Libelle - Dochter van 15 - Relatie & Opvoeding

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Dochter van 15

Geplaatst op maandag 28 maart 2011 14:46
kadootje38
Ik wordt gek van onze dochter. Sinds 1,5 jaar is er geen land meer mee te bezeilen, heeft ze foute vrienden en sinds het overlijden van haar opa en oma zit ze psychisch totaal aan de grond.
Maar wij ook, wij zijn ook onze (schoon)ouders in korte tijd kwijt. Maar we krijgen de kans niet om aan ons eigen verdriet toe te komen.
Ik voel me zo zoetjes aan gebruikt en ben verschrikkelijk kwaad, verdrietig en bezorgd.
Vanmorgen nog. Ik sta onder de douche, komt mevrouw binnenstormen dat ze geen onderbroek kan vinden. Ik zei dat ze die dan beneden uit de schone was moest plukken. Begint ze te tieren dat het mijn schuld is als ze te laat komt en dat ze perse eerst wil aankleden en dan pas eten. Ik ga toch potverdorie niet nat en naakt een onderbroek voor haar pakken omdat ze te lui is om naar beneden te lopen. Uiteindelijk was ik dus afgedroogd en aangekleed en heb ( met mijn suffe kop) die onderbroek gehaald en toen had mevrouw geen tijd meer om te eten. Vraagt ze 2 euro om op school iets te kopen, geef ik haar ook nog. En dan krijg je een smsje dat ze na school naar een vriendin gaat en daar blijft eten en nog steeds boos is.
Ik heb haar voor de zoveelste keer gezegd dat ze die dingen hoort te overleggen en niet mee te delen. En ik geloof er geen hout van dat ze bij dat meisje is.

Ik ben het zo verschrikkelijk zat. Ik durf haar bijna geen tegengas te geven want ze is al twee keer weggelopen naar haar vriend.
Ze slikt op het moment oxazepam voor de paniekaanvallen die ze heeft. En dan ben ik weer wel goed genoeg. Als ze thuiskomt moet iedereen van de bank af, want dan wil ze tegen mij aan op de bank liggen. Als ze in paniek is wil ze bij ons in bed slapen. Maar ik kan er zo zoetjesaan niet meer tegen. Geruchten gaan over drugs en ze lijkt enorm getraumatiseerd. Zelf gooit ze het op het overlijden van opa en oma, maar ik denk dat er meer aan de hand is. Want we hadden voor die tijd al ernstige problemen met haar.
We lopen bij een psycholoog en die verwees ons door naar jeugdzorg, daarvandaan worden we naar de GGZ gestuurd, maar daar is een wachtlijst van 2 maanden.

Mijn man loopt op zijn tandvlees, zijn beide ouders zijn totaal onverwacht 16 dagen na elkaar overleden in januari. Ik heb regelmatig het gevoel dat ik de kar alleen trek.
Mijn andere twee dochters lijden ook erg onder de situatie.
Het is hier één grote puinhoop. Ik weet dat het heel erg is, maar soms wilde ik dat ze niet meer bij ons was. Dat we weer tot rust konden komen en dat ze ver weg bij die vriend vandaan gehaald werd.
Soms voel ik echt geen liefde meer voor haar.
En dat vind ik heel erg.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 28 maart 2011 15:59
annebeth59
Ik heb enorm met je te doen, ik weet uit ervaring hoe verschrikkelijk een puberdochter kan zijn. Één troost, het gaat meestal wel over.

Toch denk ik dat het wel een beetje aan jezelf te wijten is. Je schrijft hoe je dochter jou claimt om tegenaan te liggen op de bank, dat klinkt heel aandoenlijk, maar het is terreur, naar jou en de anderen in het gezin. Volgens mij mag je dan best een keer nee zeggen hoor. Als ze moe is gaat ze maar even op bed liggen.
Logica is het beste wapen tegen deze dwang. En die €2,00 hoef je haar echt niet te geven. Het is haar eigen schuld dat ze te laat was. Dan maar een keer zonder eten naar school
Laat je niet manipuleren, dat kost wel moeite in het begin, maar het loont echt.

Heel veel sterkte ermee!
vandaag is een mooie dag
Geplaatst op maandag 28 maart 2011 18:27
lakota
Tough love, kan goed werken,maar ik denk, net als jij dat er misschien meer aan de hand kan zijn.Dat de dood van opa en oma alleen een rede is om er nu helemaal tegenaan te gaan voor haar.
Ook al heb je hulp gezocht, blijf zoeken.Als er drugs in het spel zijn , ga JIJ verliezen.
Meisjes van deze leeftijd hebben beide nodig ,liefde ,aanvaarden ,beetje onafhankelijkheid.Maar het kan ook duidelijk helemaal de verkeerde kant opgaan.
Als ze paniek aanvallen heeft, komen die ergens vandaan.
Er KAN iets gebeurd zijn.
Iets waar ze niet over kan en wil praten.Maar misschien wel met hulpverlening uit kan gaan komen.
Meisjes van 15 zijn tegenwoordig overal snel mee.
ze wenken dat ze volwassen zijn,maar zoals ze haar heil dan weer bij jou zoekt , dan weet je dat ze totaal nog niet volwassen is.
De hersenen van 15 jarigen gaan door enorme veranderingen heen.Dat zijn fysiek veranderingen.Groeien.
Dat kun je opzoeken en haar laten lezen.
Je houdt van haar ,maar op tijden weer niet.Zij zal het net zo voelen.
Wacht niet op hulp.Ga erachter aan.Ga naar je huisarts terug en vraag ,smeek,eis ,om hulp.NU.
Soms zijn er goede jeugdgroepen of jongere groepen,soms is er een kerk die jeugd groepen heeft.
Je geeft al aan, dat dit langer dan vandaag is...
Haar schone kleding , kan ze in principe al de nacht tevoren naar boven brengen.Waarom doe JIJ haar was trouwens???
Ze is oud genoeg dat zelf te kunnen doen.
Geld kan ze verdienen met kleine klusjes.Dat geeft haar eigenwaarde een zetje omhoog.Laat haar zien , dat ze een waardig onderdeel is van jullie gezin.
Ik wens je veel succes.
Het gaat over,maar vaak niet voordat het te laat is.
Geplaatst op dinsdag 29 maart 2011 12:13
yukio
Ik leef met je mee. Mijn eigen dochter was tussen de jaren 13 en 15 ook een bijzonder moeilijk meisje. Er waren geen drugs of vriendjes die haar in de weg zaten, ze deed het ontzettend goed op school, maar er waren tijden dat het leek alsof ze een rode lap voor de ogen kreeg en helemaal door het lint ging.
Wij zijn er toen achter gekomen dat het hormonaal was. Ze kreeg medicijnen aangeboden die we toen hebben geweigerd omdat ik absoluut niet wilde dat ze een gewenning aan die medicijnen kreeg.
Het is gelukkig allemaal goed gekomen.

Ik zou ook kijken naar de medicijnen die jou dochter slikt, het kan zijn dat die medicijnen haar agresief maken. Als ze daarnaast ook andere drugs gebruikt is het een explosieve cocktail die haar in een monstertje maken.
Vergeet niet dat mocht ze dus inderdaad wiet of iets dergelijks gebruiken dat die ogenschijnlijke soft drugs bijzonder zwaar zijn met gigantische hoge dosis HTC. Als ik jou was zou ik opzoeken wat een veels te sterke wiet met het brein van jongeren doet.

En je houd echt wel van je kind, want anders zou je geen hulp zoeken, maar dat je je kind geen leuk meisje vind en je jezelf een beetje schaamt voor haar gedrag is logisch. Ik zou naar een homopatische behandeling klijken, liever dan dat ze die medicijnen slikt, ik vind het godsklagend dat dokters oxazepam en anderen drugs uitdelen alsof het smarties zijn. Er is niet genoeg wetenschappelijk onderzoek over de bijverschijnselen van deze medicijnen om te weten wat het precies met het brein van een tiener doet.
Ik heb medelijden met je dochter want het is duidelijk dat ze niet de jui ste behandeling wordt geboden door de dokter of andere instanties.
laat je niet misleiden, zorg dat ze van de oxazepam afkomt en ga naar een naturopaat of homeopaat voor een natuurlijke behandeling.
Leentje leerde Lotje lopen
Geplaatst op dinsdag 29 maart 2011 19:38
lakota
Ik ben het met je eens Yukio. Dit meisje is wel heel erg jong om zulke zware troep te krijgen.
En hormonaal is heel goed mogelijk.Ik kan mijn eigen jaren in die tijd nog sterk herinneren.
Een orthomoleculaire arts zou haar heel goed kunnen helpen.Doe je dat kadootje ,zal ze misschien in de eerste instantie niet willen,maar later ook zien , dat je van haar houdt en het beste met haar voor hebt.
Niet van je kind houden op dit soort momenten is helemaal niet zo vreemd.Je voelt je gewoon overspoelt door negativiteit.
Vaak komen er dingen naar boven in de tienerjaren van kinderen.
Psychologische begeleiding is dan vaak fijn.
Niet alleen voor haar ,maar apart ook voor JOU.
Zorgen dat ze eerst lichamelijk in balans komt en dan kijken wat je verder nog kan doen.
Geplaatst op woensdag 30 maart 2011 14:49
kadootje38
Maandagavond liep het helemaal uit de klauwen. Ze was woedend en wilde weer weglopen. toen ik haar tegen wilde houden vloog ze me bijna aan en sprong haar vriend er tussen. Mijn man ging door het lint en smeet zijn klompen door de keuken. Boven lagen twee kinderen te huilen.
Onze dochter is uiteindelijk toch vertrokken en wel de volgende dag op school verschenen. Ik heb jeugzorg gebeld en zij hebben direct speodeisende zorg ingeschakeld. We moesten mijn dochter van school halen en we hebben een gesprek gehad met die man van spoedeisende zorg. Deze stelde voor dat het beter was als ze een paar nachten niet thuis zou zijn zodat beide partijen wat tot rust kunnen komen. Gelukkig was mijn schoonzus direct bereid haar een paar dagen in huis te nemen. Gisteren voelde de actie goed, maar vandaag loop ik verdwaasd door huis, twijfel aan alles, mis mijn kind.
Ze belde me om iets te vragen en ik heb haar gezegd dat ze het met haar tante moet regelen. Ik ga daar nu niet tussen zitten.
We gaan nu begeleiding thuis krijgen, drie keer per week en vier weken lang en dan wordt bekeken wat er dan nog moet gebeuren.
Mijn man heeft gisteren van het moment tot hij thuis was alleen maar gehuild. Hij schaamt zich en al het verdriet om zijn overleden ouders kwam er uit. Hij heeft zich drie maanden lang goed gehouden en nu klapt hij onderuit. Misschien is dat wel goed. Hoe lang bij mij de rek er nog in zit weet ik niet. Maar niet lang meer ben ik bang.

En ja, ze manipuleert me voortdurend. En ik begin echt te denken dat die vriend zich anders voordoet bij ons dan wanneer hij met haar samen is. Ik ben op dit moment een bang vogeltje. En ik ben ontzettend moe.
Maandag komt de hulpverlening thuis op gang. Ik kan alleen maar bidden dat het ooit goed komt.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op woensdag 30 maart 2011 14:56
annebeth59
Kadootje, je weet dat je dochter nu in goede handen is, heel lief van je schoonzus. Probeer nu het beste te halen uit de rust die in huis heerst, en doe lekker een middagdutje en zorg dat je er klaar voor bent als de gesprekken beginnen.
vandaag is een mooie dag
Geplaatst op woensdag 30 maart 2011 18:20
kadootje38
Ik mis haar ontzettend. Twijfels slaan toe, hadden we het niet toch nog een keer zelf moeten proberen? Nee, we hebben hard hulp nodig. Heb ik de juiste keuze gemaakt? Ik word er gek van.
Ik merk wel dat mijn andere twee meiden van de rust genieten. Maar dat doet gelijkertijd ook weer pijn.
Wat een muts ben ik toch.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op donderdag 31 maart 2011 07:27
posi
Lieve Kadootje,
Je hoeft jezelf nergens over te schamen,wat jullie hebben gedaan en de beslissingen die jullie nu hebben genomen zijn de juiste,jij en je man staan momenteel te dichtbij om dit nog realistische te kunnen bekijken.
Afstand nemen is inderdaad de beste oplossing voor nu zodat de rust weer terug keert in je gezin en ook meneer Kadootje zijn verdriet eindelijk durft te laten zien,het is ook voor hem goed als dit er nu eindelijk uitkomt.
Wat de dames hier over die medicijnen zeggen daar ben ik het helemaal mee eens,ook ik vind ze erg zwaar en kunnen na navraag te hebben gedaan bij mijn zwager(hij is arts)inderdaad precies de tegegestelde werking hebben dan wat jullie ervan verwachten,bespreek dit vandaag nog met je eigen arts zodat er indien nodig gelijk mee gestopt kan worden.

Lieve Kadootje,je weet me te vinden als je me nodig hebt.

Een hele dikke knuf van Posi.
Aanvaard wat je niet veranderen kan. Maar verander dat wat je niet aanvaarden kan.
Geplaatst op donderdag 31 maart 2011 22:38
Qinom-
quote:
kadootje38 schreef op 30 maart 2011 @ 18:20:
Ik mis haar ontzettend. Twijfels slaan toe, hadden we het niet toch nog een keer zelf moeten proberen? Nee, we hebben hard hulp nodig. Heb ik de juiste keuze gemaakt? Ik word er gek van.
Ik merk wel dat mijn andere twee meiden van de rust genieten. Maar dat doet gelijkertijd ook weer pijn.
Wat een muts ben ik toch.

Nee je bent geen muts, je bent een goede moeder met liefde voor haar kind ondanks alles. Ik heb je verhaal gelezen, maar de rest wist ik al.
En missen mag je haar heus wel hoor.
Geplaatst op vrijdag 01 april 2011 12:52
kadootje38
Vanmiddag komt ze naar huis, dat wil ze zelf. Ze heeft veel met haar tante gepraat. Ze heeft onder andere verteld dat ze bang is voor papa.
Dat voelt echt heel naar, want er is geen lievere papa dan die van haar en hij zou haar nooit een haar krenken.
Maar hij zit zo met zichzelf in de knoei, met zijn verdriet. En dat kan hij niet uiten en daardoor is hij soms erg bot of boos.
En ze heeft gezien hoe hij iemand uit zijn leven kan bannen, ik denk dat dat haar het meest beangstigd. Maar ander zijds heeft ze ook kunnen zien dat hij, ook al moest er iets ergs gebeuren, diegene ook weer in zijn leven toelaat en zelfs zijn kind aan haar toevertrouwd heeft.

Eerlijk gezegd ben ik doodzenuwachtig om haar thuiskomst.
Ik heb bij de ggz voor elkaar gekregen dat we eerder terecht kunnen. Hoe sneller hoe beter.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op vrijdag 01 april 2011 19:15
lakota
Je houd van je kind,dat is het allerbelangrijkste.
Je krijgt hulp ,hou dat aan.Hier moet gepraat gaan worden.Vooral door je man.
JIJ kan dit niet in je eentje gaan doen.Je dochter geeft aan "bang" te zijn voor papa.
Luister naar haar. Je man heeft eindelijk zijn emoties laten gaan,dat is goed voor hem.
Liefde tonen is goed,verdriet tonen is ook goed.Maar NU moet er samen naar die emoties van verdriet en liefde en angst gekeken gaan worden,op een open en eerlijke manier.
Ze is nog zo vreselijk jong,aan de ene kant een kind en aan de andere met een voet naar haar eigen volwassenheid.
Neem haar mee , naar een goede orthomoleculaire arts. Homeopaat ,wat dan ook.
Ik weet niet wie haar deze zware mes heeft voorgeschreven,als een huisarts dat gedaan heeft , zoek dan hulp bij diegenen die daar misschien minder scheuring mee zijn , zoals een psychiater.
Vraag om een bloedtest om haar hormoon waarden op te vragen en daar naar te gaan kijken.Misschien kan een lichte pil voor haar uitkomst brengen ipv zware medicijnen.
Probeer wat in je vermogen ligt,meer kun je niet doen.
Geplaatst op vrijdag 01 april 2011 19:49
Boekenwurm
Probeer anders hulp voor direct te krijgen.
Misschien een psycholoog die wat gedragsadviezen kan geven voor nu?
Of een orthopedagoog?
En dat moet je dan zelf betalen maar dat zij dan maar zo....

Voor er ergere dingen gebeuren.
Ik snap dat je er door heen zit.
Kan uit ervaring zeggen dat goede hulp zoveel uitmaakt!
En dat het dan allemaal goed kan komen.
Sterkte.

Niet afwachten; Doen!
Geplaatst op zaterdag 02 april 2011 17:21
kadootje38
Ze komt bij een psycholoog, als overbrugging naar de ggz. maandag komt entrea. Zij komen 2 a 3 keer perweek voor intensieve begeleiding gedurende vier weken. Ik heb voor elkaar gekregen dat we een maand eerder bij de ggz terecht kunnen, dat sluit in ieder geval aan op entrea. Ik ga maandag iemand bellen die in het alternatieve gebeuren zit. Zij kan van alles testen en doet onder andere aan bach bloesem. Donderdag moeten we terug naar de huisarts.

Vanacht heeft ze weer thuis geslapen. Ze raakte toen ik naar mijn werk was in paniek en is bij papa in bed gekropen. Dat doet ze dan weer wel.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 04 april 2011 09:36
kadootje38
Gisteravond kwam mijn dochter vrolijk thuis. Ze was naar masters of hardcore geweest en had genoten. Ze was wel stik moe. Niets aan de hand.
Vanmorgen om half 8 kijk ik even om de hoek van haar deur of ze wel wakker was, wordt ze me toch boos. Dat hoef ik niet te doen en nu was ze door mij weer sjaggerijnig. Vraag ik wat ze op haar brood voor school wilt, mocht ik ook niet vragen, ze smeerde het zelf wel. Nou prima. Het drinken wat ik klaargezet had (wat ze altijd meeneemt) was niet goed en toen begon ze tegen haar zusje van 8 te klieren want die had een leuker plaatje op haar (spongebob) schoolkoek staan, dus die wilde zij. Het leek wel een kleuter. Toen moest ik de andere twee meiden weer sussen, zodat het niet weer zou escaleren. En zo gaat het dus zo'n beetje iedere dag.

Afspraken maken gaat niet, want ze houdt zich er niet aan en als we haar daarop aanspreken is ze boos en loopt ze weg. Ik hoop zo dat die mevrouw die vbanmiddag van entrea komt grip krijgt op de situatie.
Ik kan alleen maar bidden.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 04 april 2011 16:24
rema
Behandel haar in ieder geval heel consequent, bedenk wat je absoluut niet tolereert van haar, en wat wel.
En wees daar ook heel strikt in.
En je hoeft echt geen brood meer te smeren voor een jongedame van haar leeftijd.
Geplaatst op maandag 04 april 2011 16:58
TrulyMe
Rema heeft gelijk!
Ik denk dat je zo bang bent haar te verliezen dat je haar naar de ogen kijkt. Kijken of ze wakker is, brood smeren, drinken klaar zetten......toelaten dat ze ruzie maakt met haar kleine zusje om een Spongebobplaatje.......
Zet eens op een rijtje wat de regels zijn, en maak ze niet te strict, en geef dat haar te weten. En probeer dan niet op alle slakken zout te leggen en laat haar verder met rust.
Dus niet meer wakker maken, eten en drinken klaar zetten enzovoort.
En gooi je schuldgevoel de deur uit. Daar heb je helemaal niks aan. Geen enkele ouder is perfekt, we maken allemaal fouten!
Af en toe een hekel aan haar hebben als ze het er naar maakt is helemaal niet erg, maar probeer daar niet in te blijven hangen. Werk je uit dat rotgevoel door positieve dingen te verzinnen al is het maar over een ander onderwerp.
Zo, een paar adviesjes van mij...hoop dat je er wat aan hebt! Veel sterkte gewenst!
Geplaatst op maandag 04 april 2011 17:17
clineke
Zij is nu de baas en je wordt gemanipuleerd omdat ze weet dat dat resultaten boekt, dus ophouden met bedienen en het haar naar de zin maken. Consequent regels naleven en verder ZELF de eigen was opvouwen, kamer schoonhouden, boterhammen klaar maken, etc.
clineke wijzigde dit bericht op 04-04-2011 17:23 met 22%
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op maandag 04 april 2011 18:22
lakota
Houden van je kind ,betekent niet de slaaf van je kind zijn.
Ze is oud genoeg om vele dingen te zeggen en te doen.Laat ze het dan ook doen.
Wakker maken??? Brood smeren???
Drinken klaar zetten?
Tenzij ze lichamelijk gehandicapped is en geen handen heeft, kan ze dat zelf.
Ze IS de baas, omdat JIJ haar de baas gemaakt hebt.
Maak samen regels.Laat haar bedenken wat zij wil en wat jij wilt ,en hoe kun je daar met jullie drieën, papa,en jij en zij,mee gaan leren leven.
Ze IS half kind ,en half naar haar eigen volwassenheid toe aan het groeien.
Laat dat gebeuren.Zoek alles uit op lichamelijk gebied en maak samen jullie regels. MET consequenties.
Niet uit,geen computer, maak ook de consequenties heel duidelijk.
Laat haar kleine dingen doen.Misschien vind ze babysitten leuk ,in het weekend alleen , voor een zakcentje.Geef haar de verantwoording die bij haar leeftijd hoort.
Geef je andere kinderen net zo goed taken.
Zo te horen ben je een heel zorgzame moeder,maar soms wordt het ook tijd te leren , dat een kind aan het opgroeien is.
Veel succes...
Geplaatst op maandag 04 april 2011 21:03
kadootje38
Ik weet dat jullie wel gelijk hebben, maar doen is makkelijker gezegd dan gedaan. Vandaag gesprek gehad met mevrouw van Entrea. Onze dochter zat toen ook weer in een paniekaanval. Die mevrouw vond de situatie dermate ernstig dat ze morgen de huisarts gaat bellen ivm de oxazepam en toch meer spoed achter de GGZ te zetten.
Zou dan nu eindelijk de juiste hulp op gang komen.

Deze mevrouw prikte door mijn dochters stugge houding heen en zag dat mijn man en ik op onze laatste reserves lopen. En ze zag ook dat dit voor de andere twee meiden niet goed is. Dat geeft me weer een beetje hoop.
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op maandag 04 april 2011 21:58
gabriella maria
heel veel sterkte vrouw,
het eerste wat er bij me opkwam toen ik je verhaal las,
heeft je dochter soms bordeline.
zo niet, kijk of ze haar daar misschien op kan testen,
maar las dat ze straks bij de ggz lang moet komen.
ik wens je ongelovenlijk veel kracht toe,
en je bent een top moeder, vergeet dat nooit,

liefs gaby
MOED IS DAT ZACHTE STEMMETJE,, DAT ZEGT EIND VAN DE DAG,, IK PROBEER HET MORGEN NOG EENS.
Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 13:18
kadootje38
Gaby, je woorden raken me. Dank je wel.

De woorden van mijn huilende meisje gisteravond raakten me diep: Mam, ik weet niet meer wie ik ben, ik weet niet meer wie ik wil zijn en hoe ik weer mezelf word.
Dan breekt je hart.

Heb net weer contact gehad met die mevrouw van Entrea. Ze heeft met school gebeld en heeft vanmiddag contact met de huisarts.
Ik heb echt het gevoel dat we nu de juiste persoon heeft getroffen, die ook oog heeft voor de rest van het gezin.
Gaby, ik zal proberen moed te houden. Er zijn al meer mensen die het woord borderline hebben laten vallen. En bij de GGZ zullen ze zeker uitzoeken wat er nu precies aan de hand is.
Vanmorgen ook de mentor van mijn tweede dochter gesproken. Deze gaf aan dat ze het erg goed doet, maar dat ze als het even rustig is duidelijk met haar gedachten afdwaald. Ik heb enorm geluk met de mentoren van mijn twee meiden en ook me de leerkracht van de jongste. Zij zijn er 100% voor mijn kids en dat doet enorm goed.
kadootje38 wijzigde dit bericht op 05-04-2011 13:31 met 10%: wat toegevoegd
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, en het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 20:32
GINGERattack
Ik heb uw verhaal eventjes gelezen, misschien en is het totaal ongepast dat ik hier een reactie neer zit, aangezien ik 17 ben.
Bij iedereen thuis zijn er genoeg problemen te vinden, vooral nadat er iemand uit de familie is overleden.
Ik vraag me af of uw dochter een duidelijk ritme heeft met haar dagelijkse doen en laten ? Wanneer ze er zelf voor kiest om laat op bed te gaan is het meer dan logisch dat ze er s'ochtends niet uit kan komen, waardoor ze moet haasten en opgejaagd word. En natuurlijk word u daarvan de dupe.
Pubers denken dat ze altijd gestraft worden, voor de dingen die ze fout doen, waar op gelet word (hoe ze tegen ouders praten, regels etc ).
En dat is ook wel zo, want er valt altijd wel ergens op te letten.
Misschien is het ook wel een goed idee, om bij kleine dingetjes te belonen? Een complimentje over een kleine detail kan er al voor zorgen dat je je beter voelt, en dat je ook aardiger gaat reageren.
En duidelijke regels opstellen kan wel heel goed en belangrijk zijn voor de gezinssituatie. Maar geen enkel kind is gelijk, en daar moet ook rekening mee gehouden worden, de regels hoeven niet aangepast te worden....Maar wanneer er wel iets goed gaat kan daar beloond voor worden. Misschien dat op deze manier de conflicten niet meer zo uit de hand lopen ?
Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 22:16
gabriella maria
graag gedaan vrouw,
en ik ben blij om te lezen dat je er goed gevoel bij heb, en dat je het gevoel heb nu bij de juiste personen bent,
goed om te lezen dat de mentoren op school jullie steunen,
bij deze wens ik je heel veel suc6, en goed om te lezen dat je nooit de moed opgeeft
want doe je dat geef je alles op, en dat is niet de bedoelling
heel veel kracht, en hopenlijk zal binnenkort weer de zon in jullie huis weer gaan schijnen,

liefs gaby
MOED IS DAT ZACHTE STEMMETJE,, DAT ZEGT EIND VAN DE DAG,, IK PROBEER HET MORGEN NOG EENS.
Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 22:31
clineke
Gingerattack, je zet goede suggesties neer
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous

Dit onderwerp heeft 573 reacties, en bestaat uit 23 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 23.
De laatste reactie is geplaatst op 22-05-2012 18:39.

Forum reacties

Dochter van 15

Dochter van 15

PIJLERLIJST

DISCUSSIES