Libelle - ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 2143 reacties, en bestaat uit 86 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 86.
De laatste reactie is geplaatst op 14-05-2012 17:44.

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 15:40
Moderator1
ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

ASS = autisme spectrum stoornissen

Beste forumbezoekers
Dit topic is een vervolg van eerdere delen op het oude forum en het oorspronkelijke openingsbericht is niet meer aanwezig.
Vriendelijke groet, moderator 2 Libelle.nl
ModLibelle wijzigde dit bericht op 30-08-2011 20:54 met 19%: Oorspronkelijke topictitel toegevoegd (Moderator1 wijzigde dit bericht op 29-09-2009 14:29 met 11%)
Niet meer actief | forum@libelle.nl
Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 16:16
emillitta
Misschien wel slim om even een heel stel links en artikelen te kopieëren, want anders dan zijn ze strak zoek.

Groetjes,

Emillitta
Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 17:46
aimee62
Ja hoe kan ik nu eerdere berichten terugvinden?
Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 18:30
drus2
terug naar het lijstje onderwerpen ass problemen nr 1
en problemen hebben we ,of niet dan.
Ik hang half in de make up voor een avondje uit,loeiende zin natuurlijk(?)
Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 19:41
Moderator1
Beste forumbezoekers,

De link naar het vorige deel staat hieronder in het eerste bericht!

Met vriendelijke groet,
Moderator1 Libelle.nl
Niet meer actief | forum@libelle.nl
Geplaatst op zaterdag 05 april 2008 20:19
emillitta
Hoi Aimee,
Het 'oude' topic blijft nog een maand in de lucht.

Liefs,

Emillitta
Geplaatst op zondag 06 april 2008 11:43
drus2
Gisteren toch even paniek over het verdwijnen van deel 1
Maar mn zoon gaat het voor me copieren.
In die paniek aan t lezen geslagen en begon op de laatste pagina.
En daar stond het !!!!!
De informatie die misschien mn huwelijk hád kunnen redden
En meteen de bevestiging(ook al wist ik het al) dat ik gelijk heb
en dat Asperger de diagnose zou zijn.
Elk punt van het lijstje klopt.
het lijkt me niet nodig die lijst hier te herhalen maar indien nodig,ik heb
het óvergeschreven bij gebrek aan een printer

ik wil mezelf niet gaan martelen met de vele alses en stel dattes want in een relatie
blijft samenwerking het belangrijkste en ik vergeet echt niet dat elke poging tot een eventueel inzicht voor mij in hem werd afgedaan met "dat is niet waar"
.ja hij heeft geen inlevingsvermogen,ja hij kan niet praten over zichzelf en hij gaat dominant zijn eigen weg,ja sexueel gezien waren er weinig initiatieven,en overgevoelig voor smaak,geur en geluid.
En de rest ook,maar waar ik de dingen wilde benoemen om beter te begrijpen kwam steeds weer dat het niet waar was.
Waar blijf je dan?
mijn geliefde dook in zn structuur en ik paste daar niet in .
Het allerergste van die lijst vind ik het gebrek aan inlevingsvermogen,want dat betekent dat hij niets van mij heeft begrepen en de catastrofe van een complete scheiding van zn gezin ook niet begrijpen zal.
Dat hij nooit zal snappen waar de kids naar hunkerden en z,n eigen kind kapot ging onder zn ogen.
Vanmiddag maar eens lekker uitwaaien t,is prachtig weer.
Groeten en liefs Drus.
Geplaatst op maandag 07 april 2008 22:22
spatz
Oef,gelukkig stopt het forum niet! Ik heb er veel aan en hoop dat iedereen het weer kan vinden!
Geplaatst op dinsdag 08 april 2008 21:18
lenao
Hallo allen,

Verschenen bij nieuwezijds Als je partner Asperger-syndroom heefteen praktische gids met relatieadviesMaxine C. Aston(http://www.nieuwezijds.nl/Boek/9789057122682/Als-je-partner-Asperger-syndroom-heeft/)
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 10:10
aimee62
Ik weet t even niet meer, as ex wil praten . Hij zei letterlijk dat we binnenkort maar eens een gesprek van een paar uur moeten hebben om de dingen weer op de rails, op de rit te kunnen krijgen. En PAAR UUR ?(kan soms geen gesprek van 10 min met hem hebben) en wiens rails? wiens rit? de zijne zeker. Of ben ik nu te cynisch?

Tuurlijk wil ik ook praten, heb dat al vaker aangegeven, maar of zijn psych vond het te vroeg, of hij ging er niet eens zelf op in. En nu dringt hij er opaan. Ik heb tegen hem gezegd dat dat maar pas na zijn vakantie moet plaatsvinden.
Dat geeft mij tijd om even met mijn advocate te overleggen en zelf ook wat dingen voor dat gesprek op een rijtje te zetten.

Hij wil alles naar zijn hand zetten, maar dat gaat emotioneel gezien voor mij nu niet meer.

Dus heb ik iig dat gesprek uitgesteld en dan zie ik wel weer. Ik wil eigenlijk best een gesprek maar wel met een derde erbij, zodat die eea kan relativeren, als wij mss dingen zeggen die niet reeel zijn. En zodat je begrip voor elkaars standpunt kunt opbrengen.
Maar dat begrip voor elkaar opbrengen heeft natuurlijk wel met empathie te maken, en daar zit m nou juist de kneep.

Wat zouden jullie in mij geval doen?

Liefs Aimee
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 12:06
serundeng
Ik vind het een heel goed idee om er een derde bij te hebben. Reken er maar op dat "praten" voor hem betekent "mijn mening erdoor drukken". Zo zit zijn wereld waarschijnlijk in elkaar en die bui zie je al heel goed hangen.

Je bent niet cynisch maar realistisch!
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 12:12
conxita32
Hoi, Ook ik denk dat je er een onafhankelijke derde persoon bij moet hebben. eel goed gezien. En ja schrijf alles op wat je wilt vragen, want anders gaat het alleen om hem en mag jij alle "verwijten"aanhoren etc. Veel sterkte en succes.
mens durf te leven
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 12:42
andree
Hoi,

Kreeftje en Serundeng waren me voor, want ik wilde ook al zeggen dat het me een goed idee lijkt om er een onafhankelijke derde bij te hebben. Ook om het gesprek niet te laten verzanden in een verwijtpartij, maar om ervoor te zorgen dat het inderdaad is om dingen weer op de rit te krijgen zoals contact met kinderen, het opbouwen van een werkbaar contact in de toekomst. Oude kwesties is een gepasseerd station, en het is ook niet nodig dat hij jou nu nog van alles verwijt want ook daar gaat het niet meer om.
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 12:56
drus2
Lieve Aimee,eerst eens bekijken wat JIJ wilt bespreken en je afvragen of je daar in gehoord gaat worden.
Ten tweede,die derde erbij is een must,desnoods neem je dat gesprek op,want ik weet uit ervaring dat alles wat er besproken of afgesproken wordt,wordt verdraaid.
één van de punten op het aspergerlijstje is DOMINANT'"my way"gedrag.
Wordt jij ook zo hondsmoe van dat eenrichtingsverkeer?
Liefs Drus
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 13:52
vasje1
Goede raadgevingen zijn al gegeven, maar oei wat lijkt me zo'n gesprek moeilijk.
Natuurlijk is het noodzakelijk een onafhankelijke derde er bij te hebben, liefst dan nog, als er afspraken gemaakt worden, ze op papier te zetten en te ondertekenen.
Zelf zou ik me focussen op de afspraken, geen verwijten van jouw kant, want die worden toch op een rare manier weerlegd.
Goed dat je tijd neemt om er over na te denken hoe jij ze wilt invullen, denk echt goed na, Aimee, bekijk ze van voor naar achter en weer terug.
Succes
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 18:00
drus2
Lieve Meiden,ik zit vandaag een tikkie stuk,alhoewel het een feestelijke dag had moeten worden,het liefje van mn man aangesproken en ze is presies als jullie en ik,hopend op een fijne relatie,ik heb haar verteld dat ik haar alle geluk van de wereld gun maar dat ze zich erg verkijkt,maar dwaas als vrouwen kunnen zijn,ze dénkt dat wat ze ziet de waarheid is.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee denk ik maar.
Misschien een stomme actie maar het allemaal moeten meemaken is ook wat.
Groeten van een kapotte Drus
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 19:39
aimee62
Dank jullie wel voor jullie reacties, ik heb al van 2 vriendinnen aanbod om 3e persoon te zijn.
Misschien is het niet handig om een vriendin van mij erbij te laten zijn, maar met die ene kon hij altijd wel goed door de bocht, en die andere is tevens zijn ex-schoonzus, die hij ook wel vetrouwt, maar goed dat balletje gooi ik wel op bij hem en dan hoor ik het wel, want het is natuurlijk wel zaak dat ook hij zich er goed bij voelt want anders haalt t sowieso niks uit.

Nee Drus geen stomme actie van je, alleen vind ik het knap van je dat je haar zo kunt benaderen, ik heb die andere vrouw nog nooit gezien, ze heeft me alleen mailtjes gestuurd.
Ik zit nog in een fase dat ik geen medelijden met haar heb, maar ja het is bij ons niet alleen het feit dat hij er met haar vandoor gaat (om t zo maar even te zeggen), maar ook de dingen die ze doet ook met name naar de kinderen.
En ja Drus, dat eenrichtingsverkeer dat herken ik heel goed, dat is 1 van de redenen waarom er toch wrijving tussen ons kwam. Nu snap ik waarom dat 1richtingsverkeer er is , maar ja.......
En het blijft toch aan me knagen dat de reden waarom wij dus problemen kregen, dat probleem is er niet tussen haar en hem.
Ik vond dat hij niet niet genoeg voor me ging , maar voor haar laat hij alles vallen .zelfs de kids.Ze hoeft maar te kikken en hij rent, als hij dat voor mij had gedaan waren we nog samen geweest, (hij had niet voor me hoeven rennen en iedereen in de steek laten hoor, maar een beetje meer moeite etc was wel leuk geweest), want hij had tegen de buurvrouw gezegd dat het eigenlijk mijn beslissing was om tijdelijk apart te gaan wonen. Als het aan hem lag kwam hij de volgende dag direkt terug
Ik heb dat toen idd wel voorgesteld, maar dat was idd dacht ik de enige mogelijkheid om onze relatie te redden, om even de druk van de ketel te halen. En ik..... ik dacht dat hij het er mee eens was Niet dus, maar dat zegt ie niet tegen mij, had hij dat maar gezegd, dan was het vast anders gelopen.
Maar ja hij zegt vaak niet wat hij denkt, vertelt maar de helft, of is heel vaag.
Net zoals met zijn aankomende vakantie. eerst zegt hij dat hij er een bepaald weeknd niet is, dan komt er even later uit (als ik iets vraag over 30 april) dat hij er die week ook niet is.
En een paar dagen later moet ik eruit trekken dat hij idd met vakantie gaat, dan moet ik nog harder trekken vanaf welke datum hij gaat (met het oog op de kids),hij zei vanaf 28 april, ongeveer anderhalve week (lekker vaag dus) en na nog even trekken ja idd hij gaat naar het buitenland.
Ik heb het niet pushend gevraagd hoor, maar gewoon steeds weer een vraag stellen, en dan komt er steeds weer een antwoord bij.

Soms leg ik nog wel eens de schuld bij mezelf dat het nu zo loop als het loopt ,maar nee ik weet dat de communicatie niet alleen bij mij vandaan kan komen (dat is dat eenrichtingsverkeer Drus) en als hij mij dik half jaar terug had gezegd dat hij liever meteen de volgende dag weer bij ons wilde wonen (ipv tegen de buurvrouw) dan waren we echt wel om de tafel gaan zitten, maar ik dacht dat hij op dat moment het net zoals ik nog even zo wilde laten.
Misschien ben ik ook wel niet duidelijk naar hem geweest, ik weet het niet meer.

Liefs van verdrietige Aimee
Dus wat bij de 1 niet kon, kan bij de ander wel, en dat blijft pijn doen.
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 21:02
emillitta
Hoi Aimee,

Dat idee van een derde persoon is niet zo gek, maaaaarrrrr...... die persoon moet wel weten hoe hij/zij met jullie soort situatie om moet gaan. En een beetje van de hoed en de rand weten qua ASS.

Een beetje charme-offensief van manlief en je bent nog verder van huis als je niet uitkijkt.

Nou hoeft iemand niet meteen ene professional te zijn, -zonder diagnose krijg je die toch niet-, maar let alsjeblieft goed op.

Jullie horen trouwens deze week weinig van mij, ik zit helemaal in de stress. Teveel op m'n bord gekregen en ik kan er eigenlijk niks meer bijhebben. Niks ASS-erigs, gewoon ziekte in de familie waar ik deze week giga zwaar mee belast ben en de pee over in heb. 5 dagen is teveel!

Groetjes alemaal,

Emillitta
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 23:20
drus2
Ach ja lieverd,wat een verdriet.
Aimee,ik leef zo met je mee,maar ben ook een tikkie jaloers op hen die het wel redden,trouwens met alle probemem van dien!
Zn liefje zei,erg gek met m te zijn.en ik zei ïk ook"maar zn asperger,daar is niet mee te leven.
Ik zie gewoon een vrouw voor me die weer hoop ziet in een toekomst samen,en ik weet dat die toekomst mij niet gegunt werd door een stomme stoornis,en ik weet ook dat mijn zoon een deel van dat onvermogen met zich meedraagt,drie keer raden wie die lasten weer torst.
Ik hoop mn schoondochter én mn zoon daar in te kunnen steunen.
Geplaatst op woensdag 09 april 2008 23:55
aimee62
Allereerst Emillitta wens ik je heel veel sterkte.

Drus, je zult t ongetwijfeld verteld hebben. maar ik weet t even niet meer, hoe lang kennen jouw ex en zij elkaar?

Tegen mij wordt heel vaak gezegd zowel hier op t forum als op andere manieren dat in het begin beide partijen nog heel erg hun best doen voor de relatie, zowel zij als hij.
Ze zijn nog in die zgn verliefdheidsfase (althans daar ga ik van uit, alhoewel ex er ,en dat zeggen er meerdere , niet echt stralend uitziet), maar als die fase voorbij is zullen ze moeten dealen met de werkelijkheid (dat staat los van ASS maar dat moet iedereen) en ja ik denk (en ik zeg met nadruk ik denk, want wist ik het maar zeker) dat dan ook in die relatie (net zoals bij jou ex Drus) ook weer dingen gaan spelen wat met ASS te maken heeft.
Nu kan het zo zijn dat andere vrouwen er anders mee omgaan dan wij, maar zoals ik haar zo inschat denk ik dat niet. Ze geeft zelf aan een zeer kort lontje te hebben, ze vindt dat ZIJ nu aan de beurt is, ze blijft roken terwijl hij daar een bloedhekel aan heeft en er zelfs vaak hoofdpijn van krijgt. Ze blijft zowat dagelijks online op een datingsite.
Ik hoorde van mn oudste dochter dat hij dat toch allemaal wat minder vindt (zegt ie uiteraard niet tegen mij). Maw hij zal zich meer moeten aanpassen aan haar dan dat zij aan hem doet, dat blijkt wel uit meerdere dingen kan div voorbeelden geven.
Kan hij dat op den duur aan, dat hij zich steeds aan haar moet aanpassen?

Ik ken dat "liefje"van jou ex niet Drus, maar misschien is dat wel een heel ander soort vrouw dan dat "liefje"van mijn ex.
Ik weet trouwens ook niet of dat "liefje"van mijn ex uberhaupt weet dat hij een ASS heeft, laat staan dat ze weet wat voor problemen daar mee samen hangen en hoe ze er uberhaupt mee moet omgaan.
Ik denk aan 1 kant dat hij dat wel verteld heeft, maar zeker weten doe ik dat niet want ik ken hem goed genoeg om te weten dat, al zou hij denken dat wij geen kans meer samen hebben, hij dus zo zn best doet om deze relatie wel te behouden dat hij iig nu daar alles aan wil doen, en mss daarom ook wel verbergen dat en wat er met hem aan de hand is.

Jeetje weer een heel verhaal, ik laat jullie ogen wel werken sorry,

Ook jij sterkte Drus en iedereen welterusten

Aimee
Geplaatst op donderdag 10 april 2008 08:21
drus2
Goedemorgen,Aimee,
Net je verhaal gelezen,en ja ik geloof er ook zeker in dat zn stoornis vanzelf weer de bovenhand gaat krijgen.
Maar ondertussen heeft hij het met toneelspelen wél erg gezellig en zit ik met zijn brokken.
Maar laat ik eerlijk zijn,dat zát ik al die jaren al dus wat maak ik me eigenlijk druk?
hoelang ze elkaar kennen? 18 jaar ,ze werken in het zelfde bedrijf en carpoolen al zo,n 15 jaar met elkaar en nog twee anderen.
Maar wat is kennen? er stapt een man de deur uit die zichzelf thuis laat en met een tas vol sociaal aanvaardbaar gedrag aan t leven van alle dag begint en s,avonds die zelfde tas weer onder de kapstok gooit en zichzelf wordt.
Dat heb ik haar uitgelegd en verder zoeken ze het maar uit.
Ik vind haar trouwens wel aardig maar verder ken ik haar niet want ik heb nooit een collega over de vloer gehad.
Ze kunnen zó goed praten,zegt ze,dat dat voor ons een giller is dat snap je maar ze wist niet dat onze zoon ernstig ziek is,dus denk ik,wat ben je voor een man?
Ondertussen word ik qua hulpverlening van het kastje naar de muur gestuurd,heb ik eindelijk een intake gesprek gehad,krijg ik een brief dat ik niet op de afspraak van 2 april ben verschenen,waar ik niets van wist,en dat ik nu doorverwezen ben naar een andere instelling waar ik 21 april alweer een intake gesprek ga krijgen,tegen de tijd dat ik eens aan de beurt ben heb ik het wel verwerkt denk ik.

Ben benieuwd hoe het met eponiempje gaat,we horen niets?
voor de rest wens ik elke lezer alle goeds en een zonnige dag,groeten Drus
Geplaatst op donderdag 10 april 2008 10:36
andree
Hoi allemaal,

Jammer dat Aston er niet is. In het oude deel van het topic heeft ze een aantal keer informatie gezet over kenmerken van de ass-nt relatie. Eén daarvan was dat er in het begin van de relatie sprake is van 'pluimstrijkerij' , dwz dat de man met ass zijn nieuwe vriendin enorm naar de ogen kijkt en alles prachtig vindt. Dat was bij ons in het begin ook zo. Natuurlijk ziet het er in het begin allemaal anders uit.
Bij ons werd het pas moeilijk toen er kinderen waren. Dan heb je niet meer beide tijd voor je eigen dingen en daarnaast tijd om dingen samen te doen, maar slorpt de zorg voor kinderen alle tijd op. Mijn tijd. Niet de zijne, want hij bleef zijn eigen ding doen. En dat was eigenlijk het punt waarop het mis ging.
Misschien kun je de info wel vinden in het oude topic.
Natuurlijk ziet de nieuwe vriendin alles rooskleurig. Ze zijn pas samen en hij doet zijn best. Logisch toch, anders had ze er al weer een punt achter gezet. Alles is nu nog heel pril. De realiteit komt later. Ik denk (en dat is natuurlijk heel gemakkelijk gezegd) dat je het je niet eens persoonlijk moet aantrekken, want zijn beleving is gewoon heel anders.
Geplaatst op donderdag 10 april 2008 11:35
spatz
Bij ons hetzelfde. Zonder al te veel verplichtingen, zonder al te veel stoorzenders, is het best te doen. Hij kan immers doen wat hij wil en heeft controle over z'n leven. Tot er kinderen komen. En daar zit geen aan en uitknop aan. En ook iets als ziekte geeft spanning,omdat alle vaste dingen anders worden. Er worden eisen aan hem gesteld,en weg is de controle. Althans, zo is het bij ons. Ook bij ons leeft hij net als voor de kinderen en laat hen aan mij over. Dat is wat bij mij het besef geeft: dit zal niet veranderen; hij KAN het niet.(en wil het ook niet).
Geplaatst op donderdag 10 april 2008 19:00
Eponiempje
Hoi dames,

Riep daar iemand mijn naam? Ben de laatste dagen flink ellendig van de chemo, dus veel fut zit er niet in om zelfs maar mijn computer aan te zetten. Soit, het wordt wel weer beter....

Ik krijg nog af en toe per ongeluk mails van de vrouw van mijn ex. (ik zeg 'vrouw' omdat ze in de zes jaar van ons samenzijn nooit zijn gescheiden. Dat zou er wel eens van komen, maar een papiertje waarop staat dat hij en zij nu niet meer getrouwd zijn was voor hem gewoon niet belangrijk genoeg om er geld aan te geven. Mijn mening daaromtrend werd als niet ter zake gezien, natuurlijk)

In die mails, die ze naar haar hele adresboek stuurt, dus ook naar mij, lees ik hoe goed het wel gaat tussen ex en zijn nieuwe vriendje. Ze geeft een feestje, want zij en ex hebben een vakantiehuisje gekocht. Gezellig saampjes; leuk toch? Het nieuwe vriendje organiseert het feestje voor hen. (wat zijn we toch open van geest als we verliefd zijn, hé?)

Ik zie de situatie helemaal voor me, omdat ik er destijds zelf ook vol goeie moed instapte. Ook ik was vastbesloten om ex het niet moeilijker te maken dan ie het al had en goeie relaties te onderhouden met zijn vrouw.
Het enige waar ik in die tijd geen rekening mee hield is inderdaad die zogenaamde 'facade' die ex voorhield (al zou ie dat met klem ontkennen natuurlijk). Ik was nooit in zo'n situatie gestapt als ik niet het gevoel had gehad dat ex en zijn vrouw echt zouden gaan scheiden. Ik zeg niet dat ex ooit expliciet heeft gelogen, maar de situatie werd ongetwijfeld mooier voorgesteld dan ie was. Mijn naïviteit en de roze bril van de liefde beklonken de zaak helemaal.

Nu ik de zaken in een iets ander daglicht bekijk kan ik niet anders dan me de bedenking maken dat het eigenlijk zonde van mijn tijd is geweest. In donkere dagen ben ik razend over het feit dat ik gedumpt ben als een vieze vaatdoek. Andere dagen zie ik ook dat ik er op elk ogenblik uit had kunnen stappen, maar dat niet deed in de hoop dat ooit...

Het breekt mijn hart om te bedenken dat er nu een andere jongen in diezelfde val aan het trappen is. Hopelijk kan ie er wel mee omgaan, wie hij ook is....

Sterkte aan allen, vooral ook degenen die hun stukgelopen relatie een plaatsje proberen te geven.

Groeten, eponiempje
Geplaatst op donderdag 10 april 2008 21:09
drus2
Ach,wat heb ik een schik vandaag.
Gisteren besloten,GEEN wijntjes meer rond aperitief tijd,voor ik het weet ga ik daarin te ver en dan is het einde zoek.
Ten tweede ben ik erg blij met mn actie naar dat liefje toe ,met een rechte rug en dat ik hoorde hoe gelukkig ze zijn,mooi dacht ik vandaag,geniet er maar van,voor je t weet is,t over.
Zij is tenminste gewaarschuwd!
ten derde heb ik in plaats van de wijntjes mn dagboek gelezen van "de eerste twee jaren"en bevestigde mezelf in wat ik steeds vertel.tot ons huwelijk gruwelijk verliefd en echt hartstikke gezellig maar meteen erna diepe ellende van beloofde telefoontjes die niet kwamen ,ik alleen met de kinders,inmiddels verhuisd naar een dorpje waar ik niemand kende,en hij óf uitslapend(lang en vaak) of aan,t werk óf bezig met zn sport.
Elk woord wat verkeerd leek te vallen en geen enkele mogelijkheid om wat dan ook te bereiken.
Ik schrijf letterlijk,na een half jaar huwelijk,dat ik die man nooit en te nimmer bereiken zal en dat we op een scheiding afstevenen maar dat dat dan waarschijnlijk aan mijn wispelturige moeilijke karakter zal liggen en te hoog gegrepen dromen.
Inmiddels weet ik beter en dat mijn wensen erg klein waren .
Hoera,ik ben vrij.
En flink belazerd maar daar kom ik wel overheen
Ten vierde heb ik zóveel aan jullie allemaal,al dat begrip en al die bemoedigende woorden,ik vind het een verrukking.
Eponiempje,ik denk aan je! zorg dat je beter wordt en zoek een nieuwe liefde.
sterkte liefs voor iedereen,Drus

Dit onderwerp heeft 2143 reacties, en bestaat uit 86 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 86.
De laatste reactie is geplaatst op 14-05-2012 17:44.

Forum reacties

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

ASS-relatieproblemen, herkenbaar?

PIJLERLIJST

DISCUSSIES