Libelle - Gedichten bij boeken

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 46 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-11-2011 10:34.

Gedichten bij boeken

Geplaatst op woensdag 07 oktober 2009 11:48
Coby Poelman-Duisterwinkel
Beste Biene,

Hoe was de ochtend? Hadden jullie een mooie bespreking en konden de deelnemers de inhoud van het boek een beetje in het gedicht herkennen? Ik ben erg benieuwd.
Hartelijke groet van Coby.
Geplaatst op woensdag 21 oktober 2009 19:13
biene
Hallo Coby ,
het was heel gezellig op de boekenclub en de leden snapten maar niet , waar ik dat doeltreffende gedicht vandaan had.
Trouwens , het was geen boek dat ik de tweede keer zou lezen . Naar mijn smaak komt er te veel wreedheid in voor
Wie niet gelukkig is waar hij is , zal het ook niet zijn waarheen hij gaat .
Geplaatst op donderdag 22 oktober 2009 22:20
Coby Poelman-Duisterwinkel
Ha, Biene, leuk dat je nog even verslag uitbracht. Ja, het boek is vol wreedheden, ik zou het ook geen tweede keer lezen. Het boek Een schitterend gebrek vond ik heel erg mooi. Dat heb ik naast het boek ook als luisterboek gehoord. Schitterend! Hij las het zelf voor. Dat is ook al heel bijzonder.
Geplaatst op donderdag 22 oktober 2009 22:36
Coby Poelman-Duisterwinkel
Eldorado

Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,

drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,

door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend zoekend
naar een beter leven
hoop leerden vestigen
over grenzen heen
teneinde te
verdwijnen
in de stilte
van de eeuwige rust.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Bij het gelijknamige boek van Laurent Gaudé.
Geplaatst op zondag 25 oktober 2009 21:36
Coby Poelman-Duisterwinkel
Vuurtorenwachten.

Vertel me het verhaal
van het licht in het donker,
van de golven
die elkaar overspoelen
tot ze aan land omkeren
naar het oneindige.

Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is

van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Gedicht naar het gelijknamige boek
van Jeanette Winterson.
Geplaatst op vrijdag 30 oktober 2009 15:48
biene
Coby , ik heb weer van je gedichten genoten .

Het schitterend gebrek , heb ik ook gelezen en besproken , prachtig
Wie niet gelukkig is waar hij is , zal het ook niet zijn waarheen hij gaat .
Geplaatst op woensdag 04 november 2009 16:31
Coby Poelman-Duisterwinkel
Dankjewel Biene, leuk!
Ik heb nog een gedicht gevonden in mijn bestand, dat had ik bij Het huis van de moskee geschreven.
Ik zet het hieronder.
Vr. gr. van Coby.
Geplaatst op woensdag 04 november 2009 16:32
Coby Poelman-Duisterwinkel
Gedempte voetstappen

In het huis van de moskee
dempen voetstappen op tapijten.
Loop je een tijdje mee
dan merk je waar ze slijten.
Trekkende vogels tekenen patronen,
brengen kleur en warmte aan
bij hen die het huis bewonen,
geven tevens richting aan.

Gevleugelde voeten brengen vreugde,
slepende voeten diep verdriet
aan die zich menigmaal verheugde
of donkere schaduwen achterliet.

Zie de dankbare Aga Djan
gebogen, oud en grijs
peinzend op de berg staan,
kijkend naar het paradijs.
Zo keek ooit ook Mozes
naar het beloofde land.
Nog tekenen trekkende vogels
een veelkleurige rand.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven naar aanleiding van het boek
“Het huis van de moskee” van Kader Abdolah
Coby Poelman-Duisterwinkel wijzigde dit bericht op 04-11-2009 16:47 met 2%
Geplaatst op donderdag 21 januari 2010 09:23
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het meisje met de negen vingers

Ingekaderd
lopen twee zussen
in gedachten op zoek,
de jongste draagt een camera,
de oudste bladert in een album.

Binnen een ander kader
ontwaar ik moeder,
zwijgend na het waarom,
vader tegenover haar,
handgebarend.
Aandachtig kijk ik
naar wat is vastgelegd.

Waar leugen waarheid wordt
pink ik een traan.

Een kader vult zich
met een wazig negatief,
dat van een vader,
rennend voor zijn leven,
vastklemmend in zijn arm
een kind van twee,
erbarmelijk klinkt het gehuil
vermengd met schreeuwen.
Een knuppel treft,
het kader sluit zich
in ontwikkeling;

Ik zie mijn gave handjes
boven de rug van vader
en ruik de geur van bloed.
Ik ben Laura, een dubbeltje
op zijn kant.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het gelijknamige boek van Laia Fàbregas
Geplaatst op donderdag 21 januari 2010 21:27
auk
Heb het noek ook gelezen. Gedicht geeft verhaal mooi compact weer.
Geplaatst op donderdag 21 januari 2010 21:30
auk
quote:
Coby Poelman-Duisterwinkel schreef op 12 september 2009 @ 22:01:
Wat leuk, dat boek ga ik ook nog lezen. Ik ben nog in het verslag van Brodeck bezig, Eldorado heb ik al wel gelezen. Schrijf je ook gedichten bij de boeken? Heb je ook iets op deze site staan? Het mooie van een leeskring van Passage is dat de boeken door het hele land gelezen worden. Daarom vond ik het ook zo leuk de gedichten op internet te plaatsen.
Vr. gr. van Coby.

Ik lees de boeken wel in ee andere volgorde..... maar desondanks.
Ik heb net "Het verslag van Brodeck". uit. Mooie metaforen en .beeldtaal
Geplaatst op donderdag 21 januari 2010 21:43
Coby Poelman-Duisterwinkel
Dag Auk, wat leuk dat je even reageert. Dank voor je compliment!
Ik heb het verslag van Brodeck even weggelegd, ik kwam er moeilijk doorheen. We bespreken dat boek pas over anderhalve maand dus kan ik het beter later opnieuw lezen. Dan zit het voor de bespreking nog vers in het geheugen. Jouw reactie geeft me wel weer een aanmoediging het toch weer te gaan lezen. Dank je wel. Vr. gr. van Coby.
Geplaatst op donderdag 21 januari 2010 21:59
auk
Geplaatst op zaterdag 23 januari 2010 21:04
auk
Coby, ben genomineerd voor gedicht gna gna; moet het dinsdag oplezen
Geplaatst op zaterdag 23 januari 2010 21:14
Coby Poelman-Duisterwinkel
Wat leuk Auk, van harte gefeliciteerd! Kun je er iets meer over vertellen, kan ik je gedicht ergens lezen op internet? En aan welke wedstrijd heb je meegedaan dat je genomineerd bent? Ik ben heel benieuwd. Vr. gr. van Coby.
Geplaatst op zondag 24 januari 2010 16:13
auk
quote:
Coby Poelman-Duisterwinkel schreef op 23 januari 2010 @ 21:14:
Wat leuk Auk, van harte gefeliciteerd! Kun je er iets meer over vertellen, kan ik je gedicht ergens lezen op internet? En aan welke wedstrijd heb je meegedaan dat je genomineerd bent? Ik ben heel benieuwd. Vr. gr. Coby.

Ik heb meegedaan aan de gedichtenwedstrijd die de Gemeente Binnenmaas heeft bedacht. Mijn gedicht staat op de vaste computer, dus ik zou hem hier eerst naar toe moeten mailen, dinsdag moet ik het voordragen; het thema was: "Over de grens", dus niks met boeken ofzo.
Na dinsdag plaats ik hem wel hier, want ik moet vandaag en morgen nog veel doen aan mijn cursuswerk voor textiel, daar loop ik mee achter.
Geplaatst op maandag 01 februari 2010 22:35
auk
Beloofd aan Coby
Grensverlegging

Ik sta en zie de blauwe lucht
mij aangeboden door mijn
venster, strak omkaderd.
Wanneer ik dichterbij nog stap
strekt zich een weidser ruim uiteen
waarin een gloed van warmte nadert.

Een wolk komt langzaamaan voorbij
waarin een vrouw zich schalks verschuilt.
Zoals Rubens haar vertaalde.
Alsof hij in hoger sferen
een nabeeld wil creëren.

Nog nader gaan mijn stappen,
mijn blik wordt kaderloos.
Mijn ogen, niet voor één gat meer te vangen
reiken mij ongekende perspectieven aan.
Oneindig rekbaar de limieten;
het luchtruim grenzeloos.

Zo bouwen mijn gedachten
een luchtkasteel in eindeloos domein.
En iedereen is welkom:
Omhooggevallen gasten,
bewust onaangepasten,
vogels van allerlei pluimage,
zoals luchthartig denken soms een
zijsprong maakt naar levende collages.
Geen ijzeren gordijn!
Geen aardse vastgeroeste lijn!

®AK
Geplaatst op dinsdag 27 juli 2010 21:59
Coby Poelman-Duisterwinkel
Gedicht bij het boek
EEN STILLE MOEDER
van Ariëlla Kornmehl

Een stille moeder

Roerloos staat ze
voor het venster
in het schijnsel van de maan.
Haar hart schreeuwt
de hunkering,
vragenworstelend
snikt ze zijn naam

hoe vaak heeft ze hier
haar hartstocht gestild
gekweld door verlangen
de nacht onderbroken
fluisterhuilend
haar liefste gezocht
ik weiger je dood
zie je leven in mijn dochter
jouw Loenia
hoor je, jouw Loenia!
ik wil je laten weten
haar zoontje
is ook .....

Kom, huivert ze
krampachtig
sleept zich naar boven
langs haar lange grijze jas
zich afvragend of
het ooit overgaat.

Coby Poelman-Duisterwinkel
Geplaatst op dinsdag 27 juli 2010 23:38
Coby Poelman-Duisterwinkel
Hallo Auk, Nu pas lees ik je gedicht, ik heb bijna een half jaar niet op deze plek gekeken. Sorry dat ik niet eerder heb gereageerd, het gedicht wat je schreef is prachtig! Fijn dat je het hebt geplaatst! Dank je wel! Hartelijke groet van Coby.
Geplaatst op vrijdag 15 oktober 2010 13:32
Coby Poelman-Duisterwinkel
Dwalingen

Wat begrijpt de mens
ten diepste van de puurheid
van de ander
wanneer het om
oprechte liefde gaat
waarbij met diep respect
de reinheid wordt bewaakt,

wie kent de wreedheid
van de pijn waarmee
de scherpe tong
meedogenloos verwondt,
het scheuren van het heilige
dat zo eerbiedig werd gemeden?

Waarom zo velen onbeschaamd
over één kam te scheren,
integerheid ten spijt?

O Heer, alleen U kent de
oorlogssporen,
U, die vernederden verhoogt,
alleen U doet de echte Vrede gloren.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Alex Verburg
Geplaatst op woensdag 09 februari 2011 16:19
Coby Poelman-Duisterwinkel
Jeugd zonder God

Wanneer je denkt
hier zou Hij moeten zijn
is Hij er niet te vinden
maar op de weg
van kinderen
in het vensterlicht
verschijnt Hij, God

en waar voor waarheid
wordt gestreden
hoor je Hem
als geen ander spreken.

Wanneer gezegd wordt
niet meer te geloven
maar lijdensogen
wel worden gevoeld
daar wordt het leven
in de mens bewogen
door Hem die weg en waarheid
en het leven is.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het gelijknamige boek van Ödön von Horváth.

http://cobypoelman.blogspot.com
Geplaatst op woensdag 09 november 2011 10:34
Coby Poelman-Duisterwinkel
Kamer

Ik zit onder Kleed
en denk aan Kast.
Kleed ruikt naar Kamer,
naar nepdood en geboren.
ik ben niet Bapper zoals
met grote ontsnapping.
Buiten is raar.
In Kamer was het Mam en ik.
Ik redde Mam maar
nu wil ze naar Hemel
De Opa-man wilde mij niet
dan hoefde Mam geen Mam zijn.

In Kamer was parcours,
Buiten word je moe
van lopen op zware schoenen,
Ik sabbel op rotte Kies
die niet meer smaakt naar Mam.
Oma is lief maar anders
Stopa is sterk als Spiderman,
hij wil wel dat ik geboren ben.
Ik wil graag wat
maar Mam is Weg,
nog verder dan in Kamer
misschien bij Gods gezicht
die geel in Dakraam was
en ook in Wereld.
Kun je ook Mam voor
Dagtraktatie vragen?

Ik doe Schreeuw
in mijn eentje,
maar nu blij;
Mam, je bent aan!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bapper = Woordbroodje van bang en dapper
Stopa = Stiefopa

(Een gedicht bij het gelijknamige boek van Emma Donoghue)

http://cobypoelman.gedichtensite.nl

Dit onderwerp heeft 46 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 09-11-2011 10:34.

Forum reacties

Gedichten bij boeken

Gedichten bij boeken

PIJLERLIJST

DISCUSSIES