Forum reacties

1. Geplaatst op dinsdag 19 januari 2010 14:56

   ---

   internetredactie

   

   ---

   In Libelle 4 stond de volgende brief:
   
   Therapie voor de poes
   
   Toen onze dochter twintig jaar was, verhuisde ze naar Parijs. De eerste tijd was ze daar best eenzaam en daarom kreeg ze van vrienden een poesje cadeau. Ze noemde haar Marie en zorgde goed voor haar. Na verloop van tijd trouwde onze dochter met een Fransman, die helaas niet van poezen hield. Marie had het zwaar: ze werd regelmatig met een opgevouwen krant weggejaagd. Ze ging er steeds ongelukkiger uitzien, werd schuw en krabde haar velletje open. Mijn man en ik boden aan Marie mee te nemen naar Nederland. Thuis probeerden we haar te kalmeren en voorzichtig toenadering te zoeken. Maar zodra we haar aanraakten, haalde ze uit met haar scherpe nagels. Ze was zo angstig, dat ze bevend naar buiten sloop als ik de achterdeur openzette. Het heeft lang geduurd voordat we onze poes voorzichtig konden aaien, zonder dat ze begon te blazen. Maar langzaam werd ze minder vijandig. Op een dag aaide ik haar voorzichtig over haar kop. Ze keek me eerst boos aan, maar kneep toen haar ogen dicht. Vanaf die dag kon ik haar af en toe op schoot nemen. Een gevoel van triomf borrelde naar boven. Want het is dankbaar werk geweest, de therapie voor Marie.
   
   Jannie
   
   U kunt hieronder reageren op deze brief.

   ---

   ---

2. Geplaatst op vrijdag 22 januari 2010 11:30

   ---

   bettabetta

   

   ---

   Hulde voor Jannie en haar man om Marie mee te nemen en een goed
   huis te bieden.
   Maar.... ergerlijk van die dochter en haar man.
   Want.. wat moet je wel niet met een poes uithalen om hem zò schuw en gefrustreerd te maken dat ie zich zelf openkrabt.
   Zielig.. Ik heb altijd geleerd van mijn ouders.. ALS je een dier neemt dan ben je er goed voor.

   ---

   ---

3. Geplaatst op vrijdag 22 januari 2010 23:34

   ---

   anitadev

   

   ---

   vreselijk dat het arme beestje zoveel heeft moeten meemaken, want zulk gedrag bij een dier komt niet van een paar keer wegjagen met een krant.....
   snap het gedrag van de dochter ook niet, als je om je kat geeft laat je niet toe dat je man zo tegen het dier doet.
   wel fijn dat het beestje nu een goed leven heeft.

   ---

   ---

4. Geplaatst op zaterdag 23 januari 2010 11:00

   ---

   dierenvrouwtje

   

   ---

   graag wilde ik reageren op de brief van jannie
   therapie voor katten
   Allereerst vind ik het afschuwelijk dat dit katje zo heeft geleden onder het juk van deze parijsenaar wat zegt dat wel niet over deze persoon als iemand zo lelijk tegen dieren doet is het een onmens en zou ik als ik die dochter was maar uitkijken want zón huwelijk houd nooit lang stand en ik spreek uit ervaring mijn man is ook geen dierenliefhebber en hij kan soms zo naar tegen ze doen dan denk ik waar heeft dat beestje dat aan verdiend dieren zijn onbevangen en leuk om naar te kijken zelf heb ik 5 kippen 10 konijnen en 1 hondje mijn man hoeft het niet in zijn hoofd te halen om ze wat aan te doen want dan krijgt hij met mij te maken mijn dieren zijn mijn alles en ik krijg er veel meer liefde voor terug dan ik van mijn man ooit zal krijgen ik neem mijn petje af voor jannie dat ze dit katje heeft opgenomen in haar huis dan kan zij weer herstellen van alle ellende het diertje wist zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust mensen die zo lelijk tegen dieren doen hadden naar mijn mening nooit geboren mogen worden mischien een beetje kruuw gezegt maar bij mij geld toen ik de mensen leerde kennen had ik de dieren lief.

   ---

   ---

5. Geplaatst op zondag 24 januari 2010 15:11

   ---

   kattenvreugde

   

   ---

   Ik vind het geweldig van Jenny en haar man dat ze Marie hebben opgevangen.
   Maar als ik Jenny was zou ik me kapot schamen voor mijn dochter. Is die zo groot gebracht zonder enig verantwoordelijkheidsgevoel? Dat kan ik me niet voorstellen nadat ik heb gelezen hoe de poes is opgevangen.
   Ik vrees dat die dochter op den duur ook niet gelukkig gaat worden.
   Want mensen die niet van dieren houden, houden ook niet van zichzelf. Laat staan van hun partner.
   Ik zou Jenny de raad willen geven om haar dochter in de gaten te houden. Dierenmishandeling is gemakkelijker te herkennen dan vrouwenmishandeling!

   ---

   Moderator1 wijzigde dit bericht op 28-01-2010 13:58 met 0%

   ---