Libelle - ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 2143 reacties, en bestaat uit 86 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 86.
De laatste reactie is geplaatst op 14-05-2012 17:44.

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 08:56
spatz
lieve Emmellita,

wat een nare situatie. Wat een heen en weer geslinger tussen hoop en totale wanhoop!
Weet dat we meeleven,weet dat we je wanhoop voelen,maar dat dat alleen de situatie niet zal veranderen.
Ik hoop dat je in staat zult zijn de juiste beslissingen te nemen,en dat je daar ook de vruchten van zult plukken.
Ik vecht zelf dagelijks met gedachten en overwegingen,en praatte zelfs met een lotgenote.
Wat een situaties, en wat verschrikkelijk moeilijk een juiste beslissing te nemen.
Het vreet aan me,dagelijks.
Toch troost dit forum me regelmatig,en voel je je in ieder geval begrepen.
Sterkte allemaal!
Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 10:03
conxita32
Emillita,

Je hebt gelijk als je zegt dat een eventuele nieuwe partner wordt gestraft.

Ook ik ben zo'n nieuwe partner en IK heb ontdekt dat er iets grandioos mis was met partner.

Maar daar heb ik jullie voor nodig gehad.
Ook heb ik expartner in kunnen lichtten waardoor voor haar de vraagtekens zijn verdwenen en ook de puzzel compleet werd.

Maar toch voel ik me niet gestraft, want door mijn ontdekking is het hier een stuk leuker geworden.
Ondanks alles kunnen we verder, en ook dat is weleens anders geweest.
Ook ik heb op het punt gestaan het bijltje er bij neer te gooien.
Door wanhoop, onbegrip, kwetsende opmerkingen en totale desinteresse in wat mij bezig hield.

Het is hier nog steeds geen rozegeur en maneschijn, maar het gaat steeds beter.
het punt waar ik vooral mee zit is hoe het bespreekbaar te maken, want ik denk dat het nog beter kan.
Vooral voor hem om meer inzicht te krijgen en dat het een naam heeft en dat hij niet de enige is.

Hiermee wil ik niet zeggen dat jij,jullie tot het oneindige moeten doorgaan.
Vaak zitten jullie ook nog met kinderen. Dat is hier niet meer aan de orde.

Tuurlijk vinden die van mij hem vreemd, tuurlijk snapt mijn familie hem niet. Maar als ik het maar een beetje begrijp.

Ik wens jullie allemaal veel sterkte en hierbij een grote bos bloemen en een lekker geurtje. Ook al is hij er allergisch voor.
Neem ze gerust aan.
mens durf te leven
Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 11:09
Eponiempje
Lieve Emillitta,

Héél veel sterkte, meid. Ook hier wordt aan je gedacht.

Een virtuele knuffel,

Eponiempje
Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 12:03
drus2
Kreeftje,ieder mens kan een nieuwe partner zijn,ik kan het mensen eigenlijk alleen maar kwalijk nemen die bij hun volle verstand vreemdgaan.
In dit geval "trapt"elk mens in de val ,door gedrag dat op een dag zal stoppen,ik weet nog maar al te goed hoe wonder heerlijk dat eerste(en enige) jaar was.
Het troost mij voor geen meter dat de ander het straks voor de kiezen gaat krijgen.
Dat zou ik ook tegen Aimee willen zeggen,die teletubbie denkt ook maar gewoon dat ze krijgt wat ze ziet,ook voor de ander zullen de eerste verwarde vraagtekens komen .
En dat doet me zó zeer.
Want hoog op een berg zitten en er dan in een klap van af moeten vallen is te pijnlijk voor woorden.
we kennen het allemaal!
En ook al loopt het wel in jouw geval,makkelijk en super heerlijk is toch wel even wat anders.
Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 12:47
emillitta
Jullie hebben geen idee hoe jullie me helpen met de lieve, warme, steunende reacties. Je gaat gewoon aan jezelf twijfelen, denken dat je een emotioneel wispelturig creatuur bent, dat niet tegen een stootje kan. En dat is het niet. Gelukkig dat we dat hier kunnen delen.
Het helpt echt.

Kreeftje maakte een punt, wat betreft de tweede partner, die ontdekt wat er eigenlijk aan de hand is.

Als ik zoiets opschrijf, over hun 'straf' krijgen ze nog wel, dan is dat zeker geen algemene opmerking. Was echt bedoeld voor Aimee en Drus en Eponiempje, omdat zij zo in de kou staan. En om op een andere manier aan te geven, dat ASS van relatie tot relatie meeverhuist. In de hoop, dat dat gegeven het een beetje makkelijker maakt om ermee om te gaan. Die twijfel aan jezelf is moordend. Zou hij bij een ander wèl ..... Maar de feiten liggen anders. ASS blijft onlosmakelijk met die (ex-)partner verbonden. Het is een onlosmakelijke verweving. De partner zal nooit zonder ASS leven. Dus de ASS-problemen verhuizen samen met hem mee. ASS is de oorzaak en niet een gevolg van een relatieprobleem.

Over 5 jaar, als alles duidelijk is, als de nodige emoties weer op hun plek gevallen zijn, dan heeft niemand meer behoefte aan 'straf'. Het leven gaat door. En zeker als we weten wat er met onze (ex) partners mis is, dan verandert het perspectief op wat er allemaal gebeurt. Dus Kreeftje, geen pijl op jou gericht, integendeel. We zitten in hetzelfde schuitje. Ben voor jou erg blij, dat je een weg gevonden lijkt te hebben om er makkelijker mee om te gaan.

Ik probeer te begrijpen hoe je dat dan doet. En ik begrijp ervan, dat jij via het loslaten van de verwachtingen en het meer koersen op je eigen leven werkt. Dat is precies wat ik probeer, maar kennelijk nog niet goed genoeg. Hoewel, elke situatie is anders natuurlijk. En eerlijk gezegd, ik had niet zozeer de positieve verwachting moeten loslaten alswel de negatieve verwachting moeten incalculeren om met die situatie van woensdag om te gaan. Dat kan gewoon niet.

En toch is één ding heel zeker, hij wilde me beslist geen pijn doen.

Nou ja, het wordt weekend. Maar eens zien wat we daar van bakken.

Liefs,

Emillitta
Geplaatst op vrijdag 18 april 2008 22:10
conxita32
Hoi meiden,

Ik voelde die opmerking niet als pijl hoor.

Ik probeer te verwoorden hoe ik nu met de situatie omga.

Ik doe niet alleen mijn eigen ding.

Ik probeer oprecht rekening te houden met wat ik denk dat d evalkuilen waren in onze relatie waardoor we vaak onenigheid kregen. Ik twijfelde aan mezelf want o hij kan zo goed verwoorden wat er allemaal mis is.

Ik ben zelfs in therapie geweest om te ontdekken wat ik allemaal dan wel niet fout deed.

Nou ik deed niks fout, ik hoefde niet te twijfelen. Mijn intuitie was wel goed.

Helaas is bij hem nooit een lampje gaan branden. Let wel dit was voor ik dus echt dacht te weten wat er aan d ehand is.
Hem mankeerde niks en als je hem nu hoort over die therapie. De peute en ik wisten precies wat hij allemaal fout deed. Hij moest vernaderen enz. Dus was het allemaal niks.

Want inmiddels weet ik nu dat alles een oorzaak heeft,die hij nooit bij zichzelf zal zoeken.

Ik kan me verzetten tegen zijn manier van denken, of ik probeer er in mee te gaan.

Blijkbaar voel ik aardig goed aan hoe het moet, want ja het gaat hier goed. Het is voor mij leefbaar en voor hem blijkbaar ook, want ik krijg geen protesten etc.

Het is heel moeilijk uit te leggen hoe je moet omgaan met. Voor iedereen werkt het anders.
Dat maakt het ook zo moeilijk.
mens durf te leven
Geplaatst op zondag 20 april 2008 09:42
conxita32
Hoi allemaal,

Gisteravond viel ik bijna van mijn stoel onder het eten.

We waren uit eten en al pratende kwamen we op het thema huishouden.
Mijn hulp is weg en het is onzeker wanneer en of ze wel terug komt.

Zegt manlief doodleuk, Nou dat geld kan je beter in je zak houden. Wij kunnen de taken toch verdelen.

Ik echt van HUHHHH.......meteen even gevraagd hoe hij zich dat voorstelde. Nou zegt ie ik kan toch ook dingen doen.
Als de badkamer een sopje nodig heeft neem ik gewoon alles af enz. Stofzuigen red ik me ook wel mee en de was doen ook. Nou dit aanbod neem ik aan natuurlijk.

Jullie horen het vervolg.
Ik snap echt wel dat hij het op zijn manier doet en ik op de mijne dus dat zal geen valkuil zijn.

Ik heb zelf zo'n hekel aan al die klussen dat iedere hulp welkom is.
mens durf te leven
Geplaatst op zondag 20 april 2008 11:38
Dayle
Mijn man hebben (uiteraard op onze manier) ook de taken verdeeld. Ik heb een bloedhekel aan het soppen van de vloeren, dat doet hij dus want hij heeft weer een bloedhekel aan het soppen van tegeltjes, wastafels e.d.

Maar verder doe ik ook niets wat hij op zich zou nemen. Al duurt het drie maanden, ik doe niet de badkamervloer of de toiletvloer. Dat is dan werkelijk zijn pakkie aan. Hoe blinkend alles er boven dan mag uitzien. En hoe zeer ik me dan ook stoor aan het uiterlijk van de bijbehorende vloeren. Zijn taak!
Geplaatst op zondag 20 april 2008 13:13
drus2
hallo Dayle,leuk om kennis te maken,

Met verbazing en een onmachtig gevoel heb ik de brieven van jou en Kreeftje gelezen,

Ik dacht,ik ben inderdaad dat nooit tevreden mens wat mijn man in me zag.
Zonder enige moeite werd er gekookt,gestreken,gewassen de tuin gedaan ramen gelapt,bedden opgemaakt en noem maar op.
Jammer alleen dat dat niet de reden was waarom ik mn leven zo dolgraag met deze man wilde delen.
Het had mij bv zo heerlijk geleken om dat stomme huishouden samen te doen om vervolgens eens flink te knuffelen en blij te zijn met elkaar!!
In plaats daarvan moest ik vooral dankbaar zijn voor wat hij deed en stél dat ik m uit dankbaarheid omhelst zou hebben dan had ik wel de kans gelopen om afgewezen te worden.
In de eerste plaats trouwde ik met de man omdat ik zo immens veel van m hield en stikte van de energie als hij alleen maar in de buurt was!
Op vleugelen snelde ik huiswaarts omdat ik hém daar zou vinden en hij snelde het huis uit om elders zn schouderklopjes te gaan halen.
T,is zondag dus mn piekerdag,nogmaals loop ik alle gemiste kansen af,nogmaals zie ik geen enkele opening en andermaal realiseer ik mij dat als iemand me niet verteld wat er in hem of haar omgaat ik niet kan raden wat goed of fout is.
Als ik zeg,Fijn dat jij de ramen wilt zemen omdat mijn handen zó zeer doen en het gebeurd vervolgens niet dan verwijt ik dat wel.waarna het nog niet gebeurd.
En als ik vroeg,wil jij vandaag ook even de aanrechtkastjes afsoppen ná de opmerking dat hij blij is als ik hem wat vraag,zei hij verontwaardigd"nou dat doe ik anders ook heus weleens hoor!"
Wat mij betreft dus geen enkele vorm van afspraken kunnen maken.
Alleen een accepteren van zíjn dominante vorm van iets doen en daar dan ook nog waardering voor willen,
Fijn dat ik dit even aan,t papier toe kan vertrouwen want zó zet ik mn verwarde gedachten op een rij en zie weer helder dat er geen enkele vorm van tot elkaar komen was.
Nou ja,de intimiteiten niet te vergeten als ik maar het initiatief nam.
Groeten van Drus die nu even in dr eentje gaat stofzuigen.
Geplaatst op zondag 20 april 2008 14:28
Dayle
quote:
Op vleugelen snelde ik huiswaarts omdat ik hém daar zou vinden en hij snelde het huis uit om elders zn schouderklopjes te gaan halen.
Ik ben niet afhankelijk van mijn man. Natuurlijk wel voor de normale dingen, maar daarin werd ik zo vaak teleurgesteld dat ik uiteindelijk besloot dat dat leermomenten zouden zijn. Ik leerde mijn afhankelijkheid om te buigen naar positieve onafhankelijkheid. Heb hem daarvoor heel veel dingen verweten en zag bijtijds in dat dat niet de manier was. We wonen samen, leven samen, doen dingen samen, hij houdt van mij en kan dat nu uiten zonder dat ik denk dat het 'te weinig' is. En hij begrijpt inmiddels dat hij degene is met de stoornis en dat hij in een 'normale' wereld nooit meer een tweede vrouw als ik zal vinden.
Geplaatst op zondag 20 april 2008 20:48
conxita32
En precies die laatste opmerking kon ik gemaakt hebben dayle.

Hij lijkt zich nu te realiseren dat inderdaad wij best veel hebben al uit zich dat niet dagelijks in ik houd van jou.Let wel, ik denk dat hij asperger heeft hij weet van niks of hij leest hier inmiddels toch mee op de een of andere manier.

Ook wij doen best veel samen, en we doen veel alleen,maar het stoort ons niet meer. Anderen hebben er meer moeite mee lijkt het wel.

Drus, het heeft heel lang geduurd voor wij waren zoals we nu zijn hoor. je wilt de spanningen en alle toestanden niet meemaken die we gehad hebben. Maar dat was voor IK dacht te weten wat er speelde.

Ik hoop van harte dat het goed met JOU gaat Dat dingen voor JOU gaan werken zoals ze blijkbaar voor mij werken.

Liefs en knuf.
mens durf te leven
Geplaatst op zondag 20 april 2008 22:35
drus2
Eenbeetje aandacht,een tikkie liefde,een beetje samen,was alles wat ik vroeg,en die spanningen kreeftje,ik weet ze want ik ken ze te goed,al van heel jong af,daarom heb ik tot 5 jaar geleden gedacht dat het aan mij lag.
ik herstel.
Langzaam,lach zo nu en dan weer en gisteren keek ik in de achteruitkijkspiegel van mn auto en zag mn ogen weer glinsteren van de pret.
Geplaatst op maandag 21 april 2008 23:02
aimee62
Hoi meiden,

even een paar dagen niet geweest, beetje druk gehad, maar gelukkig met leuke dingen.
Ex is de laatste paar dagen lijkt wel een soort charme offensief gestart. (op verjaardag van oudste vorige week begon hij zomaar mn gootsteen te onstoppen) hij heeft zich vorige week koest gehouden (stilte voor de storm?) en afgelopen vrijdag zei hij dat hij t toch wel heel erg zou vinden als ik niet in het huis zou kunnen blijven wonen en dat we daar dan maar eens over moesten gaan praten hoe we dat toch voor elkaar zouden kunnen krijgen.
(maar dat heeft dus 2 weken tijd nodig gehad om dat bij hem te laten bezinken, want toen ik het hem vertelde reageerde hij niet echt direct).
Gisteren waren we gezamenlijk op n verjaardag van een dochtertje van een vroegere collega van hem. Zij (zn vroegere collega had in de 1e instantie alleen mij met de kids uitgenodigd, want ze kent inmiddels het hele verhaal en ze wil niet echt partij kiezen maar ze vindt zijn houding etc ver beneden peil.) had hem op advies van mij ook maar uitegnodigd , maar toen zei ze toen ik als eerste binnen kwam. Komt hij nog want ik heb hem wel een uitnodiging gestuurd. Ik zei ja hij komt wel dat heeft hij tegen mij gezegd,
Maar haar had hij dus geen berichtje teruggestuurd wat logischer zou zijn.
Ik zei ook tegen haar ja dat is nou typisch hem, maar ze kent hem dus dat was ook weer niets nieuws voor haar.
Maar goed we zaten dus daar in de tuin en toen ik wegging (ik had nog feesteje elders) hadden sommige mensen niet eens door dat wij uit elkaar zijn.
Het is zo gek, de ene keer sta je via advocaten lijnrecht tegen over elkaar en de andere keer neem je gezamenlijk deel aan een gesprek ergens in de tuin (hij op zijn manier dan he, want echt onderhoudend is hij niet, maar ik bedoel niet vijandig naar elkaar of zo).
Ik kwam zaterdagavond nog een vriend van neven van mn ex tegen, en die had gehoord dat wij uit elkaar zijn. Hij zei tegen me: ik ken hem al zolang , geen onaardige vent, maar ik had nooit een conversatie met hem.
Hoe vaak ik dat al niet
gehoord heb de laatste paar maanden, dat mensen dat tegen mij zeiden, ik weet t niet
meer.
En.... ik ben een heel klein beetje voorzichtig verliefd. Nee niet op mn ex maar op iemand die ik al tijdje ken en ik hoop dat t wederzijds is, maar (blijkbaar doe ik iets niet goed) ik val toch weer op n verlegen man.
Maar ik kan met redelijke zekerheid zeggen (want ken hem al ruim 2 jaar) dat hij geen ASS heeft maar alleen maar verlegen is met vrouwen.
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 09:22
drus2
Hallo allemaal,
Gisteren dat tweede intake gesprek gehad mét na afloop die verwachtte kater.
Zit ik daar weer al die vragen te beantwoorden en dan denk ik,ik zou zo,n verhaal niet geloven.
Bovendien moet ik daar weer mee het verleden in en ik weet dat ik vóóruit moet.
Wat valt er nog te veranderen aan iets wat geweest is?
Er komen alleen maar meer herinneringen bij van eenzaamheid en onmacht.
Ik wil nu,net als Aimee(hoera) weer verliefd worden en een toekomst hebben met iemand die me wél ziet staan.
Wat heel erg zeer doet is dat mijn jongste zijn vader heeft duidelijk gemaakt dat hij niets meer met m te maken wil hebben,de geschiedenis herhaald en herhaald zich.
Aan de andere kant heb ik m daar oeverloos voor gewaarschuwd dus feitelijk had hij dat in moeten calculeren maar goed,alles wat ik zei werd weerlegd,ontkent of afgewezen.
de meneer van het intake gesprek vroeg nog hoe ik over die vriendin dacht,ik heb gezegd dat ik het een aardige meid vind en dat ik haar zeker zo,n leven niet gun.
Hij is niet verliefd op haar,weet ik,maar op wat ze te bieden heeft,en ik weet ook dat hij geen enkel initiatief gaat nemen of met voorstellen zal komen en dat zíj dat dan op den duur gaat doen en daarmee haar eigen graf graaft.
Vier maanden lang wilde ik maar één ding,mn man en mn leven terug,maar langzaam maar zeker realiseer ik me dat dát geen leven was en dat het misschien nu wel gaat komen.
En blijkbaar moet ik dan op mijn beurt een dikke streep trekken en weer een beetje vertrouwen krijgen.
De scheiding verloopt eigenlijk nét zoals mn huwelijk was,geen afspraken,geen getroffen regelingen,de man gaat weg en laat mij met alle verantwoordelijkheden zitten.
of dat nou was voor werk,sport of vakantie hij ging,ik bleef.
Niets veranderd dus eigenlijk.
De zon schijnt,ik ga er weer tegenaan vandaag.
Aimee,pas goed op jezelf en kijk deze kat(er) goed uit de boom!
Liefs Drus
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 12:52
andree
Hoi Drus,
Ik wilde eigenlijk alleen zeggen dat je je niet moet laten ontmoedigen door die langdurige intake. Voordat je eindelijk zinnige gesprekken hebt, ben je alweer maanden verder. Je moet even door die beginfase heen. Je hebt immers ook niets te verliezen. Als je eerst even afwacht hoe het gaat als je eenmaal iemand toegewezen hebt gekregen om mee te praten, heb je het in elk geval geprobeerd. Misschien vind je het dan toch wel een opluchting om eens te praten met een objectief persoon tegen wie je alles kunt zeggen, omdat die tenminste geen partij is in de hele toestand. Ik wens je veel sterkte.
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 16:11
serundeng
quote:
Hallo allemaal,
Gisteren dat tweede intake gesprek gehad mét na afloop die verwachtte kater.
Zit ik daar weer al die vragen te beantwoorden en dan denk ik,ik zou zo,n verhaal niet geloven.

Je zal verbaasd staan als je weet dat je echt niet de enige bent met zo'n verhaal... Ik moet er ook nog steeds aan wennen als ik een hulpverlener tref (iemand werkzaam in "iets met autisten") die heel goed weet waar ik het over heb. Ik kom er toevallig net weer vandaan. Ze had aan een half woord van mij genoeg.

quote:
Bovendien moet ik daar weer mee het verleden in en ik weet dat ik vóóruit moet.
Wat valt er nog te veranderen aan iets wat geweest is?

Ik heb ook lang zo gedacht. Geen gezeik, niet om kijken en blijven hangen! Maar het kwam toch telkens weer terug. Toen mijn oudste zoon steeds meer trekken van pa begon te vertonen, ben ik ingestort. Sinds alweer een aantal maanden loop ik met een vorm van burn-out. Alleen een "echte" burn-out wordt door werk veroorzaakt. Die van mij niet...

quote:
Er komen alleen maar meer herinneringen bij van eenzaamheid en onmacht.
Ik wil nu,net als Aimee(hoera) weer verliefd worden en een toekomst hebben met iemand die me wél ziet staan.

Herkenbaar.
Helaas is een toekomst met een ander voor mij waarschijnlijk niet meer weggelegd, omdat mannen liever een gezonde vrouw hebben die geen maat 54 heeft. Misschien vind ik dat nog wel het ergst van alles: geen nieuwe kans meer kunnen hebben (of hoogstens een minikansje).

quote:
Wat heel erg zeer doet is dat mijn jongste zijn vader heeft duidelijk gemaakt dat hij niets meer met m te maken wil hebben,de geschiedenis herhaald en herhaald zich.
Aan de andere kant heb ik m daar oeverloos voor gewaarschuwd dus feitelijk had hij dat in moeten calculeren maar goed,alles wat ik zei werd weerlegd,ontkent of afgewezen.

Doet het zeer omdat jouw ex wordt afgewezen? Misschien is het het beste dat los te laten. Maar ja, makkelijker gezegd dan gedaan.

quote:
de meneer van het intake gesprek vroeg nog hoe ik over die vriendin dacht,ik heb gezegd dat ik het een aardige meid vind en dat ik haar zeker zo,n leven niet gun.
Hij is niet verliefd op haar,weet ik,maar op wat ze te bieden heeft,en ik weet ook dat hij geen enkel initiatief gaat nemen of met voorstellen zal komen en dat zíj dat dan op den duur gaat doen en daarmee haar eigen graf graaft.

EVen heel kort door de bocht: maak je je daar zorgen om? Ik merk bij mezelf dat ik daar inmiddels afstand van kan nemen. Het is mijn probleem niet meer.

quote:
Vier maanden lang wilde ik maar één ding,mn man en mn leven terug,maar langzaam maar zeker realiseer ik me dat dát geen leven was en dat het misschien nu wel gaat komen.
En blijkbaar moet ik dan op mijn beurt een dikke streep trekken en weer een beetje vertrouwen krijgen.

Klopt. En het is geen schande om daar hulp bij te krijgen. Eigenlijk zijn vrouwen als wij enorm getraumatiseerd en is er voor onze problemen tot voor kort geen begrip geweest. Heel langzaam begint dat begrip een beetje te komen.
Ik ben inmiddels alweer een paar jaar gescheiden, maar ervan loskomen lukt me niet, moet ik bekennen. Ik heb daar enorm veel hulp voor nodig. En die heb ik inmiddels gevonden, na lang zoeken en mijn neus stoten.

quote:
De scheiding verloopt eigenlijk nét zoals mn huwelijk was,geen afspraken,geen getroffen regelingen,de man gaat weg en laat mij met alle verantwoordelijkheden zitten.
of dat nou was voor werk,sport of vakantie hij ging,ik bleef.
Niets veranderd dus eigenlijk.

Ben je daar verbaasd om?
Ik zou het na al die jaren niet eens meer vreemd moeten vinden dat IK degene ben die de kar blijft trekken. De hulpverlening staat er (in verband met onze kinderen) geregeld van te kijken, dat pa eerst héél erg betrokken lijkt en vervolgens zijn snor drukt. Ik haal mijn schouders maar op en heb een "I told you so"-houding. (gek, he, dat "mevrouw" "overbelast" is...).
En tóch ben ik telkens weer opnieuw verbaasd dat ik ergens diep in mezelf op beterschap heb gehoopt...!

quote:

De zon schijnt,ik ga er weer tegenaan vandaag.
Aimee,pas goed op jezelf en kijk deze kat(er) goed uit de boom!
Liefs Drus

Geniet van het zonnetje!
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 16:42
aimee62
Ik had niet beter dan Serundeng kunnen reageren, alleen weet ik nog steeds niet (heb t wel geprobeerd hoor , maar ik doe blijkbaar iets fout) hoe dat met die quotes werkt.
Wat die scheiding betreft dat herken ik zo goed, mijn advocate belde vanmiddag (t ligt namelijk alweer enige tijd stil) zij vroeg zich ook af hoe en wat.
Ik zei dat ik het erg moeilijk vond dat hij de ene keer alles via zn advocaat wil regelen (maar er IS nog helemaal niets geregeld, want van zijn advocaat komt niks) en de andere keer perse met MIJ een gesprek van EEN PAAR UUR wil hebben. om eea op de rit , de rails te zetten Zij kon zich dat heel goed voorstellen en ze zei me ook dat ze me dat tijdens ons eerste gesprek al voorspeld had en dat is waar.

Ik moest van de week stilletjes lachen. Mijn jongste dochter vertelde dat die "teletubbie" toen ik in het ziekenhuis lag en de kids (muv de oudste) dus bij mn ex waren, commentaar had op zijn manier van eten koken.
Als hij (en ik heb dat in de jaren zo overgenomen en dat ging prima hoor) zuurkool maakt, doet hij de geschilde aardappels in de pan, het zakje zuurkool (van AH) erbij en de worst, alles in 1 pan en koken maar.
Nu had zij gezegd dat dat allemaal niet kon want dan zou de inkt van het zakje zuurkool loslaten etc. Nou heb dat in al die 13 jaar nog nooit meegemaakt.
En toen stond het eten op tafel en blijkbaar zaten de aardappels even apart van de
zuurkool en toen ze beetje snibbig: heb je nou nog niet die aardappels bij de zuurkool gedaan? Waar een mens zich al niet druk om kan maken.(ik bedoel maar als je elkaar nog maar zo kort kent en dan al zoiets)
Dus ik dacht dat kan heel leuk worden op die aankomende vakantie van hun beiden.

En wat bedoel je met die kater uit de boom kijken Drus? Mijn ex of die nieuwe verliefdheid?
Wees gerust deze andere man ken ik al ruim 2 jaar, hij heeft vorig jaar juni bij mij gegeten , ik ben vorig jaar mei bij hem op zn werk geweest met appeltaart (zit leuk verhaal achter) en van de zomer een avond bij hem thuis geweest, dus het is geen vage internetkerel.
We spreken elkaar regelmatig, hij smste mij toen ik in het ziekenhuis lag.
Dus ken hem al tijdje maar heb nu wel gevoelens voor hem en nu maar hopen dat t wederzijds is, maar a) ik ben verlegen en b) door al die heisa met mn ex ook heel voorzichtig en daarmee bedoel ik dat ik niet zelf het intiatief durf te nemen want mn zelfvertrouwen is wel behoorlijk beschadigd en zoals ik al zei deze man is ook wel verlegen, althans wel als het met vrouwen te maken heeft, dus zo dansen we nog wel even om elkaar heen.

Maar als het jullie belangstelling heeft vertel ik wel het eea over hem en kunnen jullie mss zeggen of jullie denken of het wederzijds is.

En Serundeng, echt voor jou komt er heus een leuke man voorbij, ik ben er al lang achter, uitstraling is het belangrijkste, niet je figuur of je uiterlijk op zich.
Als ik uitga en niet lekker in mn vel zit, spreekt niemand me aan, maar als ik daarentegen een avond heb dat ik wel lekker in mn vel zit , dan straal je dat dus uit en trek je wel veel mensen aan.

Liefs Aimee
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 19:26
drus2
hoi serundeng,fijn om weer eens wat van je te horen en nee,t,interresseert me geen barst dat zoonlief zn pa afwijst,t,is zelfs zo dat ik denk,mooi jij krijgt je arrogante trekken nog wel thuis en zie je hier maar eens uit te redden.
Maar voor mn knul vind ik het gewoon heel erg rot,over 4 weken trouwt hij en over 5 weken wordt hij zelf vader.En hij werd al zo lang genegeerd.,spreekt verder voor zich denk ik.
En ja,over die vriendin maak ik me inderdaad wel druk,want ze wordt gebruikt en ik weet hoe dat voelt maar omdat ik haar nu gewaarschuwd heb en denk je zult toch ook wel merken dat er geen kind van mij bij hem komt ,laat ik dat nu los.
En voor jou loopt er ook nog wel een leuke vent rond,kijk even naar je leuke dingen,je betrokkenheid en de liefde die je te bieden hebt.
Die maat 54 is de buitenkant,van binnen zit een heel warm mens,ik heb wel eens een man liefdevol horen zeggen,ik heb veel vrouw om van te houden!
En Aimee,bel die man op en vraag t m!!!!
dan weet je t maar of je nodigt hem uit voor een borrel!!
Als jullie allebei zo verlegen zijn wordt het een 10 jaren plan!!!
GO GIRLS GO
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 20:43
aimee62
Nee Drus, hem opbellen en het hem vragen dat durf ik absoluut niet. Wat ik wel weet (althans wat ik gezien heb) is dat toen ik vorige week vrijdag in de uitgaansgelegenheid kwam waar hij ook komt, dat er iemand hem erop attent maakte dat ik binnenkwam, dat ging zogenaamd onopvallend, maar omdat t heel rustig was viel t mij dus toch op.
Hij draaide zich om en was verheugd om mij te zien dat zag ik aan zijn blik.
Maar ja het kan ook vriendschappelijk bedoeld zijn. We kennen elkaar nu ruim 2 jaar.
Hij moest in dec 2006 een examen doen en ik heb hem toen succes gewenst via zijn collega want ik had zijn nr niet.
Op de dag van het examen kreeg ik een smsje van hem dat hij geslaagd was etc. dus ik vroeg hoe hij aan mijn nr kwam. Hij zei dat heb je me toen gegeven (dat klopte maar dat was toen inmiddels al bijna een jaar terug en dat was voor iemand anders, voor zijn collega) en dat heb ik bewaard, je weet maar nooit waar het nog eens goed voor is.
Toen vorig jaar febr (mijn ex en ik woonden al apart) zei hij tegen me: Jij zou nog eens voor mij koken. Ik wist niet meer dat ik dat gezegd had, maar volgens mijn vriendin had ik dat idd tegen hem gezegd maar... dat was ook al weer een jaar terug.
Ik zei tuurlijk ik kook wel een keer voor je (waarom niet, we gingen vriendschappelijk met elkaar om).
Op koninginnedag vroeg hij langs zn neus weg of ik een vriend had, ik zei nee. (hij weet van de situatie maar hij dacht dat ik mss inmiddels iemand anders ontmoet zou kunnen hebben).
De week na koninginnedag zei hij tegen mij en mn vriendin: ik heb volgende week nachtdienst als jullie nou met appeltaart komen zorg ik voor de koffie. dat hebben we dus gedaan en dat was erg gezellig.
Toen hebben we ook meteen een afspraak gemaakt voor het eten, maar ik had ook zijn collega en 2 van mijn vriendinnnen uitgenodigd. Ik dacht gezellig.
Die andere collega van hem die mij leuk vond die mocht blijkbaar niet komen, want hij kiende het zo uit dat die moest werken.
Ik had die andere collega van hem gebeld want ik had zoiets van ja, ik heb die andere 2 ontmoet via hem. Maar hij zei idd dat hij moest werken.
En toen ik het tegen die ene zei van ik heb hem ook gebeld en die zei nog als de datum verandert dan hoor ik t wel. Toen zei hij: Jij verandert die datum niet (hij wilde hem er dus blijkbaar niet bijhebben).
Het etentje was erg gezellig en ik kreeg volgende dag nog smsje dat het zeker voor herhaling vatbaar was.
Na het tentje nog leuke avond gehad met zn allen.
Maar toen..... toen zeiden een aantal mensen onafhankelijk van elkaar dat ze het idee hadden dat hij mij wel erg leuk vond (zijn collega die ik het eerst had ontmoet was inmiddels totaal uit beeld). Toen ging ik nadenken wat vind ik eigenlijk van hem, en ontdekte dat ik hem toch ook wel leuk vond.
De week daarna hebben we behoorlijk geflirt (ik kende hem zo helemaal niet, ik had echt zoiets van he?) maar hij had volgens een kennis van mij gezegd (maar ik weet niet of het waar is) ik dring niet tot haar door..
We zijn toen nog een avond naar die kennis geweest, die had ons uitgenodigd, er is niks gebeurd, ik heb hem thuis opgehaald en na afloop weer thuisgebracht.
Maar toen leek het wel alsof hij afstand ging nemen.
En nu weet ik het dus niet meer.

Ach ja als je in zo'n relatie hebt gezeten waar ik in zat (en jullie weten precies wat ik bedoel) dan is deze aandacht wel erg leuk, maar het probleem is nu dat ik HEM dus ook wel erg leuk vind.
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 21:43
serundeng
quote:
Ach ja als je in zo'n relatie hebt gezeten waar ik in zat (en jullie weten precies wat ik bedoel) dan is deze aandacht wel erg leuk, maar het probleem is nu dat ik HEM dus ook wel erg leuk vind.
Onze zwakke plek is (been there, done that) dat we vallen voor elke man die vriendelijk doet (maar daar verder niets mee bedoelt)...
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 21:49
serundeng
quote:
En ja,over die vriendin maak ik me inderdaad wel druk,want ze wordt gebruikt en ik weet hoe dat voelt maar omdat ik haar nu gewaarschuwd heb en denk je zult toch ook wel merken dat er geen kind van mij bij hem komt ,laat ik dat nu los.

Kans bestaat dat ex jou negatief afschildert. Doet mijn ex tegenwoordig ook. Ik ben de op zijn geld beluste ex die slecht voor de kinderen zorgt...

quote:
En voor jou loopt er ook nog wel een leuke vent rond,kijk even naar je leuke dingen,je betrokkenheid en de liefde die je te bieden hebt.
Die maat 54 is de buitenkant,van binnen zit een heel warm mens,ik heb wel eens een man liefdevol horen zeggen,ik heb veel vrouw om van te houden!

Ik heb geleerd dat die mannen zeer schaars zijn. BEn wel eens ingeschreven geweest op een datingsite. Ik kreeg af en toe een reactie... voornamelijk van mannen die eens kinky sex met een dikke vrouw wilden (en dat wil ik niet).

Ik probeer er mee te leren leven en mijn eigenwaarde hoog te houden. Maar achter al dat vet zit ook een vrouw met bepaalde gevoelens en verlangens. Ik zou zelfs al met een one night tevreden zijn. Om te weten hoe het ook alweer voelt, vrijen met een man... *schaam*
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 22:14
spatz
Oh meiden,wat zijn die laatste stukken weer super herkenbaar!!! Puf om veel te melden heb ik niet,maar lees wel af en toe even snel.
Probeer in jezelf te blijven geloven!
Geplaatst op dinsdag 22 april 2008 22:30
aimee62
nee Serundeng, over je laatste zin hoef je je absoluut niet te schamen (ik bedoel de zin waar jij schaam neerzet)lijkt me heel logisch.. Iedereen wil toch dat gevoel hebben en wij hebben het lang moeten ontberen althans het gevoel dat ze echt voor ons gaan.

En nee ik val niet voor elke man die vriendelijk doet, de zgn players haal ik er inmiddels zo tussenuit.en verder ken ik genoeg mannen die vriendelijk zijn, maar die spelen niet mij hun 06 nr toe (en dat heeft deze wel gedaan. heb nooit om zijn nr gevraagd, ik kreeg smsje van hem) Maar deze.... deze vind ik echt leuk.
Probeer alleen uit te vinden (op n subtiele manier) hoe hij tegenover mij staat

Welterusten voor straks allemaal
Geplaatst op woensdag 23 april 2008 08:08
drus2
Goedemorgen allemaal,
Was gisterenavond lekker in bed gekropen om naar een saaie film te kijken maar heb geslapen tot vanmorgen 7.00 uur en nog ben ik moe.
T,eerste wat ik vanmorgen deed was de computer opstarten en koffie zetten en dan naar jullie,altijd fijn als er weer wat geschreven is.
Die man van mij kijkt wel uit om mij negatief neer te zetten,serundeng,hij heeft nog nooit een kwaad woord over mij gezegd! Maar omdat hij is wie hij is en ik dus altijd alles regelde en bepaalde ben ik dat dominante kreng geworden.
Dat heeft een vrouw in een EO progamma ooit eens mooi zo verwoord.
Ik kocht de auto,s en als hij de auto nodig had vroeg hij,"kan ik DE auto dan en dan gebruiken?"Bij een ja werd de auto meegenomen,bij een nee,was het"" ïk moet bijna smeken"terwijl ik alleen maar probeerde te bereiken dat hij inzag wat een dag zonder auto voor mij betekende,maar dat is nooit gelukt.
Zn heftige gesnik ten tijde van zijn (solo) beslissing om te vertrekken heeft meer teweeg gebracht dan welk negatief woord dan ook,collega,s gingen hem zelfs waarschuwen voor mijn "smerige"streken terwijl er niet één is die mij kent.
Alles wat ze zien is een enorm hardwerkende man,die zijn afdeling op het werk piekfijn voor elkaar heeft die altijd bereid is om over te werken maar ze bedenken blijkbaar niet dat als er dan ook nog een intensieve sport beoefend wordt het thuisfront wel erg in de kou staat.
Hij zal heus niet vertellen dat zijn eigen kind hem niet meer wil zien ".
Er zit heel veel leugen in wat níet gezegd wordt.
Maar!!!! dat is wat ik de afgelopen 3 jaar bevochten heb voor mezelf,mijn eigen plekje,mijn eigen mening en het niet meer toegeven aan zijn dominante "my way"gedrag.
Het interresseert me nauwelijks wat de anderen van mij denken,ik weet waar ik sta en wat ik gedaan heb om er iets van te maken en mijn kinderen en meest dichtbije vriendin ook.
Dát helpt enorm.
Geplaatst op woensdag 23 april 2008 08:44
aimee62
dat is het m nou juist, je probeert hem te laten inzien waarom je die en die beslissing neemt of waarom je zo en zo reageert. Verspilde moeite , want ze snappen dat niet, ze voelen zich alleen maar enorm aangevallen, terwijl dat nou helemaal de bedoeling niet was.
(dit is dan mijn ervaring). Het werd altijd anders uitgelegd dan ik bedoelde.

Maar wat jij over zijn werk beschrijft Drus, dat herken ik dan weer niet, want hij heeft ook al jaren problemen op zn werk. Hij had dit jaar net 2 weken een nieuwe manager en daar lag hij ook al weer mee overhoop (nou moet ik wel toegeven dat ik het ook niet altijd eens ben met hoe er in dat bedrijf met mensen word omgegaan).
Overwerken? Nee hij liep vorige week zondag juist te verkondigen dat ze de volgende dag moesten overwerken, maar hij? Nee hij ging dat niet doen.
Hij heeft auto van de zaak en daar zitten (nee herstel daar zaten) reclameletters op, niet eens echt storend, maar hij heeft ze eraf gehaald. Hij heeft tegen zn baas gezegd dat dat in de wasstraat is gebeurd. Maar gek he, zijn collega's hebben daar geen last van.
Zijn baas is echt niet gek, dit soort dingen gaat hem nog eens zn baan kosten.
Maar dat is dan natuurlijk niet zijn schuld.

Want zoals hij op de dag van het overlijden van mn moeder opmerkte: het werd nou toch maar eens tijd dat iedereen rekening met hem ging houden.

Dan ben je toch klaar?

Dit onderwerp heeft 2143 reacties, en bestaat uit 86 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 86.
De laatste reactie is geplaatst op 14-05-2012 17:44.

Forum reacties

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

PIJLERLIJST

DISCUSSIES