Libelle - Dochter van 15 - Relatie & Opvoeding

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Dochter van 15

Geplaatst op dinsdag 26 april 2011 08:30
marijke1
http://www.stoploverboys.nu/site/?lang=

Misschien mosterd na de maaltijd maar het kan ook zijn dat je er wat nuttige info aantreft.
Op het bovenstaande berust copyrightÂ©
Geplaatst op woensdag 27 april 2011 12:14
kadootje38
Posi en dat heeft me echt goed gedaan. We hebben zoveel lieve mensen om ons heen die ons er door slepen.
Aan de andere kant gaan er de gekste vehalen rond. Wat kunnen mensen toch een onzin verzinnen om het maar over je te kunnen hebben. Maar goed, we steken er maar een beetje de draak mee. Degenen die er toe doen weten wat er is en de rest zoekt het maar uit.

Het is morgen er op of er onder. Er moet een oplossing komen, want ze kan absoluut niet thuis komen op dit moment. We zien haar nog steeds het liefst in een instelling waar ze wordt geobserveerd en onderzocht. Ze is erg dwangmatig en neurotisch met haar lijf bezig. Vlekje hier, pijntje daar, beetje hyperventileren. Maar het ligt vooral allemaal niet aan haar. En in haar hoofd is niks mis.

Ik hoop dat ze nu toch gauw gaat inzien dat ze zelf iets moet veranderen om geholpen te kunnen worden. Het wordt steeds duidelijker dat er iets erg mis is met dat vriendje en dat vind ik het ergste, dat je dan nog moet vechten bij jeugdzorg. Want zolang je geen feitelijke bewijzen hebt...........................
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 27 april 2011 19:51
lakota
Je doet wat JIJ kan en dat is alles wat je kunt doen.
je ziet je eigen kind.Je ziet haar veranderen.je weet nu dat het vriendje goed fout was.
Ze is 15 , natuurijk ligt het niet aan haar.
Dat zal ze ook zeker weten.iedereen behalve haar.
Maakt niets uit.JIJ bent haar moeder en je wet dat dit niet goed kan gaan.
Ze heeft al AD geslikt.Wie weet wat nog meer. Je hoeft dat niet te weten.Dat kan allemaal uitgezocht gaan worden.
Hormonen die door haar lijf gieren, noem maar op.
Pas als ze goed onderzocht en geobserveerd is, kun je iets zinnigs gaan zeggen.
Ik denk niet dat ze zelf gaat inzien,daar is ze gewoon te jong voor.
Volwassenen hebben vaak niet eens dat eigen inzicht.
Wat anderen zeggen, hoe moeilijk ook, gewoon bij die anderen laten.
Anderen hebben altijd iets te zeggen.Het is de mens eigen.
Het leed van een ander,maar ook de kritiek OP een ander.
Zolang niemand maar in hun leven port.
Vergeet nooit dat als die anderen wijzen, het maar een vinger is , die wijst.De andere drie wijzen naar henzelf.
Geplaatst op donderdag 28 april 2011 09:19
kadootje38
Haar vriend heeft het voor elkaar. Ze wil ons nooit meer zien omdat hij haar met allerlei leugens over ons bestookt.
Jeugdzorg en entrea zitten nu om de tafel, ik zit met angst en beven op hun telefoontje te wachten.
Ik heb op die website gekeken die hier werd genoemd over loverboys.
Van alle kenmerken waren er misschien drie die niet op onze dochter van toepassing zijn.
Mijn man heb ik moeten tegenhouden, want hij zou naar die gasten toegegaan zijn en dat zou alleen maar uit de hand lopen.
We gaan nu toch aangifte doen.
Maar ik ben zoooooooo bang dat het te laat is. Dat we ons meisje kwijt zijn.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 28 april 2011 10:48
lana
Dit is echt vreselijk.
Ik kan je alleen maar heel veel sterkte toewensen en hopen dat alles goed komt.
Geplaatst op donderdag 28 april 2011 19:42
lakota
Ze IS minderjarig.Ze kan willen wat ze wil,maar ze zal altijd JOU kind blijven.
Ik hoop dat ze haar kunnen ompraten en in laten zien , hoe verkeerd die jonge is.Misschien ook de dingen uitprinten over "LoverBoys" en hoe die in hun werk gaan.
DOE aangifte.Dat is een ding wat NU zeker is.
Deze familie ,jongen heeft te veel macht over een KIND van 15.
JIJ ,je man en JIJ zijn HAAR ouders.
Laat je niet omver praten door een kind van 15.
Later ,veel later zal ze je er dankbaar voor zijn,op een dag...
Geplaatst op dinsdag 03 mei 2011 16:02
kadootje38
Gisteren was haar zusje jarig en is ze toch geweest. Ik heb een moment met haar kunnen praten en dacht dat ik haar bereikte. En dat was ook denk ik wel zo.
Daarna is het toch weer mis gegaan. Ze blijft liegen en draaien en konkelen.
Maar bij jeugdzorg dringt het nu toch echt door dat het menens is.
Er staat een afspraak voor aangifte en we moeten een aantal mensen die meer weten ook zien over te halen om aangifte te doen, maar dat zal niet meevallen. Iedereen is bang voor zijn kinderen.
Ik hoop dat deze mensen gaan beseffen dat dit de enige manier is om onze dochter te redden. Hoe meer aangiftes hoe beter.

En blijven bidden en kaarsjes opsteken. Er schuilt heel veel goeds in ons meisje, laat dat weer naar boven komen en haar helpen de weg terug te vinden.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 04 mei 2011 13:43
kadootje38
intake bij ggz liep uit de hand. Mevrouw kreeg woedeaanval en werd zowel fysiek als verbaal agressief naar ons toe.
We krijgen rot smsjes van het vriendje, die ik allemaal bewaar voor de aangifte.
Zit nu thuis op de bank met de deuren op slot, omdat ik bang ben.

Komt dit ooit nog goed? En als het goed komt dan kan ze toch niet meer leven met het feit wat ze ons allemaal heeft aangedaan. Ik zou dat tenminste niet kunnen.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 04 mei 2011 14:44
posi
Kadootje wat jammer dat het op deze manier bij ggz uit de hand is gelopen maar aan de andere kant kun je het ook zien als onmacht van haar en bij ggz hebben ze nu gelijk gezien dat ze echt intern moet,dus misschien levert het toch wat op.
Je moet er niet vanuit gaan dat je dochter zal meewerken aan alles wat iedereen met haar voor heeft daar zorgt haar vriendje wel voor,ik denk dat ze zo door hem onder druk word gezet dat ze zelf helemaal geen onderscheidt meer kan maken tussen goed en kwaad.

Ik vraag me wel af waarom jullie nog steeds geen aangifte hebben gedaan,dat had je echt allang moeten doen hoor,je hebt reden en feiten genoeg die tot een aangifte kunnen leiden,alleen al die bedreiging van zijn ouders naar jullie toe over je dochter is al genoeg,niet meer twijffelen maar doen hoor,laat je niet door die snotneus van een loverboy onder druk zetten,dat is zijn doel maar sta daar aub boven..
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op donderdag 05 mei 2011 00:16
lakota
Misschien heeft Posi gelijk. Als de intake zo uit de hand gelopen is, zullen ze misschien inzien dat dit ernstig is.
Lover Boy direct aangeven, met of zonder anderen.Daar heb JIJ niets aan, aan anderen.
Natuurlijk hoe meer hoe beter , maar het gaat NU om JOU kind.
Zoek het internet op Lover Boys en hoe link die zijn, de hele familie doet er aan mee , en in feite is het slaven handel en hoeren in kopen.
Het is heel geniepig en je wordt er ingeluisd , vooral meisje rond die leeftijd. Het is een opgedirkte pimp.
Ga erachter aan, laat niets aan het toeval en noodlot over. Dit kan en zal ontzettend moeilijk zijn,maar probeer alle om je kind uit die klauwen te halen en houden.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe.
Geplaatst op donderdag 05 mei 2011 07:47
martha55
quote:
kadootje38 schreef op 04 mei 2011 @ 13:43:
...
Komt dit ooit nog goed? En als het goed komt dan kan ze toch niet meer leven met het feit wat ze ons allemaal heeft aangedaan. Ik zou dat tenminste niet kunnen.

Dit stukje trof mij heel erg.
Liefhebben=vergeven. Steeds opnieuw.
Jullie dochter doet dit niet om jullie te kwetsen.
Je moet haar laten merken dat, wat er ook gebeurt, ze bij jullie welkom en (vooral) veilig is.
Die jongen zal haar vertellen dat ze niets waard is voor jullie, dat jullie niet om haar geven, dat ze beter bij hem kan zijn omdat ze haar familie zo gekwetst heeft dat die haar toch niet meer zullen accepteren.
Daar moet je een warm en positief geluid tegenover zetten, anders raak je haar kwijt!
Geplaatst op donderdag 05 mei 2011 20:46
kadootje38
Posi, zaterdag hebben we een afspraak met de politie. We doen dan ook aangifte tegen onze dochter vanwege fysiek geweld en bedreiging. Dat is ons aangeraden, dat maakt de reden weer beter om haar gesloten te krijgen.

Martha, ik zit op een punt dat ik even niet vergeven kan. Ik ben stuk en op. Het heeft me zeer aangegrepen dat ze mijn man aanviel en mij uitmaakte voor kankerhoer. Taalgebruik wat wij nooit gebruiken en waar we vaak genoeg over gesproken hebben. Ze is en blijft mijn kind, mijn hart wordt er uitgerukt van ellende. Maar ik ben ook verschrikkelijk boos op haar. Want wij zijn altijd heel open geweest en hebben altijd veel over dit soort dingen gesproken en onze kinderen ervoor gewaarschuwd.
Ik kan alleen nog vergeven als ze laat zien dat ze beter wordt of is. Ik verwacht absoluut een excuse van haar, ooit.
Ik heb maandag met haar gepraat, dacht dat ik zo dichtbij haar was. Heb haar gezegd dat we haar altijd vergeven en van haar houden. Nog geen uur later beliegt ze de boel weer en beweert ze glas hard gisteren bij de ggz dat wij haar nooit laten voelen dat we van haar houden en becomplimenteren.

Ik denk dat er heel veel zal moeten gebeuren wil ik haar ooit nog kunnen vertrouwen.

Het spijt me, ik ben op dit moment vooral heel erg kwaad. Maar ik weet ook dat ik zal vechten voor haar tot ik erbij neerval.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 05 mei 2011 21:55
Gizmo
Kadootje ik kan er inkomen dat je ontzettend boos, kwaad, gekwetst en bedrogen voelt. En dat door je eigen vlees en bloed, maar je kan ook niet bij haar naar binnen kijken. Die vriend en zijn familie hebben haar helemaal gek gemaakt. Als ze zo doet is het niet jullie dochter maar is het die familie die je hoort. En dat hoef je niet zomaar te accepteren en uiteraard moet je daar tegenin gaan, maar blijf rust en liefde uitstralen, laat haar voelen dat jij er voor haar bent. Zolang je dat lijntje hebt (en dat is er nog, maandag heb je dat zelf gezien), maken jullie een kans tegen dat TUIG. Als je haar opgeeft zal ze dat voelen en ben je haar kwijt. Dan heeft dat tuig vrij spel en wordt ze gebruikt als een afvalproduct en komt ze in de prostitutie terecht.

Je hoeft haar nu echt niet te vergeven, als je dat nu niet kan dan is dat zo, maar ze is zo ontzettend in de war. Ze is letterlijk gek gemaakt door die lui en weet niet meer wat en wie ze moet geloven. Ze is pas 15. Ook al heb je haar gewaarschuwd voor dit soort gasten dan nog is zij niet verantwoordelijk te houden voor het feit dat ze in de val getrapt is. Die lui zijn zo link en weten precies hoe ze zo'n meisje moeten inpakken, daar sta je totaal verstelt van.

Heel veel sterkt en ik hoop dat de politie echt wat kan betekenen voor jullie en jullie dochter.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op vrijdag 06 mei 2011 18:46
lakota
Ik kan alleen maar beamen wat Gizmo zegt. Wat je ook doet, hoe boos je ook bent,blijf haar dat zeggen.
Die mensen hebben haar in een greep. Een soort hersenspoelen is het. ze mag daar uiteraard alles.Welk kind van 15 wil dat nou niet?!
Daar begin jij niet veel tegen. Maar blijf als ouder boven haar staan.Hoe ze ook vloekt en scheld, ze is je grenzen aan het proberen. Kijken wie gelijk heeft. zijn kant of de jouwe.
Houden ze echt nog wel van me,zijn familie zegt immers van niet....enzovoort.
Alles wordt door HAAR gemeten met HUN maatstaf.
Uit je boosheid op een rustige manier als dat nog kan.
Vertel haar dat je altijd van haar zult blijven houden ,ook als haar gedrag niet acceptabel is.
Dit zijn mensen die er hun beroep van gemaakt hebben.
Die erop uit zijn jonge onschuldige kinderen die thuis dwars liggen te pakken, en hun koeien met gouden horens te beloven.
Ze hebben specifieke methodes ontwikkeld.Hun zoon is daar onderdeel van en wordt waarschijnlijk rijkelijk beloond.
Alleen kan jou kind dat niet zien,gewoon omdat ze die kennis van mensen niet heeft.
OMDAT ze nog een kind is.
Je kunt je kinderen 1000 en een keer waarschuwen,maar het valt nergens.
Jullie worden als gezin vreselijk op de proef gesteld, en ik hoop van ganser harte dat jij en je man sterk blijven.
Ze is niet volwassen en gehaaid genoeg om dit voorzien te kunnen hebben.
Nu zit ze erin, en hun klauwen hebben zich al aardig vastgezet.
Ze zijn haar aan het voorbereiden op veel erger dan wat jij ooit kunt denken. Bescherm haar, doe alles wat in je macht zit.
Jullie staan samen op de rand van de afgrond met haar.
Denk niet aan jou, dat komt wel weer. Denk niet aan vergeven of verontschuldigingen willen van haar.Die tijd komt ook wel.
Redt haar.
Eerst terug van die rand...
Communiceer,schrijf haar. Niet oordelend ,maar vol liefde,ook al ben je het niet eens met haat woorden en acties.
Het kind is in de macht van zeer gevaarlijke mensen. redt haar!
Geplaatst op maandag 09 mei 2011 00:07
kadootje38
Ik heb die website opgezocht. Denk dat ik daar wel wat mee kan. Marijke, bedankt voor de tip.
Vandaag een k*t moederdag, ook al deden mijn andere twee meisjes erg hun best voor me.
Moest vanavond ook nog werken en ben bekaf. Ga nu maar proberen te slapen. We leven met de dag.
kadootje38 wijzigde dit bericht op 09-05-2011 00:09 met 5%: toegevoegde tekst
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 09 mei 2011 20:08
JHaz
En geef niet alle aandacht aan die dochter, want je hebt er nog twee thuis die niet vergeten mogen worden.
Geplaatst op dinsdag 10 mei 2011 07:13
posi
Kadootje hoe is het gegaan met de aangifte,is het allemaal gelukt?
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op dinsdag 10 mei 2011 08:44
kadootje38
tja, wat zal ik ervan zeggen. Verbale bedreigingen zijn voor de rechter niet vervolgbaar. Rest het ongeoorloofd onderdak bieden, en de rest moeten ze keiharde bewijzen voor hebben.
We konden een uitgebreide melding doen met een verklaring van 4 of 5 a4tjes. Zo blijven die mensen onder de aandacht. Er werd in ieder geval nu wel door die mevrouw naar ons geluisterd en ze nam het serieus.
De wijkagent waar we normaal bij moeten zijn belde gisteren omdat hij vacantie had gehad en hoorde dat we geweest waren. En nog riep hij dat we de bedreigingen maar met een korreltje zout moesten nemen. Hij zou verdorie eens bij onze dochter op bezoek moeten gaan.

Ik word helemaal gek, heb door de vrije dagen in de zorg al vanaf woensdag niets meer gehoord van jeugdzorg en gisteren had ze een cursusdag. Ondertussen is onze dochter furieus op ons en wil ons niet meer zien. En daar ga ik echt aan kapot.
En als ik eraan denk hoe zij zich moet voelen dan wordt ik echt gek.
Dan zie ik haar daar eenzaam in dat opvanghuis in haar bedje liggen. Zonder iemand die echt van haar houdt. Dat vliegt me echt naar de strot, ook al heeft ze dit zelf veroorzaakt.
En na de gebeurtenissen van afgelopen week zou je toch zeggen dat ze haar acuut gaan plaatsen, maar nee hoor, het moet nog erger.

Maar eh, Posi, jeugdzorg heeft weer een mooie gemaakt daar in het zeeuwse hè. Met die fax. Je zou je vertrouwen volledig verliezen van zulke berichten.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 10 mei 2011 12:42
posi
Hoi lieve Kadootje,
Mijn vertrouwen in jeugdzorg is allang verdwenen en de fouten hier in Middelburg bevestigen mijn vermoedens alleen nog maar eens.
Mijn vriendin werkt zelf bij jeugdzorg en zelfs zij heeft proffesionele hulp nodig bij de opvoeding van haar kids en dat soort mensen moet ons dan gaan vertellen hoe wij de opvoeding van onze kinderen het best aan kunnen pakken,belachelijk gewoon...

Wat ik ook een belachelijk iets vind is hoe de politie met jullie aangifte omgaat,jij mag ten aller tijden een aangifte doen van iets,een uitgebreide melding is niets waard en daar doen ze dan ook niets mee maar het zal voor de heren en dames agenten wel weer teveel werk zijn en daar hebben ze geen zin in.

Begrijp best hoor dat je het moeilijk hebt als je aan je dochter denkt maar het zou fijn zijn als er tenminste èèn instelling is die zijn werk is serieus gaat nemen.
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op dinsdag 10 mei 2011 18:49
lakota
Wat een ellende met de officiële instanties.Waar je dus eigenlijk hulp van verwacht.
Natuurlijk wordt je hier niet goed van.
Is dit omdat het kleinere steden zijn?
Posi heeft er ook al ervaring mee. Vreselijk hoor.
Kun je niets persoonlijke doen? Heeft ze alle enge medicijnen nog steeds?
Je huisarts?
Heeft ze een psychiater?
Een medisch onderzoek?
Ze is nu dus uit huis,maar nu?
Ik kan me voorstellen dat je een rot moederdag hebt gehad,MAAR je hebt nog twee andere kinderen.
Vergeet hen niet, ze lijden hier ook onder, al was het alleen maar omdat jij er onder lijdt.
Krijgen jullie counseling met zijn allen?
Of jij en je dochter samen?
Het hele gezin zou dat juist NU moeten krijgen?
Ik wens je heel veel wijsheid en sterkte.
Geplaatst op dinsdag 10 mei 2011 19:10
kadootje38
Hulp voor ons als gezin? Komt wel als mijn dochter op de juiste plek zit, zeggen ze.
DAt wij helemaal gek worden van verdriet en angst is niet het belangrijkste zeggen ze, eerst onze dochter. Maar daar doen ze dus (bijna) niks aan.
Krijg net telefoon van de groep dat mw niet is teruggekomen. Ze hebben naar haar vriend gebeld en zij nam op. De vriend is jarig en ze beweert bij hog en bij laag dat ik toestemming heb gegeven dat ze er naar toe mocht. No way dus. We hebben zelfs contact verboden.
Ze houdt zich dus weer niet aan de afspraken.

Die oxazepam is omgezet naar zonodig, en sindsdien heeft ze bij mijn weten ook niet meer genomen.
De intaker van de ggz was perplex van de dosering die ze kreeg.
Hij was sowieso erg geschrokken van de situatie. Ik hoop dat hij snel wat kan doen.
Iedereen, jeugdzorg en entrea en ggz denken dat ze gesloten moet worden voor observatie en onderzoek. Maar er gebeurt helemaal niets.

Degene die ik net aan de lijn had leek naar me te luisteren en beloofde morgen met jeugdzorg te bespreken wat ik met haar heb besproken.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 11 mei 2011 00:56
lakota
Ik kan alleen maar zeggen , hoe vreselijk het is voor jullie allemaal. Jij maar ook je man en dochters.
Natuurlijk heeft zij als eerste hulp nodig .Observatie.Psychiatrische hulp. Ik begrijp niet zo goed , dat ze , waar ze is , zomaar de vrije teugel krijgt?!
Moet dat niet met jullie toestemming zoals je zegt , erts naar JULLIE als ouders bellen, dan pas HAAAr geloven?!
Het lijkt logisch dat ze iedereen een loer aan het draaien is. Ze is al diep ge introdoctineert bij dat gezin.
Verjaardag, aan mijn laars!!!!
Dat ze haar zomaar laten gaan, ze is immers minderjarig???
En JA, jullie hebben allemaal hulp nodig, anders gaat het in de toekomst weer fout.
Als gezin ,als eenheid moet je hier door heen. Jij en jou man samen, maar ook je dochters hebben een uitlaatklep nodig.
Blijf vechten en vragen en eisen vooral.Ze IS jullie kind en ze IS minderjarig. Desnoods dreigen met gerechtelijke vervolging als ze jou kind zomaar de straat opsturen naar JUIST die "loverboy's " huis.
De politie kan misschien "niets" doen,. dit is voor hun een zacht gekookt ei.Maar andere instanties misschien wel.
Ik wet niet hoe je er financieel bijstaat, maar als je KAN , ga ervoor.
Geplaatst op donderdag 12 mei 2011 15:02
Tinytoo

Lief Kadootje,

Via een omweg kreeg ik de link van dit topic.
Ik zit in een gelijkwaardige situatie als jij. Ik heb ook 3 dochters en de middelste maakt de boel moeilijk.

De dood kan veel effect hebben op een kind van die leeftijd. Daar ben ik wel achter want we hebben in 2004 twee mensen verloren binnen 14 dagen. Mijn vader en mijn opa. Vorig jaar mei is onze Tante overleden die ik tot de dood verzorgd heb. Sinds die tijd is het gedrag erger geworden van mijn dochter.
In haar ogen verlaat iedereen haar, zo denkt mijn dochter. Iedereen gaat weg waar ze van houdt, dat doet pijn!!!
Dan maken ze liever ruzie, worden ze ook afgestoten en dan hebben ze dezelfde pijn, maar ze hebben het wel onder controle, dus zelf gedaan. Overlijdens heb je niet onder controle.
Dit is een van de punten waar mijn dochter mee kampt, dat weet ik nu.

Mijn dochter liep vorig jaar maart voor het eerst weg. Ze kwam terecht bij haar vader,( 3 maanden) ging niet, terug naar huis, ging niet, naar oma en opa, ging niet, naar mijn vriendin, naar huis, naar mijn vriendin..

Ik ben al meer als een half jaar bezig met instanties, Jeugdzorg, Xonar ( hetzelfde als wat jij hebt alleen heet het bij jou anders), Raad van de kinderbescherming, leerstraf ( opgelegd door de rechter), psychiater, afspraken met school enz. Alles om te zorgen dat het weer goed komt met mijn kind.
Ik had zo gehoopt dat er een iemand van deze instanties mij werkelijk zouden helpen maar ze keren zich tegen me.
Bij de leerstraf vertellen ze haar dat een jointje roken niet erg is, en dat pleegmoeder of moeder niet altijd hoeven te weten waar ze is. En daarna is ze weer kwijt..
Alleen de psych doet goed werk!!
De raad van de kinderbescherming zou een kind moeten beschermen. Mijn dochter heeft bezopen midden in de nacht op de autobaan gelopen, speed gesnoven, gedronken, geblowd, alleen in een huis verbleven met een ander 16 jarig meisje in de week dat ze spoorloos was en niemand doet wat!!!! Iemand had haar moeten beschermen tegen zichzelf! Moeten wij eens een handje pillen pakken, zit je gelijk op de Paaz.
Mijn kind is in oktober bij mijn vriendin en man terecht gekomen, nadat ze die week spoorloos is geweest. In november maar weer terug naar huis, ik heb gesmeekt om een OTS, die term ken je vast wel.
Ik kreeg geen OTS!
We waren inmiddels verhuisd in december, andere buurt, hoop...
In februari ging het weer mis, weer stelen, liegen, niet thuis komen, weglopen..
Heb ik haar echt buiten de deur gezet, ik stond met de rug tegen de muur, ze kon echt niet meer thuis blijven.
Sinds die dag woonde ze bij mijn vriendin en haar man, dat hadden we zo afgesproken, haar kinderen zijn de mijne en andersom.
Jeugdzorg heeft achter mijn rug om regels gemaakt, zodat het pleeggezin officieel werd, zodat ik elke maand 122,25 moest gaan betalen!
En is mijn dochter inmiddels verder?
Ik heb haar de pil gehaald en idd daar is ze een stuk rustig van geworden.
Er is enorm veel kapot tussen ons.
Maar nu heb ik het helemaal gehad met de hulpverleing op de psych na, ik krijg mijn dochter weer thuis zaterdagmorgen! Dat heb ik geëist.
Ik moet ook harder worden, ben net als jij, alles achterna dragen, luchnpakketje smeren voor op school, zorgen dat alles schoon gewassen ligt, en last heb ik van een schuldgevoel als het anders gaat.
Daar moet IK vanaf, en IK mag best straf uitdelen, en IK weet dat ik fouten gemaakt heb maar IK wil ze graag herstellen, want als IK het niet doe doet niemand het en komt mijn kind nog in de goot terecht dankzij al die hulpverlening.
Daar deugt echt niks van geloof me.
Ik ben bereid om elke week een gesprek te houden met mijn meisje en elke stap te volgen die ze gaat maken want ik laat dit nooit meer gebeuren want ze dacht nu dat ik niet meer van haar hield. Ik hou niet van de dingen die ze fout doet maar wel van haar, met alles wat ik ben en heb. Ik ben al 12 jaar een alleenstaande moeder, ik heb het allemaal te zachtaardig gedaan.
Het gedrag van mijn dochter komt ook voort uit het feit dat ze meerbegaafd is en hooggevoelig.
Ik heb deze week tegen haar gezegd dat ik me vastbijt in haar, dat ik haar nooit meer laat gaan voor ze de deur vrijwillig uit gaat. Ik wil vechten voor haar, al ga ik er zelf bijna aan onderdoor, wat dus bijna gebeurd is. Ben net herstellende van een hernia-operatie.
Maar ik ga het doen.
Ik heb een buuf die mijn dochter op wil vangen als we beide af moeten koelen. Het wordt praten, praten en nog een praten en eerlijk zijn.
Daarin hebben zowel ik als dochter gefaald, maar we zijn beide bereid om er aan te werken.
Toen ik haar vertelde dat ik me vastbeet in haar, begon ze te huilen en knuffelde me, ik had geen betere woorden kunnen bedenken, nu weet ze wel dat ik van haar houdt ook al heb ik haar buiten gezet.

Plekken in gesloten afdelingen zitten allemaal vol zeggen ze dan, je moet een NETWERK hebben waar het kind heen kan, zoals bij jou ook gebeurde. En dan gaan ze verder met dat NETWERKEN. Dan wordt je dochter een speelbal en weet niet meer waar ze straks thuis is.

Ik kan je helaas geen raad geven, behalve dat je van de hulpverlening niks moet verwachten. Ze beloven je vanalles maar doen niks. Zelfs niet toen ze wisten waar mijn dochter zat in die week dat ze spoorloos was. Jeugdzorg belde me op om te zeggen dat het gevaarlijk was waar ze zat. Waarop ik vroeg of ze haar daar weg gingen halen dan?
Ik moest het maar doen, maar thuis kon ze niet.
DAN MOEST ZE MAAR BLIJVEN ZITTEN WAAR ZE ZAT!!
En dat is gebeurd, op maandagmorgen is Jeugdzorg naar binnen gelopen met de blauwepetten, hebben mijn dochter en dat andere meisje eruit gehaald en dat andere meisje zochten ze al wat die had zich wel moeten melden op de gesloten afdeling. Mijn dochter werd weer losgelaten op straat, en weer was ze weg...

Ik wens jullie heel veel sterkte, kracht en wijsheid. Meer geluk ook als ik gehad heb met de instanties.
Ik blijf je volgen, en wil je wat van me weten, vraag het gerust.

Liefs voor jullie allemaal!

Tinytoo.
Geplaatst op vrijdag 13 mei 2011 08:56
kadootje38
tinytoo, ik wordt niet vrolijk van je verhaal, maar ik ben bang dat je wel gelijk hebt wat de hulpinstanties betreft.

Even kort de situatie hoe die nu is.
Iedere hulpverlener is het er over een s dat er geen contact mag zijn tussen mijn dochter en haar vriend. gevolg is dat ze ons niet meer wilt zien en haar vriend iedere dag na school ziet, regels aan haar laars lapt en wij het nakijken hebben.
En dus heeft die jongen en zijn gezin alle invloed op haar om haar nog meer van ons af te zonderen.

Toen mijn dochter vermist werd had jeugdzorg de mond vol over een ots en gesloten behandeling, maar dat lijkt allemaal larie koek nu.
Ik kan mijn kind simpelweg niet naar huis halen omdat ze binnen 5 minuten bij die jongen zit. Liegen is haar tweede natuur geworden, ze heeft gebruikt (en dat zal nog wel gebeuren), ze heeft gedeald.
De wijkagent hier is een slappe lul, die alles wegwimpelt. Hij zal wel bang zijn om die gasten aan te pakken.

Gisteravond belde ze haar zusje met de vraag of ze wat bladmuziek wilde kopieren en naar haar toe brengen. Haar zusje zei haar dat ze dat dan wel met ons kwam brengen. Maar dat was niet goed. ze moest maar zelf met de bus. Gelukkig tuint haar zusje er niet in en vinden wij het ook niet goed. Ze begon tegen haar zusje te vertellen wat wij haar wel niet hadden aangedaan en haar zus zei dat ze haar mening daar niet over gaat geven.
Dat vond ik wel heel knap van haar, dat ze zich niet om liet kletsen.

Ze kan van ons de keuze krijgen, of we komen allemaal op bezoek of er komt niemand.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op vrijdag 13 mei 2011 22:15
Tinytoo

Kadootje, waar verblijft je dochter momenteel?
Het is wel zo dat ze minderjarig is, mocht ze bij de ouders van die jongen zjn, dan zijn die strafbaar. Wegens het niet toegestane verblijf van jouw dochter, jij bent er immers op tegen.

Misschien kun je beter naar het hoofdburo gaan van de politie, dat voorleggen en een OAT aanvragen, dan brengen ze haar terug, en steeds weer.

De hulpinstanties hebben nog actie ondernomen?

Ik ben ook ten einde raad hoor, mag je rustig weten maar als niemand meer een poot uitsteekt dan zal ik het zelf moeten doen.
Op dit moment weet ik ook nog niet goed HOE ik het ga doen maar ik vraag hulp bij mensen die ik ken en geen hulpverleners meer.
Ik heb met een buuf afspraken, met nog een persoon waar mijn dochter eventueel een nachtje kan blijven zodat ze af kan koelen.
Ik heb de mensen om me heen gevraagd om medewerking, en ook of ze 'mee willen kijken' over wat er hier gebeurt en met mijn dochter.
De afstand is zooooooo groot nu, dat kan niemand lijmen behalve mijn dochter en ik.
Mijn oudste dochter is net 18, die heeft ook een moeilijke tijd gehad maar op een moment kon ik wel tot haar doordringen, toen ik mijn emoties liet zien en liet merken dat ik haar wilde helpen.
Bij de middelste dochter heb ik dat moment nog niet gehad. Ik ben nu nog steeds boos, verdrietig, en snap niet hoe ze me zo iets allemaal aan kon doen. Daar kan ik elk moment van de dag nog om huilen.

Ik lees je weer.

Liefs,
Tinytoo.

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Forum reacties

Dochter van 15

Dochter van 15

PIJLERLIJST

DISCUSSIES