- Home
- Forum
- Spelletjes
- Winnen
- Abonnement
- Culinair
- Reizen en Uitgaan
- Beauty
- Columns
- Slim met geld
- Testpanel
- Uit het blad
- Blogs
- Vraag & Aanbod
- Libelle Academy
- Nieuwscafé
Forum reacties
Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 17 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.
Dochter van 15
- Geplaatst op maandag 30 januari 2012 11:40kadootje38
Tiny, begin met antwoord op jou vragen.
Ik heb na de geboortes van alle drie in mindere en meerdere mate depressies gehad. Daar kreeg ik ad voor en therapie. Op een gegeven moment gebeurde er weer dingen in mijn leven waar ik erg van uit mijn doen raakte en eigenlijk slik ik sinds die tijd ad. Ik functioneer er goed op en ik weet niet of er nog mee moet stoppen. Misschien als het echt allemaal weer rustiger is in ons leven. En een groot voordeel is dat ik van deze medicatie goed slaap. Ik ben er verder niet suf van.
Ons bezoek gisteren was wel leuk, maar onze dochter valt op het moment erg terug in haar gedrag met betrekking tot op een verkeerde manier aandacht vragen. Ze voelt zich gespannen en rot, maar weet niet to the point te komen en gaat dan maar klagen over pijntjes en een te grote neus en te kleine borsten. En dat irriteert. Bovendien schopt ze tegen alles en iedereen aan, school, leiding noem maar op. En als je dan met haar mentor haar problemen bespreekt dan kom je erachter dat haar verhaal in haar hoofd veel groter wordt dan het is. Normaal pubergedrag kan het zijn, maar ze maakt het zichzelf daarmee wel moeilijker. En dat is jammer.
De fft; eerst drie gesprekken waarin onderzocht wordt wat de struikelpunten zijn, hoe iedereen over het gezin en de regels en zo denkt en wat daar aan gedaan moet worden. Daarna een oefenperiode met opdrachten om thuis met elkaar aan de slag te gaan en uiteindelijk dus nog een stukje thuisbegeleiding als ze weer thuis komt wonen.
Vanaf het moment dat onze dochter gesloten ging kreeg ze geen medicatie meer. Ze willen haar kunnen observeren zoals ze werkelijk is en niet onder invloed van medicijnen.
het rapport van de jongste viel eigenlijk enorm mee. Morgenavond 10 minutengesprek en dan hoop ik meer te weten.
Tiny, kun je dat gevoel van excuse willen loslaten? Het enige wat je nu nog kan doen is grenzen stellen en geven. Je mag niet verwachten dat zij geeft, want daar is ze niet toe in staat op dit moment.
Vlak voor moederdag verbrak onze dochter het contact met ons. Ik ging door de hel. Maar ik was ook vreselijk kwaad. Twee weken later kreeg ze te horen dat ze toch haar best moest gaan doen omdat ze met gesloten plaatsing bezig waren. Ze belde en ze deed net of er nooit iets gebeurd was. Haar ov chip moest opgewaardeerd worden, of ik dat even kon doen. Ik heb me over mijn woede en verdriet heengezet en ben er heen gegaan. Ik verwachtte niets van haar en daardoor was het contact niet geforceerd. Ik stelde mijn grenzen en daar had ze het maar mee te doen. Na de rechtszitting was ik zo kwaad over de leugens die ze de rechter vertelde dat ik haar twee weken niet wilde zien. Dat heeft ze gevoeld en terecht. toen liet ik haar ineens vallen in plaats van zij mij. En dat maakte het toch wel even anders.
Wat ik me afvraag Tiny, is wat doet de leiding van jouw dochter met de situatie. Bij ons bleef de leiding naar mijn dochter toe benoemen dat we van haar houden en ons zorgen maakten en dat we er altijd voor haar zouden zijn, maar dat ze dan wel respectvol met ons moest omgaan. Tijdens haar verblijf in de gesloten groep hebben ze haar keer op keer geconfronteerd met het feit dat ze ons pijn deed en dat haar gedrag respectloos was. Toen ging ze zien dat ze ons helemaal geen pijn wilde doen en dat er ook een andere manier was om met ons om te gaan. daar heeft de leiding dus echt een actieve rol in gespeeld.
Tiny, ik raad je echt aan om geen verwachtingen te scheppen. Om als ze iets nodig heeft dat voor of met haar te regelen. Duidelijk te zijn met wat je wel en niet accepteert. het eerste contact hoeft bij wijze van spreken alleen maar te bestaan uit even samen iets drinken ergens, zonder te praten over de problemen. Zij moet ervaren dat haar moeder zien, niet automatisch betekend "gezeik" over haar gedrag. Maar ook gewoon even samen kunnen zijn. Dat excuse komt later wel, als ze inziet wat er is misgegaan. En misschien komt dat excuse wel nooit.
Ik snap eerlijk gezegd nog niet zo goed waarom ze jouw meisje maar laten doen. Krijgt ze wel structuur geboden en zijn er consequenties voor haar gedrag? Want dat mis ik in het hele hulpverleningsverhaal van je.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op dinsdag 31 januari 2012 12:44Tinytoo
Hallo,
Lakota, mijn dochter heeft geen grenzen! Doet gewoon waar ze zin in heeft. Moest ik wel ff lachen om je posting.
Broodje en cola in een koffieshop. Maak er coffeeshop van ( drugs verkrijgbaar) dan komt ze wel!
Kadootje, misschien is het dan wel beter als je op die AD blijft, als je je er rustiger bij voelt en je wordt er niet duf van.
Je dochter heeft ff een dip zo te lezen. Wordt er ook genoeg aan haar gesleuteld denk ik, kan ook niet alles in één keer goed gaan. Ze kan niet ineens een ander persoon zijn lijkt me.
De vraag is waarom ze dat doet? Weet niemand dat?
Die FFT is langdurig dus. Hier is het alweer op de lange baan geschoven. In juni komt mijn dochter niet naar huis, hoeft die FTT niet ingeschakeld te worden nog.
Valt het rapport van je jongste mee, dat is meegenomen. Ben ik wel benieuwd wat er uitkomt vanavond.
Ik heb het losgelaten, mijn dochter hoeft niks meer te zeggen tegen me, alleen maar 'sorry' zou genoeg zijn. Of een mailtje. Ze negeert me gewoon.
Wat jij gedaan hebt, heb ik ook gedaan al. Niks meer zeggen erover en doen wat er gevraagd wordt. Maar ik kan het niet meer, moet ik alles maar laten gebeuren en achter me laten? Dus dan kan ze alles flikken zomaar? Ze moet de gevolgen van haar gedrag leren kennen.
Toen ze uit de crisisopvang kwam terug de stad in, ben ik haar van de ene dag op de andere gaan halen. Elk weekend en elke woensdag. Ik heb het niet over haar gedrag gehad, helemaal niet. Ze wist zelf wel dat ze verkeerd bezig was. Ik ben de liefhebbende moeder geweest die alles maar achter me wilde laten. Maar er komt steeds meer bij.
Wat jij schreef, ben ik me ook af gaan vragen. De leiding van de groep, wat die doen?
Daar erger ik me ook om, want ze doen niks. Er moet een onderzoek komen ( persoonlijkheidsonderzoek) en een hulpverleningstraject. En dat is er nog steeds niet, ze zit al sinds eind november in de groep. Hun doen niks, verwachten vanalles van mij. Dat is het net.
Heb ik de voogd daar gister ook op aangesproken, dat ze meer bij de leiding moet zijn van de groep. De mentor van mijn dochter moet meer met haar praten. Ze kunnen toch ook met haar praten en zeggen dat ze met respect met me om moet gaan? Doen ze dus niet. De voogd heeft het wel genoteerd en gaat er mee terug naar de groep.
Hoorde ik ook dat mijn dochter uitgang heeft op maandagavond, avondje uit.
Zit er een jongen in de groep die op maandag geoorloofd mag blowen, en waar is mijn dochter dan? En als ze dan vragen of ze een testje wilt doen dan weigert ze. Schrijven ze op dat ze geblowd heeft, maakt haar allemaal niks uit.
In de wijk waar ze zit zijn de problemen begonnen. Moet ze wel buiten op straat een peukje gaan roken alleen, omdat het niet op de tuin mag omdat ze nog geen 16 is...
Loopt ze alleen daar op straat tussen de verleidingen..
Kreeg ik een mailing, tussen school en de groep.
Vanmiddag spoed overleg met de mentor van de klas en de mentor van de groep. Mijn dochter heeft na die actie van vrijdag haar credits op school op. Ik denk dat ze niet meer welkom is daar. Zo begrijp ik het uit de mailing.
Vertelde de voogd me gister ook nog dat we niet 6 februari maar volgende maand op de rechtbank moeten komen en dan wel op mijn verjaardag!! Midden op de dag, kwart over 3.
Dat ga ik dus niet doen! Vier jaar lang draait alles al om mijn dochter en net die ene dag in het jaar, dat het eens om mij draait, moet ik ook nog voor haar opofferen. Dacht het niet, dat is mijn grens! En die mocht ik aangegeven!
Gaan ze maar vaders aan de jas trekken, die heeft ook 50% voogdij en anders gaat de voogd maar mee. Ik ben die dag niet bereikbaar voor wat dan ook van die shit. Mag ik één leuke dag hebben?
Ga ik zo mijn mams maar eens bellen. Ze gaat normaal elke dinsdag naar de groep om mijn dochter op te halen. Vorige week wilde mijn dochter niet, zou mijn mams het vandaag nog proberen en anders hield ze ook op met vragen.
Fijne dag nog.. - Geplaatst op dinsdag 31 januari 2012 14:56kadootje38
Lieve Tiny, je hebt het goed gehad hè. Maar, als ik zo vij mag zijn, je laat het niet los. Je wilt toch nog een sorry hebben en dat krijg je niet. Nu nog niet in ieder geval en als je dat blijft vragen (ook als je het niet letterlijk vraagt, dan voelt ze het wel) dan komt er geen toenadering. Ja, je hebt alles gedaan. Ja, je voelt je gebruikt en je bent boos. Maar je trekt nog steeds geen grenzen.
Schrijf haar een brief, waarin je zegt dat je van haar houdt, maar waarin je ook schrijft waarom je boos bent en wat je van haar verwacht. En dan doel ik niet op een excuse, maar op haar gedrag. En dat wanneer zij zich niet gedraagt en aan regels houdt, dat consequenties heeft.
Lieve Tiny, ik heb mijn dochter brieven geschreven waar ze heel boos op reageerde, maar ze heeft ze allemaal bewaard en nu ziet ze wat ik wilde zeggen. Ik zeg niet dat ik het allemaal goed doe, want dat is niet zo. Maar ik wil je zo graag helpen.
Draai het eens om. Waarom stoot je dochter je af? Ze kan je alleen maar teleurstellen en dat zorgt keer op keer voor pijn, ook bij haar en daarom denkt ze beter af te zijn zonder jou. Jij en ik weten dat dat een denkfout is, maar zo denkt jou kind wel.
Ze heeft een zeer laag zelfbeeld waarschijnlijk, ze wil niets liever dan het goed doen en dat mislukt toch iedere keer. Dan kun je maar beter alles laten mislukken. school, alles. En foute vrienden geven haar in ieder geval nog een beetje het gevoel dat ze wel iets goed doet en wel speciaal is. Ook al is dat gevoel maar van korte duur omdat daarna de pijn dubbel zo hard terug komt.
Laat haar maar van school sturen, dan ziet de voogd ook dat het zo niet langer kan. School is overigens verplicht een andere school voor haar te regelen. bel je voogd en de groep suf, schrijf alles op, bewaar alle mails en smsjes. Zorg dat ze hulp krijgt, desnoods binnen de gesloten jeugdzorg. Eis een gesprek met de groep en de voogd en alle betrokken instanties, zodat iedereen van alles op de hoogte is. En als ze niets doen, dan dreig je je handen van haar af te trekken. Dat doet wonderen. Zeg maar dat je de verantwoordelijkheid niet meer neemt voor haar, dat ze nu dus letterlijk op straat staat als jeugdzorg niets doet. Bikkelhard, maar de enige manier. dit duurt al te lang en ik gun je zo dat het beter gaat.
Liefs en sterkte, ik denk aan jeHet is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 12:26Tinytoo
Hallo,
Kadootje, maandag is er een gesprek op de groep, met de mentor van mijn dochter, de voogd en ik. Hoop dat ik dan wat duidelijkheid krijg. De voogd ging ook achter het financiële aan want op deze manier moet ik de auto weg gaan doen. Kan ik mijn middelste helemaal niet meer halen en brengen.
Ik heb dat onderzoek en hulpverleningstraject al meerdere malen geëist, dat ze eens op moeten schieten.
Op dit moment is er helemaal niks gebeurd behalve met mijn dochter van hot naar haar geschoven. Ik heb nu duidelijk gezegd dat ik mijn handen er vanaf trek als ze niet zorgen dat het onderzoek er komt en een hulpverleningstraject. Dan weet ik ook waar ik aan toe ben. Nu is het pompen of verzuipen, en pompen doe ik al 4 jaar, de kracht en rek is langzaam eruit, dan moeten we maar verzuipen...
Alleen verzuipen er dan nog twee kinderen.
Zolang mijn middelste geen hulpverleningstraject heeft vind ik haar een gevaar voor de jongste. Dat is wel weer gebleken. Ik krijg uit andere delen van het land waarschuwingen dat ik de jongste in de gaten moet houden. Door al die mediasites, twitter, facebook en hyves, die ik niet heb. Ze zoeken elkaar op, schrijven met elkaar. De jongste vindt haar zus stoer!
Die besodemietert me ook al. Terwijl ze eerst wel te vertrouwen was. Deed de dingen die ik van haar verlangde. Tot half 10 op de pc in de avond, douchen, tanden poetsen en naar bed. Dat is nu elke avond al een drama. En als ik ff niet kijk zit ze onder een ander account op de pc. Alle accounts heb ik moeten veranderen, andere wachtwoorden zodat ze dat ook niet meer kan. Ik hou haar goed in de gaten omdat ik wel geleerd heb van de middelste.
Mijn mams kon helemaal niet weg, ze zitten ingesneeuwd. De oprit lag vol met sneeuw en ze zijn allebei ziek. Kan de auto niet uit de garage.
Mijn dochter kan oma en opa ook altijd bellen als ze opgehaald wil worden. Doet ze ook niet. Mams is het ook langzaam zat om achter haar aan te blijven lopen.
Ik heb nog niks vernomen van het gesprek gister op school. Ik weet dat de mentor van mijn dochter niet werkt tot vrijdag. Zal hij me dan wel mailen of bellen.
Misschien ga ik vanmiddag eens een mailtje sturen aan mijn dochter. Denk niet dat het nut heeft.
Fijne dag nog.. - Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 14:06kadootje38
gisteravond 10 minutengesprek gehad voor de jongste. Ze gaat waarschijnlijk wat extra begeleiding krijgen op school en ze staat er nog niet zo slecht voor dat ze moet blijven zitten. moet er daar ook boven op blijven zitten om alles goed te laten gaan. Wat is dat toch met die scholen.
Vanmorgen naar de school waar mijn dochter op zat ten tijde van de problemen geweest. Ik mocht haar dossier in zien, maar dat slaat nergens op. Ga nu een klacht schrijven met alles waar ik tegenaan gelopen ben de afgelopen twee jaar. Ben benieuwd wat dat gaat geven. Die man stond mooi met zijn bek vol tanden. Toen ik het dossier gezien had schoof ik hem in de schoenen dat hij mij het niet had mogen geven ivm wet op de privacy en dat mijn dochter 16 is en dus toestemming had moeten geven. Ik heb wel een paar keer gezegd dat een excuse voor een aantal zaken wel op zijn plaats is, maar vergeet het maar hoor. Ik ga nu dus mijn ongenoegens opschrijven. Mijn grootste doel is dat de tweede straks veilig naar en van school kan daar en dat is nu niet het geval. En het wordt ook lastig om haar naar een andere school te doen, dat gaat allemaal te veel reistijd kosten.
Tiny, je doet het goed hoor. Hou vol. denk aan je!Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 22:46Tinytoo
Hallo,
Kadootje, dat is in elk geval beter nieuws dan je gehoopt had denk ik wat school betreft voor de jongste.
We hebben onze handen vol om overal bovenop te gaan zitten....
Naar wie ga je die klacht schrijven over die andere school?
Had je die gast wel tuc over dat privacybeleid. Zo zie je maar hoe ze de mist in gaan met de regels.
Hoop ik van harte dat je er wat mee kunt bereiken.
Heeft mijn dochter twee keer gebeld vandaag. Vanavond toen ik net op het punt stond om de aardappels af te gieten.
Ze was een beetje aan het flippen, omdat ik de aangetekende brief nog niet opgehaald had...
Ik heb gezegd dat ik daar niet verantwoordelijk voor ben. Is ze zelf, had ze haar ID-kaart niet kwijt moeten maken. Moet ze maar een nieuwe aanvragen en dan is het in 5 dagen gebeurd. Dan heeft ze een nieuwe. Moet ze hem daar bij haar in de straat ophalen en ik ben ingesneeuwd en de straat is spekglad.
Toen ik haar ook zei dat het op mijn verjaardag was, die rechtszaak en dat ik niet kwam werd het wel stil. Ze had weinig te melden verder.
Moest verder met de aardappels anders had ik puree gehad en dat haten ze hier.
Rond 21 uur belde ze weer. Iemand heeft op hyves iets lelijks gezegd tegen haar en daar belde ze huilend over op. Ik zei dat ze bij die persoon zelf moest zijn en niet bij mij. Ik vroeg om welke reden dat ze aan het huilen was? Dat hij dat gezegd had.
Om mij huilt ze nooit, dat zei ik dus, ze hing weer op...
Ik heb haar een sms geschreven dat ik haar een fijne nachtrust wens en dat ik wel van haar hou.
Het doet toch pijn als ze belt en zegt: 'Hoi mam....' Dat stemmetje blijft hangen.
Ik zit alweer de hele tijd te janken, de andere twee liggen in bed.
Ik zou mijn dochter zo graag vrijdag gewoon weer ophalen, als die rotsneeuw weg is en ik de straat uit kan. Zou haar graag knuffelen... ik mis haar zo erg.
- Geplaatst op woensdag 01 februari 2012 22:54bartje
Voor de moeders, een dikke knuffel
en een welgemeend sterkte en wijsheid toegewenst. Ik heb enorm veel respect voor u.
Voor u allen het volgende gedicht wat ik onlangs vond op internet:
Telkens als men denkt
het gaat niet meer
schijnt er een lichtstraal
keer op keer
die de kracht geven
om verder te gaan
Liefs van Bartje. - Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 10:05kadootje38
Bartje, besef je dat jij zelf even een zonnestraaltje was met je berichtje? Bedankt, dat doet zo'n goed.
Tinytoo, hou vol meid. Je bent op de goede weg. Het lijkt hard wat je doet en dat is het ook, maar je kan niet anders. En natuurlijk mis je haar en houd je van haar. Ik ken je gevoel zo goed. Het doet letterlijk zeer aan je hart, dat gemis. Poot stijf blijven houden naar jeugdzorg toe hoor en misschien kun je de volgende keer iets minder genuanceerd reageren naar je dochter. Zo van: Vervelend dat iemand zoiets lelijks op je hyves zet, maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor je problemen. Klaar!
Probeer ze niet op te zadelen met een schuldgevoel omdat ze om jou niet huilt. Daar heeft ze niets aan en bovendien huilt ze echt wel om je, alleen zal ze dat jou niet laten zien. Blijf geloven in haar liefde voor jou, want als jij daar niet meer in gelooft, wat heeft het dan nog voor zin voor haar om te knokken.
Ik moest een keer erg huilen toen we bij onze dochter op bezoek gingen, een van de eerste keren dat ze gesloten zat. Ze vroeg angstig of ik om haar huilde. Ik zei dat ik huilde omdat ik zoveel van haar houd, toen was het goed. Geen verwijten naar haar toe, hoe boos je ook bent. Alleen duidelijkheid en grenzen.
Voel me hier af en toe net zo'n betweter. Weet natuurlijk ook niet alles, heb ook fouten gemaakt (en nog) , maar probeer je te steunen en te helpen.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op donderdag 02 februari 2012 18:12lakota
Goed gedaan Tiny.Hoe moeilijk het ook is. Je houd van haar dat is onvoorwaardelijk,MAAR, er zijn ook regels bij het houden van kinderen.Ze hebben die nodig.
Hebben ze die niet, dan weten ze hun eigen grenzen niet.Die kennen ze nog niet goed.Zoals kadootje al zegt.Wees duidelijk.vertel haar hoe naar het is als iemand wat vervelends schrijft op een openbare site,maar verder niets.Ze wil een bevestiging van jou.Meer niet. Ze wil horen dat het naar is.Verder niets.Ouder zijn is een van de zwaarste beroepen die je ooit zult hebben , en ouder zijn ben je voor het leven.
We weten tegenwoordig veel meer over gedrag.Over hormonen bij kinderen,over die tiener jaren die zo vreselijk moeilijk zijn en de nieuwe publieke wereld, waar wij zo weinig mee te maken hadden. Cyberwereld.
Bescherm alles ,die sites op slot dat kan gelukkig.Daarmee leer je haar haar eigen grenzen te leren kennen.
Soms krijgen de kinderen van NU gewoon teveel informatie.
Tiny ,ja ,je kind is boos op jou,maar ze wil ook weten of je nog van haar houdt,heel dubbel.
Jij kan dat relativeren zei nog niet.
Ze is verantwoordelijk voor de dingen die ze zomaar verliest,maar je kan wel tegen haar zeggen , hoe vervelend en naar dat is,maar dat je weet en erop vertrouwd dat ze het goed gaat afhandelen.
Ze wil alleen maar van jou horen dat er goede kwaliteiten in haar zijn.
Ondanks alle fouten die ze maakt.
Alleen van fouten leren we.
Ik ben het met Kadootje eens.En je bent geen betweter,je hebt gewoon ervaring.
Vraag om niets behalve dat ze de regels volhoudt Tiny.Verlang niets meer dan wat ze moet geven.
Misschien dat het fijn voelt als je kind om je huilt,het bevestigd dan iets voor JOU,maar het helpt haar niet.Want JIJ blijft de volwassene in deze saga.
Vraag niet om excuses,op een dag zul je hierop terug kijken en zal dat allemaal vanzelf komen.
Mijn zoon is nu 32 en je wilt niet geloven wat een fijne zoon hij is geworden.
Nu pas, praten we over de tijden die zo moeilijk waren,nu pas kan hij het plaatje gaan zien.
Geduld dus.Blijf vechten ,blijf op je stuk staan als dat nodig is en laat het vieren als het niet nodig is.
School, thuis, familie.Regels regels regels, en kan ze die langzaam gaan zien, dan kun je haar mee vrijheden geven.Dat moet verdiend worden, net zoals je dat bij een baas verdiend.
Veel sterkte en wijsheid voor jullie tweetjes.... - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 12:03Tinytoo
Hallo,
Bartje, dank je wel!! Zulke lieve woorden doen ons goed!!
Dit weekend heb ik een rustig weekend.
Mijn mams belde me gisteravond. Mijn middelste heeft haar gebeld en gezegd dat ze niet op de groep wil blijven dit weekend, of mams haar wilde komen halen voor het weekend?
Dat doet mams wel.
Had de middelste ook nog eisen, het jongste zusje moet ook komen. Ook dat is geregeld, mams komt die ook ophalen vanmiddag..
Maandag op de groep een gesprek met de voogd en mijn dochter.
Wat gaat er bij jou gebeuren dit weekend Kadootje? Komt je dochter of ga je erheen?
Heeft ze nog gebeld? Ging het wat beter met haar?
Fijn weekend alvast. - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 13:52kadootje38
GGGGGGGGGRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR.
Mevrouw is medeplichtig aan het weglopen van een medejongere op de groep. Kind spoorloos en dat met dit weer. Wie weet bij wat voor gajes ze zit.
Had net een heel verhaal geschreven, maar dat is ineens foetsie en heb weinig zin om het nog een keer uit de doeken te doen.
Verlof is ingetrokken voor dit weekend. Heel gesprek met mentor gehad vanmorgen. Net een kind aan de telefoon, boos op alles en iedereen behalve zichzelf. Smeekt me bijna om heel kwaad te worden, maar ik kan het niet. Niet in de vorm van schreeuwen en tieren.
Heb haar wel gezegd dat we boos zijn, dat ze een rund is. Dat ze de consequenties maar moet dragen. Ze weet dat ook wel maar vindt het niet eerlijk dat er een ander meisje onderuit is gekomen door te liegen. That's life meid. De wereld zit oneerlijk in elkaar. En daar zullen we met zijn allen tegenaan lopen, iedere keer weer. Daar moet ze mee leren omgaan.
misschien wel goed dat dit gebeurd is, het kon niet alleen maar goed gaan.
Weet even niks meer te zeggen.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 15:17Tinytoo
Hallo,
Ow mijn hemel Kadootje, wat doet ze nu???
Het ging ook wel goed he? Maar je denkt toch dat het met hulp de juiste kant opgaat.
Merkte je wel al wat aan je dochter toen ze belde, had je wel al door dat ze niet lekker in haar vel zit.
Dan is een terugval niet te vermijden vrees ik.
Wat erg dit!!
Ik zou je graag ook willen helpen maar ik weet ook niet hoe. We zitten er weer lekker bij allebei...
Ligt het aan het weer ofzo?
Woonden we maar wat dichter bij elkaar, konden we ff samen tieren.
Zij zal de straf moeten nemen, nu mag ze het weekend niet weg. Dat is een harde les denk ik...
Je bent ook boos he?
Hoe moet dit nu weer verder??
Dikke knuffel. Ik denk ook aan jou! - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 15:35kadootje38
Ja, ben echt boos. Maar vooral pas nadat ik haar vanmiddag aan de telefoon had. Weet dat ze een keer moest struikelen, en vind ook absoluut dat daar consequenties aan moeten zitten, maar ik mis haar nu al. Zo stom, alleen omdat ze nu al thuis had kunnen zijn, mis ik haar en ben ik er verdrietig van.
Ja, jammer dat we niet even samen de laarzen aan kunnen doen en tijdens een flinke wandeling kunnen uitrazen. Ik presteer het steeds om leuke mensen te leren kennen in de uithoeken van het land. Is niet echt handig.
Maar er komt een dag dat we elkaar zullen ontmoeten. Ben aan je meiden begonnen en al zeg ik het zelf, de eerste opzet is aardig gelukt.
Stuur je binnenkort prive wel wat foto's van de vorderingen.
Wens je een goed weekend, dat van ons zal wel dubbel zijn. Hoop dat het zondag niet al te slecht weer is, dan kunnen we toch nog even op bezoek.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 18:44lakota
Bellen,Skypen,schrijven,mailen het kan allemaal.De techniek staat immers voor niets meer!
Juist met anderen die door een zelfde hel gaan praten helpt veel. Je weet dat je niet alleen bent.
En ja, kado, je dochter zal even op de blaren moeten zitten.Maar nog erger misschien de ouders van het weggelopen kind.Want zoals je zegt wie weet wat voor bajes ze mee zit momenteel.
Dat ze niet naar huis mag is natuurlijk logisch.En juist NU fijn dat ze in die achter jou staan.
Ze is boos. Ze zal nog lang boos zijn.Maar zolang ze therapie krijgt en mensen heeft die haar helpen ,gaat het goed komen.
En ja, mensen komen en gaan.Dat is het leven.
Soms zijn er die zeldzame, fijne ,mooie momenten ,maar deze aardkluit, is een van de moeilijkste om je lessen te leren.
En we wonen er jammer genoeg allemaal op.
We verliezen mensen in die zin, dat ze niet meer op aarde zijn.Maar in een andere zin ,verlies je natuurlijk nooit een mens.een ander zit in je hart.In je gevoel.In je hoofd.
een paar dagen geleden is er hier een groot ongeluk gebeurd.Zo eentje die je vaak in Nederland ziet.Kettingbotsing door rook.
Zeker tien doden en vele zwaar gewonden.
Er was een gezin bij.Ouders en een paar meisjes.
een van de dochters heeft het overleefd van dat gezin.
Ze ligt zwaar gewond in het ziekenhuis en is viertien jaar.
Daarbij kwam dat ze hier illegaal is.Haar familie die er nog is,was bang dat ze haar terug zouden sturen naar een land waar ze nog nooit gewoond heeft.Haar ouders waren dus illegaal en hadden haar ook nooit geregistreerd omdat ze bang waren allemaal terug te moeten.
Ze heeft inmiddels gehoord dat het hele gezin , behalve zei is overleden.
Dan denk je, waarom?
En waarom komen sommige mensen door alles heen en hebben en houden m,ode en anderen gaan schoppen tegen de wereld en geven iedereen behalve zichzelf de schuld.
Ik weet het niet,jij weet het niet...zo is het leven...elke dag weer een kans om het juiste te doen...
En dat zijn de keuzes die we maken.En bij elke keus die we maken,zijn er gevolgen...
Positieve of negatieve. - Geplaatst op vrijdag 03 februari 2012 22:03Tinytoo
Goede avond,
Kadootje, ik kan me je boosheid wel voorstellen!! Maar vergeet je het niet eruit te gooien?
Het verdriet komt ook nog wel omdat ze de fout ingegaan is, want het doet je toch wel wat denk ik. En dan moet je haar daarvoor missen..
Heeft ze het helemaal voor zichzelf verprutst. Maar ook eigenlijk weer voor haar ouders, jij en je man en de zusjes die het misschien wel heel erg leuk vinden dat ze komt. Zonde is het dan zeker wel, dan druk ik me nog netjes uit.
Wij als moeders hebben dan toch weer verdriet van een verkeerde keuze van onze dochter.
Maar jij en ik kennen de procedure nu wel... kwaad worden, verdriet hebben, uithuilen en overnieuw beginnen..
Hoe moeilijk dat ook vaak is! Ik heb mijn dochter vandaag weer twee keer aan de telefoon gehad, het nieuwe begin is er weer. Ze is het hele weekend bij mams, de jongste ook. Ik hoef er maar heen te gaan..
Ik ben al meerdere leuke mensen tegengekomen via het net ook. En die heb ik wel al ontmoet. Toch wel fijn om te weten wie er achter de lettertjes zit maar ik heb je foto wel al gezien en jij hebt mijn hele 'schatkist' onder ogen om te maken. En al een kijkje gehad in mijn leven. Schept het zeker wel een band, ben ik ook erg blij dat je me onder mijn kont schopt en me een spiegel voorhoudt, je bent er ook geweest. Ik heb er heel veel aan... Dank je!!
Verheug me op je mail!
Hoop dat je zondag toch nog naar je meisje kunt. En dat ze 'lief' is.
Lakota, wat gruwelijk wat er allemaal gebeurt bij jou. Als we ons af gaan vragen 'waarom' dingen gebeuren... dan zitten we hier nog te bakkleien op eerste kerstdag 2027... en ik denk dat we het dan nog niet zullen weten.
Ben ik dus mee op gehouden, om me dat af te vragen.
Is mijn jongse gister bij haar vader geweest. Die ja hoe zal ik hem noemen? L*mL*L ( eerste keer een a en de andere keer een u) heeft 13 jaar geen cent bijgedragen aan de meiden, lig ik niet wakker van. Komt ze gister binnen met een nieuwe jas... huh?
Heeft de 'stiefmoeder' mijn jongste een nieuwe jas gekocht! Joepie joepie zou ik zeggen maar dat is niet zo want het is maat 46! Mijn dochter heeft 36/38.
Dat kind loopt er kompleet mee voor ... vul maar wat letters in.
Ze kan hem wel aan hoor, maar ik pas er ook nog bij!
Terwijl die jas dan 50 euro gekost heeft en mijn dochter wel nog een ID- kaart moet hebben, kost ook 50 euro. Van welke planeet komen die mannen ook alweer? Volgens mij van de hersenloze planeet..kan alleen geen enkele man op deze aarkloot die planeet vinden, gek he? Moeten ze de vrouwen eens laten zoeken! Duh!
Ben erg benieuwd hoe jouw weekend af gaat lopen.
Liefs,
Tinytoo.Tinytoo wijzigde dit bericht op 03-02-2012 22:04 met 0% - Geplaatst op zaterdag 04 februari 2012 11:50kadootje38
Hahaha Tiny, is wel lekker warm en knus, zo met zijn tweeën in één jas. Het loopt alleen niet zo handig. ben je zo'n soort van pinguin hè.
daar kan ik me dus echt om lachen, zi het ook een beetje voor me, hihi.
Gisteravond nog even naar de groep gebeld. Ze was nog wel een poosje opstandig geweest en ze hadden haar 10 minuten naar haar kamer gestuurd om af te koelen. Dat had haar goed gedaan zei ze achteraf. Toen was ze weer een beetje bijgedraaid. Maar weet nu al dat ze vanavond aan de telefoon erg down is en dat ik daar niet zo goed tegen kan vandaag. Maar misschien loop ik op de zaken vooruit.
1 maart mag ze auditie doen op de theateropleiding, spannend. Hoop zo dat het gaat lukken voor haar.
En Tiny, fijn om te horen dat ik je tot steun ben, zoals jij dat ook voor mij bent. Voor een ander weet je het vaak allemaal wel he, maar voor jezelf is het dan toch weer anders. Soms als ik je wat schrijf, open ik mijn eigen ogen ook weer even. Denk ik, oh ja zo zat het.
Ben gisteren, na een hele middag flink sneeuwen, mijn woede uit gaan kuren met de sneeuwschuiver en heb de oprit schoon geveegd. lekker buiten bezig zijn, dat doet goed.
Fijn weekend nog en tot gauwHet is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op zaterdag 04 februari 2012 13:12Tinytoo
Hallo,
Lach jij maar.... jij mag dat.
Zo heb ik in een ver verleden eens met carnaval met iemand een broek gedeeld. Die moeder van dat andere meisje had hem gemaakt. Ieder een pijp van de broek waar we inzaten met bretels. Was wel lastig met het toiletgebeuren haha... Daar hadden we van te voren niet aangedacht. Owja en met het sjansgebeuren ook, twee broertjes was de oplossing! Die kwamen kussen met 'de broek!'
Misschien is ze vanavond wel niet down aan de foon. Wacht het ff af. Zal zeker niet vrolijk zijn. Maar als ze weet dat je morgen toch mag komen? Heeft ze je toch gezien dit weekend. Zal ze misschien niet zo snel een volgende keer deze keus maken. Het is te hopen.
Op 1 maart auditie. Ga ik voor jullie zitten duimen. Vraag me wel af wat ze dan moet doen maar dat vertel je vast wel achteraf.
We helpen elkaar, we zitten steeds in verschillende 'fases'. Die we wel herkennen maar door emoties gaan we er soms anders mee om. Als ik jou dan lees, dan kan ik weer verstandig nadenken. Zo krijgen we door elkaar ook nog inzicht in elkaar. Hoe we zelf in elkaar zitten.
Jij bent je woede kwijt! Goed zo! Opritje ook weer schoon.
Had ik mijn mams net ff op msn, ze komt de jongste terugbrengen vanavond en de middelste gaat terug naar de groep.
De groep zou morgen naar Luik gaan, wil ze mee.
Zielig voor mijn mams wel, die blijft zo rijden. Het zou voor het weekend zijn.
Fijn weekend nog en een fijne zondag als je naar je dochter gaat.
Liefs,
Tinytoo. - Geplaatst op zondag 05 februari 2012 21:16kadootje38
Gisteravond een redelijk opgewekt kind aan de lijn. Vandaag even zonder de andere meiden op bezoek geweest, ze was vrolijk. Aan het eind van het bezoek nog even gepraat, met iemand van de leiding erbij. Dat meisje is nog foetsie, 14 jaar. Heb met haar ouders te doen, dit heeft ze al vaker geflikt en ze dachten dat ze nu veilig zat.
Mijn dochter is wel schuldbewust, maar ze is zo naïef geweest. Dacht echt dat dat kind naar haar ouders zou gaan, voelt ze zich mooi bedrogen. Niet zo slim van haar dus.
Alles wat gezegd moest is gezegd en dan moet je weer door, aan de positieve dingen denken en er weer voor gaan.
Ze is ook begonnen bij een drugsconsulent omdat ze soms erg verlangt naar een blowtje. Dat is dan toch goed, dat ze daar naar toe gaat en dat ze ondanks dat ze er vrij makkelijk aan kan komen het niet doet.kadootje38 wijzigde dit bericht op 05-02-2012 21:18 met 14%: tekst toegevoegdHet is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op zondag 05 februari 2012 22:26Tinytoo
Hallo,
Kadootje, zo zie je maar weer hoe fragiel ze eigenlijk nog is. Dan gaat het zo en dan zo met haar. Ze leveren al een gevecht voor hun leven eigenlijk op die leeftijd.
Wat erg dat dat meisje nog steeds weg is. Maar ergens zullen ze haar wel gezien hebben anders was er een Amber Alert uitgegaan. Dat zeiden ze bij het politieburo toen, was een critieria. Ik wist al een weekend niet waar ze zat maar ze werd wel gesignaleerd.
We gaan weer vooruit. Je dochter en jij, dit was een terugval. Zal de laatste ook niet zijn. Maar jullie gaan weer dezelde kant op. Doet wel weer ff pjin.
Ga ik ook weer vooruit..
Gister stond mjn middelste ineens in mijn woonkamer, ze zei mij niks, ik zei wel dat er nog een broek van haar hier lag, die ben ik gaan halen boven. Ze liepen weg, mams en zij. Trok ze de deur voor mjn neus dicht...
Mams had nog wel met haar gepraat maar die wist het ook niet meer.
Belde mijn dochter ongeveer een half uurtje geleden.
'Hallo mama... *huilend stemmetje* , ik mis je... sorry... het spijt me..'
We hebben het uitgepraat zover als mogelijk was aan de foon. Ik moet er morgen toch zijn voor een gesprek met de voogd, mentor van mijn dochter, dochter en ik.
Mijn dochter las de cijfers van haar rapport voor, het was niet eens dramatisch. Zou ze gemakkelijk op kunnen halen. Ze was er ook best trots op.
Beginnen we weer bij 'nul', zie ik wel waar het weer naar toe gaat.
Mis haar ook, haar aanwezigheid, haar stemmetje..
Het komt goed.. zal toch wel ooit?
Slaap lekker! - Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 09:39kadootje38
Ik merk dat het me toch erg bezig blijft houden. Toch de angst dat ze als ze weer naar huis komt terug valt, zich blijft laten beïnvloeden.
Ze toch weer naar drugs gaat grijpen. Toch weer op een foute jongen valt.
Ik wilde dat ik haar in een doosje kon stoppen en er pas als ze volwassen is uit kon laten.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 12:43Tinytoo
Hallo,
Kadootje, als dat kon he? Dan had ik al jaren drie leuke doosjes op de vensterbank staan!
Ze krijgt hulp, de tijd tot augustus is nog wel ff. Maar mocht je ook enig idee hebben dat je er nog niet aan toe bent, dan moet je het niet doen. Ze moet wel stabiel zijn voor ze terug komt naar huis. Dat eist de hulpverlening ook, eerder mag ze toch niet weg.
En wat daarna gebeuren gaat, krijgen we geen garantie voor jammer genoeg.
Is dat andere meisje terecht?
Was ik gister eerst bij BJZ op gesprek met de voogd. Die is wel erg betrokken, ik zie haar best vaak terwijl dat niet echt gebruikelijk is heb ik vernomen. Heeft zij wel al een hulpverleningstraject opgezet met doelstellingen. Wordt dat nog verder uitgewerkt ook maar ik heb getekend dat het goed was.
Toen ik bij de groep aankwam, kwam mijn dochter net op de fiets aan, half bevroren.
We moesten in een kamertje gaan zitten, mijn dochter, haar mentor, voogd en ik.
Had ik het toch goed begrepen dat dat gerpek ging over zelfstandigheidstraining. Mijn dochter heeft aangegeven dat ze dat wil, waar ik het niet mee eens ben. Op school is het een zooike en aan zichzelf moet ze ook nog werken, dan geen ZT. Dacht ik dus.
Blijkt de mentor hetzelfde idee te hebben, geen ZT dus. Omdat ze teveel verwijderingen heeft op school nog, kan zich niet gedragen. En de punten zijn te laag bij bepaalde vakken. School heeft het eigenlijk helemaal met haar gehad. Zal me niks verbazen als ze er eer daags niet meer binnen mag. Ze hebben nu gezegd dat ze ook 'zorgplicht' hebben en een meisje met zulke problemen niet zomaar op straat mogen zetten. Maar ze moet het niet tot het uiterste drijven.
Toen mijn dochter dus te horen kreeg dat ze geen ZT mocht doen begon ze te huilen en liep weg, haar kamer op en draaide de deur op slot.
De mentor kwam ook niet binnen. Andere leiding ook niet.
Ik heb nog ff ziten praten met de mentor en de voogd. Die begrepen niet waarom mijn dochter wegliep. Ik begreep het wel, ze kreeg haar zin niet...
Ben ik na 10 min. naar haar kamer gelopen, ik mocht binnen. Ze zat te huilen. Waarom? Haar eigen woorden:
Omdat die betreffende leerkracht van vorige week, die ze geraakt heeft per ongeluk, nu de pik op haar heeft. Haar steeds eruit zet, ze daarom te veel verwijderingen heeft en ze daarom niet op ZT mag!
Hieraan kunnen we wel zien dat ze erg kronkelt, een ander is het altijd schuld. Ze mag wel op ZT maar wel T.Z.T. en niet wanneer zij het wil.
Ik had de reden dat ze ZT wil doen ook al snel door. Ze lust bijna niks te eten, groentes al helemaal niet. Ze wil dus zelf koken 'zodat ik die rotzooi van hun niet hoef te eten'.
De mentor had nog steeds niks vernomen van het persoonlijkheidsonderzoek, komen we nog niet verder mee.
Hij had wel het gedeelte van het hulpverleningsplan klaar waar hij wat aan kan doen zeg maar.
Belde de mentor me gisteravond weer. Mijn dochter had zich opgesloten op haar kamer, hij had nog een briefje onder de deur geschoven: 'Ik vind je wel lief!' Dat briefje had ze verscheurd. Ze was echt boos.
Heeft ze op school een Ipod van iemand laten vallen, die schijnt stuk te zijn, of ik dat aan de verzekering op wil geven?
Ipods horen toch niet op school?
Had mijn dochter vandaag een interne schorsing. Dan moet ze de hele dag in het straflokaal gaan zitten.
Ik heb het idee dat ik nog geen steek verder kom op deze manier.
Over het ophalen en verblijf hier hebben we het niet gehad. De zusjes zijn nu ff rustig hier, die waren van de week zelfs aan het slaan onderling. Ze zijn weer rustig. Ik wil mijn dochter best ophalen voor hete weekend maar ik ben ook bang. Bang voor de zusjes onderling weer. De oudste heeft het zo langzaam helemaal gehad met haar zusje.
'Dat ze maar eens een tijdje daarblijft en nadenkt!'
Wat moet ik daar nu mee?
Liefs,
Tinytoo.Tinytoo wijzigde dit bericht op 07-02-2012 12:44 met 0% - Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 19:08kadootje38
Kreeg net de schrik van mijn leven. Brief in de bus van LBIO.
Daar is ons nooit iets over verteld. Of we van zes maanden terugwerkende kracht maar even dik 600 euro ophoesten. En daarna iedere maand 145 euro.
Vind het nergens op lijken dat bureau jeugdzorg ons hier niet voor heeft gewaarschuwd. Ik weet even niet meer zo goed waar ik het vandaan moet halen. We hebben ook al zo'n 200 euro in de maand extra benzinekosten.
Ga nu 3 maanden een niveau lager werken omdat dat minder stress geeft, betekend ook wat minder loon.
Ga maar proberen of die 600 in termijnen mag. De enige waarschuwing die ik kreeg was van jou Tiny. Vind het ook belachelijk dat ze daar na zes maanden pas mee komen. Dat had toch allang geregeld moeten zijn.
Ik weet niet hoe we het gaan doen, maar een ding vertik ik en dat is dat onze vakantie er aan gaat van de zomer. Vind dat we na twee klotejaren dat wel weer eens verdiend hebben.
Ineens lijkt alles weer tegen te zitten.Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 19:56Tinytoo
Hallo,
Kadootje, ik vond het al raar dat jij nooit iets van het LBIO gehoord had.
Ik kan je vertellen dat ik sinds oktober 678 euro betaald heb aan hun.
En hier wringt mijn schoen dus nu ook. Mijn dochter is de halve maand december thuis geweest, ook elk weekend en elke woensdag kwam ze naar huis. Ik reed haar op woensdag, halen en brengen, op vrijdag halen en zondag brengen. Hierdoor kom ik ook op 200 km rijden per maand extra.
Als ik dan het LBIO bel en zeg dat mijn dochter de halve maand thuis is geweest en dat ze ook elk weekend thuis komt en elke woensdag dan hebben ze daar schijt aan. Kunnen ze geen rekening mee houden, welk kind hoeveel dagen naar huis is. Gewoon het volle pond betalen, mijn dochter is nog 15. Ik betaal elke maand 125,43. Was afgelopen jaar 3 euro minder.
Door al dit kan ik mijn kind 'uithuis' en'kinderen 'inhuis' niet meer betalen. Ik betaal nu dus dubbel, en 125, 43 EN benzine EN eten en drinken hier, kadootjes, beltegoed, en twee keer 30 euro aan OV-kaart opwaarderen, haar rookwaar, haar schoolkosten, en de kleine tioletspulletjes nog.
En dan krijg ik een bijstandsuitkering.
Heb ik dus ook tegen de groep nu gezegd, en tegen de voogd dat ik helaas mijn kind niet meer kan ophalen en ook niet meer voor kan zorgen.
Ik kan er geen 2 keer voor betalen. Ieder de helft is oke maar dit trek ik ook niet meer.
Ik ben heel erg blij met mijn ouders, die me vorige week ook weer drie kratten boodschappen zijn komen brengen.
De vader van de meiden trekt zich nergens wat van aan, al 13 jaar niet. Terwijl we toch samen voogdij hebben, raar dat ze dan altijd bij mij uitkomen..
Heb ik de SVB bank ook gebeld, die kunnen er ook niks aan doen.
Schiet niet op he?
In termijnen kun je wel batalen, dat weet ik van de eerste keer. Ze zijn wel schappelijk daar als je maar blijft communiceren.
Mijn middelste is inmiddels op de hoogte van het financiele probleem, ze snapt dat ik haar niet meer elke keer kan komen halen. Zijn we bezig met een fiets voor haar, kan ze met de fiets komen. Dat is het enige wat ik me ook kan bedenken.
Ik kan de auto wel wegdoen maar die betaalt mijn mams. Anders kan ik niet bij mijn zieke ouders en Omaatje op bezoek.
Hoe gaat het met je dochter?
Sterkte en liefs,
Tinytoo. - Geplaatst op maandag 13 februari 2012 11:00kadootje38
Gisteren weer naar haar toe geweest. Schaatsen mee en heerlijk wezen schaatsen in Zutphen. Flink onderuit geklpt met mijn kop op het ijs. Was ff helemaal dizzy. Nu overal spierpijn, vooral in mijn nek.
Volgende week mag ze de hele week naar huis, spannend.
Hoe is het bij jou Tinytoo?Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden. - Geplaatst op maandag 13 februari 2012 12:02roxy
Kadootje en Tiny,
Ik ben niet zoveel meer op het Libelleforum te vinden, zo nu en dan als ik eens tijd heb hobbel ik weer eens langs.
Ik ben een beetje aan het snuffelen hier en daar op Libelle omdat ik mijn draai vandaag niet zo kan vinden.
Ik heb eea gelezen hier en wil jullie eigenlijk alleen maar even laten weten dat ik zoveel bewondering heb voor jullie, en ik dacht dat ik het moeilijk had pfff, wat een ellende en gedoe met al die instanties ik denk dat ik het allang niet meer had getrokken.
Ik wil jullie even zeggen dat jullie top moeders zijn....
Luctor et emergo
Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 17 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.
Dochter van 15
Powered by React - www.react.nl
DISCUSSIES
- Babbelen op de babbelboot (3)
- Puzzelen - Optel-afbeeldingen (5)
- Wibootjes Plaatjes-Place (59)
- Puzzelen - Woordroller (3)
- ABC Woorden met dezelfde begin- en eindletter
- Puzzelen - Cryptogrammen (8)
- Heel de dag op bed, wie vertelt er iets gezelligs? (8)
- Drie-woorden-verhaal (4)
- Puzzelen - Tien-letter-woord (5)
- Bij mij op de thee, je kunt ook koffie krijgen
- Alleen, tussen 3 ADHD-ers (3)
- Oma's (15)
- Puzzelen - Foto-associaties (4)
- Kom gezellig meelijnen (6)
- Puzzelen - Woordketting (5)
- Geert Wilders lanceert boek in Amerika
- Puzzelen - Eerste letter wordt laatste letter (4)
- Dochter van 15
- Puzzelen - Fotoketting (2)
- ASS-relatieproblemen, herkenbaar?
www.libelle.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep
