- Home
- Forum
- Spelletjes
- Winnen
- Abonnement
- Culinair
- Reizen en Uitgaan
- Beauty
- Columns
- Slim met geld
- Testpanel
- Uit het blad
- Blogs
- Vraag & Aanbod
- Libelle Academy
- Nieuwscafé
Forum reacties
Dit onderwerp heeft 3006 reacties, en bestaat uit 121 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 121.
De laatste reactie is geplaatst op 29-01-2012 09:41. Dit onderwerp is gesloten!
Blijvers na overspel, contact gezocht (2)
- Geplaatst op dinsdag 16 maart 2010 10:56Green
Hallo Allemaal,
Wat leuk, wij hebben elkaar in die tijd ook een paar keer ontmoet.
Bij mij is het nu 6 jaar geleden en ben nog wel steeds blij dat ik een blijver ben gebleven.
Had 1 ding wel anders gedaan als ik nu moest kiezen. We hadden een time out moeten hebben. Hij had gewoon even een paar weken ergens anders moeten wonen, dan was het allemaal veel sneller geheeld. Nu zijn we gewoon doorgegaan ( werd ik door mezelf gedwongen) met het dagelijkse leven, met 2 kleintjes van 7 en 9.
Even die afstand was wel beter geweest.
liefs Green - Geplaatst op dinsdag 16 maart 2010 13:29gemme
he Green (leuke forumkleur nu
),
dank voor je topic! Ik heb er erg veel aan (gehad). Mijn man in het begin ook trouwens.
Wij hebben ook geen time out gehad. Maar kan niet zeggen dat ik dat mis. Dan had er teveel geregeld moeten worden voor de kinderen (4 en 6) en die wou ik er niet de dupe van laten worden. We hebben nu juist een heel intensieve periode gehad samen met veel gesprekken, nachtenlang. Dat heeft ons erg goed gedaan.
En wat leuk om te horen dat jullie elkaar eens in de zoveel tijd zien.
Ook iets om op te pakken voor of door de nieuwere garde? Of heeft de oude garde een uurtje spreekuur voor de jonkies? met een flinke borrel, dat dan weer wel
Ik was er eerder niet aan toe, maar denk nu wel dat dat iets toevoegt. Wie zit er in de 'oude garde'-club? - Geplaatst op dinsdag 16 maart 2010 15:12mariaw
Green; ik kan de time out van harte aanbevelen.
Maar ieder moet zijn eigen keuze maken en soms heb je simpelweg geen keuze om even uit elkaar te gaan.
Finaciele en zorg verantwoordelijkheden kunnen niet altijd die ruimte bieden.
Ik merk dat het prettig is om tijd voor mezelf te hebben, letterlijk afstand te kunnen nemen en de 24/7 met elkaar bezig te hoeven zijn.
In mijn geval voelt zo een langzame toenadering positief.
Het biedt ons beide de ruimte om regelmatig weer even bij jezelf te komen en in je eigen sfeer zaken te overpeinzen en bij je gevoel te komen.
Ik ben altijd in voor een "meet and greet".
Maakt mij niet uit waar, als er een staion in de buurt is is dat makkelijk voor mij. - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 11:08Tinkelbel
Hallo allen
Ik ben nieuw, een verse blijver, zit nog midden in de strijd/verwerking.
Wil erg graag twijfels en ervaringen uitwisselenTinkelbel wijzigde dit bericht op 29-03-2010 11:33 met 58%Het zijn de kleine dingen die het doen !!! - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 18:06AnkeLa
Hallo allemaal,
IK heb een aantal maanden op dit forum meegelezen, toen mijn man een vriendin had en erg veel aan de herkenning gehad.
Ik ben echter geen blijver, ik had zelf wel erg graag onze relatie willen herstellen, eventueel met hulp van buitenaf, maar mijn man wil niet met mij verder.
Daarbij mag ik inmiddels wel zeggen dat ook de relatie met de v.v. er is uitgegaan, op zijn eigen initiatief.
Hij kiest er voor alleen te gaan wonen omdat hij zichzelf wil zijn en met niemand meer rekening wil houden.
Voor blijven is wel inzet van beide partijen essentieel en daar kan hij de nodige motivatie niet voor opbrengen.
Ik wens alle stellen die er voor gaan veel moed, sterkte en een goede, succesvolle afloop.
Stiekum hoop ik wel dat zijn vertrek als een time-out zal werken, maar ik ben eigenlijk bang dat ik mezelf zit blij te maken met een dooie mus.These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you......... - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 19:01Green
Hallo Tinkerbel en de anderen natuurlijk,
In het oude forum zaten wel twee blijvers waarvan de "overspelige" buurvrouw ernaast of aan de overkant woonde en de kinderen bevriend waren EN de man niet los kon komen van z'n vriendinnetje dus bleef liegen en proberen. Dat is extra zwaar maar ook zij hebben na veel strubbelingen de strijd "gewonnen".
Het helpt wel heel veel om je angsten /woede te bespreken op dit forum met mede blijvers.
Wij zijn in die tijd twee keer bij elkaar gekomen om een borreltje te drinken. Was fantastisch
Eigenlijk alleen maar gelachen
Merk wel dat ik er nu weer stiekum meer aan denk omdat ik op het forum heb gereageerd
Maar verder is het geheel een vage, oude foto na 6 jaar. Volgens mij noemen ze dat een "plekje" geven.
We zijn allebei beetje wijzer geworden, ook wel dichter bij elkaar maar ben wel mijn onschuld verloren.
liefs Green - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 19:08mariaw
Ankela; ik zou me er op proberen in te stellen dat hij voorgoed weg is.
Probeer je eigen leven weer glans te geven en gezelligheid.
Als je man terug wil komen belt hij je vast en zeker wel.
Heb je hem gezegd dat als hij twijfels krijgt jij altijd open staat voor een gesprek?
Tinkelbel;
Wat een moeilijke situatie.
Heb je de dame in kwestie al gesproken dan? Haar met jouw gevoelens geconfronteerd bijvoorbeeld?
Waarom wil je man met jou door maar ook kontakt met haar? - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 19:38AnkeLa
Man, (aspirant-ex) heeft eerst 6 weken zich gedragen als een puber met verkering, sliep 3 dagen per week bij haar. Toen ik dat niet meer trok heb ik hem weggestuurd , (naar haar dus)
. Daar is hij 4 weken geweest maar het is vanaf het begin niet goed bevallen. Ik heb altijd gezegd dat hij terug mocht komen en dat heeft hij dus idd gedaan. Nu woont hij weer hier ( op zolder) en gaat hij van hieruit verhuizen. Ik wil graag praten, maar hij niet, en ook daar voor moet je met zijn tweeen zijn. Hij is trouwens zelf niet volledig overtuigd van zijn aanstaande succes. HIj wil ook mij niet in de steek laten, mij niet onverzorgd achterlaten, contakt houden, vrienden blijven. HIj zegt dat ik nog steeds heel belangrijk voor hem ben.
Ik denk dat nu bij elkaar blijven niet goed is, het zal hem belemmeren uit te vinden wat hij echt wil. Alleen merk ik regelmatig een groot verschil tussen wat verstandig is en wat ik voel ( emoties), en er zijn hier natuurlijk goede dagen, en (erg) slechte.
Die wisselende stemmingen slopen mij en zorgen er helaas voor dat er veel dagen zijn dat ik nauwelijks functioneer. Ik hoop dat zijn vertrek in ieder geval rust geeft.These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you......... - Geplaatst op woensdag 17 maart 2010 21:44Tinkelbel
Mariaw, ja
Vanaf dag 1 had ik door dat er iemand was, hoewel hij in alle toonaarden ontkende, maar deze dame had ik niet verwacht, en dus ook niet op geletTinkelbel wijzigde dit bericht op 19-12-2011 09:37 met 113%Het zijn de kleine dingen die het doen !!! - Geplaatst op donderdag 18 maart 2010 09:13gemme
he Tinkelbel en Ankela, welkom op dit forum.
Ik hoop echt dat het voor jullie iets zal toevoegen in deze grote puinhoop waar je nu in ronddwaalt.
Toen het bij ons uitkwam (relatie van bijna anderhalf jaar, met kennis die op afstand woont) sloeg de bodem onder mijn voeten weg. Ik heb weken geleefd op Valdispert, omdat we besloten de omgeving niks te vertellen en we door moesten met twee kleine kinderen. We hebben ontzettend veel gepraat. Ik heb alles gevraagd wat ik me maar kon bedenken. Zijn houding heeft veel goeds gedaan. Hij wilde alles doen om ons huwelijk te redden, gaf overal antwoord op. Hij had mijn liefde niet meer gezien, had niet niet gezien wat hij allemaal op het spel zette. Hij heeft het geheim willen houden en na een tijdje willen stoppen en gewoon verder gaan.
Dat is dus niet gelukt. Maar achteraf ben ik blij dat we nu wel aan het bouwen zijn. Dat is voorwaarde om te slagen. Je moet er allebei voor gaan.
Bij ons was het stoppen dus abrupt. Hij heeft het nog goed willen afsluiten met de v.v.-er en dat heb ik toegelaten. Hoewel de enorm liefdevolle brief aan haar mij wel pijn deed. Ik heb het enorme geluk dat haar reactie heel koeltjes was. Eerst reageerde ze niet eens. Hij heeft er echt extra achteraan moeten gaan. Toen hij zag op hyves dat er alweer iemand anders verliefd op haar was, was hij er ineens klaar mee.
Maar hij heeft dus ook zijn relatie moeten verwerken. Op een gegeven moment had ik daar geen geduld meer voor. Dat heb ik toen ook gezegd.
Erg lastig als je partner niet wil of kan praten. Naar een therapeut kan dan een hele goede oplossing zijn. Meld je tijdig aan, want je moet soms 6 weken wachten voor een eerste gesprek.
Wij zijn apart van elkaar in therapie. Hij eerst en na een tijd merkte ik dat ik er ook wel behoefte aan had. We hebben er veel aan.
Vraag alles op dit forum meiden. Mijn man heeft zelfs meegelezen in het begin. Hij heeft er ook veel aan gehad dat er meerdere mannen waren zoals hij. Mocht je je vraag privé willen stellen, dan kan dat ook!
Heel veel sterkte...
Hier heb je misschien ook iets aan: http://nl.wikipedia.org/wiki/Rouwverwerking
Liefs, Gemme - Geplaatst op donderdag 18 maart 2010 11:46hartbroken
tinkelbel en ankela,
zorg dat je eerst rust en ruimte voor jezelf creërt !!! de mannen zijn de weg zó ontzettend kwijt geweest. hier kan je alles kwijt! praat van je af en vragen stellen kan ook altijd...
ik wens jullie heel veel sterkte!
liefs,
hartNiets is sterker dan echte liefde !!! - Geplaatst op donderdag 18 maart 2010 23:35Tinkelbel
Dank voor het reageren
Het op dit forum stappen is op zich al lekker, merk dat ik meer bezig ben met reakties die ik mogelijk krijg, dan me bezig te houden met elk vraagteken ten aanzien van mijn situatie hier thuis.
Vraag . waar staat v v er voor, de andere vrouw, maar wat is de afkorting die jullie gebruiken ?
Ook fijn om te voelen dat er meer vrouwen doorgaan ondanks alle "moeilijkheden"waar we tegen aan lopen.
Ik denk nl met regelmaat, hij zoekt het maar uit, ik red het zelf wel, niemand kan me bedonderen als ik singel ben, en ik ben prima in staat om het gezin alleen te runne
Nu lijkt het voorbij, en als ik blijver wil zijn moet ik toch proberen daar op te vertrouwen.Tinkelbel wijzigde dit bericht op 29-03-2010 11:37 met 48%Het zijn de kleine dingen die het doen !!! - Geplaatst op donderdag 18 maart 2010 23:43mariaw
Tinkelbel en Ankela; ik sluit me voor de 100% bij Hart aan.
Zorg voor rust.
Uit ervaring kan ik jullie zeggen dat dit gewoon noodzakelijk is voor jezelf.
Ankela; ik vind dat je er zeer wijs mee omgaat. Je lijkt hem voor een groot stuk al los te kunnen laten.
Dat van die wisselnde stemmingen etc en dat het je sloopt herken ik helemaal.
Op een gegeven moment wil je niet meer mee gezogen worden in die emotionele achtbaan, het put je uit en maakt dat je je eigen gevoel en grenzen en behoeftes vergeet.
Tinkelbel; ik vind het wel heel wat dat de dame in kwestie haar excuus heeft gemaakt.
Daarmee zou je er haast vanuit mogen gaan dat zij inziet op welk vlak ze bezig was en zich daar achteraf niet goed bij voelt. Ook dat ze kontakt afhoudt moet rust kunnen geven bij jou.
Waar ben je dan nog mee bezig in je hoofd tov haar. - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 08:59AnkeLa
Ik vind het heel erg moeilijk om er verstandig mee om te gaan, theoretisch weet ik het allemaal wel, maar de praktijk is anders.
Voordat mijn man een vriendin had heeft hij erg veel gedronken, waardoor ons contakt erg slecht is geworden ( hij denkt daar zelf anders over). De vriendin kwam in een periode dat hij niet dronk. Nu is hij weer begonnen met drinken, op "zijn" zolderkamer. Ik heb het daar heel moeilijk mee, ook omdat ik dus geen idee heb hoe vaak en hoeveel dat is. Als ik dat los kon laten zou dat me niet meer uitmaken maar ik vind het heel erg, ik ben bang dat het weer net zo wordt als eerst, hoewel, als hij op zolder zit merk ik er misschien niet veel van. Ik wil ook dat hij in mijn huis rekening houdt met mijn gevoelens en dat wil hij dus niet. Hij vindt zelf dat hij zich altijd heel veel aanpaste aan mij en is er niet van te overtuigen dat ik zeker ook mijn best heb gedaan mij aan te passen aan hem. Hij wil zich nooit meer aanpassen. Ik hoop dat er rust komt als hij op zichzelf woont, dan is het nog veel meer dan nu (eigenlijk alleen maar) zijn verantwoording hoe hij leeft en hoeft hij inderdaad met niemand meer rekening te houden.
Ik blijf het heel erg vinden, ik wil heel graag de man terug waar ik lang geleden mee getrouwd ben, die mis ik elke dag (alleen die bestaat niet meer).
Ik voel me vaak afgedankt, de moeite niet meer waard. Ik wil heel graag dat er iemand is die van mij houdt, (maar die is verdwenen).
Ik kan me op dit moment geen enkele voorstelling maken van een nieuwe relatie, ooit. Ik kan me geen voorstelling maken van de nabije toekomst.
Green,
Zolang er stellen zijn met relatieproblemen zal er behoefte zijn aan lotgenotencontakt. Volgens mij bestaat dit forum over zes jaar nog steeds.AnkeLa wijzigde dit bericht op 19-03-2010 10:22 met 0%These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you......... - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 13:00JuliaH
..JuliaH wijzigde dit bericht op 18-09-2010 16:14 met 199% - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 14:56Desiree72
quote:JuliaH schreef op 19 maart 2010 @ 13:00:
Hallo, hier helaas ook een verse blijver. Ik weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen.
......
Groetjes Julia
Hoi Julia,
Het eerste wat in mij opkwam toen ik jou verhaal las was; dit is pure sexuele intimidatie! Hier kan je zo'n vrouw voor aangeven. Ik zou dit ook zeker doen. Er is in het bedrijf van je man vast wel een vertrouwenspersoon/arts. Daar kan je je verhaal kwijt.
Dat je man er ook op in is gegaan af en toe, doet dan even niet ter zake vind ik. Het is gewoon heel duidelijk dat het gedrag van deze vrouw absoluut niet door de beugel kan.
Als wij op ons werk zo'n man tegenkomen die dit soort gedrag vertoont wat gebeurd daar dan mee? Dan was hij al lang aangeklaagd!
Vrouwen gaan er niet zo snel op in, voelen zich eerder 'aangetast' in hun waarden. Mannen daarentegen zijn sneller geneigd hier in mee te gaan, instinctieve driften die moeilijk in de hand te houden zijn soms en helemaal als er zo'n lellebel rondloopt die bij wijze van al met d'r benen wijd op het kopieerapparaat klaar zit....bléééh!
Nou goed, ook al is je man er af en toe in meegegaan, deze mevrouw mag best weten dat dit gedrag niet passend is. Ik zou er werk van maken.
Zo, dat even over die mevrouw.
Dat je man er in mee is gegaan, kan ik eerlijk gezegd vanuit het oogpunt 'man' en 'instinctieve driften', best begrijpen. Hoort niet zo, maar hij is er niet eens zelf mee begonnen. Ze heeft nog net niet en public het hemd van z'n lijf gerukt, er zijn volgens mij maar hééél weinig mannen die hier weerstand aan kunnen bieden.
Wat wel iets is waar ik 'last' van zou hebben is zijn eerlijkheid hierover, of liever gezegd; dat hij dit voor jou verborgen wilde houden.
Maar ook als je weet waarom hij dit verborgen wilde houden, en waarom hij hier toch gevoelig voor was, lukt het je ongetwijfeld om dit alles in een ander daglicht te zien. Nu is het daar nog te vers voor.
Grijp je kans om door dit hele gedoe je relatie met je man te verstevigen, door veel te praten, veel samen dingen doen, openheid etc.
Ik geloof als ik je verhaal zo lees, dat jullie het wel gaan redden, misschien dat jullie relatie zelfs één wordt die veel beter is dan ooit tevoren.
(zoals in mijn geval)
If you don't know where to go...........Follow your nose and go where the smell isn't too bad. - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 16:08Tinkelbel
Hallo JuliaH
Ik ben het met Desiree eens, als haar gedrag echt zo intimiderend is, zou ik als man stappen ondernemen, maar jouw man kiest daar dus niet voor, en dat zou mij , doen twijfelen aan zijn onschuld. Ik snap je angst als hij naar zijn werk is, zou dat ook hebben.
Misschien ben ik nog wel te vers, worstel zelf met boosheid en wantrouwen, dus misschien in dit geval niet echt een steun, hoewel weten dat je niet de enigste ben die twijfelt kan ook steun zijn, denk ik
Ankela
Dapper van jouw dat je je man weer thuis laat wonen, maar wat zit jij in een moeilijke positie,Vind dat je het wel verdient dat hij zich aanpast nu, en op zijn minst het gesprek met je aangaat, Deze tijdelijke oplossing lijkt mij op deze basis slopend, hoop voor jouw dat hij snel woonruimte heeft, vroeg me af of er ook kids zijn ?
Mariaw
eigenlijk snap ikzelf ook niet zo goed waarom ik haar er niet uit krijg, Ben gewoon ontzettend kwaad op haar,
Oh manlief was vast, gezien hoe het liep wel vreemd gegaan, maar een affaire, nee, dit is hem op een precenteerblaadje gegeven
Zal dus die woede zijn waardoor ze nog in mijn kop zit.
Desiree
Fijn jouw positieve oppepper, (zoals in mijn geval) hoop dat ik dat over een jaar ook kan zeggen.Tinkelbel wijzigde dit bericht op 19-12-2011 09:38 met 21%Het zijn de kleine dingen die het doen !!! - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 16:14JuliaH
..JuliaH wijzigde dit bericht op 18-09-2010 16:21 met 99% - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 16:27JuliaH
..JuliaH wijzigde dit bericht op 18-09-2010 16:22 met 99% - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 16:54AnkeLa
Dat ik mijn man weer thuis liet komen was in de eerste plaats omdat ik in de periode daarvoor zo heb gevoeld hoeveel ik nog van hem hield en omdat ik hoopte dat het weer goed zou komen. Dat was niet moeilijk. Het werd pas moeilijk toen hij had besloten alleen verder te gaan, (en dat niet tegen mij zei). Sindsdien is hij een ijsklomp die mij zoveel mogelijk ontloopt en zoveel mogelijk zijn eigen zin doet, hij lijkt wel een kamerbewoner. Hij wil niet praten, of zo min mogelijk en zich niet aanpassen (nooit meer, zegt hij). Er zijn dagen dat het goed leefbaar is, maar ik heb er erg veel moeite mee als hij heeft zitten drinken, daar is uiteindelijk de ellende mee begonnen, de vriendin was aanleiding tot de huidige situatie, niet de oorzaak. Dat drinken komt waarschijnlijk ook omdat hij erg ongelukkig is maar hij wijst alle hulp af.
Er zijn ook dagen dat de spanning om te snijden is., dan is er veel verdriet en lukt het me niet goed iets te doen. Deze periodes wisselen elkaar in hoog tempo af.
Als hij hier wil wonen tot hij een eigen huis heeft zal hij toch echt zich daar zelf ook voor moeten inzetten, volgens het convenant mag ik hem 3 maanden na eind januari eruit zetten, maar ik geloof dat ik daar nog steeds te lief voor ben.
Hij heeft zijn draden naar mij toe moeiteloos losgetrokken, lijkt het, ik lijk nog muurvast te zitten.
We zij 26 jaar getrouwd, hebben 4 kids, 21, 20,17 en13 jaar oud. De oudste zit op kamers, de rest is zo min mogelijk thuis, ze hebben ook veel moeite met de situatie en mijn verdriet.
Hij heeft niet alleen mij veel pijn bezorgd, maar ook hun.These boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you......... - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 17:17mariaw
AnkeLa;
Wat moet jouw man nog meer doen om ervoor te zorgen dat je de knop om zet?
Je kinderen onvluchten hun thuis zeg je, in mijn ogen kan je het niet veel erger krijgen.
Ik hoop dat je weet dat kinderen van verslaafde ouders zelf ook een verhoogde kans op verslavingen hebben.
Deze situatie is niet langer houdbaar.
Je doet jezelf en je kinderen nu echt de meeste lol om hem zo snel mogelijk de deur uit te zetten.
Je doet hem er ook het grootste plezier mee.
Elke aanpak die je tot nu toe geprobeerd hebt heeft geen resultaat geboden. Je kan een verslaafde niet beinvloeden. Een verslaafde heeft 1 vriend en bij jouw man is dat nu de alcohol. Die houdt altijd van hem, is er altijd voor hem en biedt altijd troost. Hier wint alleen je man het van mits hij dit wil.
Tuurlijk houd je nog van hem, houden van is geen knop die je eventjes omzet.Maar zorg nu eerst voor je kinderen en jezelf. Zprg voor rust en veiligheid thuis.
Tink en Julia;
Ik herken het hoor de dame die over de vloer komt en er op uit is om een provider te scoren. Het bewerken van een kerel die er ontvankelijk voor is is zo makkelijk.
Julia; idd een heel verhaal maar dat geeft toch niet
Mijn gevoel reageert heel sterk in de richting van; kijk uit.
En ergens klopt er iets niet maar ik kan niet de vinger er op leggen.
Hoe weet jij bijv al die verhalen? Wie praat daar dan over? Als jij het weet weten anderen in t bedrijf t ongetwijfeld ook.
Wat vreemd dat er zo over gepraat wordt trouwens en met jou ook.
Waarom heeft je man het niet aangekaart bij zijn chef. Dat is nl het 1e dat zou moeten gebeuren, er melding van maken.
Nu kan zij melding gaan maken en hem beschuldigen.
Persoonlijk vind ik het een beetje vreemd ook dat jij mee gaat naar de bedrijfsarts en deze ook belt. Je "bemoeit" je met zijn zakelijke leven.
Dit is toch niet jouw verantwoording, het is toch niet jouw baan.
Als ik de vrouw van een medewerker zo aan de lijn zou krijgen zou ik er niks mee doen eerlijk gezegd. Ik zou duuidelijk tegen haar zeggen; jij bent niet mijn werknemer, ik hoor het wel van je man als er iets is. Tot die tijd is er voor mij niets en doe ik niets buiten dat ik nu je man ga vertellen dat wij dit gesprek hebben gehad. De werknemer zou ik bij mij roepen en duidelijk maken dat ik dit geen wenselijke gang van zaken vind om als er problemen zijn deze via derden te horen te moeten krijgen.
Kom op zeg, je man is toch volwassen?
Dit doet wat met de beeldvorming over jouw man en over jou in dit bedrijf en ik weet niet of dit nu zo positief zal uitpakken. - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 17:56JuliaH
..JuliaH wijzigde dit bericht op 18-09-2010 16:25 met 101% - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 17:59Tinkelbel
Ankela
Ben het helemaal met Mariaw eens, straks ben je naast je man ook nog je kinderen kwijt, die hebben recht op een nest, leeftijd maakt niet uit.
Ben zelf destijds met 2 kleintjes ook uit mijn vorige huwelijk gestapt, terwijl ik nog enorm veel van hem hield, heeft me wel 2 jaar gekost om los te komen, maar toen kwamen de nieuwe kansen ook weer
sterkteTinkelbel wijzigde dit bericht op 29-03-2010 11:40 met 21%Het zijn de kleine dingen die het doen !!! - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 18:01AnkeLa
MariaW,
Je bent niet de enige die dit tegen mij zegt, het klopt, ik weet het, maar het loskomen is moeilijk. Gelukkig is het nu zijn eigen besluit zo snel mogelijk hier weg te gaan, hij zal het niet langer rekken dan nodig is.
In de maand dat hij bij haar was is hier in huis wel een prettige saamhorigheid ontstaan, ik krijg van de kinderen instemming en ook veel praktische hulp in huis. Maar ik moet er echt aan denken dat ik ze ook niet overal mee kan en mag belasten.
Die belasting van verslaving weet ik en de oudsten zijn daar ook van op de hoogte.
Ik merk zelf ook dat ik er steeds vaker naar uit kan kijken dat hij weg is, Hij wil dat ik steeds rekening houd met hem, en van alles accepteer, maar andersom is het weinig, ik mag niets terugverlangen.
De pijn van het laatste half jaar en de eenzame periode daarvoor hebben er ook wel erg ingehakt, ik ben moe, stukgevochten. (Mag er eindelijk iets goed gaan, makkelijk? Wat dan ook, dat wens ik vaak). Ik geloof dat ik een heel jaar nodig heb om uit te rusten.
Groetjes, AnkeLAThese boots are made for walking and that's just what they'll do. One of these days these boots are gonna walk all over you......... - Geplaatst op vrijdag 19 maart 2010 18:28mariaw
Anke; Heb je een duidelijke datum afgesproken met hem?
Ik zou je dit adviseren. Trek de grens en blijf erbij.Vanaf 1 januari 3 maanden is 1 april. Zou dit haalbaar zijn emotioneel gezien voor jou?
Waar hij terecht komt is nu even niet jouw zorg ookal gaat dit tegen elke vezel in je lijf in.
Jij en je kinderen hebben meer dan genoeg geduld gehad.
Er komt een moment dat je het niet meer nodig hebt om iets van hem te verwachten of om hem te vertrouwen. Dan ben je los. Of beter gezeld; heb je jezelf bevrijd en kan je je eigen pad gaan zoeken en volgen.
Julia; Juist doordat zij het gezegd heeft, als eerste, heeft je man mss snel de schijn tegen zich.
Gun je man de ruimte en het recht om zijn zaken en fouten zelf op te pakken. Maak je niet mede verantwoordelijk onder de noemer "wij zorgen voor elkaar en pakken samen de zaken op". Hij heeft dit toch ook niet richting jou gedaan?
Hij heeft toch niet eerst jouw toestemming gevraagd om met haar te vozen.
Voor mij persoonlijk voelt jou/jullie manier te symbiotisch. Maar goed, dat zegt mss meer over mijzelf dan over jou
Ik snap wat je zegt over de afhankelijkheid van zijn inkomen en baan maar het is wel ZIJN baan en niet de jouwe.
Kan je je er in verplaatsen hoe het overkomt dat de partner van een werknemer zich zo in zaken mengt? Echt waar, bij mij zou de betreffende werknemer meteen een enorm stuk in achting dalen. Je laat je partner toch niet dit soort zaken regelen of opknappen. Wat laat je dan bijv in je werk door anderen opknappen waarvan ik verwacht dat jij het als taakverantwoordelijke doet.
Jij als partner kan mss ervaren dat het jullie baan is, de werkgever heeft echter maar 1 iemand in dienst en dat is jouw man. De rest is prive en hoort niet op de zaak thuis.
Sorry als ik een beetje streng klink maar ik verbaas me hier oprecht over.
Dit onderwerp heeft 3006 reacties, en bestaat uit 121 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 121.
De laatste reactie is geplaatst op 29-01-2012 09:41. Dit onderwerp is gesloten!
Blijvers na overspel, contact gezocht (2)
Powered by React - www.react.nl
DISCUSSIES
- Puzzelen - Optel-afbeeldingen (5)
- Zembla over illegale vluchtelingen
- Wibootjes Plaatjes-Place (59)
- De blaf- en miauwclub (2)
- Koffie, lekker bakske koffie (2)
- Heel de dag op bed, wie vertelt er iets gezelligs? (8)
- Jonge moeder met reuma (2)
- Longziekte astma/COPD (2)
- Plaatjestopic van Dwiggy en Moppie (2)
- Groetjes uit België en Nederland (3)
- Tooskes plaatjes en praatjessite (23 )
- Daydie's klets en plaatjes topic (2)
- Oma's (15)
- Babbelen op de babbelboot (3)
- Bij mij op de thee, je kunt ook koffie krijgen
- Alleen, tussen 3 ADHD-ers (3)
- Mens durf te leven
- Wat eten we vandaag? (7)
- Migraine
- Nagelbijtster zoekt hulp
www.libelle.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep
