Libelle home » Forum
Forum reacties
Dit onderwerp heeft 3006 reacties, en bestaat uit 121 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 121.
De laatste reactie is geplaatst op 29-01-2012 09:41. Dit onderwerp is gesloten!
Blijvers na overspel, contact gezocht (2)
Julia;
Wat is het doel van het bezoek aan de Bedrijfsarts?
Waar wil je man mee de deur uit lopen? Wat wil hij bereiken?
De arts heeft wel natuurlijk een geheimhoudingsplicht maar kan juist daardoor ook mss minder voor je man betekenen.
Die controle begoefte is trouwens herkenbaar hoor voor ons allen hier eigenlijk wel. Bijna iedereen loopt hier tegenaan in de nasleep. Je zekerheden zijn in 1 klap weggemaaid, je vertrouwen. Daar schrik je enorm van en geeft angst.
Mag ik nog wat vragen??
Als je man tevreden en happy was met jullie innige relatie waardoor heeft hij dan toch jou zo laten zitten.
Komt dat echt alleen door de zorg voor jullie kind?
Zegt het echt niks over jullie samen?
Had hij een andere behoefte bijv? Iets voor zichzelf, even weer de Tarzan voelen?
Vreemdgaan van partners hoeft niet perse iets over zijn liefde voor jou te zeggen of de kwaliteit van jullie huwelijk maar de algehele teneur is dat mensen dat wel zo ervaren.
Afijn, ik wens je erg veel sterkte en hoop dat je ondanks de zorgen toch een fijn weekend hebt.
Trouwens dat wens ik jullie allemaal
- Julia,
Over symbiotische relatie gesproken...hier iig iemand die zich daar wel in herkent
Hoewel vòòr het overspel veel meer dan erna.
Ik vind dat je het goed aanpakt Julia. Die bedrijfsarts is een goede stap. Hij houd alles binnen 4 muren maar kan evt. jullie adviseren over evt. stappen tegen haar.
Ik snap dat je het liegen en bedriegen vreselijk vind, dat het niet nodig was geweest naar jou toe. Toch was het voor je man wel 'nodig'. Hij heeft zichzelf toch in die situatie geplaatst, ook al wilde hij het misschien achteraf gezien helemaal niet. Hij heeft spijt, voelt zich kl*te etc.
Er is geen sprake van verliefdheid o.i.d, je was in feite je man niet 'kwijt'. Hij heeft iets gedaan wat grote gevolgen heeft t.o.v jou beeld van hem.
Eerder zag je hem als door en door betrouwbaar, nu weet je dat zelfs je beste maatje niet altijd te vertrouwen is. Helpt het dat je weet dat als hij alles kon overdoen, hij dit nooit gedaan zou hebben?
Toch moet je zien verder te gaan met dit gegeven.
Dat vraagt tijd, veel praten, (goed dat jullie samen ook naar die psych gaan) en veel nadenken.
De wereld zit vol gevaren, waaronder ook gevaarlijke vrouwen/mensen. Sommige mensen bezwijken daaronder, niet alleen omdat ze 'zwak' zijn, maar ook omdat ze in een bepaalde periode daar door omstandigheden ontvankelijk voor kunnen zijn. Het gebeurd.
Maar in feite is jouw man nog steeds dezelfde persoon en houd hij nog net zoveel van je
MariaW, volgens het convenant heeft hij 3 maanden vanaf het besluit, dat valt eind april ( we zijn 30 april 27 jaar samen). Hij wil niet naar zijn broers en niet naar de opvang, dus het is echt ook in zijn belang het leefbaar te houden. Er zijn wel momenten dat ik de indruk heb dat hij daar wel zijn best voor wil doen maar mijn geestelijke veerkracht is op dit moment nihil. Ik heb daar ook wel ondersteuning voor van een therapeut en voor de echt slechte dagen pilletjes van de huisarts ( daar moet ik zuinig op zijn, ik krijg geen nieuwe meer, ze helpen maar 2 maanden, door gewenning).De eerste paar maanden waren die pilletjes heel belangrijk.
Die controle, dat klopt echt, ik kan niet zien wat hij doet op "zijn" zolder, maar ik wil het wel weten, het voelt zo onnatuurlijk . Ik wil er ook zeker van zijn dat hij niet drinkt, ben bang dat hij daarna ruzie komt zoeken. Hij zegt zelf dat wij steeds begonnen, maar zijn beleving is op dat gebied echt niet de onze. Aankomende week heeft hij storingsdienst, dan drinkt hij nooit, een "veilige" week dus, alleen nam hij wel een voorschot en het eind wordt meestal ook flink gevierd.
Het helpt wel, dat bier, die heeft in het verleden zo veel ellende gebracht dat ik zeker weet dat ik dat nooit meer wil.
- quote::
.
Het helpt wel, dat bier, die heeft in het verleden zo veel ellende gebracht dat ik zeker weet dat ik dat nooit meer wil.
Poe, heftig verhaal Ankela.
Wat ik denk als ik jou verhaal lees? Dat je man z.s.m op zichzelf moet gaan. Rust in huis en in jou leven lijkt mij een eerste prioriteit.
Je bent in mijn ogen teveel met hem bezig en te weinig met jezelf. Terwijl het leven dat je leid in eerste instantie op poten moet worden gezet (en gehouden!) door jouzelf. Je bent bezig met hem los te laten, maar aan de andere kant wil je je oude leven vasthouden.
besef dat dat niet kan, je oude leven komt nooit meer terug.
Dat betekent niet dat het nu allemaal minder gaat worden, welnee!
Wie weet wat het leven voor jou allemaal nog in petto heeft?
Daarom lijkt het mij zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen.
Sterkte
Verliezen we niet vroeg of laat allemaal eens onze 'onschuld'?quote:- quote:
V.v staat voor verachtelijke vrouw.
Ik kon me prima vinden in die benaming toen ik een verse 'blijver' was. Naarmate het proces vorderde werd de v.v. voor mij een o.v: onbelangrijke vrouw. Maar mijn verhaal is ook niet hetzelfde als de verhalen van andere blijvers die veel meer te stellen hebben gehad met de v.v.
Mijn v.v. was een tijdelijke bevlieging, die zelf ook toegaf compleet fout te zijn, heb daarna ook nooit meer iets van d'r vernomen. Ze speelde daarna vooral een erg grote rol tussen mijn oren
Moeilijk voor jou om te vertrouwen. Als ik jou verhaal lees, komt er ook niets bij mij omhoog, m.a.w ik kan me hier helemaal niet in verplaatsen.
Wat zou ik doen als mijn man nog steeds contact had met de v.v af en toe? Ik weet het niet, komt omdat die mogelijkheid helemaal niet in mijn systeem zit. Toch had het net zo goed gekund.
Kan je alleen maar veel sterkte wensen - quote:
Jij was ten tijde van dit alles toch ook de Julia die je altijd was?
Als je het zo bekijkt, is het niet nodig jezelf minder te voelen. Je was en bent nog steeds dezelfde, nooit minder dan wanneer je zelfbeeld wel goed was. Je zelf is een constante factor, alleen het beeld dat je er van maakt is iets dat je maakt naar gelang hoe je je voelt.
Toch, als je weet wie je bent, is het altijd dezelfde. 
- quote:
Dat klopt helemaal wat je zegt.
Het is een heel proces waar je doorheen moet. Maar juist door wat sommige mensen destijds hier schreven, ging ik daar over nadenken en kwam ik tot verrassende conclusies.
Niet meteen natuurlijk, maar sommige citaten zijn wel blijven hangen, Pas later ging me dan een licht op. Daar ben ik nog steeds heel blij om.
Misschien dat ik dingen op een andere manier verwerkt heb, nadat ik van anderen hoorde dat het 'normaal' was dat ik me zo afgedankt voelde, wilde ik ook onderzoeken waarom dat zo was en hoe ik van zo'n 'stomme' gedachte af kon komen. want diep van binnen wist ik ook wel dat ik niet 'afgedankt' was, het voelde alleen wel zo.
Natuurlijk moet je dat eerst voelen/doorleven voor je dat gevoel kwijt kan raken.
Ik had er voor mezelf niets aan als ik alleen maar las hoe vreselijk ik mij behoorde te voelen, dat wist ik wel, ik voelde het immers wel.
'Vertel me eens iets nieuws' , dacht ik dan - quote::
[...]
Ik had er voor mezelf niets aan als ik alleen maar las hoe vreselijk ik mij behoorde te voelen, dat wist ik wel, ik voelde het immers wel.
'Vertel me eens iets nieuws' , dacht ik dan
ik vind het heel verrassend om te lezen dat je alleen maar las hoe je je 'behoorde' te voelen. dat gevoel herken ik dus helemaal niet! ik heb hier altijd een luisterend oor gekregen. ik kon m'n verhaal kwijt en soms werd er kritisch gereageerd, wat ook bij tijden nodig is. maar in het begin had ik vooral veel aan het begrip van mensen op het forum zonder dat ik het gevoel had dat ik steeds las hoe ik me behoorde te voelen. serieus... dat is iets nieuws voor mij en ik ben hier al een tijdje
. ik heb juist heel veel kracht geput uit de positieve verhalen van mensen!!!
maar hoe dan ook, ik hoop dat de nieuwe dames er net zoveel aan hebben als ik heb gehad! dames, heel veel sterkte!!! 
- Desiree, Hartbroken, Tobe,
Jullie kritische vragen en opmerkingen helpen het mij om de situatie van alle kanten te bekijken. Jullie brengen ook dingen onder de aandacht die ik anders misschien over het hoofd zou zien en zorgen er ook voor dat ik nadenk over de dingen waar ik helemaal niet aan wil denken.
Ik vind het op dit moment wel prettig om jullie vroegere ervaringen te horen. Hierdoor merk ik dat het een normaal proces is dat ik mij soms zo voel en dat ik niet bezig ben gek te worden.
Ik heb mezelf wel vergeleken met zo'n grote tor, door de voorgaande jaren had ik een stevige schil opgebouwd, met daarin het kleine meisje die ik vroeger was veilig opgeborgen. Man heeft de schil kapotgetrap, en de inhoud is als prut naar buiten gekomen. Ik ben heel lang een grote hoop ellende geweest, niet alleen vanwege zijn vriendin, maar ook door de spanningen van de voorgaande jaren. Ik kon niets, wilde alleen dat de pijn weg ging.
Man was volslagen verrast, hij dacht dat ik een sterke vrouw was.
Nu gaat het al beter, de schil is min of meer gelijmd, alleen lekt er vaak nog prut door de gaten. Die dagen vallen mij nog steeds zwaar. - Mariaw, Julia,
de beschreven thuissituatie is voor mij ook heel herkenbaar, ik heb me voor alles ingezet en meneer heeft geen zin meer, daag
Ik denk ook dat hij vlucht, al jarenlang, in zijn werk, de drank, die vrouw en weer de drank. Als hij geen hulp wil en zoekt zal hij volgens mij zijn hele leven vluchten, van de ene ellende naar de andere. Mijn advies wil hij iig niet. en vlgs mij kan hij ook nooit hard genoeg rennen om zichzelf te ontvluchten.
Ik vlucht zelf ook vaak, de kinderen zeggen het zelf: mamma? Die doet nooit niets. Ik heb me de laatste jaren opgejaagd gevoeld, alsof wat ik deed nooit goed genoeg was, nooit genoeg. Daar wil ik ook graag rust in, dat lijkt me een stuk comfortabeler. - Tobe,
Zou dat niet voor anderen ook kunnen gelden, dat ze verandert zijn door gesprekken met medestanders? Als je iets over het hoofd ziet, is dat dan omdat je het niet wil zien of kan het ook zo zijn dat het iets is dat niet 'opgepikt' wordt door jezelf, gewoon omdat het niet bij je aankomt? Waarom iemand vertellen dat er iets over het hoofd gezien wordt, zonder erbij te vertellen wat dat dan is? Die ander ziet dat dan immers niet?
Je zegt dat je het overspel, de pijn en het verdriet nog steeds op dezelfde manier ziet. Het heeft een plek. Dat is mooi, dan kan je verder.
Als overspel op een andere manier gezien wordt, zodat de pijn en het verdriet veel minder spelen, kan je ook verder toch?
Is het niet mooi dat ieder dit op zijn eigen manier verwerkt? Het maakt mij niet uit, het gaat er om dat we ermee verder kunnen.
duurt nog: 24:00:00
€189.95
€89.95
DISCUSSIES
- Puzzelen - Optel-afbeeldingen (5)
- Zembla over illegale vluchtelingen
- Wibootjes Plaatjes-Place (59)
- De blaf- en miauwclub (2)
- Koffie, lekker bakske koffie (2)
- Heel de dag op bed, wie vertelt er iets gezelligs? (8)
- Jonge moeder met reuma (2)
- Longziekte astma/COPD (2)
- Plaatjestopic van Dwiggy en Moppie (2)
- Groetjes uit België en Nederland (3)
- Tooskes plaatjes en praatjessite (23 )
- Daydie's klets en plaatjes topic (2)
- Oma's (15)
- Babbelen op de babbelboot (3)
- Bij mij op de thee, je kunt ook koffie krijgen
- Alleen, tussen 3 ADHD-ers (3)
- Mens durf te leven
- Wat eten we vandaag? (7)
- Migraine
- Nagelbijtster zoekt hulp