Libelle - Ontzettend verdrietig om mijn man

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 109 reacties, en bestaat uit 5 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 5.
De laatste reactie is geplaatst op 20-09-2010 21:47.

Ontzettend verdrietig om mijn man

Geplaatst op donderdag 09 september 2010 12:24
kibo
Ik wil hier fftjes mijn verhaal kwijt.Mijn man heeft aangekondigd dat hij weg wil bij ons,ik en 2 dochters.Hij is het zat om bij ons te zijn,wil zijn eigen leven gaan leiden bla,bla bla.Hij is al heel lang erg saccrijnig thuis eigenlijk niet om te harden,en dat is nog zachtjes uitgedrukt.Tegen mij doet hij alleen maar saccerijnig en tegen de kinderen ook Bv tegen de meiden zeggen dat hij liever zoons had gehad enz.We zijn 30 jaar bij elkaar en hij zegt dat dat dan geen houden meer is,maar een gewenning geworden.Ik vedenk hem ervan dat hij een midlifecrisis heeft (is 47 jaar)Nu stelt hij voor om een poosje uit huis te gaan.En na te denken over wat hij verder wilt.Ik zeg tegen hem weet wat je dan achterlaat (gezin) hij zegt hoe eerder ik hier weg ben hoe beter.Je begrijpt hoe ik me op dit moment voel heb de hele nacht liggen huilen,toch naar mijn werk gegaan!!Mijn dochters leiden er onder(12 en 18 jaar)ze zeggen papa is stom en laat hem maar lekker weggaan.In zijn ogen doe ik niets goed,eten is niet lekker en nog meer van die dingen,Op het moment voel ik me doodongelukkig.Ik zie dat mijn kinderen zich van hun vader terugtrekken,want hij loopt alleen maar te schelden thuis.Mijn jongste dochter doet vmbo school,dan zegt hij tegen haar dat is voor domme kinderen.Mijn hart huilt om dat soort uitspraken.Ik sta voor een dilemma..Moet ik tegen hem zeggen ga maar weg voor een poosje want het gaat zo niet langer.Of zo door blijven modderen,want ja ik houd zielsveel van hem.Al ga ik daar de laatste tijd steeds meer aan twijfelen.Naar andere mensen toe is hij de leukste gezelligste man,maar thuis niet om te genieten.Ik hou dit niet meer lang vol.Ik moet ook aaan mijn meiden denken,en die zien hem liever gaan als komen op het moment.En hoe lang kan zó'n midlifecrisis duren.Goh ik had nooit gedacht dat dit ons zou overkomen.Wie heeft er aub tips voor me,want ik weet het niet meer.Ik zie er gewoon tegenop als hij straks thuiskomt.Dat is toch niet goed.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 12:42
marijke1
Is dit van de laatste tijd? Dan kun je inderdaad aan een midlifecrisis denken, ook al wordt er beweerd dat dat onzin is. Misschien moet je hem inderdaad maar laten gaan, best kans dat hij op hangende pootjes terugkomt. Jij krijgt dan in ieder geval even rust met je dochters. Weet je zeker dat er geen ander in het spel is?

Denk niet dat het je niet kan overkomen, het kan iedereen overkomen, mij ook, mijn buurvrouw of buurman en de groentenboer ook.
Op het bovenstaande berust copyrightÂ©
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 13:29
moi61
Nee ik denk niet aan een echte midlifecrisis maar wel een deeltje,,hij zit nu waarschijnlijk in de periode van ,,is dit het?Al jarenlang in een huwelijk wat ie al jaren dus niet meer wilde diep in zijn hart.
Waarschijnlijk gewacht tot ie dacht dat de kinderen oud genoeg waren om t meest zonder hem te kunnen doen.
En dit is niet iets waar ie nu maar ff snel mee aankomt,dit speelt zo goed als zeker als wat jaartjes in zijn hoofd.hij heeft alleen nooit de echte stap durven nemen,en nu staat hij er wel met zijn ene been in om het wel te gaan doen.daarbij denk ik ook dat hij er met iemand over gepraat heeft of nog praat,die iemand geeft hem ook steeds de stimulans om het door te zetten.
Ik ben toch echt bang voor je dat hij zijn andere been ook die grote stap laat nemen.
En jij hoopt waarschijnlijk dat als ie gaat het tijdelijk is....
maar ik denk zelf dat ie niet meer terugkomt als ie eenmaal weg is.
Nogmaals dit is voor hem niet iets van nu,,hij loopt er al jaren mee,,en voor hem is nu het moment in aantocht op daadwerkelijk die stap te nemen.
Het is gemeen wat ie tegen zijn dochters zegt,en ook wat ie jou aandoet.
Dat zegt genoeg over hem,hoe hij tegenover jullie staat,,en nog hou je zielsveel van hem?Waarom?Ik denk eerder omdat je bang bent voor de gevolgen als ie weg is,de finacieen,het alleen zijn en staan.
Jouw as ex is een minkukel,die zijn vrouw en kinderen zeer zwaar vernederd nu,,laat hem gaan dat minkukel,hij gaat toch,,en jij huilt je longen steeds uit je lijf en hij?Hij zal geen traan laten,,hij is jouw tranen ook niet meer waard,raap jezelf op,,en sta voor wie je bent.
Zo heb ik t toen wel gedaan na mij scheiding jaren geleden,1 dag gaf ik mezelf om te huilen van ellende ,daarna was t klaar en raapte ik mezelf weer op,ook voor mijn kind toen,wat heb je eraan om jezelf te verliezen in verdriet als je ex dat ook niet doet?
Nu jaren later heb ik t veel beter voor elkaar dan toen met hem,en heb een veel leuker gezin dan ik ooit had durven denken toen.
Laat hem gaan en laat hem los,het komt weer goed met jou,nu hou je je vast aan een strohalm en hij gaat toch op den duur.
Sterkte
moi61 wijzigde dit bericht op 09-09-2010 13:30 met 3%
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 13:36
Nieka
Jeetje, wat een vervelende situatie voor jullie!

Je zegt dat je er nu al tegenop ziet, dat hij straks thuiskomt....
Dat lijkt me niet echt een gezonde situatie, ook voor je meiden niet.
Misschien is het beter als hij dan (even) niet thuis komt??

Mijn ervaring is inmiddels dat de soep niet zo heet wordt gegeten als 'ie wordt opgediend. Met andere woorden: hoe denkt hij het praktisch te gaan invullen? Oftewel: financieel.
Of trekt hij bij z'n vriendin in....
Da's misschien een onvoorstelbare gedachte voor jou, en voor je meiden, maar dat zou kunnen.

Heb je daar zelf ook over nagedacht of bij stil gestaan??

't Lijkt wel op een midlifecrisis, maar je geeft zelf al aan, dat hij al heel lang chagrijnig is. Kennelijk is er dus ook iets bij jou veranderd, want jou valt het nu meer op, toch?
Er lijkt niets meer goed te zijn aan en bij jullie, de vrouwen in zijn leven.
Hij idealiseert een heel ander leven.
Logisch! Dat wil iedereen wel op zijn tijd!
Hij heeft de schellen nog op zijn ogen, en ik schat in, dat over een jaar de schellen van zijn ogen zijn gevallen.
Maar ja, kun jij dat volhouden, en niet te vergeten: je meiden?

Het is onzettend kinderachtig om te zeggen dat vmbo-scholen voro domme kinderen zijn. Dat zou betekenen, dat ongeveer 57% van de Nederlandse jongeren dom is??

Je zegt dat je zielsveel van hem houd....
Is dat zo?
Of houd je zielsveel van de man die hij was??

Sterkte!!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 13:45
otillie
Als hij het ergens anders beter kan krijgen dan moet hij daar maar naartoe. Ga niet voor hem kruipen of zielig doen, wees een voorbeeld voor je dochters. Ik ben zelf na bijna 32 jaar opgestapt, er werd jarenlang tegen mij geschreeuwd en een ander ging altijd voor en was belangrijker dan ik. Ik ben nu twee jaar van hem af, ik ben nu zo gelukkig heb het zo fijn het is een verademing en jammer dat ik dit niet 20 jaar eerder heb gedaan. Ik wens je alle sterkte.
Niets is voor altijd. Het is nooit te laat. Het leven bestaat uit keuzes te maken.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 13:51
amelie1967
Wat een toestand. Het lijkt mij het beste dat je man idd uit huis gaat en wel snel. Laat hem maar een flinke poos voor zichzelf zorgen. Ben benieuwd of hij dan nog aandacht voor jullie kinderen heeft. Maak na verloop van tijd de balans op en ga er dan niet van uit wat je man wil, maar vooral wat JIJ wilt en jullie kinderen. Hak dan de knoop door en ga voor wat het beste lijkt.

Ik wens jou heel veel sterkte toe.
kalm aan en rap een beetje
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 13:58
yoyo
Kibo, een moeilijke situatie, ik ben het met Amelie eens, laat hem maar uit huis gaan, wél het hem zélf laten regelen hé?
Hij wil weg, dus lost hij het maar op.
Je hoeft je na zoveel jaar niet te laten behandelen als oud vuil. al die jaren deed je het goed en ineens niet meer?
Is er misschien een ander die het allemaal beter kan( denkt hij..)
Laat hem los, je kunt hem niet vasthouden als hij niet wil, kijken wie er lekkerder kookt...hij of jij...!

Heel veel sterkte!
yoyo wijzigde dit bericht op 09-09-2010 14:12 met 5%
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:18
sueann
Het klinkt ook wat naar depressiviteit. Maar misschien heeft gewone lusteloosheid vanwege saai leven tot een depressieve vorm van midlife-crisis geleid. In elk geval richt hij nu wel schade aan bij zijn huisgenoten. Eerst even bij de huisarts navragen wat die ervan denkt en dan balans opmaken. Wat wil je zelf?

Maar heb je er wel bij stilgestaan dat jullie vanaf je 17e op elkaars lip zitten? Waarschijnlijk heeft relatietherapie zin om de angel eruit te nemen. Relatieterapie is géén geforceerd samenknopen van twee gebroken eindjes, maar samen (= cliënt en therapeut) de relatie doorlichten en vooral je eigen rol. Ik denk dat hij eerst wat solo-sessies nodig heeft, om jarenlang zagen in het hoofd helder te krijgen. En pas later gesprekken met jou en de dochters erbij.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:21
lana
Kibo, pak zijn koffer en zet hem bij de deur.Laat hem, in het belang van jezelf en zeker van je dochters, zo snel mogelijk het huis verlaten. Hij zoekt maar een onderkomen en trekt zijn plan maar. Het gaat hem waarschijnlijk nog tegenvallen, want tegen wie moet hij dan lopen schelden , zeuren, zanikken. Als hij zijn dochters niet meer de grond in kan stampen, kan hij misschien eens aan zichzelf gaan beginnen. Zich gaan zitten afvragen, wie die eikel is, waartoe hij is getransformeerd. En dan rukt hij maar een "mid-life" crisis uit de kast, kan hij die fijn aaien en knuffelen. Wat een loser zeg.

Als hij dan weg is ( wat een verlies....) dan ga je eens lekker op adem komen met je dochters. Jullie gaan het waarschijnlijk ontzettend gezellig krijgen.

Het is zoals Nieka zegt: houd je van de man zoals hij was? Want zoals hij nu is, lijkt me mopeilijk om daarvoor weg te smelten.

Dus er niet tegenop zien als hij thuiskomt. Vertel jij nu ook maar eens wat JOUW wensen zijn in dit leven.Hij heeft duizend en een wensen hoe het zou moeten zijn, nou die heb jij ook.
Sterkte meid, hoofd hoog houden.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:31
TrulyMe
Ik zou hem laten gaan! Ik zou zelfs niet eens gaan afwachten maar tegen hem zeggen; Je wilt gaan... ga dan ook!
Het kan zijn dat hij bij z'n positieven komt als hij een poosje op zichzelf is. En voor jouw dochters zou het rust geven.
En het belangrijkste is dat je je dochters laat zien dat je niet met je laat sollen! Laat jezelf niet zo vernederen voor hun ogen. Jij bent hun voorbeeld! Als jij laat zien dat je bepaalde dingen niet hoeft te pikken dan nemen ze dat mee in hun eigen zelfbeeld. Laat jij je echter behandelen als oud vuil, grote kans dat jouw kinderen die trend voort zetten. Heel belangrijk dus, al is het alleen maar voor je dochters, dat jij van je afbijt!
Mannen, in mijn ervaring, (vrouwen misschien ook wel) in nood zeggen meer dan nodig! Om zichzelf goed te praten halen ze er van alles bij wat hen stoort of wat hen zou kunnen storen.
Neem zijn woorden niet letterlijk, Kibo! Het probleem ligt bij hem. JIj hebt niets verkeerd gedaan! Als het niet het eten was dan had hij iets anders verzonnen om voor je voeten te gooien. Alles om zijn standpunt te bekrachtigen.
Het probleem zit bij hem. Hij moet er mee dealen!
Vraag hem weg te gaan of eis dat hij weg gaat in elk geval zolang hij zich niet weet te gedragen. Of regel samen met hem hoe jullie dat gaan doen met het wonen van jullie beiden als jullie uit elkaar gaan, want het valt soms niet mee om gescheiden ruimtes te vinden.
Je kunt dus best eisen dat dit gedrag, zeker naar de kinderen toe, NU stopt!

Als hij dan weg is probeer hem voor de kinderen hoog te houden. Je hoeft niet te zeggen dat er niks aan de hand is of dat wat hij gezegd heeft tegen hen niet erg was maar ga hem niet nog meer door het slijk halen als je met ze praat. Het blijft hun vader. En jij houdt jouw eer hoog als je je niet verlaagt naar kwaadsprekerij en minachting naar hun vader toe. Ze hebben gezien hoe gemeen hij kan zijn en dat zullen ze altijd onthouden. Ze zullen het ook onthouden als jij je normaal blijft gedragen en hem fatsoenlijk te woord staat. Dat geeft ze ook de opluchting van het niet hoeven kiezen (voor jou)! Ergens willen ze toch altijd loyaal blijven aan hun vader en als dat gewoon mag en kan is dat goed!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:39
clineke
Ben het eens met Sueann, MAAR ik zou hem wel meteen de deur wijzen. Eens even bekoelen in zijn eentje terwijl hij in therapie is en DAN met het gezin in therapie. Dan blijkt het vanzelf of er nog wat te redden valt.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:41
ellon
Wat hij jou aandoet, is iets tussen twee volwassenen, maar wat hij jullie kinderen aandoet door hen het idee te geven ongewenst te zijn en nergens voor te deugen, is geestelijke mishandeling. Zij zijn geen partij voor hem en dus zou je er het beste aan doen om zijn koffers in te pakken en bij de voordeur te zetten. Komt hij dan thuis, dan kan hij doen wat hij al van plan was, namelijk vertrekken.
De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand, dat de mens een bril zou dragen en toch staan onze oren op de goede plaats
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 14:59
leclair
jeetje, ja dat is idd niet helemaal goed.
mss heeft je man idd tijd nodig om even tot zichzelf te komen.
Hoelang loopt hij al zo negatief door het leven?? naar jullie toe?
en het lijkt me voor jou trouwens ook geen pretje,mss voor jou
ook wel even lekker om alles op een rijtje te zetten.
succes
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 15:37
kibo
DANK JULLIE WEL voor al jullie lieve reacties.Ik heb ze allemaal gelezen met tranen in mijn ogen.Inderdaad hoe hij tegen zijn eigen kinderen praat dat accepteer ik niet meer(geestelijke mishandelingDe oudste zeg nu al niet meer van haar vader te houden.....en dat doet mij pijn!!!Hij heeft een aanbieding gehad om een poosje in Aruba te gaan werken,ik denk dat dat de oplossing is.OPzouten!!!Ik heb het helemaal gehad.Vanmorgen zat ik te huilen bij het ontbijt,ik wilde het niet maar was niet tegen te houden.Mijn dochter moest mij troosten,heel lief maar ik hoort de sterke hier te zijn!!Het is gewoon allemaal kut (sorry maar het is gewoon zo)Hij heeft totaal geen respect voor mij op het moment.Op dit moment is hij bier aan het drinken met zijn maten,zoals hij zelf zegt mannenpraat aanhoren inplaats dat gezemel van die vrouwen in huis.
En lana op jou bericht terug te komen,gezellig gaan we het zeker krijgen met z'n 3en,hij is wel meer naar het buitenland geweest voor zijn werk nl.Het is zo fijn om alles hier van je af te schrijven,ik ben ook van plan om binnenkort hieroever met mijn zus te gaan praten.
Ik weet niet hoe ik hem vanavond thuis krijg,en hoe ik moet reageren.Word er zenuwachtig van, ben zelfs weer gaan roken van de stress.Ik hou jullie op de hoogte.En blijf aub schrijven want ik lees alle tips van jullie!!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 15:50
moi61
Geef jezelf 3 dagen om te janken en je zielig te voelen,na die 3 dagen pak je je eigen weer op en ga je voor jezelf en je kids.geloof me dat helpt.
Je moet in je hoofd prenten dat je meer waard bent dan dit,al die jaren dat je er voor hem was,dat ie jouw dankbaar moet zijn en niet andersom.
Ik vind echt een man die zich zo gedraagd zoals hij zich nu opsteld naar jou en de kinderen toe het woord man niet eens waard,maar eerder dus t woord minkukel.
Ja laat hem alsjeblieft naar aruba gaan,,pff wat een opluchting zal dat geven in jullie geval.
De meiden weer wat in rustiger vaarwater en jij zeker,en je zal zien dat je je prima red zonder hem,en dat zal je ook weer sterken.
Je zal zien hoe je zelf ook veranderen gaat,je zal je weer bewust worden van je eigen ik,je gaat je weer meer vrouwelijker opstellen,je vrouwelijkheid weer zien,en met jou zullen anderen dat dan ook weer gaan zien.
Leef leef zoals jij wilt leven,maar leef niet langer in vernedering.
En in jullie geval is t ook nog zo dat de kinderen eral bij betrokken zijn,door zijn eigen schuld.
Het zal niet makkelijk worden,maar wel beter op den duur,eerst moet je door t ergste heen,en dat is leren er weer voor jezelf te zijn,en je eigenwaarde weer herstellen.
Je kinderen zullen je daar onbewust mee helpen,jullie komen er wel,,en je zal zien,,er is nog zoveel moois in t leven te ontdekken.
Het komt goed met jou en de kinderen.Jullie zijn echt beter af zonder hem.
En t is zijn verlies niet die van jullie.
Blijf daar in geloven.Dikke kus van een forumster hier
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 16:06
amelie1967
quote:
ellon schreef op 09 september 2010 @ 14:41:
Wat hij jou aandoet, is iets tussen twee volwassenen, maar wat hij jullie kinderen aandoet door hen het idee te geven ongewenst te zijn en nergens voor te deugen, is geestelijke mishandeling.
Volledig mee eens! Bescherm je kinderen tegen verdere schoffering/vernedering.
kalm aan en rap een beetje
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 16:12
Rellebel
Hij stelt voor om een tijdje uit huis te gaan.
Prima, niet zeuren, niet klagen, je bent het er helemaal mee eens, zou ik zeggen.
Gedurende dat hij weg is, kun jij ook eens even nadenken over een leven zonder hem, en wat voor stappen je daar allemaal bij moet zetten.
Rust in de tent, en een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 16:21
fjdjhdhuruie
laat hem los, laat hem gaan en wel zo snel mogelijk. dit is geen leven.. voor niemand. uithuilen en opnieuw beginnen, niet voor hem gaan kruipen of smeken.. een grote meid zijn en voor jezelf opkomen. nu even een rottijd maar je zult zien, over een jaartje ziet de wereld er al veel beter uit en... kun je jezelf nog steeds in de spiegel in je ogen kijken!! sterkte!!!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 17:15
lana
Kibo, hij heeft een aanbieding gekregen om een tijd in Aruba te werken. Waar wacht hij dan nog op? Heeft hij dat dan niet gelijk met twee handen aangenomen? Als hij zo graag wil gaan, ligt hier de ultieme oplossing. Je hebt al ervaren bij eerdere trips van hem, hoe rustig en ontspannen de sfeer dan wordt. Heerlijk, alleen met je meisjes.

Hoe en in wat voor staat/humeur hij straks thuiskomt, zal je helemaal worst wezen. Je doet je eigen dingen en negeert zijn gesar en gezannik. Loop desnoods de kamer uit en ga ergens ander in huis zitten. Zorg dat hij niet de kans krijgt zijn voeten aan jullie af te vegen. Ook je dochters mogen in dit geval hun vader de rug toekeren. Ook zij hoeven zich niet als voetveeg te laten gebruiken! Hebben ze al een levensles te pakken.

Bekijk hem eens in de staat waarin hij verkeerd: een zannikende man, die respektloos mett zijn gezin omgaat, alle anderen de schuld over alles geeft en zelf geen knip voor zijn neus waard is.
Als hij dit topic zou lezen en de meningen van al deze vouwen, zou hij zich waarschijnlijk niog eens achter zijn oor krabben. Gezemel he? Nee, die mannen, die hebben pas wat te vertellen..................
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 17:30
clineke
Persoonlijk zou ik niet eens 3 dagen wachten maar hem meteen de deur wijzen.

Praktische tip: Zorg dat jullie bank, spaar, en kredietkaart rekeningen onmiddelijk gescheiden worden. Je wilt niet dat hij weg gaat en gezellig gaat uitgeven, inclusief jouw helft Praat zo nodig met een advokaat en accountant zodat je jezelf en je kinderen kunt indekken.
"To love a person is to learn the song that is in their heart, and to sing it to them when they have forgotten." - Anonymous
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 17:41
julie1956
Moeilijke beslissing...je wilt je gezijn bij elkaar houden, maar geloof me dat lukt niet meer, niet verzetten, lekker laten gaan!
Jullie komen er bovenop, het is eng, je bent bang en onzeker maar je bent niet de 1e en zeker niet de laatste bij wie dit gebeurt.
Ik heb mezelf zo al 2x bij elkaar moeten rapen, ups en downs, veel tranen en ellende, maar daar komt een einde aan echt waar!
Heel veel sterkte meis enne er zitten hier veel dames die met dezelfde bijl gehakt hebben liefs Julie.
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 18:03
steel
wat vreselijk vervelend voor jullie als gezin, als je zo,n
mooi gezinnetje hebt en je man komt met zoiets, ik wens jullie heel veel sterkte gr babs
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 20:06
lakota
Ik sta achter Clineke.
Hem een tjdje laten gaan zodat HIJ kan uitzoeken wat hij wil?
Nee , of je doet dat samen.of je laat hem zijn andere been meenemen.Er is inderdaad zoiets als menopauze voor mannen.Testosterone wordt laag.
Maar, dat is geen enkele reden om jullie geestelijk te mishandelen.
Schreeuwen en tieren lost niets op.
Wat je zeker za moeten gaan doe is alles financieel op een rijtje gaan krijgen.
Niet alleen voor je kinderen maar voor jou.
Pensioen,levensverzekeringespaarrekeningen.Lopende rekening en testament.Auto's en hypotheken...Creditcards....er is een lange lijst van dinge.Maar ook je huisraad.
Maak een balans op en zoek een advokate die aan JOU kant kan gaan staan voor je. Ook al zou je therapie zoeken, dit zijn dingen die je gewoon op een rijtje moet hebben.
Wil hij weg naar Aruba dan is dat primamaar gee oplossing vor je relatie.
Het zal julie tijdelijk laten ademen,maar wat daana? En hoe gaat het met jullie financiele plaatje?
Ik neem aan dat dat belangrijk is. Dit is geen eerlijke relatie.En al helemaal niet hoe hij je kinderen minimaliseert!!!
Als JIJ je zo LAAT behandelen is dat JOU keus,maar kinderen hebben geen keus in ouders.
Bescherm je kroost!!!!!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 20:06
lakota
Ik sta achter Clineke.
Hem een tjdje laten gaan zodat HIJ kan uitzoeken wat hij wil?
Nee , of je doet dat samen.of je laat hem zijn andere been meenemen.Er is inderdaad zoiets als menopauze voor mannen.Testosterone wordt laag.
Maar, dat is geen enkele reden om jullie geestelijk te mishandelen.
Schreeuwen en tieren lost niets op.
Wat je zeker za moeten gaan doe is alles financieel op een rijtje gaan krijgen.
Niet alleen voor je kinderen maar voor jou.
Pensioen,levensverzekeringespaarrekeningen.Lopende rekening en testament.Auto's en hypotheken...Creditcards....er is een lange lijst van dinge.Maar ook je huisraad.
Maak een balans op en zoek een advokate die aan JOU kant kan gaan staan voor je. Ook al zou je therapie zoeken, dit zijn dingen die je gewoon op een rijtje moet hebben.
Wil hij weg naar Aruba dan is dat primamaar gee oplossing vor je relatie.
Het zal julie tijdelijk laten ademen,maar wat daana? En hoe gaat het met jullie financiele plaatje?
Ik neem aan dat dat belangrijk is. Dit is geen eerlijke relatie.En al helemaal niet hoe hij je kinderen minimaliseert!!!
Als JIJ je zo LAAT behandelen is dat JOU keus,maar kinderen hebben geen keus in ouders.
Bescherm je kroost!!!!!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 20:33
tobeornottobe
quote:
kibo schreef op 09 september 2010 @ 12:24:
Ik wil hier fftjes mijn verhaal kwijt.Mijn man heeft aangekondigd dat hij weg wil bij ons,ik en 2 dochters.Hij is het zat om bij ons te zijn,wil zijn eigen leven gaan leiden bla,bla bla.Hij is al heel lang erg saccrijnig thuis eigenlijk niet om te harden,en dat is nog zachtjes uitgedrukt.Tegen mij doet hij alleen maar saccerijnig en tegen de kinderen ook Bv tegen de meiden zeggen dat hij liever zoons had gehad enz.We zijn 30 jaar bij elkaar en hij zegt dat dat dan geen houden meer is,maar een gewenning geworden.Ik vedenk hem ervan dat hij een midlifecrisis heeft (is 47 jaar)Nu stelt hij voor om een poosje uit huis te gaan.En na te denken over wat hij verder wilt.Ik zeg tegen hem weet wat je dan achterlaat (gezin) hij zegt hoe eerder ik hier weg ben hoe beter.Je begrijpt hoe ik me op dit moment voel heb de hele nacht liggen huilen,toch naar mijn werk gegaan!!Mijn dochters leiden er onder(12 en 18 jaar)ze zeggen papa is stom en laat hem maar lekker weggaan.In zijn ogen doe ik niets goed,eten is niet lekker en nog meer van die dingen,Op het moment voel ik me doodongelukkig.Ik zie dat mijn kinderen zich van hun vader terugtrekken,want hij loopt alleen maar te schelden thuis.Mijn jongste dochter doet vmbo school,dan zegt hij tegen haar dat is voor domme kinderen.Mijn hart huilt om dat soort uitspraken.Ik sta voor een dilemma..Moet ik tegen hem zeggen ga maar weg voor een poosje want het gaat zo niet langer.Of zo door blijven modderen,want ja ik houd zielsveel van hem.Al ga ik daar de laatste tijd steeds meer aan twijfelen.Naar andere mensen toe is hij de leukste gezelligste man,maar thuis niet om te genieten.Ik hou dit niet meer lang vol.Ik moet ook aaan mijn meiden denken,en die zien hem liever gaan als komen op het moment.En hoe lang kan zó'n midlifecrisis duren.Goh ik had nooit gedacht dat dit ons zou overkomen.Wie heeft er aub tips voor me,want ik weet het niet meer.Ik zie er gewoon tegenop als hij straks thuiskomt.Dat is toch niet goed.

jouw man zal zich doodongelukkig voelen, kan hij van alles aan veranderen, maar hij heeft het recht niet om zijn ongelukkig bestaan af te reageren, door zijn gezin binnenshuis af te zeiken, maakt hij het alleen maar erger, op de eerste plaats voor zijn vrouw en zijn kinderen en op de tweede plaats voor zichzelf. buitenshuis de vrolijke jan uithangen werkt ook niet, mensen hebben het al snel in de gaten dat hij toch niet die vriendelijke vriend/man is zoals hij zich voordoet.
als hij straks met de deurklink in de handen staat zal er nog wel eens door zijn hoofd gaan wat hij allemaal veroorzaakt heeft.
denk jij aan jezelf, aan je kinderen, het geluk ligt klaar voor jouw en je kinderen, voor jullie, anders waren jullie niet zo dwars tegen de echtgenoot/vader.
zou hij een vriendin hebben, laat hem daar zijn soep gaar sudderen, komt hij snel genoeg van terug.
mijn dochter nr 3 heeft vmbo gedaan, heeft een wereldbaan, krijgt veel complimenten en is ook nog eens erg gelukkig in haar bestaan.
domme kinderen zijn die kinderen die niet willen leren maar het wel gemakkelijk kunnen, maar kinderen die hun best doen met het verkrijgen van kennis, al halen ze alleen maar de lagere school met al hun harde werk, dat zijn de kanjers, daar moeten de petten voor in de lucht gegooidt worden
tobeornottobe wijzigde dit bericht op 09-09-2010 20:37 met 3%
\\\\\\\\\\\\\\\"Vertrouwen is moed en trouw is kracht.\\\\\\\\\\\\\\\"