Libelle - Dochter van 15 - Relatie & Opvoeding

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Dochter van 15

Geplaatst op donderdag 07 april 2011 11:07
kadootje38
Ginger, dank je wel. Fijn om reactie van een puber te krijgen.
Het is de laatste dagen redelijk rustig, maar je loopt voortdurend te wikken en te wegen wat je wel en wat je niet kunt zeggen.
Gisteren was ze weer te laat thuis en ik heb haar heel rustig uitgelegd wat dat met ons doet. Dat het moeilijk is om vertrouwen op te bouwen als ze zich niet aan afspraken houdt.
Ze werd wonderwel niet boos en ik heb haar verteld hoe fijn ik dat vind en hoe goed ik het van haar vind dat ik mijn ongenoegen uit kon spreken zonder dat ze boos werd.
Maar dan doet ze net of het kinderachtig is dat ik haar een complimentje geef.

We hebben ook een weekendje weg geboekt. We wilden er eerst vanaf zien, maar uiteindelijk hebben we besloten het toch te doen en er samen iets leuks van te maken. Mijn andere twee meiden hebben dat ook verdiend. Dus over twee weken er lekker even tussen uit.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 07 april 2011 19:44
GINGERattack
Een puber zal het nooit maar dan ook nooit met de regels van zijn of haar ouders eens zijn, ook al hebben ze gelijk, en ze zullen u ook nooit gelijk geven wanneer het wel goede regels zijn. En wanneer u haar een compliment geeft, en ze doet alsof ze het kinderachtig vind, diep in haar hart voelt ze ook het trotse gevoel...Dat ze het waard is en dat ze iets goed doet...
Ik vind het zo erg voor u ! Zoals u overkomt bent u een geweldige moeder, en probeert u echt op 1 lijn te zitten met uw dochters..
Misschien is het een idee om een afspraak te maken dat je dochter maximaal 1 á 2 keer door de weeks weg mag ? En de rest van de avonden gaat leren ? En dan een vaste afspraak maken over de tijd dat ze thuis moet zijn, wanneer ze dat niet doet mag ze de daarop volgende week maar 1 keer of niet de deur uit.. Houd ze zich wel aan de regels ? Beloon haar gewoon weer, of zeg tegen haar dat het weekendje weg mede is gepland omdat haar gedrag op dat moment zo goed was ?
Ik hoop dat het goed komt.
Geplaatst op vrijdag 08 april 2011 15:28
kadootje38
Mijn dochter heeft schijt aan alles en iedereen. Regels lapt ze aan haar laars en als we boos worden loopt ze weg naar haar vriendje. ZIjn moeder is zeer zwakbegaafd, zijn vader ook niet de slimste, zijn broer aan de drugs. Dus dan weet je het wel.

Gisteren is ze niet bij de leerkracht verschenen waar ze na moest blijven vanwege 6 x te laat komen. Ze had haar en mij ook daarover voorgelogen.
Vandaag moest ze zich melden en ze hebben geprobeerd een gesprek met haar aan te gaan. Maar mevrouw werd boos en zegt dat ze maar 5 x te laat was en dus niet nablijft. Vervolgens begon ze de leerkracht uit te schelden voor klootzak en is ze geschorst.
En waar zit ze nu? juist ja, bij haar vriendje.

Maandag hebben we een gesprek met school, maar ik ben bang dat mevrouw weer aan het flippen gaat.
Ik heb net contact met haar gehad, ze is zo ontzettend stom bezig. Die kloteschool kan naar de maan lopen. Ze is zo stom bezig. Toen ik zei dat ze haar toekomst verpest, zei ze: ik kan alles worden wat ik wil.
Heeft ze dan zo'n plank voor haar kop.
Ik ben eigenlijk ontzettend boos en verdrietig.
Volgens die mevrouw van Entrea moet ik haar alleen maar wijzen op het feit dat ze zo niet met mensen omgaat en dat ze het zelf op moet gaan lossen. Dat ze verantwoordelijk is voor haar eigen daden en niet wij.
Maart ze neemt haar verantwoordelijkheid niet.
Ik schaam me dood dat wij haar niet meer in de hand hebben.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op zaterdag 09 april 2011 20:17
lakota
Heb je de bijverschijnselen al eens opgezocht van de Oxazepam?
In zeldzame gevallen ,kunnen er agressies veroorzaakt worden?
Persoonlijkheid veranderingen en vele, vele dingen die jou misschien bekend zullen voor komen als je naar haar gedrag kijkt.
Maar dan weer, niemand kent haar of jou.
Persoonlijk zou IK mijn 15 jarige dochter geen permissie geven ,om naar een vriendje te vluchten als iets haar niet aanstaat.JIJ bent de ouder. Ze leeft in JULLIE huis.JIJ bent de baas.
Vooral omdat jij weet hoe het daar in huis is.
Daar heeft ze momenteel geen boodschap aan.
Kun je voor jou een punt zien, waar haar gedrag zo sterk veranderde?
Kan het iets met het vriendje te maken hebben? Een seksuele verhouding waar ze niet aan toe was?
Geplaatst op zondag 10 april 2011 10:45
myra
Hallo, ik lees al 'n tijdje mee....dit is echt heel moeilijk hoor.
Maar als 'k zo lees over 't gedrag van je dochter Kadootje, dan lijkt me er iets niet goed zitten. Ze reageert zo "ondanks" zichzelf...en dan verdenk ik inderdaad die oxazepam. Vooral als je dochter alcohol -'n biertje bijv- drinkt, doet ze dat regelmatig? Misschien zonder dat jij dat weet? Want dan heeft die oxazepam 'n finaal tegengestelde uitwerking.....ze zou er steeds "speeder" van worden, helemaal doordraaien (Sorry, ik kan zo gauw 't goede woord niet vinden, ik leef in 'n franse omgeving)
Overigens oxazepam voorschrijven aan 'n 15 jarige....dokter heb je niks anders te bedenken? hij is bijna mede verantwoordelijk hoor!
Sterkte kadootje, hou moed M.
Geplaatst op zondag 10 april 2011 14:27
lana
quote:
kadootje38 schreef op 05 april 2011 @ 13:18:

Mam, ik weet niet meer wie ik ben, ik weet niet meer wie ik wil zijn en hoe ik weer mezelf word.
Dan breekt je hart.

.

Kadootje, ik denk dat jij en je man ontzettend lieve en aardige ouders zijn, maar dat daar tegelijkertijd ook jullie valkuil in schuilt.
Jullie hebben je dochter een positie in het gezin gegeven die ze niet aankan, nl die van "roedelleider".
Het mooiste voorbeeld is ( en Annabeth haalde het ook al aan) dat ze binnenkomt, iedereen van de bank dirrigeert en de positie inneemt die haar toekomt, die van "de leider".
Ze geeft jou opdracht haar ondergoed te halen, het juiste beleg op haar brood te doen en de goede drankjes klaar te zetten. En jij volgt haar aanwijzingen op.
Die positie kan eigenlijk niet anders als tress opleveren bij haar, want ze hoort de leider niet te zijn. Dat zijn de volwassnenen, haar ouders, die de grenzen bepalen en uitmaken hoe en wanneer de dingen gebeuren in de groep.
Ze verteld haat tante bang te zijn van haar vader, maar eerder zal ze van hem schrikken als hij erg kwaad wordt en probeert hij dan de leiding weer over te nemen? Onduidelijkheid alom.
De problemen doen zich al voor, voordat beide grootouders overleden en voor er van enioge medicatie sprake was.
Hopelijk krijgen jullie goede hulp, zodat alles weer goed komt.
Geplaatst op zondag 10 april 2011 15:01
clineke
Lana, die quote die jij aan haalt in het vorig bericht geeft precies het probleem aan: Dit kind is verdwaald en er is niemand die de leiding neemt. Dat heeft ze nodig. Hier (USA) heb je boot camps voor zulke kids en dat helpt vaak.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op zondag 10 april 2011 18:46
TrulyMe
Ik kan het alleen maar met Lana en Clineke eens zijn, kadootje. Daarbij komt ook nog dat zodra je enigszins de leiding overneemt je een schuldgevoel hebt, lijkt wel. Alsof een bestraffing voor dit gedrag van haar, of een opgelegde regel eigenlijk niet kan in jouw ogen. Je bent bang dat zij jou daardoor niet meer leuk vind? Geeft niks hoor als ze je (tijdelijk) niet leuk vind of dat ze zegt dat ze je niet leuk vindt...in haar hart weet ze dat ze het nodig heeft dat anderen het voor haar overnemen. Dat ze, als ze op zichzelf geworpen is foute keuzes maakt. Eigenlijk heb je het te ver laten komen en zal iedere poging van jou om de touwtjes weer in handen te nemen buitenproportionele reacties uitlokken. Ze zal vechten om haar positie te behouden. Maar als jij volhoudt, met de wetenschap dat het goed is wat je doet, dan zal het ook weer heel snel bedaren.
Ik snap ook eigenlijk niet dat je toelaat dat zij als 15jarige bij haar vriendje zit. In het licht van mijn advies hier boven; Ga met je man naar dat huis en neem je dochter mee naar huis. Ze zal vechten en schreeuwen misschien maar eenmaal thuis laat je haar bedaren en je zult zien, na een paar dagen, als jij voet bij stuk houd, kalmeert ze.
Maar probeer wel respectvol naar haar toe te blijven. Wees de wijste en scheld haar niet uit, praat niet met anderen over haar, stamp haar niet de grond in...enzovoort.
Geplaatst op dinsdag 12 april 2011 13:41
kadootje38
Laat nog even wat van me weten, maar niet te veel.
Mijn dochter zit in de crisisopvang. Waarschijnlijk hebben we met een crimineel vriendje te maken. We zijn er kapot van. Het verklaart een heleboel van haar gedrag. We zijn doodongerust en ook een beetje bang voor onze andere twee meiden. Ik zal hier een poosje niet meer schrijven denk ik. Wat er precies is is nog niet duidelijk, maar een vriendin van haar is door haar vriend bedreigd met de woorden dat hij wel met een pistool langs zou komen.

Ik kan alleen maar bidden op een goede afloop
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 12 april 2011 14:32
clineke
Dat verklaart niet alles maar wel veel, inderdaad. Het meiske heeft veel te veel op haar bord en kan het niet meer aan. Ze zoekt wanhopig naar leiding. Ik hoop dat ze het krijgt.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op dinsdag 12 april 2011 15:45
lana
Kadootje, heel veel sterkte. Hopelijk komt alles weer goed.
Geplaatst op dinsdag 12 april 2011 16:41
Gizmo
De nachtmerrie van iedere ouder. Heel veel sterkte kadootje. Je hebt nu in ieder geval wel een groot puzzelstuk in je handen. Pas wel op dat jullie (je man en jij) de regie betreffende de "behandeling" van jullie dochter in handen houden en niet volledig vertrouwen op intanties. Ga op je instinct af.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op maandag 18 april 2011 09:46
kadootje38
We hebben een enorme kl*te week achter de rug. Ze is vermist geweest en dankzij de politie na een dag weer terug gevonden. De vader van haar vriend dreigde dat we haar de volgende keer niet meer terug vinden. De avond ervoor was de politie daar en hebben ze gelogen tegen de politie. Ze deden heel geschokt over mijn dochters verdwijning terwijl het meisje gewoon boven zat. Waarom de politie op dat moment niet naar boven is geweest weet ik nog niet.
En die dingen zijn nog geen reden om die lui op te pakken. We krijgen van de week een gesprek met de politie en moeten dan overwegen of het nut heeft aangifte te doen. Maar verdomme, mijn kind zit nu in een gesloten instelling en heeft levenslang een rugzak met bagage en zij zitten gewoon thuis en kunnen doorgaan met hun praktijken. Wie is het volgende slachtoffer?
En dan denk je dat dit in de steden gebeurt, en niet op het platteland. Maar dat schijnt niets meer uit te maken tegenwoordig.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 18 april 2011 18:41
lakota
Je hebt inderdaad zo te horen een verschrikkelijke week achter de rug.
Maar momenteel zit JOU kind veilig.
Aangifte doen, zeker weten.Hoe eng dat ook lijkt.Je zegt het zelf al,die mensen kunnen door gaan met HUN handel.
Het verklaart inderdaad veel.Maar ook jullie houding naar haar toe.
Ze is nog een kind,15 is nog echt niet veel.
Hoe groot haar mond ook is.Want kijk eens naar de gevolgen van HAAR handelen.
Neem het heft, met hulp terug in JULLIE handen.
Bedreigingen ,natuurlijk, heel eng.
Maar het is vaak ook lege lucht.
Momenteel is ze veilig,tenzij HIJ daar mag heen gaan om HAAR te bezoeken.Daar zou ik onmiddellijk een stokje voor teken.
Omdat ze minderjarig is hebben jullie nog "even" al het heft in handen.
Verhuizen , ver weg daarvandaan is een optie,maar zo is terug vechten.
In staan ,niet alleen voor JOU kind, maar voor alle kinderen.
Ik weet niet of je dat kunt.
Een "lobverboy" ruikt dit naar. Dan mede weer mijn vraag, is je dochter niet gewoon te vroeg in het bed gestapt, zonder echte keuzes aan haar kant? Als die familie zoveel overvloed heeft,wie weet wat er allemaal met haar gebeurd is .
Politie erbij.Zorg erbij.Opvang erbij en zoals iemand al zei, gebruik al je instincten. Ze is JOU verantwoording, neem die .
NU kan het nog , is ze 16 dan is er weinig hoop meer.
Tijd is aan jou kant.
Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je vechters instinct aangewakkerd gaat worden. Dit wordt overleven....daarna kun je verder met je kind om te "leven."
Dit is geen kwestie van "nut" ,aangeven.Dit is een kwestie van rechtvaardigheid voor je dochter.
Vergeet die rugzak , ze is nog heel jong. Daar kan ze mee om leren gaan.
Geef het geen naam.
Vaak worden dingen van voor een bepaalde leeftijd niet meegenomen rechts wettig naar de volwassenheid.
Zij heeft immers niets misdaan?
Hoe oud is die vriend trouwens?
Geplaatst op dinsdag 19 april 2011 07:13
posi
Kadootje,

Ik heb het èèn en ander nagevraagt bij een familielid van ons die bij de politie werkt en hij zegt dat jullie altijd aangifte moeten doen,zonder aangifte sta je nergens en kan meneer zeker gewoon zijn gang blijven gaan.
Wat de ouders van die jongen tegen jullie zeiden was een regel rechte bedreiging en gezien alles wat er is gebeurt heb ik zo maar het idee dat die familie er toe in staat is om die bedreigingen tot uitvoer te brengen.
Je kunt zelfs aangifte doen tegen jeugzorg die als ze doorzetten wat jij mijn mailde zelfs schuldig zijn aan nalatigheid,doe dit ook Kadootje want je moet het scherp spelen wil je bereiken dat ze in die gesloten instelling komt.
Verwijder ook haar hyvesaccount want zo hebben ze nog dagelijks contact en blokkeer zijn nr op haar gsm om op deze manier zo weinig mogelijk contact met hem te kunnen hebben.

Liefs van Posi.
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op woensdag 20 april 2011 01:08
lakota
Van de computer accounts had ik niet eens in de gaten.Maar dat is natuurlijk het eerste wat opgedoekt zou moeten gaan worden.
Eng hoor, zo'n vriend en ze is nog zo jong.
En zijn ouders die helemaal mee gaan met hem.
Ik zou zelf allerlei enge dingen door mijn hoofd krijgen.
Slaven handel. Lover boy, nou ja noem maar op.
Ik weet dat het in "handelen" van jonge meisjes momenteel groot is.
En dat kan overal,ook op het platte land,eigenlijk nog beter.rustig, niemand vermoed immers zoiets?
Als ouder al helemaal niet.
Ik hoop dat je niet teveel schrikt van de dingen die iedereen je hier schrijft.Het is wel de realiteit.
Niets en niemand is meer veilig.
Het wordt JOU tijd als ouder om alles op alles te gaan zetten.
Grenzen maken zodat JOU kind nog een paar veilige jonge jaren kan hebben.
Ik wens je veel sterkte...
Geplaatst op woensdag 20 april 2011 06:52
posi
Lakota,het is helaas ook een loverboy..
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op woensdag 20 april 2011 16:41
Gizmo
Kadootje,

Om de politie meer armslag te geven zit er niets anders op dan aangifte te doen. Laat die lui zien dat jenieyt bang voor ze bent.

Zolang je dochter nog in een instelling zit hoe veiliger ze op dit moment is. Het is vreselijk om je kind daar te zien, maar het is even niet anders. Stel alles in het werk om de band met je dochter zo snel mogeloijk te herstellen, want die heb je nog. waarom zou ze aanders tegen je ankruipen op de bank. waarschijnlijk zocht ze steun en trfoost alleen kon/durfde ze je het niet te vertelen wat er speelde. Iki weet noeyt hoever ze al waren met haar in te lijven en te misbruiken, maar ik hoop dat de schade te overzien is.

Heel veel strekte en wijsheid in deze rot periode. Ik hoop dat ales voor je hele gezin op zijn pootjes terecht komt.
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op woensdag 20 april 2011 18:01
kadootje38
Er is zeker nog een band, maar die is wel erg broos op het moment. En ik stel nu echt voor mezelf en de rest van ons gezin grenzen.
Jeugdzorg ziet in ieder geval wel in dat ze voorlopig echt niet thuis kan wonen, maar wat er allemaal verder gaat gebeuren, ik weet het niet. En je wordt radeloos van de burocratie (schrijf je dat zo?)
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 21 april 2011 17:55
lakota
Hoe broos die band ook is ,hij is er.Maak er gebruik van.Voorzichtig,maar laat haar juist NU niet vallen.
Ze zal alles doen om je als vijand te maken.Die jongen en zijn familie zijn er veel meer ingeslopen , dan jij vermoedde.Neem je kind terug.
Ze wil dat je voor haar vecht.Dat je van haar houd en om haar geeft. Dat zal ze doen , door het zo moeilijk mogelijk te maken voor je.
Ze wil WETEN hoeveel je van haar houdt.
Ergens is haar iets anders beloofd , wat veel meer betekende dan wat ze thuis hoorde.
Leer de taal van je kind en ga die gebruiken.
Stel grenzen zowel voor haar als voor jou.
Laat haar niet het zoveelste slachtoffer van "Loverboys" worden.
De burocratie hoort er gewoon bij.Laat je niet verblinden door papieren en regels.
Hou je kind voor ogen , aan het einde van dit proces.
Geplaatst op donderdag 21 april 2011 18:02
lakota
Ben je nog verder gekomen met haar medicijn gebruik? Eventuele vitaminen te korten? Hormonale tekorten of uit balans zijn?
De medicijnen die ze slikt.
Gebruikte ze drugs?
Kun je daar achter komen.Want als hij een echte "loverboy" was, zal er veel meer gebeurd zijn dan jij weet van hebt. Daar mocht immers alles.
Hij zal hij waarschijnlijk op vele manieren gebruikt hebben. Voor ZIJN doeleinden ,niet de hare. Dingen die je als moeder niet wilt horen,of weten. Zelfs als zij dacht dat het met haar "toestemming" was.
Maar achteraf, vaak onder een zekere dwang, geweest blijkt te zijn.
Veel te veel voor een kind van 15.
De hersenen van een kind van 15 zijn nog lang niet volgroeid en maken rare bokkensprongen.
Pas tegen de 25 zijn die weer een beetje normaal.
Ze "denken" dat ze alles weten en volwassen zijn,helaas...
Geplaatst op donderdag 21 april 2011 18:22
trijsje
quote:
kadootje38 schreef op 20 april 2011 @ 18:01:
Er is zeker nog een band, maar die is wel erg broos op het moment. En ik stel nu echt voor mezelf en de rest van ons gezin grenzen.
Jeugdzorg ziet in ieder geval wel in dat ze voorlopig echt niet thuis kan wonen, maar wat er allemaal verder gaat gebeuren, ik weet het niet. En je wordt radeloos van de burocratie (schrijf je dat zo?)

Ik lees bijna m'n eigen verhaal hier. Geloof me, je kunt je eigen kind écht haten, ondanks dat je van haar houdt!!! Ook ik heb een keertje met de politie voor iemands deur gestaan, omdat ze daar binnen zou zitten terwijl ze op de crisisopvang moest zijn. De politie waarschuwde me toen, dat ze níet naar binnen mochten als de bewoner dat niet wilde! Ik zei toen "ik weet dat niet, dus ik ga wél naar binnen".

Het is een hele zware tijd geweest, voor ons hele gezin, maar alles is goed gekomen. Met behulp van jeugdzorg en de mensen van de diverse crisisonvangcentra hebben we alles weer op de rails kunnen krijgen. Het heeft heel veel moeite gekost, we moesten heel vaak, naar ons idee, een brug te ver. Maar het lukte!!!!!

Even nog één raad, als je dochter naar de crisisopvang "Vivence" zou gaan (ik weet niet eens of dat nog bestaat) zorg dan eerst voor hele goede inlichtingen, vooral van ouders die daar mee te maken hadden. Laat ik het zo zeggen, daar kregen ze het bijna voor elkaar om alles wat in 1 jaar keihard werken weer goed begon te lopen, in 2 weken bijna finaal af te breken.
Pas goed op waar je kind geplaatst wordt!!!

Heel veel sterkte en heel veel moed toegewenst door een "ervaringsdeskundige".
Geplaatst op donderdag 21 april 2011 22:13
Gizmo
Laat als ouders en ik hoop dat ook haar zusjes daartoe in staat zijn, merken dat wat er ook gebeurd is, jullie er altijd voor haar zullen zijn. Probeer geen front te vormen tegen haar, maar laat haar merken dat ze ondanks dat ze nu buiten het gezin woont nog wel een lid is van het gezin. Het heeft nu geen zin haar van alles te verwijten of haar nu te confronteren met de pijn die ze jullie heeft aangedaan. Er gaan op dit moment zoveel dingen door haar heen dat is ongelovelijjk. Probeer zoveel mogelijk rust uit te stralen als jullie haar zien, dat is 1 van de dingen waar ze ontzettend veel behoefte aan zal hebben. Laat haar merken dat jullie er voor haar zijn. Jullie zijn haar ouders en weten zelf wel hoe je dat kan aanpakken. Bereid je er op voor dat je misschien nooit de hele waarheid van haar te horen krijg wat er nu precies allemaal gebeurd is. Het kan heel lang gaan duren voordat ze weer op haar pootjes terecht komt. De oude zal ze niet meer worden, daarvoor is (ben ik bang) teveel gebeurd, maar als je haar voor het eerst weer ziet lachen, weet je dat het goedkomt.

Vergeet ook je andere meiden niet en ook jij en je man moeten elkaar niet uit het oog verliezen. Als er hulp wordt geboden om alles te verwerken pak die aan.

Dat je nu grenzen stelt is helemaal niet gek en ook heel verstandig, maar alsjeblieft laat je dochter merken dat je van haar houdt en het beste met haar voor hebt. Geen verwijten, want dat zal alleen meer averechts werken.

Heel veel sterkte voor jullie allemaal
Elke dag is een begin voor de rest van mijn leven.
Geplaatst op maandag 25 april 2011 17:50
lakota
Kado hoe gaat het? Weekend redelijk doorgekomen?
Geplaatst op dinsdag 26 april 2011 07:15
posi
Zaterdag is Kadootje in ieder geval goed doorgekomen want we hebben haar een dagje mee uit genomen .
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Forum reacties

Dochter van 15

Dochter van 15

PIJLERLIJST

DISCUSSIES