Libelle - TVT-bandje - Gezondheid & Psychologie

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 658 reacties, en bestaat uit 27 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 27.
De laatste reactie is geplaatst op 29-11-2011 12:33.

TVT-bandje

Geplaatst op donderdag 01 februari 2007 20:44
pleuntje
ja meepje, ik wil gerust weer vertellen wat er allemaal gebeurd is:
laat ik beginnen met 1999. ik had ineens geen gevoel meer in mijn blaas en moest naar de ehbo. niks vast te stellen maar wel een verzakking waaraan ik geopereerd zou worden. de baarmoeder zou verwijderd worden en de verzakking verholpen. echter: een andere arts opereerde en vond die verzakking terwijl ik daar lag alles meevallen dus: laat maar hangen. ik kwam daarmee bij en schrok me kapot. maar er was niks meer aan te doen, 't zou wel straktrekken. niet dus: bij een onderzoek in een ander ziekenhuis bleek de verzakking, een uitstulping op de darm en stress-incontinentie. dus: weer n operatie, nu zou een tvt-bandje geplaatst worden en alles weer op haar plek gehangen worden. ik blij dat ik geholpen werd! wist ik veel! ik kwam bij en voelde nadat de narcose uitgewerkt was het bandje al zitten. net een veter die te strak zat. maar ik dacht dat dat zo hoorde en was zó blij dat mijn verzakking verholpen was. zo blij ging ik naar huis tot ik ineens wat in mijn buik voelde scheuren. een zeer pijnlijke ervaring. de andere dag had ik ook weer mijn verzakking terug. grote schrik! ik terug naar de gynaecoloog, maar nee, het viel hem alles mee! mij niet! ik ging steeds vaker plassen (tot 35x per dag), had veel pijn, werd incontinent en was nooit uitgeplast. en die arts beweerde dat ik er maar over moest gaan praten! nou ja, er zat niets mis tussen mijn oren maar tussen mijn benen! ik vroeg een second opinion aan in een ander ziekenhuis. daar werd ik teruggestuurd naar de deskundige die weer een onderzoek liet uitvoeren. niks aan de hand,praten maar, dan gaat het over. ik weigerde te praten, er moest eerst gehandeld worden en wel dat bandje er uit. ik werd beroerd van de pijn en ellende die het me bracht en vroeg weer een second opinion in een ander ziekenhuis. ook daar werd vreemd gereageerd. of ik moest terug naar de deskundige of ik moest maar gaan catheteriseren. nou, mooi dus niet met die pijn! dat kon er ook niet nog eens bij! allerlei artsen schreef ik aan. overal vroeg ik second opinions aan. uiteindelijk kwam ik in een ziekenhuis waar men mij doorverwees naar het 3de academische ziekenhuis in de rij. uiteindelijk werd daar na veel onderzoeken niet vastgesteld waar mijn klachten vandaan kwamen maar wel dat ik teveel klachten aangaf en een verzakking had en incontinent was. zij zouden het bandje helemaal verwijderen. wat was ik blij. ik vroeg het bandje te mogen zien nadien maar dat kon niet maar echt mevrouw, het is helemaal verwijderd. nou, dus niet. weer verder zoeken en oh, wat een pijn. uiteindelijk na 11 cysto´s en 10 udo´s vond ik een arts die durfde zeggen wat er aan de hand was;beschadigde zenuwen van n te strak bandje wat NIET in zijn geheel verwijderd was. conclusie: injecties tegen de pijn en plaspleisters. helemaal niets meer aan te doen mevrouw. vernield. zo moet u verder leven. de injecties tegen de pijn zijn inmiddels zenuwblokkades geworden. ik hoop mijn 2de gauw te krijgen want ik heb weer veel pijn. verder ga ik inmiddels al weer anderhalf jaar wekelijks naar fysio en moet daar sinds enige tijd ook aan een apparaat liggen om wat rust in de blaas te krijgen want ik plas nog steeds meer dan 20x per etmaal. ik stop nu even, want ben zelf weer geschokt
Geplaatst op vrijdag 02 februari 2007 00:29
meepje
Pleuntje, je bent een lieverd dat je dit schokkende verhaal nog een keer hebt willen vertellen. Ik hoop dat Modoc er iets aan heeft! Modoc, wil je s.v.p. reageren?
En Pleuntje... probeer er weer even afstand van te nemen meis! Ik weet dat je knokt voor jezelf en ik neem mijn petje voor je af! Misschien vind je een beetje troost in het feit dat jouw verhaal mij ooit heeft geholpen, toen ik een beslissing moest nemen. Toentertijd was het jouw doel om vrouwen te waarschuwen en aan het denken te zetten. Dat is bij mij gelukt. En nu jouw geschiedenis op dit nieuwe forum nog eens gepubliceerd is, kan je weer anderen helpen. Het is voor jou misschien een schrale troost, maar ik denk dat je er wel een doel mee kunt bereiken: namelijk het helpen van lotgenoten bij het nemen van een goede beslissing.
Hou je taai hè Pleuntje! Liefs van Meepje
Geplaatst op vrijdag 02 februari 2007 09:16
rhoos
Lieve Pleuntje.
Wat ben je toch een kanjer dat je het weer geschreven hebt.
Ik heb het nog maals door gelezen en heb echt bewondering voor de manier waarop je doorknokt.
Toch denk ik dat het goed is dat je dit weer geschreven hebt. Het kan je helpen het een plaats te geven.
Hoe is het nu verder met je op het thuisfront.
Je krijgt van mij een digitale knuffel.
Gr Rhoos
Geplaatst op zaterdag 03 februari 2007 11:07
meert
hallo dames, ja ik leef nog... wat een getob nog steeds allemaal
Rhoos hoe gaat het met je knie weet je hierover al iets meer ? en zit er al wat schot in de verkoop van de woning ? Zag dat hij nog te koop stond.
Pleuntje het is idd denk ik wel goed dat je alles opschrijft ik heb dit een tijd geleden ook moeten doen en dan schrik je wat er de laatste tijd allemaal is gebeurt, nou heeft dat bij mij natuurlijk niet allemaal met de blaas te maken maar het is toch veel. Je gaat het hierdoor wel steeds beter relativeren hoewel dat op dit moment niet zo voelt.
Meep hoe gaat het nu met je...
Modoc ik snap dat je erg benieuwd bent naar ervaringen ik zal wat ervaringen met je delen en hoop dat je er iets aan hebt. Ik heb na mijn tweede bevalling een ernstige nabloeding gehad ze hebben me toen moeten opvullen om mijn bloedsomloop op gang te krijgen. Omdat ik met spoed geopereerd moest worden en ze niet bij mijn blaas konden hebben ze (geen keus) teveel in een keer gekatheriseerd. Hierdoor is mijn blaas overrekt. Ik heb door bekkenproblemen twee jaar in revalidatie gezeten en daar vaak het ongemak van incontinetie besproken, ik maar oefenen met bekkenbodemspieren ed. Maar de klachten werden niet minder.
Uiteindelijk doorgestuurd naar uroloog. Hier heb ik een udo en rest van onderzoeken gehad en ik bleek een hele slechte blaasdruk te hebben. Als ik voor een tvt-bandje zou kiezen had ik een kans dat ik niet meer zelfstandig kon plassen. Heb toen van te voren moeten leren katheriseren voor de zekerheid.
De ingreep zelf vond ik erg meevallen, ik had wel complicaties nav ruggeprik en moest later terug voor opnieuw opname maar dit was gewoon pure pech. Het plassen lukte niet dus begonnen met katheriseren, geweldig de inc klachten waren minder en ik voelde me eindelijk na lange tijd weer op mijn gemak als ik de deur uitging. Ook het katheriseren viel me erg mee even wennen maar ach het had ook voordelen (denk aan vieze franse toiletten ed). Dit is langere tijd goedgegaan en ik had totaal geen klachten.
Het is fout gegaan in de zomervakantie vorig jaar toen kreeg ik het niet voor elkaar om te katheriseren en moest naar een frans ziekenhuis (ervaring op zich die je beter niet kunt meemaken) ik bleek een urineweginfectie te hebben, ja je weet dat dat er bij hoort en met warm weer heb je sneller kans op bacterieen.
Hier kwam ik niet van af en ik had ook flinke buikpijn, bij nader onderzoek in nederland bleek ik een hardnekkige bacterie te hebben. Ook bleek uit onderzoek dat het tvt-bandje bij mij door littekenweefsel strakker was komen te staan en daardoor klachten gaf (pijn bij het vrijen) en tijdens menstuatie buikpijn. Na tig kuren en ziekenhuisopnames zelfs op ic gelegen met dreigende anafylactische shock ben ik nog steeds erg aan het tobben.
Heb inmiddels een suprapubisch katheter (uitgang in buik) en blijf last houden van infecties van de week hoor ik of ik opnieuw opgenomen moet worden dit hangt af of mijn urine schoon is. Nu gaan ze spoelen met betadineoplossing en ze hebben ook medicijnen gespoeld. Ook heb ik al prednison gehad. Ik ben erg vermoeid maar wat ik veel erger vind is dat ik waarschijnlijk door alle medicijnen en stress, spoelingen totaal kaal ben geworden. Donderdagavond is mijn laatste haar er door een vriendin afgehaald en heb ik mijn aangeschafte pruik opgezet...... Het gaat niet zo goed met me, ik denk dat ik gewoon een heel vervelende samenloop van omstandigheden heb en ben er niet van overtuigd dat dit alleen de schuld is van het tvt-bandje maar het maakt het wel een stuk lastiger.
We blijven toch tobben en ik hoop nu toch echt dat ik niet opnieuw voor een opname moet ik heb ook twee jonge kinderen en een man, hoop geregel weer. Ook ben ik het gewoon echt beu.
Veel succes met je beslissing....
Geplaatst op zaterdag 03 februari 2007 17:41
rhoos
Hoi Meert en de andere dames natuurlijk.
Mijn knie gaat niet slecht. Er is wel iets stuk van binnen maar weet niet wat. Kan niet door de MRI ivm de neuromodulator en een kijk operatie wil de orthopeed nog niet. Dit wil ze pas doen als ik toen te veel klachten in mijn werk blijk te hebben. Moet nu over twee maanden terug komen. Mag onder tussen gaan werken. Volgend jaar wel skien met brace om. Daarbij komt nog dat ik eigenlijk geen haast heb omdat ik pas na de verhuizing iets gedaan wil hebben aan mijn knie.
Ja ons huis is sinds 2 weken verkocht. Heerlijk gevoel. We hebben inmiddels nieuwe meubels besteld en we zijn nu met de badkamer bezig. Wat een geld kost dit allemaal. Veel meer dan we hadden gedacht. Maar ja als je gaat beknibbelen dan heb je later misschien spijt.
Gr Rhoos
Geplaatst op zaterdag 03 februari 2007 17:45
meert
rhoos fijn te horen dat jullie woning verkocht is zal vast een hele hoop rust geven.
Geplaatst op zondag 04 februari 2007 00:22
meepje
Meert, ook jij bedankt voor je medische verhaal. Wat een toestanden, ik kan me voorstellen dat je het goed zat wordt allemaal. Hou je taai hè?

Met mij gaat het weer goed. Ik had onlangs even een pijnaanval, maar het is tot op heden niet teruggekeerd. Ik heb de dosis medicijnen iets verhoogd en dat gaat nu goed.
Meiden, sterkte ermee hè?
Modoc, ik denk dat er nu voldoende reacties staan om wat wijzer te worden omtrent het tvt-bandje. Wil je s.v.p. reageren?
Groetjes, Meepje
Geplaatst op zondag 04 februari 2007 19:53
pleuntje
jeetje meert, wat een ellende allemaal voor jou! en nog kaal er van! meissie toch, alsof het al niet erg genoeg was! ik ben wel érg blij dat we weer bericht van je hebben, ik was zó ongerust en wist niet hoe je te bereiken! wel fijn dat die papieren je duidelijkheid gebracht hebben. temeer daar je nog zo'n jong gezin hebt! dan heb je zeker de steun van een partner nodig. ik merk zelf hoe erg het is niet daarop terug te kunnen vallen.en wat erg ook voor je kinderen! ach, ik sla in gedachte een arm om je heen en probeer je vréselijk te steunen.
rhoos: ik hoop toch dat je duidelijkheid hebt met je knie. en fijn dat je huis verkocht is! heel veel sterkte toegewenst.
en meepje, fijn dat je weer opgeknapt bent. ik hoop maar dat er rust blijft.
ja, modoc is zeker te hard geschrokken, was ik té duidelijk? ik ben zelfs nog dingen vergeten!
ik wens eenieder alle sterkte toe en probeer jullie allen steun zoals ik die ook van jullie ervaar!
Geplaatst op maandag 05 februari 2007 23:36
meepje
Volgens mij moest Modoc vandaag beslissen of het bandje wel of niet geplaatst ging worden. Wij zijn dus nog op tijd geweest met onze ervaringen opnieuw plaatsen. Ik weet alleen niet of Modoc het ook heeft gelezen, maar misschien volgt er binnenkort nog wel een reactie van haar.
Meert, blij dat je er weer bent meis! Hou je taai hè? En Rhoos, veel geluk met je huis hoor! Pleuntje, zit er nou niet over in of Modoc geschrokken is. Wat jou is overkomen, is wel de realiteit!
Allemaal liefs en sterkte,
Meepje
Geplaatst op dinsdag 06 februari 2007 17:58
modoc
Beste Allemaal,
Alle respect voor jullie verhalen. Ik zal jullie ook mijn verhaal vertellen......
Ik had last van urineverlies, bij hoesten, van de stoep afspringen, niezen, dansen sporten, dat wat we allemaal kennen. Ik wilde niet geopereerd worden. Ik ben nogal van de alternative kant en wilde het "anders" oplossen. Ook had ik problemen met het kwijtraken van mijn ontlasting. Ik ontwikkelde een flinke bobbel op de plek tussen mijn vagina en mijn anus. Als ik een stuk ging lopen kwam het voor dat ik moest poepen en dan maar ternouwernood het huis (dus wc) kon halen. Via onderzoek van arts en huisarts in opleiding bij een fysiotherapeut terecht gekomen. Het schoot allemaal niet echt op en ik vroeg een consult aan bij een gynacoloog (een vrouwlijke) Ik wilde betere uitleg van haar. Wat was nu echt het probleem en wat kon er aan gedaan worden. Allereerst stuurde ze mij door naar een echte bekkenbodemspecialiste. Ze begeleide me goed en ik deed trouw mijn oefeningen. Ik boekte na een aantal maanden duidelijk vooruitgang, zeker wat betreft het kunnen poepen. Urineverlies bleef echter (wel in minder mate maar toch) Ik deed mijn oefeningen altijd in de auto op weg naar mijn werk en dit werkte goed.......tot het moment dat ik ging carpoolen en hierdoor kwam er niet veel meer terecht van het oefenen van mijn bekkenbodemspieren. Ik had weer meteen het probleem van incontinentie. Mijn bekkenbodemspieren waren wel sterker geworden! Dus het minderen van de oefeningen had daar geen effect op. Toch realiseerde ik mij heel erg goed dat ik dus altijd (de rest van mijn leven) deze oefeningenzou moeten blijven doen ivm incontinentie. Dit wilde ik niet.
Ik besloot terug te gaan naar de gynacoloog en me te laten invormeren over het laten plaatsen van een bandje. Dat heeft ze gedaan en ik heb eerst een UDO gehad, jullie weten allemaal wat dat is. Na de UDO ( goedgekeurd) was de weg vrij en kon het bandje geplaatst worden. Dit werd een Uretex implantaat, ofwel mesh sling. (ook wel TOT genoemd). In de tussentijd heb ik veel op internet gezocht en gevraagd naar mensen met ervringen. O.a. hier en op de Viva site. Geen reactie`s ontvangen. Wel kreeg ik uiteindelijk een reactie van Meepje (op een ander topic). Zij rade mij aan op dit topic te gaan kijken. Weer vond ik niks alleen maar veel contacten van jullie over en weer, maar de meeste off topic. Ik heb begrepen dat al de ander verhalen verloren zijn gegaan bij het omzetten van deze site Het is vast niet de bedoeling dat ik mijn keuze laat afhangen van ervaringen van anderen. Ik kreeg het gevoel dat het de bedoeling was dat ik vanuit mijn eigen gevoel een keuze moest maken. Diep in mezelf zit vast het antwoord, ga ik ervoor en heb ik er vertrouwen in of laat ik me nog meer in de war brengen door voors en tegens?
Ik heb wel een oproep op dit topic geplaatst maar dezelfde nacht besloten dat ik niet weer op dit topic zou kijken voor dat ik besloten had en het achter de rug was.
Dus dames, nu mijn volgende ervaring: Het Urtex implantaat is gisteren geplaatst. Dit zou gebeuren door middel van verdoving van een ruggeprik. Dit lukte niet helemaal dus toch nog narcose. Waardoor het allemaal wat anders verliep dan ik had gedacht. Ik mocht gisteravond rond half acht gelukkig toch naar huis. De pijn viel me wel wat tegen, vooral in de liezen waar het bandje gehecht werd doet het zeer. Vandaag voel ik me al weer veel beter, alhoewel wel een wat zeurderig gevoel in mijn benen. Een soort van weerpijn voel ik.
Ik wijt dit aan het feit dat je toch natuurlijk wel een flinke tijd met je benen gespreid ligt.
Zo, ik was dit verhaal ook wel aan jullie verschuldigd. Ik vind het jammer dat ik geen positieve verhalen heb kunnen lezen. Ik neem toch aan dat deze er ook zullen zijn! Ik ga er van uit dat dit een goede definitieve oplossing is voor mijn probleem!
Modoc
Geplaatst op dinsdag 06 februari 2007 22:02
rhoos
Hoi Modoc.
Ja dat kan ook gebeuren dat je een bericht plaatst en er later op terug komt.
Ik hoop dat het bij jou goed gaat. Natuurlijk gaat het bij merendeel van de dames goed, gelukkig.
Helaas zitten er aan elke operatie kans op complicaties. bij mij is een zenuwbeschadiging opgetreden met mijn baarmoeder verwijdering. Het is nu opgelost met een neuromodulator. Als het oplosbaar is dan is het goed vind ik.
Minder is het zoals het bij Meert en Pleuntje gegaan is.
Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je erg veel baat hebt bij de "TOT"
TOT en TVT zijn een beetje familie van elkaar.
Gr rhoos
Geplaatst op dinsdag 06 februari 2007 23:43
meepje
Modoc, fijn dat je hebt gereageerd. Ik respecteer je keuze om zelf goed na te denken over wat je precies wilt. Ik hoop dat je de juiste keuze hebt gemaakt en dat je ermee geholpen bent! Misschien ben je bereid om ons op de hoogte te houden van het vervolg. Natuurlijk óók als dit positief is, want daar is natuurlijk bij dit topic ook behoefte aan. Het is goed als vrouwen hier de voor- en nadelen kunnen lezen die zich in de praktijk voordoen. De mogelijke nadelige gevolgen stonden er al. Voor mij hebben de berichten van Pleuntje toentertijd geholpen. In die zin, dat ik goed heb nagedacht over e.e.a. en tot een ander besluit ben gekomen dan wat ik oorspronkelijk beoogde. Ieder mens is anders... en iedereen moet voor zichzelf beslissen wat het beste bij 'm past.
Modoc, nogmaals, ik ben blij dat je hebt gereageerd. Voor Pleuntje en Meert is het allemaal best emotioneel. We zitten tenslotte allemaal 'gevangen' in een lijf, waarvan we hopen dat het op een acceptabel niveau blijft functioneren. Zodra dat lijf mankementen gaat vertonen, moeten we niet alleen zelf onze bakens verzetten, maar blijkt ook de omgeving te reageren. Relaties verlopen moeizamer, begrip is soms ver te zoeken. En dat is verdraaid moeilijk allemaal. Daar willen mensen ook wel eens hun hart over kunnen luchten. En ook daar is dit topic voor en ik begrijp dat het voor jou wellicht even niet te volgen was, omdat de voorgeschiedenis door Libelle werd gewist. Gelukkig heb je dat inmiddels wel begrepen. Ik hoop dat je bereid bent om te blijven reageren en ik ben erg benieuwd of de operatie je brengt waar je op hebt gehoopt. Ook voor mezelf, want ik ben dan nu wel zonder pijn, maar ik heb ook een probleem met het ophouden van de plas en ontlasting, net zoals jij, bij het sporten. Het verschil tussen TVT en TOT (zoals Rhoos het noemt) is mij nog niet helemaal duidelijk. Kun je dat s.v.p. uitleggen?

Verder wens ik je van harte beterschap! Ik hoop voor je, dat de pijn in de liezen en het vreemde gevoel in je benen snel wegtrekt en dat de ingreep je heeft gebracht waar je op hebt gehoopt!
Liefs van Meepje
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 08:37
meert
Hoi modoc ik hoop dat alles goed gaat en nogmaals ik was in het begin ook erg tevreden met het bij mij ook TOT-bandje. Mijn problemen zijn grotendeels veroorzaakt door een flinke infectie in mijn niet meer werkende blaas. Doe het rustig aan en luister naar je lichaam.
Meepje bij mij is er ook een TOT bandje geplaatsts het verschil zit in het aanbrengen en de plaats van het bandje
TVT bandje wordt onder de urinebuis geplaatst en net boven het schaambeen via twee kleine insnijdingen afgeknipt.
TVT-O ook wel TOT genoemd: wordt onder de urinebuis door de openingen van het bekken ter hoogte van de dijbene doorgehaald je hebt dan twee kleine sneetjes in de liezen. Deze methode wordt momenteel het meest gebruikt geeft ook de minste littekens.
Voor mij is het afwachten, de medicijnkuur is over en tet mijn grote spijt moet ik zeggen dat de klachten (urinewegklachten, malaise) toch weer terug aan het komen zijn. Gisteren heb ik urine weggebracht en zeer waarschijnlijk krijg ik deze ochtend de uitslag als deze niet goed is moet ik naar het ziekenhuis en krijg een kuur via het infuus.
Wat wel weer een goed teken is dat mijn haar weer langzaam aan het aangroeien is, fijn want dit hakte er toch wel in. Voor de rest gaat het geestelijk naar omstandigheden best aardig, tuurlijk heb ik mijn dipjes maar ik ben het ook gewoon beu ben al 6,5 jaar bezig ziekenhuis in en uit operatie hier en daar noem maar op. Het gaat wel weer beter dan van de week. Alleen die extreme vermoeidheid belemmerd me erg in het dagelijks leven hopen dat dit snel weer wat beter gaat. Ik houd jullie op de hoogte
Dames groetjes
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 09:23
rhoos
Hoi Meert,

Je klinkt inderdaad een stuk vitaler.
Wat een ellende dat alles toch weer niet gaat zoals de bedoeling is. Ik hoop echt dat je het zonder ziekenhuis opname kunt redden, maar soms is intra veneuse medicatie nodig.
Je schrijft dat je zo ontzettend moe bent. Misschien is het een optie om eens een tijdje vitamine B complex te nemen. Ik was ook zo ontzettend moe en ben dit gaan slikken. Mijn moeheid verdween na een paar dagen. Ik heb weer zin in alles en hang niet de hele dag alleen maar achter de PC en zo.
Er waren soms dagen dat ik het liefst alleen maar in bed wilde liggen. Ik weet het aan alle narcose die ik gehad had de afgelopen paar jaar maar het kwam dus door vitamine b gebrek.
Daarbij is het ook nog goed voor je haar en huid. Je kunt het niet echt overdoseren omdat je te veel gewoon weer uitplast.
Ik heb tabletten van Well Care. Wel duur maar het helpt. Het hele gezin pakt ze nu. Mijn man heeft er baat bij evenals mijn zoon.
Dochterlief is gisteravond ook begonnen. Is ook zo moe. Kijken of het bij haar ook helpt.

Gr Rhoos
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 11:01
meert
rhoos dat hele dag voor de pc hangen herken ik wel [:D]
het ziekenhuis belde om door te geven dat de arts een speodgeval had en dat het telefonisch spreekuur van 's ochtends was uitgevallen, of hij me dan rond 17.00 uur kon terugbellen. Wachten maar weer af kan ik nog wel wat kleine boodschapjes in huis halen.
Rhoos wat is het voordeel van iv medicijnen boven een gewone antibioticakuur ? Ach laat ik maar niet op de feiten vooruitlopen.
Ik dacht ook dat mijn vermoeidheid kwam door overmatig medicijngebruik (vanaf 18-12 al vier antibiotica kuren) narcose's etc. Ik ga toch ook maar vitamine B gebruiken grappig vanochtend zei mijn vriendin het zelfde en idd baat het niet dan schaadt het niet. Een heel groot bijkomend voordeel: goed voor je haar dat kan ik wel gebruiken ik lijkt wel sinead o' connor met dat kale koppie van me.
Ik laat wel weten of ik weer tijdelijk moet gaan logeren of dat ze iets anders vrro me in petto hebben.
Anderen mensen zeggen vaak ga dan naar een academisch ziekenhuis, daar zit ik niet echt op te wachten moet ik weer alles uitleggen, alle onderzoeken en ik heb het gezien bij mijn oudere zus zij heeft het syndroom van cusing en is hieraan vorig jaar geopereerd maar is er niets mee opgeschoten integendeel. Erasumus in Rotterdam nou hier bedank ik voor.......
gr. meert
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 17:11
meert
Gelukkig ik hoef niet direct opgenomen te worden, mijn urine was niet goed (goh wat een verrassing) maar de arts wil eerst nog iets anders proberen. Ik moet vrijdag komen dan wordt de sub eruit gehaald en er een nieuwe ingezet (vanwege aanwezige bacterien) ze gaan daarna gelijk met kinderjodium spoelen en hopen daarmee de nog aanwezige bacterien te doden. Hopen dat dit wel werkt ik voel me nu niet geweldig maar die blaasontsteking is aan het rommelen.
Afwachten maar ik hoop dat het resultaat geeft.
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 21:10
pleuntje
hallo meisjes, fijn jullie reacties allemaal te lezen!
modoc, ook ik ben blij met goeie resultaten. ik wens ze eenieder toe! tenslotte is dat het doel van een ingreep!
meertje toch! nu weer een andere suprapub, ik hoop toch maar dat die ellendige bacteriën nu eens evens rustig blijven en wens je alle sterkte toe!
meepje, rhoos, ook jullie reacties vind ik fijn om te lezen.
daar gaat het hier toch om, dat wij elkaar onze ervaringen vertellen en hoe het ons vergaat?!?!
vanwege drukke vrijwilligerswerkzaamheden houd ik het even kort!
allen heel veel sterkte toegewenst!
liefs, lenie
Geplaatst op woensdag 07 februari 2007 22:47
rhoos
Meert fijn dat je niet opgenomen hoeft te worden.
Viel de ander cath mee.
Het lijkt mij echt vreselijk zo'n ding. maar ja het is natuurlijk wel een uitkomst als het niet anders gaat.
Hier gaat alles zijn gangetje. Mijn knie was een paar maal lastig vandaag. Toch 4 keer een naar gevoel erin. Dan maak ik een verkeerde beweging en ga ik er doorheen.
Afwachten maar. Maandag beginnen met werken. Vrijdag heb ik een BHV (bedrijfshulpverleners) cursus. Verplicht. Brandjes blussen. EHBO hoeft niet gelukkig. Die hebben we wel, inclusief reanimatie volwassenen en pasgeborenen.
Gr Rhoos
Geplaatst op donderdag 08 februari 2007 19:56
pleuntje
jeetje rhoos, wat naar dat de knie zo tekeer gaat! en er dan er steeds doorheen zakken, lastig hoor!betekent dat dat er weer naar gekeken moet worden? of zal rust oplossing bieden? ik zal in gedachte over je knie wrijven en helende gedachten zenden (als dat mag helpen!).
meert, heel veel sterkte voor morgen toegewenst!
en meepje, hoe gaat het vandaag?
ik heb gebeld naar t radboud en zou volgens de secretaresse een oproep krijgen voor volgende week, alleen ik heb de brief nog niet in huis.
ik vind het wel eng hoor!
nu meisjes, ik stop weer en denk aan jullie!
Geplaatst op vrijdag 09 februari 2007 14:22
meepje
Sorry Pleuntje, ik ben even de draad kwijt geloof ik. Wat moest je in 't Radbaud doen? Ik weet het echt niet meer en kan het ook niet vinden. Ligt vast aan mij hoor, ik ben zo'n warhoofd! Ik lees dat het spannend is, dus veel sterkte gewenst hoor!

Verder gaat het wel met mij. Maar nu ik het verhaal van Modoc heb gelezen knaagt er toch weer twijfel bij me. Ook ik loopt te tobben met het ophouden van de plas en ontlasting bij het sporten, maar ik ben bij de medici nog nooit verder gekomen dan een bekkenbodemspecialist. En dat er iets is gevonden wat ontstekingen veroorzaakt en niet weggehaald kan worden. Dus ik loop nog steeds te tobben met sporten en ik krijg mijn oude concidtie maar niet opgebouwd. Ik heb altijd graag hardgelopen, maar dat gaat echt niet meer. Ik zit in een half uur zó driemaal in de bosjes en dat is niet bepaald handig (en al helemaal niet als de bosjes kaal zijn in de winter, hahaha, iedereen ziet me zitten). Ik lach er om, maar ik ben niet blij. Die bekkenbodemoefeningen veroorzaken alleen maar meer irritatie, dus dat helpt niet. Een vriendin van mij had het over een soort stopje dat je in de urinebuis kunt plaatsen, waardoor je geen plas kwijtraakt. Dat vind ik een eng idee en het zou het probleem slechts ten dele oplossen. Ik mis het sporten en word makkelijk zwaarder en dat is natuurlijk ook niet goed. Wat moet ik nu toch doen? Hebben jullie nog tips? Of ervaringen met zo'n stopje? In maart moet ik weer voor controle naar de uroloog en dan wil ik het toch weer bespreken. Ik heb het gevoel dat ik maar in een kringetje blijf doordraaien en de problemen maar niet worden opgelost. Of moet ik me daar bij neerleggen? Is dit het eerste verval van 't lichaam? (Ik ben 48 jaar en ik loop hier nu al ruim 2 jaar mee te tobben).
Iedereen liefs van Meepje
Geplaatst op vrijdag 09 februari 2007 20:52
pleuntje
meepje, wellicht is het overwegen waard dat andere bandje te laten zetten? tot of tvt-o?
denk er maar eens over na, of informeer bij modoc, nu en later ook (over een paar weken) ik heb ECHT betere berichten over dit bandje gehoord!
en, ik moet donderdag voor een zenuwblokkade naar het radboud.
sterkte meissie(s)
Geplaatst op zondag 11 februari 2007 14:45
meepje
Ook jij sterkte gewenst Pleuntje! Ik zal donderdag aan je denken. Laat je ze snel mogelijk weten hoe het met je gaat?
Ik ga wel weer in overleg met de uroloog. Tot nu toe is er geen bandje of een andere oplossing geboden dan oefeningen doen. Inmiddels ben ik 2 jaar verder en geen stap vooruit. Nou ja, wel wat de pijn betreft, die heb ik redelijk onder controle, maar ook niet altijd. Moet een mens dan overal om vragen...
Meepje
Geplaatst op donderdag 15 februari 2007 20:08
pleuntje
nou meisjes hier ben ik weer!
vanmorgen vroeg moest ik er al zijn. om 8.00 uur zou ik als een van de eersten behandeld worden. het viel me vies tegen. terwijl ze bezig waren had ik nog meer pijn dan toen ik binnen kwam. toen had ik een 8. later op zaal werd het 7. maar het is nog niet onder de 6 geweest en wordt nog steeds tussendoor gerust weer 7 of 8! dat valt tegen!
ik moet volgende week vrijdag bellen. ik hoop wel dat ik dan kan zeggen dat het 3 of minder is!
jammer!
hoe gaat het meert, rhoos en meepje?
Geplaatst op donderdag 15 februari 2007 22:18
rhoos
Hoi Pleuntje.
Goh wat een ellende dat het niet echt helpt. Heb je niet kans dat het als nog gaat werken.
Hier gaat het redelijk. Met werken heb ik echt veel last van de knie. Zit dus echt niet goed. Ik werk terapeutisch.
Vandaag het eerste deel van de scan voor mijn hart gehad. Ik had bij inspanning pijn op mijn borst en uitstraling naar mijn kaken. Omdat ik geen uitgebreide fietstest kon doen door mijn knie heb ik nu een test met radioactiefspul.
Ik werd vanmorgen alleen erg beroerd door 1 infuus vloeistof. Vond ik wel een beetje eng.
Nu moet ik morgen ochtend mijn tweede deel doen met weer een nucliaire vloeistof of zo. Nou ik zie het wel of ik weer zo beroerd wordt.
Als de uitslag maar goed is ben ik tevreden. Ik hoop echt dat er niets aan de hand is.
Volgende week moet ik nog een 24 uurs ecg doen.
Daarna krijg ik de uitslag.
Jullie horen het wel.

Gr Rhoos.
Geplaatst op donderdag 15 februari 2007 23:25
meepje
Goh Pleuntje, wat naar dat het nog niet echt helpt. Ik hoop dat het later deze week wat meer resultaat voor je zal opleveren. Ik heb wel eens gehoord, dat dat zo werkt met pijnbestrijding, dat het een tijd nodig heeft om aan te slaan. Sterkte hoor!

En Rhoos, jij ook sterkte meis! Waar duidt die pijn op je borst op die uitstraalt naar de kaken? Hartklachten? Ik hoop voor je dat het iets onschuldigs is!
Met mij gaat het z'n gangetje. Oppassen met de blaas, medicijnen op tijd innemen, op tijd naar de wc en rustig aan doen, dan gaat 't wel. Ik ben gewoon volop aan het werk en heb genoeg energie. Klein beetje verkouden, maar dat gaat gelukkig vanzelf weer over!

Sterkte meiden en liefs van Meepje

Dit onderwerp heeft 658 reacties, en bestaat uit 27 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 27.
De laatste reactie is geplaatst op 29-11-2011 12:33.

Forum reacties

TVT-bandje

TVT-bandje

PIJLERLIJST

DISCUSSIES