Libelle - Leesclub (2) : Tommy Wieringa - Joe Speedboot

Forum reacties

Dit onderwerp heeft 73 reacties, en bestaat uit 3 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 3.
De laatste reactie is geplaatst op 23-08-2008 23:15.

Leesclub (2) : Tommy Wieringa - Joe Speedboot

Geplaatst op dinsdag 14 augustus 2007 23:46
sueann
Anna is er nog niet, dus heb ik hem vast geopend. Ik doe mee.
Geplaatst op dinsdag 14 augustus 2007 23:52
melle
Ik ook.

Dus:
Sueann
Melle
Geplaatst op dinsdag 14 augustus 2007 23:56
Willemijn23
En ik dus:

Sueann
Melle
Willemijn

Voorstel: bespreking starten op 1 september?
Keer je om naar de zon... en je schaduw verdwijnt.
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 00:01
benthe
Ik sluit aan:
quote:
Sueann
Melle
Willemijn
Benthe
Wanneer starten we, c.q. moet het boek gelezen zijn?
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 00:08
melle
Potverpielekes, geef ik hier zomaar mijn identiteit prijs.
We maken ervan:

Sueann
Melle
Willemijn
Benthe

En jullie zwijgen als het graf, oké??
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 00:13
benthe
[:)]

Melle, ik ga nu met een glimlach naar bed. Het is de hoogste tijd om morgenvroeg te kunnen spreken over een gezonde nachtrust. Joe Speedboot heb ik inmiddels uit en dankzij hem heb ik een kijkje mogen nemen in jouw Melle-bootje.
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 09:39
anna13
quote:

Sueann
Melle
Willemijn
Benthe
Anna

Had je je eigen naam neergezet, Melle??[knip]
Heb je het boek al uit, Benthe?
Leuk meiden, ik ga vanavond gelijk beginnen, wanneer is de streefdatum?
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 09:41
anna13
Ooo sorry meiden, ik zie de voorstellen nu pas, 1 september is prima, ook voor Benthe leuker, ik hoor het wel...
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 20:07
mariaw
O leuk, die heb ik al gelezen en daar kan ik nu echt aan meedoen. Ik ben deze keer van de partij hoor. Ik heb geen vakantie of verhuizing dus het moet gaan lukken.
groet maria
Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 20:23
melle
Sueann
Melle
Willemijn
Benthe
Anna
MariaW
Geplaatst op donderdag 16 augustus 2007 10:31
anna13
Ik ben er aan begonnen, vind het al gelijk een doorlezer, ik vind een boek altijd wel wat, als ik wat gelezen hebt, en dan steeds moet denken hoe het verder gaat met de hoofdpersoon.
Dus vanavond verder.... allemaal fijne dag[gl]
Geplaatst op zaterdag 25 augustus 2007 22:32
benthe
quote:
Sueann
Melle
Willemijn
Benthe
Anna
MariaW
Wie sluit zich nog aan?
Geplaatst op zondag 26 augustus 2007 13:21
melle
Ik ben het boek nu aan het herlezen. Ik word meteen weer gegrepen door het tempo en vooral ook door de originele manier van beschrijven.
Vóór 1 september heb ik het uit!!! Beloofd!!!
Geplaatst op zondag 26 augustus 2007 13:58
Willemijn23
Ik ga er volgende week weer aan beginnen. Ik heb hem gelezen toen het net uit was, dus moet ook mijn geheugen weer opfrissen. Hoewel ik eigenlijk nooit een boek voor de tweede keer lees, verheug ik me hier weer op.
Keer je om naar de zon... en je schaduw verdwijnt.
Geplaatst op zondag 02 september 2007 00:04
benthe

Allemaal gelezen? Het is 1 september!

Wat vinden jullie van Joe Speedboot; Tommie Wieringa?
Geplaatst op zondag 02 september 2007 00:10
sueann
M'n hoofd was niet helemaal helder toen ik het las, dus heb ik ook een aantal nuttige weetjes vergeten. kan iemand de namenlijst opfrissen?
Geplaatst op zondag 02 september 2007 00:54
Willemijn23
IK heb weer genoten van dit boek. Het is met veel snelheid geschreven, het zit vol humor maar ook vol tragiek en heeft ook wat filosofisch. Prachtig. Het thema van een nieuweling die een ingeslapen dorp op zijn kop zet, verteld door een invalide jongen ( Fransje) die Joe als zijn held ziet. Joe haalt hem uit zijn isolement en neemt hem mee in zijn fantasieen, zoals het bouwen van het vliegtuig.
Ik ontdekte de tweede keer dat ik dit boek las nog meer dan de eerst keer. Er zitten verschillende " lagen" in. De tweede keer kreeg voor mij de personage Fransje vooral meer diepte.
Nou, dit is de aftrap. Wat vinden jullie ervan?
Keer je om naar de zon... en je schaduw verdwijnt.
Geplaatst op zondag 02 september 2007 01:00
sueann
Bij de eerste helft had ik zelf nogal last van concentratieproblemen. De tweede helft ging beter. Ik begrijp direct dat Melle? zei dat dit een boek is dat tieners aan het lezen zet.

Heb een poosje moeten denken wat ik ervan vond. Het lijkt me het verhaal van de jongensdroom. Niet de droom van piloot worden en dan na de nodige ups en downs inderdaad piloot geworden zijn, maar de droom zelf. Ze zetten een compleet werkend vliegtuig in elkaar, maar doen niets met hun capaciteiten. Eigenlijk is alles een zeepbel. Ik vond dat droevig, maar wel realistisch.

Had wat problemen met plaatsen in de tijd. Het zou in de jaren 50 kunnen spelen. Maar ik zag wat recente actualiteiten. Is dat misschien een foutje van de schrijver?
Geplaatst op zondag 02 september 2007 01:10
Willemijn23
Wat ik mooi vind is de vanzelfsprekende acceptatie van Fransje door Joe. Eerst is hij alleen maar zielig en eenzaam. Joe trekt hem weer de wereld in. De hechte, mooie vriendschap die aan een eind komt door de komst van een vrouw. Joe schudt het dorp op, na zijn vertrek dut het weer in.
Maar voor nu houd ik het voor gezien. Ga naar mijn mandje. Morgen meer. Welterusten SA.
Keer je om naar de zon... en je schaduw verdwijnt.
Geplaatst op zondag 02 september 2007 09:18
melle
Zeker in het eerste gedeelte van het boek is de 'ik' persoon een buitenstaander. Hij maakt alles mee vanaf de zijlijn en beschrijft in schilderende bewoordingen wat hij ziet en wat er om hem heen gebeurt. Met hem zelf gebeurt er nauwelijks iets, hij is er, maar daar is het mee gezegd.
Later, als hij armworstelaar blijkt te zijn, verandert dat. Dan neemt hij deel aan wat er gebeurt.
Ik vind de beschrijvingen van Wieringa heel vaak origineel. Niet gezocht, maar treffend. Op een manier dat je er zelf nog niet naar gekeken hebt, maar waar je meteen bij zegt: klopt! Zo ziet het eruit.
Dat verhaal van Papa Afrika, fantastisch toch? Een man die zijn grote liefde volgt maar dan zoveel heimwee krijgt dat hij verdwijnt. Eerst figuurlijk, door min of meer te verbleken, en later ook letterlijk.
Ik lees het boek voor de tweede keer, heb het nog niet helemaal uit, en idd Sueann, ik was degene die opmerkte dat, wil je jongeren aan het lezen krijgen, dit een prima startersboek is. Het leest zo makkelijk, je zit meteen ìn het verhaal.
Ik heb me natuurlijk ook afgevraagd in welke tijd het boek speelt. Ik denk dat dat niet zoveel uitmaakt. Het is modern genoeg geschreven om in het heden te spelen, maar Wieringa heeft er (bewust, neem ik aan) voor gekozen om moderne vindingen als TV, GPS en GSM niet in zijn boek te betrekken.
Nu ik het de tweede keer lees merk ik dat ik het beter lees. De eerste keer keek ik vooral naar de verhaallijn, nu zie ik ook meer van het boek zelf. Scheelt natuurlijk ook dat ik het voor deze leesclub lees, dan lees je toch kritischer.
Ik ga weer verder lezen!
Fijne zondag!!
Geplaatst op zondag 02 september 2007 20:51
benthe
Toen ik begon met lezen, kreeg ik ook de indruk van een 'jongensboek'. Gaandeweg verdween dit gevoel. Ik vind het schitterend geschreven: eenvoudige woordkeuze, maar mooie zinnen en veel verbeelding.
Het verhaal speelt zich wel in deze tijd af. Ergens wordt beschreven dat PJ, het Zuid-Afrikaanse vriendinnetje, naar Nederland emigreert. Dat is in de negentiger jaren. Maar verder verwijst Wieringa niet veel naar tijd.

De 'acceptatie' (@Willemijn23) van Fransje is mooi. Toch dacht ik ook aan 'fascinatie'. Fransje en Joe Speedboot zijn twee uitersten: Fransje stil en voortdurend in afwachting, en Joe steeds maar in beweging, onderzoekend naar zijn volgende project. Die tegenstelling voel ik ook in de namen: Fransje klinkt als de kleine stumper en Joe Speedboot als tempo, kracht met macho.
Het leven overkomt Fransje, met uitzondering van de schriften die hij schrijft over het leven in Lomark. Uiteindelijk mag PJ het allemaal lezen, maar nauwelijks op initiatief van Fransje. PJ vraagt hem erom en Fransje is te verliefd om te weigeren.

@Sueann, ik vond het een droom door de fantasie en de gedachten van Fransje. Een jongen die volwassen wordt en daarbij zo beperkt wordt. Ook de aanleiding tot het bouwen van het vliegtuig vond ik geweldig: ze wilden die blote moeder in de tuin zien en dat kon alleen vanuit de lucht.
Aangrijpend vond ik het deel waarin de werkelijke naam van Joe Speedboot bekend wordt. Ik merkte veel tegenstellingen in het boek rondom thema's als liefde, vriendschap, daadkracht, afhankelijkheid, trouw.
Geplaatst op maandag 03 september 2007 16:41
mariaw
Ik zoek naar een vorm om het boek met elkaar te bespreken. Ik heb een aantal vragen in mijn hoofd waarvan ik erg graag jullie visie zou willen horen.
Ik ga ze even op een rijtje zetten;
- Waar staat het arm worstelen voor, is het symbolisch en zo ja wat zegt het
- Fransje en Joe. De keuze van de namen (viel mij ook op Benthe), een verkleinnaam en een eigengekozen stoere grote naam. Zegt dit iets over de rollen die zij hebben in t boek en in elkaars leven?
- Zijn Fransje en Joe gelijkwaardig aan elkaar in hun vriendschap?
- Het weggaan valt mij ook op. Met een vliegtuig, met een boot, de autoweg wordt verlegd.
- Dat gedoe met dat werk wat Fransje heeft door zijn vader bedacht, wat vogt het toe aan t verhaal? Dat Fransje niet serieus genomen wordt?
- Dingen lukken vaak niet in t verhaal valt me op

Dit even voor nu. Ik merk dat terwijl ik tiep ik alweer na zit te denken over het boek. Ik vond het een fijn boek om te lezen en heb genoten.
groet maria
Geplaatst op maandag 03 september 2007 19:15
sueann
Ik heb wel over die naam zitten denken, maar toen viel me in dat het boek begint met een jongetje. Weliswaar geen kleuter, maar toch... hij 12 of 13 ten tijde van dat krankzinnige ongeluk. Dan is het niet vreemd om nog de kindernaam te hebben. Over verkleinnamen gesproken: het regent zwakke nicks, zelfs mannen menen zich met een verkleinnaam te moeten tooien.
Fransje is bovendien de kleine broer van een een paar lompe grote broers (Dirk en nog een). Joe heeft vanzelfsprekend een stoere naam gekozen. De arme jongen die door een Belgische? vrouw zomaar Stoffeltje genoemd werd, koos Johnny, maar dat werkte niet. Johnny heeft immers ook iets koosnaamachtigs zonder dat het ergens voor stáát. Er was geen enkele reden om hem met zijn normale naam opeens zo'n nietszeggend algemeen naampje aan te spreken.

Joe heeft Fransje niet echt stilzwijgend geaccepteerd. Het is meer dat hij alles nam wat er op zijn pad liep. En Fransje heeft erg veel moeite gedaan om op Joes pad te lopen. Alleen daardoor werd hij lid van de vriendenkring.

Dat alles mislukt of stopt of eindigt of in geval Joe in het niets verdwijnt, maakt dat ik het droevig vond, een zeepbel, een jongensdroom, het dromen zelf. De enige die zijn capaciteiten benutte en zich bovendien ook nog uit het kleine dorpje losmaken kon, de wijde wereld in en daar succes behaalde, kwam op een krankzinnige manier om het leven. Het boek beschrijft dus de jongensdroom, niet het leven daarna. Daarna lijkt alles weer vrijwel stil te staan. Van de jongen die Christiaan o.i.d. heet, stond dat al in het eerste hoofdstuk vast: hij zou niets worden. Van Fransje kon het nog alle kanten op, maar die heeft na de gebroken arm gelijk maar alles laten vallen. Vermoedelijk is hij de schrijverskant opgegaan. Joe kon van alles, had ook veel doorzettingsvermogen, maar het bleef steken in wat aanleersels, hij is het type van 12 ambachten 13 ongelukken.
De jongens hebben, voor zo ver dit boek laat zien, niets ontwikkeld, niets opgebouwd tijdens die jongensavonturen.

Over de vragen van Maria moet ik nog verder denken (en eerst het boek zien te herlezen).
Geplaatst op maandag 03 september 2007 20:06
ienepien
Ik heb Joe Speedboot gelezen als een hedendaags sprookje. Verfrissend en origineel. Prachtig taalgebruik ook. Dit boek heb ik gelezen zoals het geschreven is, zonder de behoefte om diepere lagen te ontdekken, zo die er al zijn.
Als ongeluk in een klein hoekje zit, zit geluk dan in de rest?
Geplaatst op dinsdag 04 september 2007 21:27
mariaw
@sueann; ik herken wat je zegt over droevig, dat gevoel overheerste bij mij ook.
Voort redenerend op jou ook met de namen en dat niks lukt denk ik nu na over het volgende; Fransje heet zo en blijft een Fransje, wordt geen Frans. Alsof iedereen is zoals hij is en even kan ruiken aan een andere wereld, er in mag rondkijken, maar toch er niet echt uit weg kan komen zoals de mensen uit het dorp maar ook de mensen uit Egypte weer schijnbaar terug moeten keren (naar Egypte?) na het even in Nederland geprobeerd te hebben. Niet alleen de jongens hebben niets ontwikkeld, het lijkt wel alsof iedereen blijft steken. Joe heeft dan wel een stoere naam met snelheid erin gekozen maar zelfs met een speedboot en zelfs met een vliegtuig kan je je kennelijk niet onworstelen.

Heee sueann en andere dames; dit is fun. Door jouw input gaat mijn hoofd weer verder aan de gang over dit boek. Ik denk nu al na over het volgende boek [:)]

Dit onderwerp heeft 73 reacties, en bestaat uit 3 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 3.
De laatste reactie is geplaatst op 23-08-2008 23:15.

Forum reacties

Leesclub (2) : Tommy Wieringa - Joe Speedboot

Leesclub (2) : Tommy Wieringa - Joe Speedboot

PIJLERLIJST

DISCUSSIES