Libelle home » Forum
Forum reacties
Dit onderwerp heeft 9 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 16-02-2010 19:24.
Kati: Autisme
Dat dossier, Valkenoog, o ja, weet je wat de mentor van zijn huidige school tegen me zei? Dat er in dat dossier van de basisschool, geen enkel positief ding over hem stond! Geen enkel! Terwijl je over elk kind wel iets positiefs zeggen kunt! Deze basisschool is heel snel in hun oordelen en wil snel een stempel zetten maar er iets mee doen ho maar! De juf van groep 8 moest dat eindverslag maken en die 2 klikten niet! Dus dan zet je ook maar meteen geen enkel positief ding neer? Terwijl hij zo zijn best deed erbij er proberen bij te horen! Hoe triest is dat? Ik denk dat het meer over hen zegt dan over mijn zoon...
De mentor zei me: Ik herken hem er ook totaal niet in! Wat een heerlijk kind is het!
Een beter compliment kun je toch niet krijgen!
Keet, je blog is geweldig en zo duidelijk, vooral voor andere mensen die kinderen of iemand anders in hun omgeving hebben met autisme.
Toch is er dan verschil. Als ik mijn verhaal hier zou schrijven hebben we bepaalde richtlijnen die hetzelfde zijn, en toch is het bij mij anders. Hoe dat kan? Jouw zoon heeft pdd-nos met adhd en mijn zoon heeft pdd-nos en een ontwikkelingsachterstand. Mijn zoon is 13 jaar maar je moet hem benaderen als een 7-8 jarige. Aangezien mijn zoon ook nog eens groot is (1,70 mt en al schoenmaat 44 heeft en ruim 65 kg weegt) word er anders tegen hem aangekeken. Aan zijn gezicht zie je (god zij dank) niets, maar zodra hij in beweging komt...zie je dat hij anders is. In het filmpje zie je over de zintuigen. Bij mijn zoon zijn deze zeer sterk. Ogen: Hij ziet alles, Oren: hij hoort alles, zelfs als ik 10 meter van hem af sta en tegen iemand anders fluister. Ruiken: Hij zou menig speurhond
nog doen verbazen....hij ruikt vanalles, Voelen: Hij wilde altijd als we bijv. in een winkel stonden ging hij aan andermans jassen voelen, vooral als iemand iets van bont aan had.Smaak: Als ik iets kookte met veel pit (pepers) dan werd hij er gek van, maar geef ik hem nu een zak doritos hot chillipeppers dan eet hij de zak leeg. ( 
)
Toen hij kleiner was, was zijn eten altijd te heet en at hij het meestal te koud.
Wij hadden het geluk dat een vervangende arts op het consultatieburo iets "anders" aan hem zag en ze begon te vragen. Ik voelde me zo begrepen....dacht nog:"hé, ik zie het niet alleen." Toen is het balletje gaan rollen en voor hij 3 jaar was wisten we wat hij had. De Reguliere basisschool heeft hij nooit gezien. Eigelijk was ik daar blij mee want het bespaarde hem een hoop ellende. Maar voor mij begon het toen pas. Doordat hij niets begreep was er onmacht en O... wat is hij vaak agressief geweest tegenover mij.Stampen...slaan...schoppen en ik was dan het slachtoffer. Om hem tot bedaren te brengen heb ik hem toen aangepakt en tussen mijn benen geklemt. Ik begon hem toen te aaien en te strelen in zijn gezicht. Binnen 10 min. voelde ik hem wegglijden zo ontspannen was hij dan. Hij vind het nog steeds heerlijk relaxt.
Medicatie heeft mijn zoon niet, zolang het niet nodig is begin ik er niet aan.
Nu is hij dus 13 jaar en zit op VSO1(voortgezet speciaal onderwijs klas 1) Het gaat best goed,heeft vrienden op school maar ook vrienden hier in zijn omgeving, alleen die zijn 7-8 jaar, zijn denk niveau dus. Maar wat maakt het uit, als ze maar fijn spelen, toch? Wat de toekomst brengt weet ik niet, maar weten we dat wel van onze ander kinderen? Bezorgheid, ja maar dat hebben we ook met onze ander kinderen. Beschermend, ook ja en ook dat hebben we met onze ander kinderen. Loslaten is heel moeilijk en dat kunnen we met onze ander "normale" kinderen wat makkelijker.Het belangrijkste is dat we houden van onze kinderen zoals ze zijn en er voor vechten waar het nodig is, of ze nu autistisch zijn of niet.
groetjes chess.- Jee, Ches, dat had ik denk ik verdrongen, dat tussen je benen klemmen en vasthouden! Dat heb ik ook nog een tijdje gedaan, in zijn peuterpubertijd! Toen hij driftbuien kreeg en niet meer te houden was, wij noemden dat 'flippen'. Dan moesten we hem helemaal vast houden tot hij rustig werd! Pff wát ben ik blij dat dát voorbij is!
Wat je zegt over eten, ja hij eet zijn eten met lange tanden (warm eten dan) zodat t koud is als hij het eet uiteindelijk en 'hete' chips werkt hij zo naar binnen. Aparte smaken daarin verslindt hij als hij de kans krijgt! Op dit moment is hij in de groei en eet alles wat los en vast zit. (behalve weer warm eten) Door zijn medicatie at hij heel slecht, maar nu heeft hij een inhaalslag. Maar nog het liefst dingen die juist niet gezond zijn voor iemand die ook ADHD heeft. Dingen die ze druk maken. Dus opletten geblazen!
Maar het is zo'n heerlijk joch!
- Weet je keet, het was niet zo zeer met lange tanden eten, maar het was qua tempratuur veel te heet. Ik moest echt met een waaier er overheen wapperen zodat het eten afkoelde. En zoals jij zei:"het is zo'n heerlijk joch!" Idd. Vanmorgen komt zoon naar me toe, "mam, weet je wat we al even niet meer gedaan hebben?" zegt ie tegen me. Ik denken.....komt hij naar me toe en wil knuffelen.....heerlijk is dat toch. je moederhart smelt dan helemaal.
Wat het verdringen van dingen betreft.....sommige dingen wat je meemaakt met onze kids overtreffen die beelden weer. Maar zodra je aan het begin denkt komt alles weer boven....ondanks alle leeftijden zijn charmes heeft zou ik toch niet meer terug naar de tijd willen toen hij tussen de 4 en 7-8 jaar was. Die waren te heftig. Ik ben nu echt blij ondanks dat de puberteit erbij komt dat hij ouder is.Zijn agressie is zo goed als weg en je kan toch beter dingen uitleggen.* al is dat af en toe ook een dagtaak* 
Mooie, ontroerende filmpjes.
Ondanks dat jongste grotendeels een andere diagnose heeft ( jullie weten wel wat ), herken ik bij haar ook wel dingen hieruit.
Bijvoorbeeld die CC; EF en TOM.
Meiden; wij hebben de zwaarste jaren pas gehad; maar jullie hebben zo te lezen ook tropenjaren achter de rug.
Jullie kinderen boffen met zulke moeders die van ze houden en voor ze vechten.
Ik wilde op het blog plaatsen maar ik zogenaamd niet ingelogd
- Lieve BW en Marijo, dank je wel voor de lieve reacties!
Jullie weten wat t is om een speciaal kind te hebben, al is dat geen autisme, dat maakt niet uit. Speciaal zijn ze die kinderen van ons! 
DISCUSSIES
- Wibootjes Plaatjes-Place (51)
- Fraude op islamitische scholen
- Ben jij ook zo gemeen? (2)
- Puzzelen - Het grote muziek- en liedjesspel (5)
- Oma's (14)
- Daarom ben ik blij (3)
- Drie-woorden-verhaal (4)
- Bij mij op de thee, je kunt ook koffie krijgen
- Heel de dag op bed, wie vertelt er iets gezelligs? (7)
- De Tien geboden
- Gezellig ff kwebbelen op de koemarkt
- Longziekte astma/COPD (2)
- Dames met een eigen bedrijf
- Probleem, ik ben zwanger
- Tooskes plaatjes en praatjessite (21)
- SP nu grootste partij van Nederland
- E-reader en e-book
- Even niet blij (2)
- Zelf kleding maken
- Koffie, lekker bakske koffie