Forum reacties

1. Geplaatst op vrijdag 20 april 2012 23:35

   ---

   Sannetjee

   

   ---

   Anderling; sorry dat ik niet eerder reageerde.. Drukdrukdruk. Het gaat momenteel weer snel bergafwaarts maar doe mijn best om mezelf af te remmen hopelijk halverwege.. Weer veel huilen, onrustig en ja ook krassen.. Shit dus
   
   Hoe gaat met jou? Kmail je nog wel even verder goed?
   
   Geheim; weet niet goed wat ik met je reactie moet.. Heb vooral moeite met dat autistisch punt maar goed. Ongetwijfeld goed bnedoeld. Vervelend voor de man en zijn vrouw.. Sterkte je vriendin

   ---

   ---

2. Geplaatst op woensdag 25 april 2012 10:36

   ---

   anderling

   

   ---

   Hee Sanne, wat rot toch weer dat je terugvalt. Ik krabbel net een beetje overeind na drie weken spanningen opkroppen, snijden en incidenteel teveel zuipen.
   Nu gaat 't zozo; kon beter. Ik ben gewoon moe, van alles, denk ik.
   
   Geheim:Wat je zegt over deze generatie die het taboe doorbreekt is waar. Ik zie opeens overal artikelen en documentaires opduiken over dit onderwerp. En dat is goed! Want de schaamte is nog erg groot.
   
   Net als Sanne heb ik wel een beetje moeite met je derde alinea, waarin jouw diagnose "gewoon autisme", want die klopt van geen kant.
   Na drie jaar therapie en steeds terugkerende diagnostiek, blijkt iedere keer weer: dystyme stoornis, trekken van borderline en een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis. En hier moet ik 't mee doen, helaas. 't Gaat niet over.

   ---

   anderling wijzigde dit bericht op 25-04-2012 10:36 met 0%

   ---

3. Geplaatst op woensdag 25 april 2012 11:30

   ---

   lana

   

   ---

   Ik lees geregeld mee, dus jullie zitten echt niet tegen een muur te praten.
   Dat de trauma,s in je hoofd nooit meer helemaal weg gaan, is waar. Maar als alles onder kontrole is ( wat dat ook moge zijn....) is er heel goed en komfortabel mee te leven. Nu nog dat punt zien te bereiken.Moeilijk,moeilijk,maar het is mogelijk. Mijn "moeilijke" jaren heb ik al heel lang achter me gelaten. Ik ben echt wel genezen. Maar toch zit er ergens in een klein hoekje, dat restje waar ik dus nooit meer vanaf kom.
   
   Leeftijd heeft er volgens mij niet zoveel mee te maken. Ook mijn probleem was iets voor jonge meiden. Nu blijkt dat dat absoluut niet klopt. Het is van alle leeftijden.
   Blijf schrijven, wij lezen.

   ---

   ---

4. Geplaatst op woensdag 25 april 2012 17:05

   ---

   anderling

   

   ---

   Lana, het gaat niet om trauma's die nooit over gaan, maar om persoonlijkheidsstoornissen. En daar kun je inderdaad alleen maar mee leren leven. Veel trauma's (die er ook voldoende waren) heb ik voor, tijdens en na die behandeling wel een plekje gegeven (nare therapieterm!!!).
   
   Ik weet ook dat er een manier moet zijn om comfortabel te leven, ik zit alleen nog midden in het uitzoek-proces.
   Het viel me ook op dat die docu's en artikelen steeds meer aangeven dat juist "oudere" mensen, vanaf 35 ofzo, zich beschadigen.
   
   Ik vind het fijn als hier mensen meeschrijven en ik vind het net zo prima als ze alleen maar meelezen. Laat dit topic maar een soort platform zijn, zodat mensen zien dat ze niet de enige zijn.

   ---

   anderling wijzigde dit bericht op 25-04-2012 17:13 met 22%

   ---

5. Geplaatst op woensdag 25 april 2012 21:26

   ---

   Geheim

   

   ---

   Hallo meiden,
   
   Gelukkig ben ik geen dokter ben inmiddels door schade en schande ook in mijn eigen gezin erachter gekomen dat kennis nog heel vaak HET item is en dat helaas door niet juiste diagnose grote gevolgen kunnen optreden. Daar was bijna mijn gezin aan ten onder gegaan!!!
   
   De term autisme komt uit het feit dat deze man waar ik over sprak autistisch is met een hoger / normaal IQ. Hij heeft dit uit dwangmatigheid vanuit zijn autisme. Ik zei het idd met goede bedoelingen omdat ik niet wist in welke mate jullie al begeleid en hulp hadden gezocht en door het autisme van mijn man en kinderen (niet geweten omdat zij normaal IQ hebben) en ik 22 jaar in onze relatie ook tegen grote problemen aanliep en er door de psychiater naar verleden van mijn man gewezen werd. En daarna zelfs naar mij, hebben we nu gelukkig een gezinscoach die eindelijk de problemen en de kennis heeft over autisme bij gewone IQ. Het gaat langzaam maar wel beter.
   
   Er zijn allerlei stoornissen en de kennis ontbreekt nog zo veel hierover.
   Als ik jullie ergens mee kan helpen geef het aub aan.
   
   Alleen luisteren en vooral niet oordelen dat kan al zo vaak zoveel beter helpen als de medicijnen.
   
   wens jullie veel kracht toe! Om de weg te bewandelen welke jullie moeten gaan.
   Knuffel

   ---

   ---

6. Geplaatst op donderdag 26 april 2012 22:52

   ---

   anderling

   

   ---

   Bedankt voor je reactie, Geheim.
   
   en Lana, wat ik nog vergat: ik kan alleen maar raden naar de problemen waarmee jij worstelt of geworsteld hebt, maar ik heb wel een idee. Ontzettend moeilijk en levensbepalend. Ik wens je hier heel veel wijsheid mee, net zoals ik tijdens mijn lange therapietraject steeds weer wijzer word.
   
   By the way: ik zei niet dat ik tegen een muur praat, ik weet heel goed dat er hier altijd meelezers zijn. Alleen postte ik een paar keer achter elkaar, waardoor het leek alsof ik tegen mezelf zat te kletsen. Maar zelfs als dat zo was, zou het me nog niet uitmaken, nu ik weet waarom dit topic bestaansrecht heeft.
   
   Groet aan iedereen die hier leest.

   ---

   ---

7. Geplaatst op zaterdag 28 april 2012 22:11

   ---

   Sannetjee

   

   ---

   Hoi Anderling en anderen,
   Ik ben blij dat je wel weer beetje aant opkrabbelen bent.. Weer werkt ook niet echt mee he:( heb ik zelf veel last van. Maar begin nu langzaam ook weer iets meer omhoog te kijken al kost me dat veel moeite. Ik mail je nog ff anderling.. Sterkte! En dikke knuffel lieverd.
   
   Geheim.. Zoals ik al ze: ik geloof dat je het met de beste bedoelingen zei maar met je reactie refereer je veel naar je eigen situatie. Wat logisch is.. Maar ik denk dat dat soort dingen heel 'open benaderd mot worden. Maar er is indd meer aandacht voor alleen is heog steeds een taboe als je er echt over wilt spreken. En daarbij hebben mensen ook een hoop vooroordelen. En daar kun je een ander pijn mee doen, en das niet alleen mbt dit onderwerp maar met meerdere onderwerpen. Lana jij ook sterkte!
   
   Ben 21 en ik ken best wel wat andere mensen van mijn leeftijd die dit ook wel hebben gedaan/geprobeerd.. Dus boven 35 enkel is onzin.. Denk dat het iets is van alle leeftijden.
   
   Knuff!

   ---

   ---

8. Geplaatst op zondag 29 april 2012 15:32

   ---

   jane

   

   ---

   Ik sluit mij helemaal aan van wat Lana schrijft.
   Leeftijd speelt geen rol ik was de vijftig al gepasseerd,ben er zelf uit gekomen.
   Maar precies wat Lana zegt ik ben ook genezen maar in een klein hoekje blijft altijd nog wat zitten.
   Ik slik al jaren geen pillen meer tegen depressies e.d.Ben erg gelukkig op dit moment maar af en toe heb ik wisselende stemmingen.Zoals vandaag wat morgen wel weer weg is,ik kijk ook naar de positieve kanten.
   Ik wens jullie veel sterkte toe en bij iedereen is het verschillend,ik kan me wel in jullie sutiatie verplaatsen wat jullie door maken.Fijne Zondag

   ---

   ---

9. Geplaatst op woensdag 02 mei 2012 23:14

   ---

   anderling

   

   ---

   Welkom Jane, ik ken je nog niet? Heb je hier al eerder geschreven? Ik hoop dat je hier jezelf kunt zijn, net zoals Sanne, ik en nog veel anderen.
   
   Je schrijft dat je genezen bent. Wat bedoel je daarmee? Kun je ons watr meer vertellen?
   
   
   Ik ben zelf vanavond goed EN fout bezig geweest. Ik heb gebruik gemaakt van mijn bel-regeling, dus even gepraat met een verpleegkundige, maar daarna heb ik me toch beschadigd. Maar heel weinig! Niet gesneden, maar een beetje "gestoken".
   
   Verder had ik eigenlijk best een goeie dag en daarom vind ik het des te moeilijker; waarom voel ik me nou zo rot?
   
   
   Ik heb gemerkt dat ik heimwee heb naar Rotterdam. Na meer dan twee jaar! Als ik thuis ben, valt het wel mee. Maar zodra ik in de buurt van Rotterdam kom, begint het te zieken, en dan zeurt het daarna ook heel lang door.......
   
   Moet nu niet verder schrijven, want ik ben al labiel genoeg. Prettige avond allemaal en Sanne, ik ben blij dat ik weer van je heb gehoord.

   ---

   ---

10. Geplaatst op vrijdag 04 mei 2012 09:39

    ---

    jane

    

    ---

    Goedemorgen.
    Anderling ik brak hier gewoon even in,toen heb ik gewoon even gereageerd hierop.
    Ik bedoel dat ik mij niet meer snijd,maar heb wel nog wisselende stemmingen,dat bedoel ik er mee dat er nog iets in mij achterhoekje van mij hoofd zit.
    Ben erg depressief geweest jaren lang en toen opeens alle medicatie aan de kant gegooid.Heb op de grond gekropen,heb het in mij eentje gedaan.De dokter en spyhiater ( even vergeten hoe ik dit schrijf sorry) schrokken dat ze me zagen.Had het af moeten bouwen.Maar ik heb het gered.Ik kom nog wel eens langs fietsen.
    P.S heb ook anorexia gehad ook er over heen gekomen.Eet weer gebak e.d. Fijne Vrijdag

    ---

    ---

11. Geplaatst op zaterdag 05 mei 2012 22:03

    ---

    anderling

    

    ---

    Je bent welkom hoor, Jane!
    
    Ik heb een lastig weekend, ik heb verder geen energie om te schrijven.

    ---

    ---

12. Geplaatst op woensdag 09 mei 2012 22:48

    ---

    anderling

    

    ---

    Morgen heb ik weer beeldende therapie, ik hoop daar te kunnen loslaten wat me de laatste weken parten speelt: ik begin weer teveel van anderen te voelen, ben me extreem bewust van hoe iedereen zich voelt en hou daar erg veel rekening mee.
    
    Ook ruik ik de laatste paar weken weer als een bloedhond. Dat is prettig met de lentegeuren, buiten, maar zeer vervelend met verkeerde parfums, bij tankstations, dieren, in winkels, en in het openbaar vervoer.
    
    Ik hoop dat het in mijn bovenkamer weer een beetje rustig wordt, het is zo vermoeiend om altijd alles van iedereen maar te voelen. Raar, dat ik 3 jaar geleden niks voelde, en nu soms veel teveel!

    ---

    ---

13. Geplaatst op donderdag 10 mei 2012 08:53

    ---

    Sannetjee

    

    ---

    Hoi Anderling,
    Komt me bekend voor.. Ik worstel ook weer als geen ander met al dat gevoel.. Zat er maar een uitknopje op he! Verder gaat het hier wel.. Heb n stageplaats gevonden voor volgend jaar dus het is 'zeker' dat ik volgend jaar toch weer naar school ga. Verder werk ik veel en heb n rooster waar je u tegen zegt en ben ik kapot s avonds maar ik moet even doorbijten. vanavond maar even rondje door de zeikende regen lopen, hopelijk helpt dat.. Daarna warme douche en met thee op de bank. Sorry voor het nog niet mailen, geen puf gehad. Denk aan je! Dikke knuffel.. Liefs

    ---

    ---

14. Geplaatst op zondag 13 mei 2012 12:12

    ---

    lana

    

    ---

    [quote]anderling schreef op 02 mei 2012 @ 23:14:
    
    
    Verder had ik eigenlijk best een goeie dag en daarom vind ik het des te moeilijker; waarom voel ik me nou zo rot?
    
    
    Hoi Anderling en anderen,
    Misschien omdat je dag goed was, maar niet volmaakt?
    We hebben soms wat te hoge verwachtingen/eisen voor onszelf.En dan kan het wat tegenvallen.
    
    Ik ben net als Jane genezen ( met een klein resthoekje) van anorexia. Maar het is al lang geleden, veertig jaar.
    Ik heb gemerkt dat het onderwerp moeilijk bespreekbaar is. Mensen die het nooit "gezien" hebben of iemand hebben meegemaakt, snappen er niets van. En dan is het niet uit te
    leggen. Degene die wel begrip hebben, of in ieder geval respektvol blijven, zijn degene die zelf ook iets hebben meegemaakt, wat ze niet in de hand hadden. Zeker de mensen met een automutilatie verleden of die er nog steeds mee vechten.zijn inlevend.
    Ze schrijven wel eens via de in-box om uiting te even aan hun verbazing over zoveel grofheid. Tja.Ik denk dat angst voor, mensen een bepaalde houding geven.
    Ik wens iedereen een fijne moederdag.

    ---

    ---

15. Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 17:11

    ---

    anderling

    

    ---

    Dat klopt wel, wat je zegt, Lana. Ik heb eigenlijk continu te hoge verwachtingen (van mezelf) zodat alles eigenlijk tegen lijkt te vallen. Heel vervelend, maar ik word me er steeds meer van bewust.
    
    Laatst bij beeldend vertelde ik dat ik me wéér beschadigd had, ondanks alle troeven die ik eerder ingezet had, zoals sporten en in bad gaan.
    Zegt die therapeute: "Ja, maar vroeger deed je het zónder eerst gezonde alternatieven te proberen".
    Plop-plop-plop in mijn hoofd: Oja, ik heb het i.i.g. geprobeerd!!! En dat is goed!
    
    Knap van jou dat je zo open durft te zijn hier, over jouw anorexia. Dingen als anorexia en automutilatie komen nu een beetje uit te taboesfeer, en ik vind het nog moeilijk om er open over te zijn. Ik kan me niet eens voorstellen hoe dat 40 jaar geleden voor jou moet zijn geweest, zo moeilijk.
    
    Van de week heb ik via inbox/ mail contact gehad met Kati, ik vond het leuk om weer eens iemand te spreken van toen ik nog dagelijks op het forum kwam. Ik was verbaasd hoe weinig er is veranderd, in de tijd dat ik zelf zo'n transformatie doormaakte.
    Ik ben tevreden met hoe ik nu met het forum omga. Dit topic dient een doel, groter dan het van me af kletsen, ik hoop dat het een platform is en taboedoorbrekend werkt.
    
    Verder forum ik niet meer; ik had het al zo druk buiten het forum, en had destijds ook nog het gevoel dat ik op alles en iedereen moest reageren, dat was dodelijk vermoeiend.
    
    
    En Sanne, relax, mail wanneer je zin hebt. Als je géén zin hebt, ook goed. Ik hoop dat je je plannen voor volgend schooljaar kunt uitvoeren en dat je jezelf niet om verkeerde redenen helemaal over de kop werkt. Bedenkt dat je stoom kunt afblazen hier, of per mail.
    
    Ik ga zo, heb weer schilderles in Deventer. Superleuk al word ik er nog altijd onzeker van, ik denk dat ik niks kan

    ---

    ---

16. Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 22:25

    ---

    Sannetjee

    

    ---

    Ik trek het niet meer...ik wil weg hier, word knettergek. Ik wil alles kapotmaken

    ---

    ---

17. Geplaatst op woensdag 16 mei 2012 23:08

    ---

    gwynette

    

    ---

    Ik breek ook maar even in, als ex-snijder en wrijver (vanaf dat ik een jaar of 13 was tot mijn 20e wreef ik net zo lang over mijn huid tot ik onder de brandblaren zat). Ik ben ermee gestopt maar mijn psychische problemen waren nog lang niet over: depressies, post-partum psychoses, angststoornis - ik heb er tot op de dag van vandaag last van, al ben ik gelukkig gevoelig voor medicijnen.
    Maar ik heb me als puber zo vreselijk geschaamd voor mijn gedrag, ik dacht echt dat ik totaal gestoord was en niemand mocht het weten. Over mijn depressies en angsten praat ik nog steeds het liefst zo min mogelijk, omdat er zoveel taboe en onbegrip lees. Als ik hier lees wat veel anderen doormaken kan ik jullie alleen maar bewonderen dat je toch weer elke dag de moed kunt opbrengen om opnieuw te beginnen, en kan ik jullie alleen veel sterkte wensen. Ik hoop dat we het taboe steeds verder kunnen doorbreken, zodat niet iedereen die dit doet vol schaamte alleen blijft tobben.

    ---

    ---

18. Geplaatst op donderdag 17 mei 2012 15:44

    ---

    jane

    

    ---

    Anderling hoe was je schilders les,je hebt een inbox van me.
    Fijne dag allemaal,vandaag gaat het weer met me

    ---

    ---

19. Geplaatst op donderdag 17 mei 2012 16:56

    ---

    anderling

    

    ---

    Die les heb ik afgeraffeld omdat ik de trein wilde halen. Kom ik op het station, heeft de trein een uur vertaging. Ergernis!!!!!
    
    
    Gwynette, ook jij welkom hier!!
    
    Ik hoop dat je, nu je jezelf niet meer beschadigt, andere manieren hebt gevonden om met je depressies, psychosen etc. om kunt gaan.

    ---

    anderling wijzigde dit bericht op 17-05-2012 16:58 met 40%

    ---

20. Geplaatst op donderdag 17 mei 2012 17:09

    ---

    anderling

    

    ---

    Sanne, meis, kalmeer jezelf. Zoek een ruimte waar je niet gestoord wordt, en zet je pjoeter/ I-phone uit!!!

    ---

    anderling wijzigde dit bericht op 17-05-2012 17:09 met 0%

    ---

21. Geplaatst op vrijdag 18 mei 2012 20:22

    ---

    lana

    

    ---

    Hopelijk gaat het goed met Sanne. Vreselijk als je er totaal doorheen zit en geen licht ziet.Het gevoel van paniek kan ik nog zo oroepen.
    
    De reakties op mensen die afwijken van de norm en daar over willen praten, zijn soms tenenkrommend. En die reakties komen dan van mensen die beweren dat ze ook zoiets hebben meegemaakt, maar die zich verraden door grove fouten.
    
    Het bespreken van bv anorexia wordt bemoeilijkt, doordat mensen gaan spitten op internet en die info dan als eigen waarnemingen of ervaring gaan vertellen. Liefs aan de mensen die er midden in zitten en er met lotgenoten over willen praten. Onmogelijk.
    
    Automutilatie is misschien nog wel moeilijker te bespreken en te begrijpen. Ik lees jullie teleurstelling als het weer eens mis is gegaan. Doe dat niet. Geef jezelf de ruimte.
    Met een eetstoornis is het net zo. Eet je er met moeite een paar ons aan, zijn ze er ook weer zo af, terwijl je je zo had voorgenomen dat......
    Zet een paar stappen vooruit, maar accepteer ook dat er af en toe wat stappen terug worden gemaakt. Uiteindelijk kom je toch waar je wezen wil.

    ---

    ---

22. Geplaatst op vrijdag 18 mei 2012 21:11

    ---

    gwynette

    

    ---

    Het duurt behoorlijk lang om te accepteren dat je nu eenmaal opgescheept zit met een bepaalde psychische kwaal, stoornis, aanleg of hoe je het ook noemen moet en dat je het er maar mee moet zien te doen, zo goed en zo kwaad als het kan. Ik ben nu pas net een beetje aan het accepteren dat het waarschijnlijk nooit echt over zal zijn en dat ik niet van mezelf hoef te eisen dat me dat wel gaat lukken. Bij de eerste "gediagnosticeerde depressie dacht ik nog "kan gebeuren, post partum ellende, niks aan de hand" toen ik weer op de been was, maar stiekem wist ik natuurlijk wel dat het niet echt de eerste keer was. Inmiddels zijn er sinds die eerste nog 4 of 5 gevolgd en ja, dan kun je op de 6e wachten natuurlijk. En de 7e. Mezelf beschadigen doe ik niet meer, daar ben ik eigenlijk "gewoon" mee gestopt toen ik door de puberteit heen was en gelukkig nooit meer mee begonnen, maar ik heb nog wel de neiging om elke negatieve emotie weg te eten en 20 kilo overgewicht is ook niet echt bevorderlijk voor je gezondheid natuurlijk. Binnenkort ga ik accupunctuur proberen, wie weet helpt dat.
    Anderling, inderdaad, je hebt al heel veel bereikt, maar helemaal niet snijden is blijkbaar niet te doen. Voor sommige mensen is het al een enorme stap om de wonden die ze zelf hebben toegebracht tenminste goed te verzorgen, in die zin toch voor hun lichaam te zorgen. Maar de problematiek is zo gecompliceerd en er is zoveel schaamte, ik zal het nog steeds niet snel vertellen aan mensen. Ik heb het mijn man (al 15 jaar getrouwd) en mijn beste vriendin (sinds 25 jaar) pas dit jaar verteld dat ik mezelf vroeger sneed. En ik was als de dood voor hun reacties - die meevielen gelukkig.

    ---

    ---

23. Geplaatst op vrijdag 18 mei 2012 23:32

    ---

    Sannetjee

    

    ---

    tgaat wel.. ben kei moe en wil alleen maar slapen...Ik slaap nu vrij veel maar heb nooit het gevoel dat ik uitgerust wakker word, blijf gewoon moe. Zo frustrerend.
    Heb vandaag mezelf echt gedwongen om dingen te doen na gisteren een hele dag in mijn bed te hebben gelegen. Gelukkig ging het wel. Heb als beloning mezelf een nieuwe laptop gekocht... (doe ik overigens niet elke keer hoor, maar hij was echt aan vervanging toe)
    Morgen weer hele dag werken, hopen dat het goedgaat.
    
    Liefs en knuffel

    ---

    ---

24. Geplaatst op maandag 21 mei 2012 14:43

    ---

    anderling

    

    ---

    Sanne, ik ben blij dat je -ondanks de vermoeidheid- weer een beetje terug op aarde bent.
    Gwynette, knap dat je het aan je man en vriendin hebt verteld. Min vent ziet natuurlijk af en toe de schade, dus die moest ik het wel vertellen. Mijn twee beste vrienden weten het en met hun kan ik er ook over praten. Mensen die wat meer van me af staan zien 't af en toe ook, maar met hun heb ik het er niet over.
    
    Ik vond de reacties niet meevallen; ik had boosheid en ongeloof verwacht, en dat ze zouden zeggen "doe eens normaal joh, en stop daarmee". In plaats daarvan waren ze geschokt en verdrietig. Ik vond dat onverteerbaar, en ik vind 't nog altijd lastig, dat ik mensen kwets met mijn "afwijking"(kan ff geen ander woord vinden).

    ---

    ---

25. Geplaatst op maandag 21 mei 2012 14:47

    ---

    anderling

    

    ---

    Overigens, ik heb me zelf nog niet durven aanmelden maar wel vaak op het punt gestaan bij de volgende online hulp instantie:
    
    www.zelfbeschadigingondercontrole.nl
    
    Hier kun je gratis en anoniem met een coach/ psycholoog een prgramma volgen.
    
    Ik heb de laatste weken weer heel veel aandrang, maar ik heb besloten dat ik zonder verse wonden op vakantie wil. Over een maand kom ik dan terug, dus stel ik het alles bijelkaar 6 weken uit, als het lukt. Dan ben ik al heel erg trots!
    En dan....daarna me toch maar aanmelden bij bovenstaande site, hoop ik.

    ---

    ---

Pagina's:

1-2-3-…30-31-32-Laatste