Libelle - Het leven begint bij 54...

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 27 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 14-09-2010 23:13.

Het leven begint bij 54...

Geplaatst op donderdag 02 september 2010 19:20
frannyb
Moet je wel eerst de 54 levensjaren halen....
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 19:38
Nieka
Steeds meer mensen zullen op hun 54e in de pubers zitten, omdat ze laat kinderen krijgen. Denk dus niet dat het leven bij 54 begint.

Ik hoop persoonlijk wel dat het leven bij 40 begint hoor
Ben bijna 40 namelijk, en heb een paar zeer zware jaren achter de rug, dus laat het leven maar komen!
Nieka wijzigde dit bericht op 02-09-2010 19:38 met 0%
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet!
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 19:43
Marigene
Bij mij begon het leven bij de 50 hoor!
vond ik zoveel heerlijker dan 40, kinderen waren inderdaad de deur uit , ik ben gestopt met werken toen, ben cursussen gaan geven op hobbygebied, nu ben ik 55 en sinds kort oma van twee lieve kleinkinderen...
toen ik jong aan kinderen begon waren en mensen die zeiden waar begin je aan?
maar ik vond het heerlijk, was 21 toen de eerste kwam 28 bij de laatste , en dan ben je zelf nog jong flexibel en ben je nog energiek als ze het nest verlaten....ja ik kan het wel met die stelregel eens zijn......
Oost west thuis best!
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 19:56
doortjedartel
Ik leef al 44 jaar lang!!!!!
ik vind deze stelling echt heel vreemd en beetje raar. Elke fase (leeftijd) heeft toch zeker wel zijn charmes. Deze zin klopt gewoon niet....in mijn ogen. Zonde als je dat zo ziet! Toch?!
als je nu niet ophoud met mekkeren zet ik je in de wei
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 20:21
yoyo
Leven begint pas bij 54 jaar AMSTERDAM - Goed nieuws voor sombere baby-boomers: het hoogtepunt van gelukkigheid bereik je pas op 54-jarige leeftijd. Tot die tijd wordt het leven er niet beter op, jammer genoeg.

Wie denkt dat het échte leven pas begint wanneer je veertig wordt, moet dus nog even wachten. Onderzoekers hebben ontdekt dat mensen in hun veertiger jaren het ongelukkigst zijn van alle leeftijdsgroepen. Pas vanaf de magische leeftijd van 54 is een mens echt gelukkig en neemt de hoeveelheid stress af.

Zorg nummer één is geld, blijkt uit onderzoek van de Britse bank First Direct. Meer dan de helft van de ondervraagden laat weten ongelukkig te zijn vanwege geldproblemen en hun financiële vooruitzicht. Veel ondervraagden zitten vast in de zogenaamde ‘sandwich generatie’. Ze betalen niet alleen de schoolkosten van hun kinderen, maar ook voor de zorg van hun bejaarde ouders.

Ongelukkigheid stijgt voor de leeftijdsgroep tussen 45 en 54 jaar. Daarna neemt dit drastisch af. 36 procent van mensen in de groep van 54 tot 64 jaar en slechts 25 procent van de 65-plussers voelt zich nog ongelukkig.

Veranderingen

Minimaal vier belangrijke veranderingen zorgen voor meer geluk. Kies een andere baan, ga voor een nieuwe, leukere relatie, maak een reis van minimaal drie maanden en probeer minder materialistisch te leven.

“Alleen geld maakt niet gelukkig”, vertelt Paul Say van First Direct. “Zelfs in hun vijftiger en zestiger jaren kiezen mensen voor belangrijke veranderingen in hun leven, om uiteindelijk gelukkiger te worden.”

Bron: De Telegraaf

-----------------

Dit is het artikel wat ik tegenkwam.

Natuurlijk begint het leven niet bij 54.
Het prikkelt wel tot verschillende reakties.
Als je veel familie hebt die zorg voor ouders opvangt, of als je geen kinderen hebt, kijk je er anders tegenaan, dan als je opvoedingsperikelen hebt of veel zorg.
Ook als je een heel stressvolle baan hebt, ja dan moet je nog een paar jaar of als je kunt maak je de keus om te stoppen of zo.

Als de titel stoort of pijn doet, zal ik hem laten veranderen hoor, heb het eigenlijk zo genoemd, omdat het gezegde: "Het leven begint bij 40" er ook is en dit artikel daarop slaat.
yoyo wijzigde dit bericht op 02-09-2010 20:28 met 0%
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 20:22
rema
Klopt hier ook niets van, van ons, 50+ gaat de gezondheid achteruit, moeder vraagt steeds meer aandacht en wordt er niet aardiger op, schoonmoeder is dement, geld voor leuke vakanties of uitstapjes is er niet, het inkomen gaat alleen maar naar beneden, en de lasten worden steeds hoger.
Had altijd gehoopt op een man die met 57 jaar met de vut zou gaan, daar kun je nu ook zo'n 8 - 10 jaar bij op tellen.
Dan wordt ons straks de partner aow ontzegt, de pensioenen schijnen steeds lager uit te vallen, de zorg holt achteruit, kortom, ik zie de toekomst als een zwart gat, en ben nog maar 51 jaar.
rema wijzigde dit bericht op 02-09-2010 20:25 met 32%
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 20:28
lorena
Ik leef al 74 jaar lang! Ik vind het leuk om al die verhalen te lezen! Ik heb van mijn 18e tot mijn 70ste in de verpleging gewerkt. En tussen door 10 jaar niet gewerkt. In die tijd 2 schatjes gebaard en daarna mijn werk weer opgepakt.Toen ik 70 werd moest ik stoppen om dat ik te oud werd.Ik werkte de laatste jaren in de thuiszorg. Inmiddels zijn mijn schatjes al jaren het huis uit. Ik geniet van mijn kleinkinderen en pas zo nu en dan op.Ik vind het leuk als ze komen, maar ik vraag er niet om. Mijn man en ik kunnen ons nog heel goed zelf redden. Gelukkig! Maar ik kan mij voorstellen, dat werkende ouders met ouders, die hulp nodig hebben, het zwaar hebben, vooral als de kijnderen nog heel jong zijn.
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 20:36
doortjedartel
Oehoe Lorena ik ga jou een beetje achterna....beetje maar....ik begin nu aan de opleiding voor verzorgende! Ben helemaal blij dat ik die kans krijg.

Ja maar.....................elke leeftijd heeft toch zeker zijn zorgen e.d. Wanneer er kleintjes zijn heb je ook zorgen. Het leven gaat zo als het gaat en kumt zo als het kumt.

Ik stoor me niet aan de titel hoor vind alleen een beetje vreemd dat er mensen zijn die zijn hoofd er over kunnen buigen. Dat geld overigens ook met de zin leven begint met je 40ste. Wat vreemd. Ik kan daar helemaal niets mee.
Tuurlijk zit je in een bep. fase maar kom op zeg geluk dwing je een beetje af. Toch?!
als je nu niet ophoud met mekkeren zet ik je in de wei
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 21:04
lorena
Ik vind ook dat je niet kan zeggen, het leven begint bij 40. Hoezo?
Ik heb leuke jaren gehad, veel op vakanties geweest met de kinderen. En later gingen mijn man en ik ook samen. Nu is dat wel minder, veel minder.Je gaat tegen de dingen op zien. Alles gaat zo snel. Druk op de weg, gedoe met vliegtickets, met pinnen, met ov chipkaarten enz. enz.Ben je jong dan pak je alles sneller op! Ik ben blij, dat ik redelijk goed met de pc kan omgaan.Waar ik me echt aan stoor is de manier waar sommige mensen tegen je praten. Of je een kleuter bent! Vreselijk! Je telt gewoon niet meer mee! Ik las pas nog dat het 70 jarige verboden moet worden om aan het snelverkeer mee te nemen. We zouden te traag zijn. Daar zit wel wat in! Ik rijd ook niet meer zo vaak op de snelweg, maar in de stad: gaat prima.Dus denk niet dat het leuk is om oud te worden.Zo gaat het nu eenmaal. Je zult het moeten aan vaarden.En dat is niet altijd makkelijk.Maar de oudjes! staan niet in een al te best daglicht.We zijn zo gezegd: een sta in de weg!
Dus 40 jarigen, geniet er van, want de tijd gaat sneller dan je denkt.
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 21:04
marijke1
Voor de één begint het leven bij achttien, voor de ander bij dertig, de volgende staat in volle bloei bij veertig. Het zal ongetwijfeld een gemiddelde zijn maar ik denk niet dat iemand na één of ander onderzoek van mening kan zijn dat het leven bij 54 begint. Je moet dan nog elf jaar, over twintig jaar zelfs dertien, naar je pensioen toewerken, je krijgt misschien kleinkinderen, heel leuk maar je krijgt het wel drukker. Als je op latere leeftijd kinderen hebt gekregen zitten misschien ze nog midden in de puberteit of ze kosten je een vermogen aan studiegeld. Je ouders kunnen zichzelf soms niet meer redden (als je ze nog hebt), je hebt een grotere kans op een kwaal, je kansen op de arbeidsmarkt zijn vrijwel nihil als je werk zoekt. Ik weet niet wat voor mensen deze onderzoekers hebben ondervraagd maar ik heb zo'n vaag vermoeden dat ze niet veel mensen uit achterstandswijken een vragenlijst hebben laten invullen.
Op het bovenstaande berust copyrightÂ©
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 21:15
Rellebel
Echt leven?
Het echte leven?
Voelen dat je leeft?
Dan gaat het om het verschil, he?
Zal nooit vergeten wat de moeder van dat ontvoerde meisje zei, toen ze haar na drie bange dagen weer in de armen sloot...........'ik ben nog nooit zó gelukkig geweest'

Ja, en die onderzoeken, he.
Er zijn diverse onderzoeken geweest naar de gelukkigste mensen op aarde, per land dan.
Daar kwam iedere keer weer een ander land uit, afhankelijk van de criteria uiteraard.
Maar die met als uitkomst de Nigerianen, ha, ha, dat geloof ik wel.
Heb er nog speciaal op gelet bij de Olympische Spelen, jonge, zo vrolijk en lachen!
En moet je kijken wat voor ellende ze daar steeds weer hebben, maar nee, hoor, die doen niet moeilijk, denk dat dat het hele eieren eten is
De een zijn dood is een ander zijn brood.
Geplaatst op donderdag 02 september 2010 21:16
marijke1
Het leven begint elke dag opnieuw, iedere dag is de eerste dag van de rest van je leven.
Op het bovenstaande berust copyrightÂ©
Geplaatst op vrijdag 03 september 2010 02:26
TrulyMe
Ik neem de titel van dit topic niet zo serieus op, en ik bedoel niet zo beladen maar wat lichter, en ik kan me er wel in vinden!
Ik denk dat sowieso het leven beter wordt naarmate je ouder wordt omdat je meer gaat begrijpen. Van jezelf en van anderen. En als de kinderen op zichzelf zijn en een goeie start hebben gemaakt, waar je als ouder trots op kunt zijn, kun je zuchtend achterover zakken; Je belangrijkste taak is volbracht!
En dan heb je nog puf genoeg voor een nieuwe uitdaging in je leven. En nu hoef je geen rekening te houden met je gezin!

Natuurlijk zijn er ook mensen waarvoor het voor hun situatie helemaal niet geldt maar over het algemeen...ja, ben het er wel mee eens.
Geplaatst op vrijdag 03 september 2010 06:41
otillie
Voor mij gaat deze stelling ook zeker op. Ik word eind dit jaar 54 en pas de laatste tijd is mijn leven een stuk rustiger geworden. Heb rigoureuze keuzes gemaakt, keuzes die men nooit van mij had verwacht, de lieve zachte meegaande Otillie, waar je alles maar mee kon doen. Mijn hele leven heb ik voor alles en iedereen gezorgd, als men het maar goed had en tevreden was.

Nu ben gescheiden met heel veel stress en heb inmiddels een lieve vriend en een hondje. Ik heb het nog nooit zo goed gehad.
Niets is voor altijd. Het is nooit te laat. Het leven bestaat uit keuzes te maken.
Geplaatst op vrijdag 03 september 2010 11:25
lana
quote:
otillie schreef op 03 september 2010 @ 06:41:
heb inmiddels een lieve vriend en een hondje. Ik heb het nog nooit zo goed gehad.[/fgcolor]

Geweldig Otillie!

Deze vrouw is blij en tevreden met haar vriend en haar hondje. Dingen die voor anderen ( misschien) het noemen niet waard zijn.
Tevreden zijn met wat je hebt, blij zijn met je gezonde lijf en de dingen die je WEL hebt.
Ik ben blij met iedere dag, week of jaar wat ik erbij krijg. Dat neemt niemand me meer af!
Geplaatst op vrijdag 03 september 2010 12:45
yoyo
TrulyMe, mijn kinderen zijn in de dertig, toen ik zo oud was had ik al kinderen op de basischool, net wat Otilly ook al schrijft, altijd zorgen voor...
Ouders die veel zorg nodig hadden, nu is dat allemaal weggevallen, nog wel eens zorgen ergens over, maar niet meer de verantwoording die zo zwaar weegt.
Cursus volgen, weekendje weg, zonder met anderen rekening te hoeven houden, dat is toch iets wat onze generatie nu pas kan doen, de meesten dan.
Geplaatst op zondag 05 september 2010 10:38
PapuDribbel
Yoky54, voor mij is dit nog niet weggelegd.
Als het leven pas bij 54 zou beginnen, dan zou het nu mijn tijd zijn.
Maar dat is helaas nog niet zo.
Misschien zal mijn leven beginnen pas ergens in de zestig hahaaaa.
De tijd zal het ons leren.
Ik wens jou heel veel succes met je "nieuwe" leventje, geniet ervan.
Mijn tijd komt " "misschien ooit nog wel""
Geplaatst op woensdag 08 september 2010 15:50
julie1956
Oke dat zou dus nu zijn voor mij...heel eerlijk gezegd was ik liever nog 30 met m'n 4 kinderen thuis!
Tuurlijk ik heb de tijd aan mezelf, maar ook ik besef nu de kinderen zelf kinderen hebben dat moeder ergens onderaan de lijst staat!
Oma zijn is leuk, maar ik zie ze niet genoeg om me oma te voelen en al die vrije tijd...wordt wel opgevuld, maar stiekum verlang ik wel naar vroeger!
Ook ik kwam niet meer aan werk, leef van een uitkering, geen vetpot, leuke dingen en vakantie zit er niet in...uitkijken en dagen tellen voor mij en m'n gezondheid is ook niet jedat....jammer dat wel!
Geplaatst op woensdag 08 september 2010 21:52
yoyo
July, ja zeker is dat jammer, kun je wel vanwege je gezondheid, bv een kursus volgen? Die worden meestal dacht ik vergoed als je een uitkering hebt? Je hebt tóch een idee dat je bezig bent voor jezelf.

Dankje Papudribbel, hopelijk komt die tijd ook voor je, ik heb er erg aan moeten wennen dat ik even voor niemand hoef te zorgen, er wa altijd wel iemand ziek of nog erger. Nu het kan genieten we wel ja, je weet tenslotte nooit hoelang het duurt...
Manlief werkt nog en ik doe allerlei vrijwilligerswerk, ook niet vrijblijvend hoor, dus wat dat aangaat zitten we nog wel "vast" en dat is goed!

Maar gevoelsmatig is het allemaal wat lichter... ik weet ook niet wie die onderzoekers onderzocht hebben, want inderdaad gaat het voor een andere groep helemaal niet op. mijn ouders waren best al ouder, als je jonge ouders hebt, zit je er nog midden in..
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 05:59
cxcdfd
Ik vind en vond dat je van iedere leeftijd het beste moet maken. Niet wachten tot het "begint"
Toen ik 54 was waren mijn kinderen 33 en 27. Al lang de deur uit, wij zijn in een warmer land gaan wonen.
We zijn op Spaanse les gegaan en gingen leren golfen.
Door het overlijden van onze dochter zijn we later voor haar zoontje gaan zorgen. We staan nu vier keer per dag bij de schoolpoort en zijn aanwezig bij zwemlessen en voetbal.
Anders dan we gedacht hadden, maar geweldig om te doen.
Toen we veertig waren werkten we nog volop. Was ook een heerlijke tijd.
Het ligt aan jezelf of je altijd terug kijkt of je illusies maakt over de toekomst.
Maak het "nu" zo leuk mogelijk en geniet van het heden.
En Julie, moeder hangt echt niet onderaan de lijst zodra je kinderen kinderen hebben. Bied jonge ouders aan om weekenden of een weekje op te passen. Dan hebben zij even tijd voor zichzelf. Jij hebt tijd met je kleinkinderen en jij staat echt boven aan de lijst!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 11:39
julie1956
Nou Kuki dat zou ik best willen, maar omstandigheden maken dat onmogelijk, ik moet altijd degene zijn die contact legt of er naar toe gaat, ze hebben zelf nauwelijks eigen intiatief, ik had er een andere voorstelling van in ieder geval, maar helaas is er niet één die op mij lijkt, hun vader had ook die behoefte niet!
Dat maakt mijn leven een stuk eenzamer, want verdere familie heb ik niet, mijn gezondheid en de inhoud van mijn portemonnee spelen hierin ook een rol helaas!
Geplaatst op donderdag 09 september 2010 12:18
cxcdfd
Sorry Julie, dat wist ik niet......het is ook zo makkelijk om een oordeel te vellen over een ander vanuit je stoel achter de pc.
Toch lijkt het me dat je iets moet doen aan die eenzaamheid.
Al is het maar in je eigen dorp bejaarden of zieken bezoeken.
Ik geloof dat ik gek zou worden als ik niemand meer zou zien.......
Geplaatst op dinsdag 14 september 2010 21:03
leclair
Altijd leuk te lezen
Je leven begint bij............ en noem dan maar een leeftijd.
Zelf denk ik,zodra het zaadje v/j pa zich heeft ingenesteld in het eitje van je ma,dat je leven al begint.
Je bent het je nog niet bewust,want je moet nog gevormd worden.
Eerste fase: je doet er plus minus zo'n 9 maanden over,om daarna via het geboorte kanaal in de echte wereld terecht tekomen.
Elke leeftijd is een groei een ondekkingsreis. Hoe ouder hoe bewuster.
Nu ben ik ook een 50tiger nog steeds in de bloei van mijn mooie leven.
Het begint niet nu het is al een tijdje bezig. en ik blijf columbussen.
Daarom heb ik ook niets met zogenaamde artikelen(enquettes) over het leven begint bij......................
Geplaatst op dinsdag 14 september 2010 21:22
Anky
quote:
leclair schreef op 14 september 2010 @ 21:03:
Altijd leuk te lezen
Je leven begint bij............ en noem dan maar een leeftijd.
Zelf denk ik,zodra het zaadje v/j pa zich heeft ingenesteld in het eitje van je ma,dat je leven al begint.
Je bent het je nog niet bewust,want je moet nog gevormd worden.
Eerste fase: je doet er plus minus zo'n 9 maanden over,om daarna via het geboorte kanaal in de echte wereld terecht tekomen.
Elke leeftijd is een groei een ondekkingsreis. Hoe ouder hoe bewuster.
Nu ben ik ook een 50tiger nog steeds in de bloei van mijn mooie leven.
Het begint niet nu het is al een tijdje bezig. en ik blijf columbussen.
Daarom heb ik ook niets met zogenaamde artikelen(enquettes) over het leven begint bij......................

Je hebt helemaal gelijk Leclair! Het leven begint vanaf dag één en gaat door totdat je kaarsje uitgaat. Dus probeer ervan te genieten en denk niet altijd dat het morgen beter wordt. Leef vandáág!
Geplaatst op dinsdag 14 september 2010 23:13
leclair
precies
leeeeeeeeeeeeeeeeeeef elke dag,
probeer er zoveel mogelijk uit te halen,maak je niet druk om kleine ombenulligheden.(zonde van je tijd)
We maken genoeg mee in ons leven,daar moeten we van leren.
We kunnen keuzes maken.

Mijn leus; Leef !! je bent nog zolang dood.

Dit onderwerp heeft 27 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 14-09-2010 23:13.

Forum reacties

Het leven begint bij 54...

Het leven begint bij 54...

PIJLERLIJST

DISCUSSIES