de groep was. Dus in zoverre is dat wel goed. Ze staat nu twee weken in zicht en mag van het weekend niet mee op familie weekend. Daar balen we wel van maar het is niet meer dan terecht.
Kreeg ik vanmorgen een mail van haar fft therapeut, die had met haar over onze reactie gesproken. hij vond dat we goed gereageerd hebben en dat mijn dochter vanochtend had gezegd dat ze het ook wel fijn vond dat we boos waren. Maar dat ze wel vond dat we het erg opgeblazen hadden. Heeft hij gezegd dat hij dat niet vond en als ze zijn dochter was geweest hij net zo boos was geweest.
ben benieuwd hoe ze vanavond aan de telefoon is. Ik voel nog steeds boosheid, maar ook zo'n medelijden met dat meisje dat zo in de knoei zit met zichzelf dat ze denkt dat ze wiet nodig heeft om te ontspannen. En dan beginnen morgen haar examens, dat is ook spannend.
Ik kan alleen maar bidden dat ze haar diploma haalt, maar ik heb er inmiddels een beetje een hard hoofd in.

Tja, het was hier veel stappen vooruit en in een keer weer 10 stappen terug. Voor ons voelt dat als terug bij af, maar de psych zegt dat dat niet zo is. Dus dan geloven we dat maar.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 15 mei 2012 16:28
lakota
Schrijnend is het zeker.Maar voor jou Kado heeft de psych echt wel gelijk.Ook al valt ze even terug.Want ze heeft er wel over gepraat.Het is wel onderhandeld.Boos zijn is niet erg,je erkend het probleem.
Zolang we verwachten is er teleurstelling.Dat is gewoon menselijk.
Jou kind heeft vreselijk veel meegemaakt en dat is niet zo snel over.
Een deel van haar kind zijn moest ineens sneller en dat is haar niet
in de koude kleren gaan zitten.

Tiny ik snap heel goed , dat je je handen eraf wilt trekken.maar laat je dochter altijd weten hoeveel je van haar houd.Niet van haar GEDRAG,maar wel van haar.
Het idee dat kinderen in opvang zomaar wiet mogen roken is onbegrijpelijk.Dat is het eerste wat aangepakt zou moeten worden.Het veranderd immers alle denken?! Net als alcohol,maakt het een kind minder toerekeningsvatbaar.
het brein van tieners is toch al zo anders en het dan ook nog voeden met verslavende middelen,echt ONBEGRIJPELIJK!
Niet alleen dat,maar de schade blijft ook niet beperkt in de groei van het hersenstelsel.
Is er een mogelijkheid tot gesloten plaatsing via de rechter, en gelijk een afkick programma eraan vast?
Ik begrijp dit helemaal niet.
Zo werk je jongeren toch de put in?
En jullie als gezin hebben ook al geen hulp terwijl het jullie allemaal aangaat?
Er zullen best goede dingen zijn onder de jongeren hulp,maar dit breekt mijn klomp...
Ik voel voor jullie.
Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 13:43
kadootje38
Net de mentor gesproken. Hij is blij met onze reactie. We mogen dit weekend ook niet op bezoek komen, ze moet het maar voelen dat we boos zijn.
Maar eerlijk gezegd, mijn hart breekt. Ik begrijp het gewoon allemaal niet meer, ze was zo goed bezig. Meneer kado en ik zijn nog steeds in een soort van shock, huilen iedere dag. En dan hadden we ons zo verheugd op eindelijk weer een weekendje weg met ons hele gezin en dan moeten we haar weer missen.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 17:40
lakota
Je zit in een heel moeilijk proces van accepteren en grenzen stellen.Juist die grenzen zijn zo ontzettend belangrijk voor haar.Want daarmee zeg je ook, we houden van je MAAR...je gedrag KAN niet.
Ga jullie weekend doen.Denk aan haar.Doe wat je kan en maak er voor jou,je man en andere kinderen iets van.ZIJ is de spil niet in het gezin , dat zijn jullie als ouders.
Tough Love is een goede methode en werkt vaak heel goed.Op een dag zal ze dat gaan zien.Ze is nu nog te jong om alles te kunnen omvatten zoals jij als volwassene dat kan.
Maar ze kan wel leren en daar is ze mee bezig en jullie ook.
Geniet straks van je weekend , je hebt permissie gekregen in feite, van de leiding .Je doet het goed.
Ze heeft een dikke fout gemaakt omdat ze bang is voor straks.
Daar wil ze dus iedereen's aandacht op vestigen.Misschien is ze er vandaag gewoon nog niet helemaal klaar voor.Maar straks misschien wel.
Ze zit midden in het proces van volwassen worden.Dat betekent ook uit het veilige nest weg gaan.En als je nog niet goed alleen kan vliegen is dat heel eng.Maar ze weet dat het toch zal moeten....
Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 17:40
lakota
Je zit in een heel moeilijk proces van accepteren en grenzen stellen.Juist die grenzen zijn zo ontzettend belangrijk voor haar.Want daarmee zeg je ook, we houden van je MAAR...je gedrag KAN niet.
Ga jullie weekend doen.Denk aan haar.Doe wat je kan en maak er voor jou,je man en andere kinderen iets van.ZIJ is de spil niet in het gezin , dat zijn jullie als ouders.
Tough Love is een goede methode en werkt vaak heel goed.Op een dag zal ze dat gaan zien.Ze is nu nog te jong om alles te kunnen omvatten zoals jij als volwassene dat kan.
Maar ze kan wel leren en daar is ze mee bezig en jullie ook.
Geniet straks van je weekend , je hebt permissie gekregen in feite, van de leiding .Je doet het goed.
Ze heeft een dikke fout gemaakt omdat ze bang is voor straks.
Daar wil ze dus iedereen's aandacht op vestigen.Misschien is ze er vandaag gewoon nog niet helemaal klaar voor.Maar straks misschien wel.
Ze zit midden in het proces van volwassen worden.Dat betekent ook uit het veilige nest weg gaan.En als je nog niet goed alleen kan vliegen is dat heel eng.Maar ze weet dat het toch zal moeten....
Geplaatst op zondag 20 mei 2012 22:15
Tinytoo

Hallo,

Kadootje, hoe was het familieweekend? Heb je vragen gehad? Heb je wel een beetje kunnen genieten met Meneer Kado en de andere meiden?

Ik vraag me toch wel af hoe ze aan drugs komen. Hier hebben we een wietpas nodig om een shop in te mogen en al helemaal moeten we hier 18 zijn minimaal. Weet jij hoe ze dat doen?
Mijn dochter zei dat ze buiten de shop iemand anders voor ze naar binnen laten lopen. Dat kan nu niet meer, de coffeeshop hier is elke avond vroeg dicht. Komt niemand meer na de invoering van de wietpas.

Snap ik van een kant ook wel dat je dochter nerveus is voor het examen en mijn dochter zegt dat het haar rustig maakt als ze blowt. Maar dat het korte termijngeheugen wel ff een deuk krijgt. Niet erg handig voor een examen.

Hoe kijk je nu tegen alles aan?
Het ging ook wel erg goed met je dochter... zou ze daar zelf niet een beetje bang van geworden zijn?
Mijn dochter zegt dat ze daar bang van wordt. Dan voelt ze spanning opkomen en dat begint te borrelen. Ze wil het te perfect allemaal doen en dan net gaat het dan verkeerd.
Heb je niks meer gehoord van de Iriszorg? Die zouden toch helpen met de verslaving?

Is mijn dochter naar een dancefestival. Ze had geen geld maar ze heeft hier gister een uur lang klusjes gedaan. Had ze het goed geregeld met vervoer, ze zou met haar achterneef meerijden.
Belde hij af, hij had niemand om mee te gaan, hij is al 20 geweest. Mocht ze wel meerijden als hij ging, helaas dus...
Wie ze ook aan de lijn kreeg, wie ze ook sprak, auto vol, ging niet, of weer wat anders.
Had ze zich al helemaal opgemaakt, opgedoft, gewassen en gestreken. Vond ik wel zielig. Heb ik haar nog maar wat geld gegeven zodat ze met de trein kon gaan want ze was zo gek dat ze wilde lopen of liften..
Gaat ze me dat wel terug betalen.
Als het goed is, zit ze in de trein terug naar huis want ze moet morgen weer naar school.

Liefs,
Tinytoo.
Geplaatst op maandag 21 mei 2012 14:12
kadootje38
tinytoo, je klinkt weer wat positiever. Goed dat je dochter klusjes doet om haar uitje te verdienen.

Ons weekend was toch wel aardig leuk. We zaten maar 15 km van onze dochter vandaan en dat bezorgde me af en toe een naar gevoel, want we mochten er niet naar toe.
Mijn broers (ik heb er drie) en hun vrouwen zijn echt lieve mensen. ik heb ze toch maar gewoon verteld wat er was en ze reageerden daar goed op. Ik heb geen zin om smoesjes te verzinnen. Ze is er niet bij omdat ze stom gedaan heeft, punt.
Vrijdag zouden we een fietstocht gaan doen van 30 km. Werden het er uiteindelijk 40 omdat mijn oudste broer zogenaamd een kortere weg wist. Ik zat niet op mijn eigen fiets en had enorme zadelpijn en was knoep sjagerijnig, moest er bijna van huilen. Dat past eigenlijk helemaal niet bij me. Toen we terug waren en ik even gezeten had leek het of alle fysieke inspanning van die dag eindelijk mijn mentale moeheid had overwonnen. En dat voelde uiteindelijk toch lekker.

Die wiet die kan je overal op straat kopen, zeker op stations. De wietpas is nog lang niet overal geintrodiceerd en ik denk eerlijk gezegd dat het alleen maar de illegale straatverkoop stimuleert. Er stond pas een heel stuk bij ons in de krant, omdat ze de pas ook in Nijmegen willen hebben. Maar ik denk dat ze het probleem verplaatsen naar een plek waar de pas niet nodig is en zoals ik al zei het illegale stimuleren.
Als ze er aan willen komen, komen ze er aan. Daar kunnen we niets tegen doen, alleen maar alert zijn en consequenties er aan verbinden.

Donderdag klonk mijn dochter aan de telefoon iets opgewekter, zaterdag toen ze belde had ze knallende koppijn en dat kon je goed merken. Vandaag weer fft, maar eerst moet ze examen doen voor wiskunde. Duimen maar weer.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 21 mei 2012 19:46
kadootje38
fft was heel zwaar. Dochter was later omdat ze nog een examen had.
Ze was erg uit haar hum en reageerde overal laks en ongeïnteresseerd op en toen het haar te heet onder de voeten werd werd ze kwaad.
Ze had geen zin om te praten en snapt niet waar wij ons druk om maken. Ze heeft het gevoel dat ze toch nooit meer echt bij ons zal horen zegt ze.
Ben weer verdrietig en ook boos, omdat ze geen spijt toont. Omdat ze het ons nu wel heel moeilijk maakt nu het eind in zicht is. Over 7 weken komt ze naar huis en ik zie er steeds meer tegenop. En ook dat maakt me verdrietig, want het zou toch anders moeten zijn. En hoe kan het dat ik met al mijn liefde haar niet het gevoel kan geven dat ze helemaal bij ons hoort. Ik weet dat dat in haar zit en niet in mij/ons, maar het maakt me wel verdrietig. We zijn allemaal bereid dingen achter ons te laten en het weer leuk te hebben, maar haar lukt het maar niet.
Volgend weekend staat ze ook nog in zicht, dus geen verlof.
Verdomme, waarom moest dit nu.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 22 mei 2012 17:04
lakota
Ze reageert zo,omdat ze net zo bang is als jij.
Schep geen verwachtingen.Daar kan ze niet aan voldoen,nooit.
Ze is er als beschadigd jong meisje heen gegaan en die beschadigingen zijn zo zwaar ,dat de wonden maar heel langzaam zullen genezen.
Naar huis gaan is een stap maar ze is er nog lang niet.Ze kan nooit meer worden wie ze was,net als jullie nooit meer hetzelfde leven kunnen hebben als een jaar geleden.
Ze moet verder met wat ze NU heeft.
JIJ als ouder mag JOU grenzen zetten.Dat zal haar veiligheid geven en ze heeft ondertussen genoeg geleerd om te weten dat je wel degelijk van haar houdt.
Maar ze weet ook genoeg om te weten dat overal grenzen zijn,thuis ,buiten de deur op school, bij een baas.
Ik neem aan dat je begeleiding blijft behouden en zeker zijzelf.Ze zal minimaal twee x per week of meer met iemand moeten kunnen praten en een telefoon lijn moeten hebben als ze het even niet meer ziet.
Maar jullie ook als gezin.
Jou kind is zo beschadigd dat het jaren en jaren nodig zal hebben om er weer boven op te komen.Naar huis mogen doet het dat echt niet.
Dat is alleen beangstigend.De persoonlijke verantwoording wordt nu weer in haar schoot geworpen en ze is nog zo ontzettend fragiel.
Overal ligt gevaar op de loer en dat weet ze.
Net als bij een gevangene die na 25 jaar eruit mag,wordt de wereld een angstige plek...Binnen WEET hij/zij wat het heeft,daarbuiten is alles vervreemd.
Je kind heeft die veiligheid gevoeld en dat voelt goed.
Nu word zij straks weer de leeuwenkooi ingegooid.
Natuurlijk snapt ze best waar je je druk om maakt,omdat ze zichzelf er ook druk om maakt,maar op een andere manier.
ZIJ maakt het jou niet moeilijk, ze HEEFT het moeilijk met ZICHZELF.
Zoek hulp voor jullie zodat je die overgang straks met jullie allen kunt doen.Niet JIJ en ZIJ.
Het moet niet anders zijn,en het wat het is.Daar zul je het mee moeten doen.
Je weet al dat alleen door jullie daden als gezin ze misschien het gevoel weer zal krijgen er ook bij te horen.Maar,tieners moeten zich ook losmaken van ouders ,dus het is nu even erg dubbel.
Ze vecht voor vrijheid,maar ook voor liefde.
Ga samen zitten en maak een lijstje van grenzen en acties.
Met de gevolgen erbij als ze die overschrijdt.
De grenzen is de liefde die je haar onvoorwaardelijk geeft.
Liefde geven is niet altijd in de vorm van TOEgeven.Maar ook veiligheid en geborgenheid.
JIJ kan haar vergeven en dingen achter je laten.Maar JIJ hebt haar leven niet gehad,dat heeft zij gehad.Voor haar is het de meest traumatische tijd van haar leven geweest.
En nog moet ze door een bad van smeurie elke dag.De herinneringen staan op haar netvlies.Jij hebt alleen de gevolgen gezien,meer niet.
Deze dingen gebeuren misschien JUIST nu,zodat ook jij kan gaan wennen.
NU is er nog volop hulp.Praat ,praat,praat met de mensen van deze leiding.
Geplaatst op dinsdag 22 mei 2012 18:39
kadootje38
Ben het zo zat en ben gewoon zo verschrikkelijk moe.
Ik weet wel hoe het werkt Lakota, ik weet dat zij met een trauma zit dat moet slijten en waarmee ze de rest van haar leven moet handelen.
Maar wij zijn ook getraumatiseerd, haar zusjes ook.
Mijn jongste van tien maakte van de week weer zo'n nare opmerking waaruit blijkt dat ook zij bang is. Bang voor die criminelen zoals zij ze noemt.
Ben zo bang voor de drugs. Ik weet dat daar niet tegen te vechten valt.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Forum reacties

Dochter van 15

Dochter van 15

PIJLERLIJST

DISCUSSIES