Forum reacties

  1. Libelle
  2. Forums
  3. Gezondheid & Psychologie
  4. Chronische hyperventilatie

Dit onderwerp heeft 9 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 19-02-2010 21:38.

Chronische hyperventilatie

Ga naar een onderdeel
  1. Geplaatst op maandag 08 februari 2010 15:02
    katozn4
    Afbeelding van katozn4
    Heb 2 jaar geleden een vette burn-out gekregen die toen eigenlijk begonnen is met hyperventilatie. Nu straks in maart, zit ik gelukkig op zo'n 75% herstel van de burn-out en gaat het gelukkig steeds beter met me. Maar het lijkt de laatste paar weken wel of waar we mee begonnen zijn, we ook weer eindigen! Namelijk een gevoel van chronische hyperventilatie. Soms gaat het een hele poos goed en dan ineens heb ik weer een halve dag ofzo een continue gevoel van niet goed kunnen doorademen, lucht tekort, hoge ademhaling. Het is niet gekoppeld aan iets als paniekaanvallen ofzo, gelukkig, maar het is gewoon vooral op die momenten een heel vervelend gevoel. Het kan soms ook zomaar ineens weer over zijn.
    Nu word je op internet dood gegooid met allerlei ademhalingstherapieën maar ik wil eigenlijk gewoon weten wie hier ook ervaring mee heeft en wat diegene geholpen heeft?
  2. Geplaatst op maandag 08 februari 2010 15:10
    roxy
    Afbeelding van roxy
    Katozn, Herkenbaar en ik moet eerlijk zeggen dat bij mij niets helpt, ik heb het soms dagen achter elkaar, heel irritant. Ik kan ook niet zeggen wat de beste therapie is maar elke therapie waarbij je geleerd wordt de ademhaling laag te houden is goed. Net wat je zelf het meeste aantrekt, ik krijg al een aanval (zoals nu :D ) als ik erover lees begint accuut. Of zodra mensen beginnen over mijn ademhaling dan begint het al, ik ben te nerveus helaas mij is het nog nooit gelukt.
    Sterkte ermee.
    Luctor et emergo
  3. Geplaatst op maandag 08 februari 2010 15:50
    joek
    Afbeelding van joek
    Ik heb gelukkig geen chronische hyperventilatie, maar heb/had er wel af en toe behoorlijk last van.
    Ik heb zo'n ademtherapie via internet gevonden en bij mij werkt het. Gewoon af en toe oefenen en wanneer je een aanval op voelt komen, meteen volgens de therapie gaan ademen.
    Het is heel simpel: een aantal tellen inademen en dan het dubbele uitademen. Bijvoorbeeld vijf in - tien uit. Succes!
  4. Geplaatst op maandag 08 februari 2010 16:00
    wibootje
    Afbeelding van wibootje
    Ik had het een jaar of 20 geleden tijdens stressaanvallen en toen ging het echt gepaard met duizeligheid, tintelingen en flauwvallen. Daarna geen last meer gehad, tot een paar maanden geleden. Had het flink benauwd, dus nóg dieper ademhalen enz. Dacht dat ik het aan m'n hart of longen had (zit in de familie), dus naar de huisarts. Die luisterde 2 seconden en riep 'hyperventilatíe' .. ga maar sporten, want dan gebruikt het lichaam het teveel aan zuurstof in het bloed. Heb dat gedaan, maar toen ik van de loopband stapte dachten de medesporters dat ik een hartaanval kreeg .. zo beroerd zag ik eruit. Daarna ook verschillende sites opgezocht en die technieken gedaan. Maar weet je .. hoe meer ik ermee bezig was, des te fouter ging het. 3x goed ademhalen en de 4e keer weer mis. Uiteindelijk ben ik er vanaf gekomen door veel afleiding en ineens was het weer weg. Vandaag een uur op de loopband gestaan .. expres een muziekje op, want dan denk je niet aan je ademhaling. Ademhalen is een automatisch mechanisme .. daar MOET je niet over nadenken, want dan gaat het fout. Hoe meer je erop let, hoe fouter het gaat. Probeer eens yoga of iets waardoor je er helemaal niet meer aan denkt. Ik weet het .. makkelijker gezegd dan gedaan. Sterkte ermee, want het is lang niet zo onschuldig als iedereen altijd zegt .. kijk maar naar de lijst klachten!
    Er komt vanzelf wel weer wat op je pad ..
  5. Geplaatst op maandag 08 februari 2010 17:12
    lakota
    Afbeelding van lakota
    Katoz, je zegt dat het bijna twee jaar geleden is van je burnout.
    Je bent 75% hersteldt. Misschien het idee dat je straks 100% hersteldt bent?Wat moet je gaan doen als je weer helemaal hersteldt bent? Zijn er dingen die je MOET gaan doen? Baan of zo?
    Misschien zijn er onbewuste vage angsten voor hetgeen komen gaat?
    Als je hier al lang mee bezig bent ,en ik heb uiteraard geen idee waarmee, kan het daar mee te maken hebben?
    Heb je de burnout ECHT verwerkt? Ben je diep bij jezelf naar binnen gegaan om het allemaal uit te gaan zoeken?
    Ademhalings technieken zijn uiteraard goed.Maar soms heeft het daar niets mee te maken.
    mediteren en yoga zou inderdaad goed kunnen helpen.Maar misschien ook iemand zoeken die wat lichaaamsgerichte therapie kan doen met jou. In de eerste instantie denk ik aan haptonomie.
    Maar misschien ook EMDR.
    Ik wens je veel succes. Het is heel vervelend als je de adem benomen wordt. Wat is het dat je de adem beneemt?
    Moderator1 wijzigde dit bericht op 09-02-2010 21:08 met 0%
  6. Geplaatst op donderdag 11 februari 2010 14:25
    katozn4
    Afbeelding van katozn4
    "Zijn er dingen die je MOET gaan doen? Baan of zo?"
    Juist niet. Door die burnout is mijn tweede jaarcontract bij toenmalige baas niet verlengd, heb nu sinds augustus al niet meer gewerkt. Gelukkig heb ik een eega met een fulltime baan, dus we redden het wel, dus aan de slag zou ik wel weer eens willen proberen, maar niks moet, gelukkig.Heb ook inderdaad een hele poos bij een haptotherapeut gelopen en bij zijn praktijk volg ik nu ook wekelijks een training bestaande uit medisch fitness/balans/ontspanning. Samen met een aantal andere mensen die voor allerlei chronische klachten daar ook komen. Als hij eind februari terug is van vakantie, ga ik er ook nog een keertje naar toe voor eventueel bruikbare ademh.oefeningen.
    Weet niet precies wat het is waardoor ik die a.h. problemen ondervind. Nu sinds afgelopen zondag heb ik weer niet te klagen en gaat het eigenlijk best weer aardig!
  7. Geplaatst op donderdag 11 februari 2010 15:57
    vrouw1957
    Afbeelding van vrouw1957
    Hallo Katozn4,

    Een aantal jaren geleden heb ik ook last gehad van chronische hyperventilatie. Dus ik weet wat je meemaakt. Op een bepaald moment zat ik bijna elke week bij de huisarts, omdat ik steeds weer bang was dat ik ernstigs onder de leden had. Dan weer bang voor mijn hart, dan weer bang dat ik iets in mijn hoofd had. Mijn huisarts had totaal geen begrip voor mijn situatie en werd boos op mij met de mededeling of je stopt met zoeken, of je legt je er bij neer. Alsof je zulke dingen voor je plezier doet! Ik ben er over gaan lezen, en op een bepaald moment vond ik een boek, waarin precies allerlei klachten stonden beschreven die voortkwamen uit hyperventilatie. Alleen al het lezen daarvan stelde me gerust, omdat ik wist dat het daar van kon komen. Ik heb nooit willen beginnen (is me ook nooit aangeboden hoor) aan medicatie. Wel heel veel lopen met de hond en telkens als ik weer een gevoel van onbehagen kreeg, bewust proberen mijn gedachten ergens anders op te richten. Dus echt tegen mezelf praten; nee nu ga je aan (bijvoorbeeld) dat gezellige feest denken, of aan dat mooie boek wat je hebt gelezen. Ik heb ook wel eens midden in de nacht de was staan strijken. Bij mij was het ook chronisch en het kwam soms op de meest rare tijden opzetten. Soms als ik lekker tv zat te kijken, dan voelde ik me ineens zo onrustig worden, hartkloppingen enz.
    Alleen de wetenschap dat het ooit weer over zou gaan en de klachten zoals beschreven in het boek hebben me er bovenop geholpen en mijn optimisme (lukt ook niet altijd hoor :-) ). Ik wens je heel veel sterkte met deze (niet zichtbare) ziekte. Laat ej er niet onder krijgen
  8. Geplaatst op vrijdag 12 februari 2010 15:04
    katozn4
    Afbeelding van katozn4
    Hallo Vrouw1957,
    Bedankt voor je reactie. Gelukkig heb ik wel een fijne huisarts. Kan me niet voorstellen dat jouw huisarts zo reageerde. Hij kan je best wat strenger toespreken en proberen je met beide voeten op de grond te zetten en adviezen aandragen. Ben zelf ziekenverzorgende en doktersassistente, dus weet hoe het er aan toe gaat en hoe ik gewend ben met mensen om te gaan. Helaas sinds vorig jaar augustus niet meer aan het werk( zie stukje 11-02). De afgelopen week gaat het weer redelijk. Probeer ook wel dingen te gaan doen, afleiding te zoeken, maar soms werkt dit ook totaal niet. Het is iets waar je zo op bent gefocust als het je in de weg zit. En probeer dan maar aan iets anders te denken, zeker als je niet echt verplichtingen om handen hebt. Baan zoeken is momenteel nog niet im frage, misschien over een paar maandjes weer. Wil niet te vroeg starten omdat ik bang ben dat bij een te vroege start ik weer zou terug vallen.
    Weet je wat ook helpt; zingen! Ik zing in een gospelkoor en tijdens het zingen heb je echt geen last van hyperventilatie. De psychologe waar ik een tijdje geleden liep zei; ga dan maar zingen als je er last van hebt, maar dat kan natuurlijk niet op alle momenten!
  9. Geplaatst op zaterdag 13 februari 2010 08:02
    wonderful
    Afbeelding van wonderful
    Hai, ik heb het ook, het gaat nu al een hele tijd goed gelukkig! Het begon bij mij toen ik in verwachting was van onze oudste, nu alweer10 jaar geleden hoor. Toen wist de huisarts niet wat het was en na een tijdje ging het ook weer over. Af en toe had ik dan eens een aanval, maar in 2008 begon het opnieuw, ik dacht dat ik gek werd. En idd, hoe meer je aan je ademhaling denkt, hoe erger het wordt! Dus maar weer naar de huisarts. Ik had nek/schouder en rugklachten, volgens hem had ik een verkeerde houding! Dus dat moest ik maar veranderen! Maar het hielp allemaal niks, het werd juist alleen maar erger. Ik dacht ook dat er iets ergs aan de hand was, had steeds steken in mijn hart! Ik was heel bang! Dus maar weer naar de huisarts, heeft me helemaal onderzocht, maar kon niks vinden. Hij heeft me toen naar een fysiotherapeut gestuurd voor mijn nek/schouders en rug. En die zei dus meteen dat het hyperventilatie was! Ik haalde gewoon helemaal verkeerd adem en daarom had ik die klachten. Hele goede gesprekken met die man gehad. Over mijn leven en de dingen waar ik mij mee bezighield. En dat was het keerpunt, ik kwam er nl. achter dat ik alles voor een ander doe en weinig voor mezelf! Ik moest dus leuke dingen voor mezelf gaan doen, een hobby zoeken. En me niet alleen maar met de kids en het huishouden bezighouden. En dat heb ik gedaan, plus de oefeningen die ik van de fysio meekreeg. Ik ben een maar maanden bij hem geweest om mijn nek/schouders en rug weer los te krijgen en daarna ging het beter. Ik heb dit boekje gekocht http://i48.tinypic.com/2dbjlgo.jpg en kon daar echt wat mee. Nu gaat het goed, af en toe heb ik nog last, maar dan ga ik iets doen en gaat het weer weg. Dus afleiding zoeken helpt het beste! En dus ook hardop zingen of lezen, rustig door de buik ademhalen! Sterkte!
    Moderator1 wijzigde dit bericht op 16-02-2010 20:44 met 0%
  10. Geplaatst op vrijdag 19 februari 2010 21:38
    marg
    Afbeelding van marg
    Onze dochter had er als kind al erg veel last van, ze viel zowat flauw en zag verschrikkelijk wit als het haar weer eens overkwam. Heel eng, niet alleen voor haar.
    Wat haar het beste hielp was zingen! Dan ga je rustiger ademhalen, het ligt natuurlijk wel aan het soort van liedje.....succes, het is het proberen waard!
    Moderator1 wijzigde dit bericht op 23-02-2010 20:52 met 0%